Adhyaya 147

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ब्रह्मकुण्डमनुत्तमम् । तस्यैव नैरृते भागे ब्रह्मणा निर्मितं पुरा

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဘြဟ္မကုဏ္ဍသို့ သွားရမည်။ ထိုကန်၏ အနောက်တောင်ဘက် (နૈရෘတ) အပိုင်းတွင် ရှေးကာလက ဘြဟ္မာက သန့်ရှင်းရာတစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။

Verse 2

यदा तु ऋक्षराजेन सोमनाथः प्रति ष्ठितः । तदा ब्रह्मादयो देवाः सर्वे तत्र समागताः । प्रतिष्ठार्थं हि देवस्य शशांकेन निमन्त्रिताः

ကြယ်တို့၏အရှင် လမင်းက သောမနာထကို တည်ထောင်ပူဇော်သည့်အခါ၊ ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားအားလုံး ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြသည်။ ဒေဝတားကို အဘိသေကပြုရန် လမင်းက ဖိတ်ကြားထားခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 3

अथाऽब्रवीन्निशानाथो ब्रह्माणं विनयान्वितः

ထို့နောက် အညဉ့်၏အရှင် နိသာနာထ (လမင်း) သည် နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ဘြဟ္မာအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 4

कृतं भवद्भिर्जानाति स्थापनं वै यथा जनः । तथा कुरु सुरश्रेष्ठ चिह्नमात्मसमुद्भवम्

«ဤတည်ထောင်ပူဇော်မှုကို သင်တို့ပြုခဲ့ကြောင်း လူတို့ သိစေပါ။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့အထက်မြတ်ဆုံးအရှင်၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ဒိဗ္ဗသတ္တိမှ ပေါ်ထွန်းသော အမှတ်အသားတစ်ရပ်ကို ဖန်တီးပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 5

एवं श्रुत्वा तदा ब्रह्मा ध्यानं कृत्वा तु निश्चलम् । आह्वयत्सर्वतीर्थानि पुष्करादीनि सर्वशः

ဤသို့ ကြားသော် ဘြဟ္မာသည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်သော ဓ్యာနသို့ ဝင်ရောက်ပြီး၊ ပုရှ္ကရ စသည့် တီရ္ထများ အားလုံးကို အရပ်ရပ်မှ ခေါ်ယူစေ하였다။

Verse 6

स्वर्गे वै यानि तीर्थानि तथैव च रसातले । तपःसामर्थ्ययोगेन ब्रह्मणाऽकर्षितानि च । अतस्तस्यैव नाम्ना तु ब्रह्मकुण्डं तु गीयते

ကောင်းကင်၌ ရှိသော တီရ္ထများနှင့် အောက်လောက ရသာတလ၌ ရှိသော တီရ္ထများကိုပါ ဘြဟ္မာသည် တပဿ၏ အင်အားဖြင့် ဤနေရာသို့ ဆွဲယူလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကန်ကို သူ၏ နာမဖြင့် ‘ဗြဟ္မကுண္ဍ’ ဟု ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ကြသည်။

Verse 7

गणानां च सहस्रैस्तु चतुर्दशभिरीक्ष्यते । अतश्चाभक्तियुक्तानां दुष्प्राप्यं तीर्थमुत्तमम्

ဤအမြတ်ဆုံး တီရ္ထသည် ဂဏာတော် တစ်သောင်းလေးထောင်က မြင်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဘက္တိမရှိသူတို့အတွက် ရယူရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။

Verse 8

अथाब्रवीत्सर्वदेवान्ब्रह्मा लोकपितामहः

ထို့နောက် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် နတ်တော်အားလုံးကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 9

अत्र कुण्डे नरः स्नात्वा यः पितॄंस्तर्पयिष्यति । अग्निष्टोमफलं सव लप्स्यते स च मानवः । तत्प्रसादात्स्वर्गलोके विमानेन चरिष्यति

ဤကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအား တർပဏ လောင်းလှူသူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို ရရှိမည်။ ထိုကုသိုလ်၏ ကျေးဇူးကြောင့် ကောင်းကင်လောက၌ ဒေဝယာဉ်ဖြင့် လှည့်လည်မည်။

Verse 10

गोदानं चाश्वदानं च तथा स्वर्णकमण्डलुम् । दद्याद्विप्राय विदुषे सर्वपापापनुत्तये

အပြစ်အားလုံး ပယ်ဖျက်ရန် ပညာရှိ ဘြာဟ္မဏအား နွားဒါန၊ မြင်းဒါနနှင့် ရွှေကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ပေးလှူသင့်၏။

Verse 11

पौर्णमास्यां महादेवि तथा च प्रतिपद्दिने । सर्वपापविनाशार्थं तत्र स्नाति सरस्वती

အို မဟာဒေဝီ၊ ပုဏ္ဏမီနေ့နှင့် ပရတိပဒ် (လဆန်းတစ်ရက်) နေ့တွင် အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးစေရန် ဆရஸဝတီသည် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးတော်မူ၏။

