Adhyaya 151
အခန်း ၁၅၁ သည် Prabhāsa-kṣetra အတွင်း Brahma-kuṇḍa အနီးဝန်းကျင်ကို ဗဟိုပြုသော tīrtha-māhātmya ဖြစ်သည်။ Īśvara သည် တောင်ဘက်ပိုင်းတွင် Brahma-kuṇḍa အနီးရှိ Bhairava တတိယပါးကို ဖော်ပြပြီး၊ ထိုနေရာ၌ Sāvitrī သည် Śaiva တည်ထောင်မှုနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ဇာတ်ကြောင်းတွင် Sāvitrī သည် ထိန်းချုပ်မှုနှင့် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းဖြင့် tapas (အကြမ်းခံသဒ္ဓါကျင့်) ကို ပြုလုပ်ကာ Śaṅkara ကို ပူဇော်တောင်းပန်သည်။ Śiva သည် နှစ်သက်၍ အကျင့်ပူဇော်နည်းနှင့် အကျိုးရလဒ်အဖြစ် ပရဟိတပေးတော်မူသည်—pūrṇimā (လပြည့်နေ့) တွင် kuṇḍa ၌ ရေချိုးပြီး “ငါ၏ liṅga” ကို နံ့သာနှင့် ပန်းများကို အစဉ်လိုက် စနစ်တကျ ပူဇော်လျှင် လိုရာမင်္ဂလာအကျိုးများ ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။ phalaśruti အရ အပြစ်ကြီးများကို ထမ်းဆောင်သူတောင် အပြစ်အနာအဆာမှ လွတ်ကင်းကာ Vṛṣabhadhvaja (Śiva) ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်စုံမည်ဟု ထပ်မံတင်ပြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် Śiva သည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ Sāvitrī သည် Śaiva တည်ထောင်ပြီးနောက် Brahma-loka သို့ ထွက်ခွာကာ၊ ဉာဏ်ရှိစွာ နားထောင်သူသည်လည်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ဆိုထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव दक्षिणे भागे तृतीयो भैरवः स्थित । ब्रह्मकुण्डसमीपे तु सावित्र्या संप्रतिष्ठितः
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏— «ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်တွင် တတိယ ဘှဲရဝ တည်ရှိ၏။ Brahmakūṇḍa အနီး၌ စာဝိတြီက သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ထား၏»။
Verse 2
आराध्य तत्र देवेशं देवानां प्रपितामहम् । वायुभक्षा निराहारा तोषयामास शंकरम्
ထိုနေရာ၌ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ဒေဝတို့၏ မဟာဘိုးဘွားတော်ကို စာဝိတြီက ပူဇော်ကာ၊ လေကိုသာ အာဟာရပြု၍ အစာမစားဘဲ တပသဖြင့် ရှင်ကရကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။
Verse 3
तुष्टः प्राहेश्वरो देवि शंकरस्तां वराननाम्
အို ဒေဝီ၊ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူသော ရှင်ကရ—အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်—သည် မျက်နှာလှပသော ထိုမိန်းမအား မိန့်တော်မူ၏။
Verse 4
योऽस्मिन्कुंडे नरः स्नात्वा मल्लिंगं पूजयिष्यति । पौर्णमास्यां विधानेन गन्धपुष्पादिभिः क्रमात्
ဤကန်၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ လပြည့်နေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်နည်းအတိုင်း အဆင့်လိုက် အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ငါ၏ လင်္ဂကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို—
Verse 5
दास्यं तस्य वरा निष्टान्मनसाऽभीसिताञ्छुभान्
ထိုသူအား ငါသည် အထူးကောင်းမြတ်သော ဆုတောင်းပေးမည်—စိတ်နှလုံး၌ ဆန္ဒရှိသမျှ မင်္ဂလာကောင်းချီးများကို မပြတ်မလျော့ ပြည့်စုံစေမည်။
Verse 6
महापातकयुक्तोऽपि मुक्तो भवति पातकैः । सर्वकामसमृद्धात्मा स भूयाद्वृषभध्वजः
အပြစ်ကြီးများနှင့်ပင် ချိတ်ဆက်နေသူတောင် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်လာသည်။ ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့်၊ သူသည် ဝೃಷဘဓွဇ (ရှီဝ) ၏ အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 7
इत्येवमुक्त्वा देवेशि ततोऽन्तर्धानमागतः । सावित्री ब्रह्मलोके तु गता संस्थाप्य शंकरम्
ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ (ဘုရားမ)၊ ထိုသူသည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ဆာဝိတြီသည် ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပြီး ဘြဟ္မာလောကသို့ သွားလေ၏။
Verse 8
इति संक्षेपतः प्रोक्तं सावित्रीशमहोदयम् । शृणुयाद्यस्तु मतिमान्स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ဤသို့ ဆာဝိတြီရှ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ ဟောကြားပြီးပြီ။ ဉာဏ်ရှိသူ မည်သူမဆို ဤကို နားထောင်လျှင် အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။
Verse 151
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये सावित्रीश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် မြတ်နိုးအပ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ្យ၊ ဗြဟ္မကုဏ္ဍမာဟာတ္မ្យ၌ «သာဝိတရီဣရှ္ဝရ ဘဲရဝ၏ မဟိမတော် ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၁၅၁ ပြီးဆုံး၏။