Adhyaya 146
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 146

Adhyaya 146

ဤအধ্যာယတွင် ဓမ္မရာဇ ယမ (Yama) သည် ချာယာ (Chāyā) နှင့်ပတ်သက်သော အပစ်ဒဏ်ကြောင့် ခြေတစ်ဖက်ကျွတ်ပျက်၍ ဒုက္ခခံစားရသည့် အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် ယမသည် ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) တွင် တပစ် (tapas) ပြုကာ ရှီဝ (Śiva) ၏ လင်္ဂ (liṅga) ကို တည်ထောင်ပြီး «ယမေရှွရ» (Yameśvara) ဟု အမည်ပေးသည်။ ရှီဝ (Śūlin) သည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာ၍ ယမအား ဆုတောင်းခွင့်ပေးသည်။ ယမက ကျွတ်ပျက်သွားသော ခြေကို ပြန်လည်ရရှိစေလိုကြောင်း တောင်းဆိုပြီး၊ ထို့အပြင် လင်္ဂကို သဒ္ဓါဖြင့် ဒർശန (darśana) ပြုသူတို့အား ပာပ-ဝိမောစန (pāpa-vimocana) — အပြစ်ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ခြင်း — ပေးပါရန်လည်း တောင်းဆိုသည်။ ရှီဝက ဆုတောင်းကို ချီးမြှင့်ပြီး ယမသည် ပြန်လည်ပြည့်စုံကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဘာထൃ-ဒွိတီယာ (Bhātr̥-dvitīyā) ဆုံစည်းကာလ၌ ရေကန်တွင် ရေချိုးပြီး ဘုရားကျောင်းအနီးရှိ ယမေရှွရကို ဒർശနပြုရန် အညွှန်းပေးသည်။ ထို့ပြင် ယမအား ရည်ညွှန်း၍ လင်္ဂပူဇာအဖြစ် နှမ်း (tila) ကို အိုး (tila-pātra) ထဲထည့်လှူခြင်း၊ မီးအိမ် (dīpa) ထွန်းခြင်း၊ နွား (gāḥ) နှင့် ရွှေ (kāñcana) လှူဒါန်းခြင်းတို့ကို ညွှန်ကြားကာ အပြစ်အားလုံး (sarva-pātaka) မှ လွတ်မြောက်မည်ဟု ဆိုသည်။

Shlokas

Verse 1

।ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि धर्मराजप्रतिष्ठितम् । यमेश्वरं महादेवं तस्यै वोत्तरतः स्थितम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဓမ္မရာဇက တည်ထောင်ထားသော ယမေရှဝရ မဟာဒေဝကို သွားရမည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။”

Verse 2

यदा शप्तो धर्मराजश्छायया वरवर्णिनि । तदा तस्यापतत्पादः स च दुःखान्वितोऽभवत्

အလှရောင်ရှိသူမရေ၊ ဓမ္မရာဇသည် ချာယာ၏ ကျိန်စာကို ခံရသောအခါ သူ၏ခြေထောက်တစ်ဖက် ပြုတ်ကျသွားပြီး ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ပြည့်နှက်လာ၏။

Verse 3

ततः प्राभासिके क्षेत्रे तपस्तेपे महातपाः । स्थापयामास लिंगं तु तत्र देवस्य शूलिनः

ထို့နောက် ပရဘ္ဟာသိက သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ မဟာတပသီသည် တပဿာကျင့်၍ ထိုနေရာတွင် တြိရှူလကိုင်ရှင် သီဝသမားတော်၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 4

तस्य तुष्टो महादेवस्ततः प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्धर्म भद्रं ते वरं वरय चेप्सितम्

သူ့အပေါ် မဟာဒေဝသည် ကျေနပ်တော်မူ၍ ထို့နောက် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာကာ “အို ဓမ္မ၊ မင်္ဂလာရှိပါစေ—သင်လိုချင်သော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 5

तदाऽब्रवीद्धर्मराजः पादः प्रपतितो मम । प्रसादात्तव देवेश जायतां पुनरेव हि

ထိုအခါ ဓမ္မရာဇာက “ကျွန်ုပ်၏ ခြေထောက်သည် ပြုတ်ကျသွားပါပြီ။ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုခြေထောက်သည် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာပါစေ” ဟု လျှောက်၏။

Verse 6

एतल्लिंगं सुरश्रेष्ठ यन्मया निर्मितं तव । एतद्ये भक्तिसंयुक्ताः पश्यंति प्राणिनो भुवि

“အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရှင်၊ ဤလင်္ဂသည် သင့်အတွက် ကျွန်ုပ်ဖန်ဆင်းထားသောအရာဖြစ်၏။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သတ္တဝါတို့အနက် ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် ၎င်းကို မြင်ကြသူတို့…”

Verse 7

तेषां तव प्रसादेन भूयात्पापविमोक्षणम्

“သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့အား အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု။

Verse 8

एवं भविष्यतीत्युक्ता ह्यन्तर्धानं गतो हरः । यमोऽपि लब्धपादस्तु पुनरेव दिवं ययौ

“ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ယမမင်းလည်း ခြေပြန်လည်ရရှိကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထပ်မံပြန်သွား၏။

Verse 9

तस्मिन्दृष्टे सुरश्रेष्ठ यमलोकसमुद्भवम् । न भयं विद्यते नृणामपि दुष्कृतकारिणाम्

အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ယမလောကနှင့် ဆက်စပ်၍ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုသန့်ရှင်းသော လင်္ဂ/ဒေဝတော်ကို မြင်မြောက်လျှင်၊ လူတို့တွင်—အပြစ်လုပ်သူများပင်—ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့ပေ။

Verse 10

भ्रातृद्वितीयासंयोगे स्नात्वा पुष्करिणीजले । यमेश्वरसमीपस्थो यमेशमवलोकयेत्

ဘြာတෘ-ဒွိတီယာ အခါသမယ မင်္ဂလာနေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ကန်ရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ယမေရှွရ အနီး၌ ရပ်ကာ ဓမ္မ၏ အရှင် ယမမင်းကို ဖူးမြင်ကြည့်ရှုသင့်၏။

Verse 11

तिलपात्रं प्रदातव्यं दीपं गाः कांचना दिकम् । यमदेवं समुद्दिश्य मुच्यते सर्वपातकैः

ယမဒေဝကို ရည်ညွှန်း၍ နှမ်းထည့်အိုး၊ မီးအလင်း (ဒီပ)၊ နွားများနှင့် ရွှေတို့ကို လှူဒါန်းသင့်၏။ ထိုသို့ပြုလျှင် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။