Verse 12

सिद्धं रसायनं देवि तत्र वै ह्युदकं प्रिये । नानावर्णसमायुक्तमुपदेशेन सिद्ध्यति

အို ဒေဝီ ချစ်မြတ်နိုးရသူ၊ ထိုနေရာရှိ ရေသည် အမှန်တကယ် ပြီးစီးသော ရသာယန (အလက်ဆီယာ) ဖြစ်၏။ အရောင်မျိုးစုံပါဝင်၍ သင့်လျော်သော ဥပဒေသ (ညွှန်ကြားချက်) ဖြင့်သာ အကျိုးသက်ရောက်လာ၏။

Verse 13

दारिद्र्यदुःखरुक्छोकान्मानवः सेवते कथम् । ब्रह्मकुण्डमनुप्राप्य कल्पवृक्षमिवापरम्

ဗြဟ္မကုဏ္ဍသို့ ရောက်ပြီးနောက် လူသည် ဆင်းရဲမှု၊ ဒုက္ခ၊ နာကျင်မှု၊ ရောဂါနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကို ဘယ်လို ဆက်လက်ခံစားနိုင်မည်နည်း။ ထိုနေရာသည် အခြားတစ်ပင်သော ကလ္ပဝೃက္ษ (ဆုတောင်းပြည့်သစ်ပင်) ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 14

देव्युवाच । भगवन्विस्तराद्ब्रूहि ब्रह्मकुण्डमहोदयम् । सर्वप्राणिहितार्थाय विस्तराद्वद मे प्रभो

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— «အို ဘုရားသခင်၊ ဗြဟ္မကုဏ္ဍ၏ အံ့ဩဖွယ် ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ဂုဏ်တော်ကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် အပြည့်အစုံ ရှင်းလင်းပေးပါ၊ အရှင်»။

Verse 15

ब्रह्मकुंडस्य माहात्म्यं श्रोतुं मे कौतुकं महत् । लोकानां दुःखनाशाय दारिद्यक्षयहेतवे

ဗြဟ္မကုဏ္ဍ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကြားနာလိုသော စိတ်ကူးကောင်းကြီးသည် ကျွန်ုပ်၌ အလွန်ကြီးမား၏။ လူတို့၏ ဒုက္ခကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဆင်းရဲမှုကို ပျောက်ကင်းစေရန် အကြောင်းဖြစ်စေလိုသည်။

Verse 16

भगवन्मानुषाः सर्वे दुःखशोकनिपीडिताः । भ्रमंति सकलं जन्म रसायनविमोहिताः

အို ဘုရားသခင်၊ လူသားအားလုံးသည် ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ကြောင့် ဖိစီးခံနေရ၏။ ရသာယန (အလက်ဆီယာ) ကိုလိုက်ရှာသည့် မောဟကြောင့် သူတို့သည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လှည့်လည်နေကြ၏။

Verse 17

तेषां हिताय मे ब्रूहि निर्वाणं रसमुत्तमम् । आदाविह शरीरं तु अक्षय्यं तु यथा भवेत्

သူတို့၏အကျိုးအတွက် နိဗ္ဗာန်သို့ ပို့ဆောင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး “ရသ” ကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ အစဦးတွင် ဤနေရာ၌ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မပျက်မယွင်း အမြဲတည်တံ့အောင် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်သနည်း။

Verse 18

अष्टसिद्धिसमा युक्तं सर्वविद्यासमन्वितम् । कामरूपं क्रियायुक्तं सर्वव्याधिविवर्जितम्

အဋ္ဌသိဒ္ဓိ ရှစ်ပါးနှင့် တူညီစွာ ပြည့်စုံ၍ ဗိဒ္ယာအမျိုးမျိုး အားလုံးနှင့် ပြည့်ဝကာ၊ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လုပ်ဆောင်မှု၌ ထိရောက်သဖြင့် ရောဂါအပေါင်းမှ ကင်းလွတ်၏။

Verse 19

ततस्तु परमं देव निर्वाणं येन वै लभेत् । मानवः कृतकृत्यश्च जायते च यथा प्रभो

ထို့နောက် အမြင့်မြတ်သော သခင်ဘုရား၊ လူသားသည် အမြင့်ဆုံး နိဗ္ဗာန်ကို အမှန်တကယ် မည်သို့ ရရှိနိုင်သည်ကို မိန့်ကြားပါ။ ထို့ပြင် သခင်ဘုရား၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ဘဝ၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာပုံကိုလည်း ပြောပြပါ။

Verse 20

तथा कथय मे देव दयां कृत्वा जगत्प्रभो । निर्वाणपरमं कल्पं सर्वभ्रांतिविवर्जितम् । प्रसिद्धं सुखदं दिव्यं समा चक्ष्व महेश्वर

ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာလောက၏ အရှင်ဘုရား၊ ကရုဏာပြု၍ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ နိဗ္ဗာန်ကို အမြင့်ဆုံး အဆုံးသတ်အဖြစ်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် ဓမ္မစည်းကမ်းကို—အ भ्रम အလုံးစုံမှ ကင်းလွတ်၍ ထင်ရှားကျော်ကြား၊ ချမ်းသာပေးသော၊ ဒိဗ္ဗသဘောရှိသော အရာကို—မဟေရှွရ၊ ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပါ။

Verse 21

ईश्वर उवाच । साधुसाधु महादेवि लोकानां हितकारिणि । मर्त्यलोके महादेवि तीर्थं तीर्थवरं शुभम्

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်—“ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာဒေဝီ၊ လောကတို့၏ အကျိုးပြုသူမ။ မရဏလောက၌ မဟာဒေဝီ၊ မင်္ဂလာရှိသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏—တီရ္ထတို့အနက် အကောင်းဆုံး တီရ္ထပင် ဖြစ်၏။”

Verse 22

प्रभासं परमं ख्यातं तच्च द्वादशयोजनम् । तत्र सोमेश्वरो देवस्त्रिषु लोकेषु विश्रुतः

ပရဘာသ (Prabhāsa) သည် အလွန်အမင်း ကျော်ကြား၍ ယောဇနာ တစ်ဆယ်နှစ် အကျယ်ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ သောမေရှဝရ (Someśvara) ဘုရားသည် လောကသုံးပါးလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။

Verse 23

तस्य पूर्वे समाख्यातः श्रीकृष्णो दैत्यसूदनः । चण्डिका योगिनी तत्र सखीभिः परिवारिता

ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဒေဝတားသတ်သူ သီရိကృష్ణ (Śrī Kṛṣṇa) သည် ထင်ရှားကျော်ကြားသည်။ ထိုနေရာတွင်ပင် ယောဂိနီ ခဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) သည် မိတ်ဖက်ဒေဝီများ ဝိုင်းရံလျက် ရှိသည်။

Verse 24

ततः पूर्वे दिशां भागे चतुर्वक्त्रेण निर्मितम् । तीर्थात्तीर्थं वरं दिव्यं सर्वाश्चर्यमयं शुभम्

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်ဒေသတွင် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထ (tīrtha) တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းသည် တီရ္ထတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်၍ အံ့ဩဖွယ်ပြည့်စုံကာ မင်္ဂလာတရားနှင့် ပြည့်ဝသည်။

Verse 25

सेवितं सर्वदेवैस्तु सिद्धैः साध्यैर्ग्रहैस्तथा । अप्सरोमुनिभिर्दिव्यैर्यक्षैश्च पन्नगैः सदा

ထိုတီရ္ထကို ဒေဝတားအားလုံးက အမြဲတမ်း လာရောက်ကာ စိဒ္ဓ၊ သာဓျ၊ ဂြဟ (Graha) တို့နှင့်အတူ ဆည်းကပ်ကြသည်။ ဒိဗ္ဗ အပ္စရာများနှင့် မုနိများ၊ ယက္ခများနှင့် နာဂများလည်း အစဉ်မပြတ် လာရောက်ကြသည်။

Verse 26

सिद्ध्यर्थं सर्वकामार्थं दिव्यभोगावहं शुभम् । ब्रह्मकुण्डमिति ख्यातं ब्रह्मणा निर्मितं यतः

စိဒ္ဓိရရန်နှင့် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေရန် အကျိုးရှိကာ ဒိဗ္ဗသုခကို ပေးဆောင်သော မင်္ဂလာတီရ္ထဖြစ်သည်။ ဗြဟ္မာ (Brahmā) တည်ထောင်ထားသောကြောင့် “ဗြဟ္မကုဏ္ဍ” (Brahmakuṇḍa) ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 27

तस्य वायव्यकोणे तु हिर ण्येशः स्वयं स्थितः । तमाराध्य महादेवं हिरण्येश्वरमुत्तमम्

ထိုနေရာ၏ အနောက်မြောက်ထောင့်၌ ဟိရဏ္ယေရှ မိမိတော်တိုင် တည်ရှိတော်မူ၏။ ထိုမဟာဒေဝ—အမြင့်မြတ်သော ဟိရဏ္ယေရှဝရ ကို ကိုးကွယ်ပူဇော်လျှင် ကတိပြုထားသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 28

महामन्त्रं जपेत्क्षिप्रं दशांशं होमयेत्सुधीः । होमेन सिद्ध्यते मन्त्रः सत्यं सत्यं वरानने

ပညာရှိသည် မဟာမန္တရကို လျင်မြန်စွာ ဂျပ်ရွတ်၍ ဒသမအပိုင်းကို ဟောမ ပူဇော်စေ။ ဟောမကြောင့် မန္တရသည် ပြည့်စုံသိဒ္ဓိ ရ၏—အမှန်တကယ်၊ အမှန်တကယ်၊ မျက်နှာလှသူမ။

Verse 29

तस्योत्तरे तु दिग्भागे किञ्चिदीशानमाश्रितः । चतुर्वक्त्रो महादेवि क्षेत्रपो लिंगरूपधृक्

ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဒిశသို့ အနည်းငယ် လှည့်တိမ်း၍၊ မဟာဒေဝီရေ၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော က్షೇತ್ರပာလ သည် လင်္ဂရုပ်ကို ဆောင်ကာ တည်ရှိ၏။

Verse 30

तत्स्थानं रक्षते देवि लिंगरूपेण शंकरः । तमाराध्य प्रयत्नेन ततः कुण्डं समाश्रयेत्

ဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာကို ရှင်ကရ သည် လင်္ဂရုပ်ဖြင့်ပင် ကာကွယ်တော်မူ၏။ ထိုသူကို ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကိုးကွယ်ပူဇော်ပြီးနောက် ကုဏ္ဍ (သန့်ရှင်းသော ရေကန်) သို့ ချဉ်းကပ်စေ။

Verse 31

सर्वैश्वर्यमयं देवि नानावर्णविचित्रितम् । कुण्डस्यास्येशदिग्भागे भैरवेश्वरमुत्तमम्

ဒေဝီရေ၊ ဤကုဏ္ဍသည် အမျိုးမျိုးသော စည်းစိမ်အာဏာဖြင့် ပြည့်ဝ၍ အရောင်စုံ လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထား၏။ ဤကုဏ္ဍ၏ အီရှာန (အရှေ့မြောက်) ဘက်၌ အမြင့်မြတ်သော ဘ္ဟೈရဝေရှဝရ ရှိ၏။

Verse 32

दुर्गन्धा भासुरा देवि वहते रसरूपिणी । तस्या रसेन संयुक्तं पृथग्वर्णं हि कर्बुरम्

အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ‘ရသ’ (အနှစ်သာရ) ဟုခေါ်သော တောက်ပသည့် စီးကြောင်းတစ်စင်း စီးဆင်းနေပြီး တခါတရံ အနံ့ဆိုးလည်း ထွက်တတ်သည်။ ထိုအနှစ်သာရနှင့် ရောနှောသော် အရောင်ကွဲကွဲပြားပြားဖြင့် စက်စက်ပြောက်ပြောက် ဖြစ်လာသည်။

Verse 33

मेघवर्णं महादिव्यं राजतं च पुनः शुभम् । कपिलं दुग्धवर्णं च कर्पूराभं सुशोभनम्

မိုးတိမ်ရောင်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ အလွန်တရာ သာလွန်မြင့်မြတ်သကဲ့သို့ မြင်ရသည်။ တဖန် ငွေရောင်ဖြစ်၍ မင်္ဂလာရှိသည်။ တခါတရံ အဝါညိုရောင်၊ တခါတရံ နို့ဖြူရောင်၊ တခါတရံ ကမ္ဖော်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်း၍ အလွန်လှပသည်။

Verse 34

कदा कस्तूरिकाभासं कुंकुमच्छविकावहम् । सौगन्धं चंदनोपेतं कदाचिद्रौधि रोदकम्

တခါတရံ ကတ္တူရီ (musk) ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ တခါတရံ ကုင်ကူမ (saffron) ၏ တောက်ပမှုကို ဆောင်သည်။ မွှေးကြိုင်၍ စန္ဒန်နံ့နှင့် ပြည့်စုံကာ၊ တခါတရံတော့ ကြမ်းတမ်းပြင်းထန်၍ လှိုင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်လာသည်။

Verse 35

एते रसाश्च विविधा दृश्यंते तत्र सर्वदा । यस्य तुष्टो महादेवः सिद्ध्यते तस्य तत्क्षणात्

ဤအနှစ်သာရမျိုးစုံတို့ကို ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း မြင်တွေ့ရသည်။ မဟာဒေဝ (Mahādeva) ပျော်ရွှင်နှစ်သက်သောသူ၏ ရည်မှန်းချက်သည် ချက်ချင်း ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 36

रजतं क्षिप्यते तत्र सुवर्ण मिव जायते । प्रत्यक्षमेव तत्रैव रसायनमनुत्तमम्

ထိုနေရာ၌ ငွေကို ပစ်ချလျှင် ရွှေကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် မျက်မြင်တကယ် မြင်နိုင်သော အလွန်မြင့်မြတ်သည့် ရသာယန (elixir/alchemy) ရှိသည်။

Verse 37

पश्यंति मानवा देवि कौतुकं तत्क्षणाद्भृशम् । रसं हि परमं दिव्यं तत्रस्थं च कलौ युगे

အို ဒေဝီ၊ လူတို့သည် ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို ချက်ချင်းမြင်ကြ၏။ အမြင့်မြတ်သော ဒိဗ္ဗရသ (divya rasa) သည် ကလိယုဂ၌ပင် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေ၏။

Verse 38

सिद्धं सिद्धरसं पुंसां व्याधीनां क्षयकारकम् । हेमबीजमयं दिव्यं ब्रह्मकुण्डोद्भवं महत्

ဤသည်မှာ ပြည့်စုံအောင်မြင်သော “သိဒ္ဓရသ” ဖြစ်၍ လူတို့အတွက် ရောဂါများကို ပျောက်ကင်းစေ၏။ ရွှေမျိုးစေ့ကဲ့သို့သော (ဟေမဘီဇ) အလင်းတရားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဗြဟ္မကုဏ္ဍမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာဓာတ်တစ်ပါး ဖြစ်၏။

Verse 39

इदानीं ते प्रवक्ष्यामि मनुष्याणां हिताय वै । दारिद्र्यं क्षयमाप्नोति तत्क्षणाच्च यशस्विनि

ယခု ငါသည် လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် အမှန်တကယ်ပင်၊ အို ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသူမ၊ ဆင်းရဲမှုကို ဖျက်သိမ်း၍ ချက်ချင်း ဂုဏ်ရည်ပေါ်ထွန်းစေသော နည်းလမ်းကို ပြောကြားမည်။

Verse 40

आदावेव प्रकुर्वन्ति ताम्रकुम्भं दृढं शुभम् । तीर्थोदकं क्षिपेत्तत्र पत्रैस्ताम्रस्तथा युतम्

အစဦးတွင် မင်္ဂလာရှိ၍ ခိုင်မာသော ကြေးအိုးတစ်လုံးကို ပြင်ဆင်ရမည်။ ထို့နောက် တီရ္ထရေ (သန့်ရှင်းသော ဘုရားရေ) ကို ထဲသို့ လောင်း၍ ကြေးရွက်/ကြေးပြားတို့ကိုလည်း အတူထည့်ရမည်။

Verse 41

निक्षिप्य भूमौ तत्कुम्भं ज्वालयेदनलं ततः । चुह्लीरूपेण षण्मासं पाचयेत्तं शनैःशनैः

ထိုအိုးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ထားပြီးနောက် မီးကို လောင်ကျွမ်းစေရာ။ မီးဖိုပုံစံဖြင့် ခြောက်လတိုင်တိုင် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ပူနွေးအောင် ချက်ရမည်။

Verse 42

पश्चादुद्धृत्य तं कुम्भं पुनरेव जलं क्षिपेत् । मासमेकं पुनः कुर्यान्मासमेकं पुनर्भृशम्

ထို့နောက် ထိုအိုးကို မြှောက်ယူပြီး ရေကို ထပ်မံလောင်းထည့်ရမည်။ တစ်လပတ်လုံး ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ပြီး၊ နောက်တစ်လကိုလည်း အလွန်ဂရုစိုက်ကာ ထပ်မံပြုလုပ်ရမည်။

Verse 43

ततः सर्वाणि खण्डानि एकीकृत्य प्रयत्नतः । पुनरेवोदकेनैव प्लाव्य चावर्तयेत्पुनः

ထို့နောက် အပိုင်းအစအားလုံးကို ကြိုးစား၍ တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုစည်းရမည်။ ထို့ပြင် ရေတစ်မျိုးတည်းဖြင့် ထပ်မံလွှမ်းမိုးစေပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ လှည့်နှိုးရမည်။

Verse 44

कांचनं जायते तत्र यदि तुष्टो महेश्वरः

ထိုနေရာ၌ ရွှေ ပေါ်ထွန်းလာသည်—မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) သဘောတူနှစ်သက်ပါက။

Verse 45

सिद्धिं शरीरजां देवि यदीच्छेन्मानवोत्तमः । स स्नानमादितः कृत्वा संवत्सरत्रयं पुनः

အို ဒေဝီ၊ လူတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးသူသည် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိ (ကိုယ်တော်ပြည့်စုံမှု) ကို လိုလားပါက၊ သတ်မှတ်ထားသော ရေချိုးကာရကို အစပြု၍ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ဆက်လက်ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 46

मौनेन नियमेनैव महामंत्रजपान्वितः । पूजयेच्च हिरण्येशं क्षेत्रपालं प्रयत्नतः

မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) နှင့် နိယမ (စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်) ကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ မဟာမန္တရ ဇပ (မဟာမန္တရကို ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုခြင်း) ဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အစောင့်အရှောက်ဖြစ်သော ဟိရဏ္ယေရှ (Hiraṇyeśa) ကို အလေးအနက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 47

पंचोपचारसंयुक्तं ध्यानधारणसंयुतम् । तीर्थोदकेन पाकं वै पेयं तद्वदुदुम्बरे

ပဉ္စဥပစာရဖြင့် ပူဇော်ကာ သမာဓိနှင့် အာရုံစိုက်မှုတို့နှင့် ပေါင်းစည်း၍ တီရ္ထရေဖြင့် ဆေးရည်ကို ပြုလုပ်ပြီး သောက်ရမည်။ ထို့အတူ ဥဒုမ္ဗရပင်အောက်၌လည်း ထိုသို့ ပြုရမည်။

Verse 48

एवं वर्षत्रयेणैव दिव्यदेहः प्रजायते । तेजस्वी वलवान्प्राज्ञः सर्वव्याधिविवर्जितः

ဤသို့ သုံးနှစ်သာဖြင့်ပင် ဒိဗ္ဗကိုယ်ခန္ဓာကို ရရှိလာသည်။ ထိုကိုယ်သည် တောက်ပ၍ အားကောင်းကာ ပညာရှိပြီး ရောဂါအားလုံးမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 49

जीवेद्वर्षेशतान्येव त्रीणि दुःखविवर्जितः । वर्षत्रयमविच्छिन्नं यस्तत्र स्नानमाचरेत्

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် မပြတ်မလပ် ရေချိုးသူသည် ဒုက္ခကင်းစင်လျက် နှစ်သုံးရာ အသက်ရှင်မည်။

Verse 50

वागीश्वरीं जपेन्नित्यं पूजाहोमसमन्वितः । तस्य प्रवर्तते वाणी सिद्धिः सारस्वती भवेत्

ပူဇော်ပွဲနှင့် ဟောမတို့နှင့်အတူ နေ့စဉ် ဝါဂီရှွရီ မန္တရကို ဂျပ်ဆိုသူ၏ စကားသံသည် အားကောင်းစွာ စီးဆင်းလာပြီး စာရသွဝတီသဘောတရား၏ စွမ်းရည် (ပညာနှင့် အပြောအဆို) ကို ရရှိမည်။

Verse 51

संस्कृतं प्राकृतं चैवापभ्रंशं भूतभाषितम् । गांगस्रोतःप्रवाहेण उद्गिरेद्गिरमात्मवान् । अश्रान्तां च वरारोहे ह्यविच्छिन्नां च संततम्

အတွင်းစိတ်အာဏာရှိသူသည် သံသရာတရားအရ စံစကရစ်၊ ပရာကရစ်၊ အပဘ္ရံရှ နှင့် သရဲဝိညာဉ်တို့၏ ဘာသာစကားများတိုင်အောင် စကားကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်မည်။ ဂင်္ဂါမြစ်ရေစီးကဲ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ စီးဆင်း၍ မပင်ပန်း မပြတ်တောက်ဘဲ အစဉ်မပြတ် ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အို ခါးလှသောသူမ။

Verse 52

वदेद्वादिसहस्रैस्तु न श्रमस्तस्य जायते । तीर्थस्यास्य प्रभावेण सर्वशास्त्रविशारदाः

အငြင်းပွားသူ ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်ပင် ဆွေးနွေးယှဉ်ပြိုင်စေကာမူ သူ၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု မပေါ်ပေါက်; ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သာස්တရအားလုံးကို ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 53

पंडिता गर्विताः सर्वे तर्कशास्त्रविशारदाः । आगच्छन्ति समं तात विद्ययोद्धतकन्धराः । न शक्नुवंति ते वक्तुं द्रष्टुं वक्त्रमपि प्रिये

အဖေကြီးရေ၊ တర్కနှင့် အငြင်းပွားရေး၌ ကျွမ်းကျင်၍ မာန်ထောင်နေသော ပညာရှင်အားလုံး စုပေါင်းလာကြသည်—ပညာမာန်ကြောင့် လည်ပင်းမြင့်ထောင်လျက်; သို့သော် ချစ်သူရေ၊ သူတို့သည် စကားမပြောနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာကိုတောင် မကြည့်နိုင်ကြ။

Verse 54

वादिनां च सहस्राणि भनक्त्येवं निरीक्षणात्

ထို့ကြောင့် (သူ/အာနုဘော်) ကို မျက်စိဖြင့်သာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အငြင်းပွားသူ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ချေမှုန်းနိုင်သည်။

Verse 55

उद्वाहयति शास्त्राणि विबुद्धार्थानि सत्वरम् । विमलं पाञ्चरात्रं च वैष्णवं शैवमेव च

သူသည် အဓိပ္ပါယ်ကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်သိမြင်လျက် သာස්တရများကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်ပြောကြားသည်—ဝိမလ သင်ကြားချက်၊ ပာဉ္စရာတြ၊ ဝိုင်ෂ္ဏဝ စနစ်များနှင့် ရှైవ သဒ္ဓန္တများကိုပါ။

Verse 56

इतिहासपुराणं च भूततंत्रं च गारुडम् । भैरवं च महातंत्रं कुलमार्गं द्विधा प्रिये

ထို့ပြင် သူသည် အိတိဟာသနှင့် ပုရာဏ၊ ဘူတတန္တရများ၊ ဂာရုဍ သင်ကြားချက်များ၊ ဘဲရဝနှင့် အခြား မဟာတန္တရများကိုလည်းကောင်း၊ ချစ်သူရေ၊ ကုလမားဂ်ကို နှစ်မျိုးခွဲ၍လည်းကောင်း နားလည်သိမြင်သည်။

Verse 57

रथप्रवरवेगेन वाणी चास्खलिता भवेत् । नश्यंति वादिनः सर्वे गरुडस्येव पन्नगाः

သူ၏စကားသည် အကောင်းဆုံးရထား၏အရှိန်ကဲ့သို့ လျင်မြန်၍ မတုန်မလှုပ် ဖြစ်လာသည်။ ပြိုင်ဘက်အားလုံးသည် ဂရုဍရှေ့၌ မြွေများကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 58

न दारिद्र्यं न रोगश्च न दुःखं मानसं पुनः । राजमान्यो महामानी भवेद्ब्रह्मप्रसादतः

ဆင်းရဲမှုမရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ စိတ်ဒုက္ခလည်း ထပ်မံမရှိတော့။ ဘြဟ္မာ၏ကရုဏာကြောင့် မင်းများက ချီးမြှောက်ကာ အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 59

उत्साहबलसंयुक्तो देववज्जीवते सुधीः । दाता भोक्ता च वाग्ग्मी च तीर्थस्यास्य प्रसादतः

ဤတီရ္ထ၏ကရုဏာကြောင့် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် အင်အားပြည့်ဝသော ပညာရှိသည် နတ်ကဲ့သို့ အသက်ရှင်၍ လှူဒါန်းသူ၊ သင့်တင့်စွာ ခံစားသူ၊ စကားပြောကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 60

तैलाभ्यक्तस्य यत्तेजो जायते मनुजेषु च । स्नातमात्रे तथा तेजस्तीर्थस्यैव प्रसादतः

ဆီလိမ်းထားသောသူ၌ ပေါ်ပေါက်လာသည့် တောက်ပမှုကဲ့သို့ပင်၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်လည်း တီရ္ထ၏ကရုဏာကြောင့် ထိုတောက်ပမှု ပေါ်လာသည်။

Verse 61

यत्पापं कुरुते जंतुः पैशुन्यं च कृतघ्नताम् । मित्रद्रोहे च यत्पापं यत्पापं पारदारिकम् । तत्सर्वं विलयं याति कुंडस्नानरतस्य च

လူသည် ကျူးလွန်သော အပြစ်များ—အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ ကျေးဇူးမသိခြင်း၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ အခြားသူ၏ ဇနီးကို ချိုးဖောက်ခြင်းတို့—ထိုအပြစ်အားလုံးသည် ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးရန် အလေးထားသူအတွက် ပျော်ဝင်ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 62

मुशलं लङ्घयेद् यस्तु यो गास्त्यजति वै द्विजः । तत्पापं क्षयमाप्नोति ब्रह्मकुण्डस्य दर्शनात्

သန့်ရှင်းသောစည်းကမ်းကို လွန်ကျူးသော်လည်းကောင်း၊ နွားကို စွန့်ပစ်သော်လည်းကောင်း၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၏ အပြစ်သည် «ဗြဟ္မကုဏ္ဍ» ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ပျက်ကွယ်ကုန်၏။

Verse 63

पृथिव्यां यानि तीर्थानि दैवतानि तथा पुनः । पूजितानि च सर्वाणि कुण्डस्नानप्रभावतः

ဤကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးခြင်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ တီရ္ထများ အားလုံးနှင့် ဒေဝတာများ အားလုံးကိုလည်း ပူဇော်ပြီးသားဟု သတ်မှတ်ကြ၏။

Verse 64

सप्तजन्मार्जितं पापं दर्शनात्क्षयमाव्रजेत्

မွေးဖွားမှု ခုနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်သည် ဒർശန (မြင်ပူဇော်ခြင်း) သာဖြင့်ပင် ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 65

यत्पापं गुरुगोघ्ने च परस्वहरणेषु च । तत्पापं क्षयमाप्नोति ब्रह्मकुण्डनिषेवणात्

ဂုရုကို သတ်ခြင်း၊ နွားကို သတ်ခြင်း၊ အခြားသူ၏ ပစ္စည်းကို ခိုးယူခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်သော အပြစ်သည် «ဗြဟ္မကုဏ္ဍ» ကို သဒ္ဓါဖြင့် အားထားဆည်းကပ်ခြင်းကြောင့် ပျက်ကွယ်ကုန်၏။

Verse 66

प्रदक्षिणं च यः कुर्यात्स्नात्वा कुण्डस्य नामतः । संख्यया पंचदश वै शृणु तस्यापि यत्फलम्

ထို့ပြင် မည်သူမဆို ရေချိုးပြီးနောက် ကုဏ္ဍကို နာမတော်ဖြင့် ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်ပူဇော်) ကို အရေအတွက် တစ်ဆယ့်ငါးကြိမ် ပြုလျှင်၊ ထိုအကျိုးကိုလည်း နားထောင်လော့။

Verse 67

प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुन्धरा । सप्तपातालसहिता तीर्थकोटिभिरावृता

ထိုသူ၏ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ခြင်းကြောင့်၊ တီရ္ထများ ကောဋိပေါင်းများစွာဖြင့် ဝန်းရံထားသော ကမ္ဘာမြေသည် တိုက်ကြီးခုနစ်နှင့် အောက်လောကခုနစ်ပါဝင်လျက် အလုံးစုံ လှည့်ပတ်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 68

आहारमात्रं यो दद्यात्तत्र वेदविदां वरे । लक्षभोज्यं कृतं तेन तीर्थस्यास्य प्रभावतः

အို ဝေဒကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုနေရာ၌ အစားအစာ အနည်းငယ်ပင် လှူဒါန်းသူသည် ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် လူတစ်သိန်းကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 69

ब्रह्मेश्वरं च संपूज्य हिरण्येश्वरमुत्तमम् । क्षेत्रपालं चतुर्वक्त्रं पूजयेच्चिन्तितं लभेत्

ဗြဟ္မေရှ္ဝရနှင့် အမြတ်ဆုံး ဟိရဏ္ယေရှ္ဝရကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မျက်နှာလေးပါးရှိသော က္ෂೇತ್ರပာလကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် စိတ်ကူးထားသမျှကို ရရှိ၏။

Verse 70

एकविंशत्कुलै र्युक्तः सर्वपापविवर्जितः । ब्रह्मलोकं स वै याति नात्र कार्या विचारणा

မျိုးဆက်နှစ်ဆယ့်တစ်ဆက်နှင့်တကွ အပြစ်အားလုံးမှ ကင်းစင်၍၊ ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ဘြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်၏။ ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။

Verse 71

विरंचिकुण्डे स्नात्वा वा यो जपेद्वेदमातरम् । लक्षजाप्यविधानेन स मुक्तः पातकैर्भवेत्

သို့မဟုတ် ဝိရံစိကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဝေဒတို့၏ မိခင် (ဝါက်/မန္တရဒေဝီ) ကို တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပနည်းအတိုင်း ရွတ်ဆိုသူသည် အပြစ်များမှ လွတ်ကင်းလာ၏။

Verse 72

स एव पुण्यकर्त्ता च स एव पुरुषोत्तमः । यात्रा तत्र कृता येन ब्रह्मकुण्डे वरानने

ထိုသူတစ်ဦးတည်းသာ အမှန်တကယ် ကုသိုလ်ပြုသူ ဖြစ်၏၊ ထိုသူတစ်ဦးတည်းသာ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏—အို မျက်နှာလှသူရေ၊ ဗြဟ္မကுண္ဍ (Brahmakuṇḍa) တွင် ထိုနေရာသို့ ဘုရားဖူးယাত্রာ ပြုခဲ့သူပင် ဖြစ်၏။

Verse 73

अष्टाशीतिसहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । ब्रह्मकुण्डं समाश्रित्य ब्रह्मदेवमुपासते

အဓိကာမကင်းစင်၍ ဗြဟ္မစရိယာကို တည်ကြည်သော ရှင်ရသေ့ ရှစ်ဆယ့်ရှစ်ထောင်တို့သည် ဗြဟ္မကுண္ဍ (Brahmakuṇḍa) ကို အားကိုးကပ်လှမ်း၍ တန်ခိုးရှင် ဘုရားဗြဟ္မာကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 74

तावद्गर्जंति तीर्थानि त्रैलोक्ये सचराचरे । यावद्ब्रह्मेश्वरं तीर्थं न पश्यन्ति नराः प्रिये

အို ချစ်သူရေ၊ လူတို့က ဗြဟ္မေရှ္ဝရ တီရ္ထ (Brahmeśvara) ကို မမြင်သေးသရွေ့ သုံးလောကလုံး၌ လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အရာအားလုံးနှင့်တကွ တီရ္ထတို့သည် မဟာတန်ခိုးကို ‘ဟိန်းဟောက်’ အော်ဟစ်ကာ အားကြီးကြ၏။

Verse 75

ब्रह्मकुण्डे च पानीयं ये पिबन्ति नराः सकृत् । न तेषां संक्रमेत्पापं वाचिकं मानसं तनौ

ဗြဟ္မကுண္ဍ (Brahmakuṇḍa) ရေကို လူတို့ တစ်ကြိမ်တည်းပင် သောက်လျှင်—စကားဖြင့်ဖြစ်သော အပြစ်နှင့် စိတ်ဖြင့်ဖြစ်သော အပြစ်တို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ မကူးဝင်နိုင်။

Verse 76

ब्रह्मांडोत्तरमध्ये तु यानि तीर्थानि संति वै । तेषां पुण्यमवाप्नोति ब्रह्मकुण्डे प्रदक्षिणात्

ဗြဟ္မာဏ္ဍ၏ အထက်ပိုင်းနှင့် အလယ်ပိုင်းတို့၌ ရှိသမျှ တီရ္ထတို့၏ ကုသိုလ်ကို—ဗြဟ္မကுண္ဍ (Brahmakuṇḍa) ကို ပရဒက္ခိဏာ (လှည့်ပတ်ပူဇော်) ပြုခြင်းဖြင့် တစ်ပြိုင်နက် ရရှိနိုင်၏။

Verse 77

याज्ञवल्क्यो महात्मा च परब्रह्मस्वरूपवान् । सोऽपि कुंडं न मुंचेत निकुं भस्तु गणस्तथा

ပရဗြဟ္မ၏သဘောသဏ္ဍာန်ကို ကိုယ်စားပြုသော မဟာအတ္တမ ယာဇ္ဉဝလ္က്യပင်လျှင် ဤကුණ္ဍကို မစွန့်ခွာနိုင်၊ ထိုနည်းတူ နိကುಂಬ္ဟနှင့် သူ၏ဂဏတို့လည်း ထိုအတိုင်းပင်။

Verse 78

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ब्रह्मकुण्डजम् । तव स्नेहेन देवेशि किमन्यत्परिपृच्छसि

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဗြဟ္မကුණ္ဍမှ ပေါ်ထွန်းသော မဟာတန်ခိုးကို ပြောကြားပြီးပြီ။ သင့်အပေါ် ချစ်ခင်မှုကြောင့်ပင်၊ အို ဒေဝေရှီ၊ အခြားဘာကို ထပ်မေးလိုသနည်း။

Verse 79

य इदं शृणुयान्मर्त्यः सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्ब्रह्मलोकं च गच्छति

ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝစွာဖြင့် ဤအကြောင်းကို ကြားနာသော မည်သည့်လူသားမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်၏။