
အခန်း ၁၄၅ တွင် ပရဘာသက்ေတၱရ၌ ဗိဃ္နေရှ (ဂဏေရှ) ကို အခြေပြုသော သာသနာရေး–ပူဇော်ရေး အကျဉ်းချုပ်ကို တိတိကျကျ ဖော်ပြထားသည်။ ဣရှ္ဝရက ဒေသဆိုင်ရာ ရုပ်တော်တစ်ပါးဖြစ်သော «ဂဇကုမ္ဘောဒရ» ကို ဖော်ထုတ်၍ ဆင်ရုပ်လက္ခဏာများပါဝင်ပြီး အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားသူ၊ မကောင်းမှုကို ဖျက်ဆီးသူဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ ထို့နောက် အထူးဝတ္တရားကို သတ်မှတ်သည်။ ဘုရားဖူးသည် လပြည့်လကွယ်စဉ် လတစ်လ၏ စတုတ္ထနေ့ (စတုရ္ထီ) တွင် စိတ်ကို ထိန်းသိမ်း၍ (ပရယတात्मာ) သက်ဆိုင်ရာ ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးပြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဒေဝတাকে ပူဇော်ရမည်။ ပူဇော်မှုမှန်ကန်ခြင်းနှင့် အချိန်ကိုက်ခြင်းကြောင့် ဒေဝတာသည် ကျေနပ်တော်မူသည် (တုရှျတိ) ဟူ၍ ဆိုကာ အတားအဆီးများ ပြေလည်၍ မင်္ဂလာရလဒ်များ ပွင့်လန်းလာမည်ဟု အဓိပ္ပါယ်ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဤပိုဒ်သည် စကန္ဒပုရာဏ၏ စုစည်းမှုအတွင်း ပါဝင်ကြောင်းနှင့် «ဂဇကုမ္ဘောဒရ-မဟာတ္မယ» ဖော်ပြချက်ဟူသော ခေါင်းစဉ်ကို ကော်လိုဖွန်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येद्विघ्नेशं पापनाशनम् । गजकुंभोदरं नाम सर्वसिद्धिप्रदायकम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ထိုနေရာ၌ပင် အပြစ်ပျောက်စေသော ဗိဃ္နေးရှကို မြင်ကြည့်ရမည်။ ‘ဂဇကုಂಭောဒရ’ ဟုခေါ်၍ အောင်မြင်မှုအားလုံးကို ပေးတော်မူသူ ဖြစ်သည်။”
Verse 2
तत्र कुंडे नरः स्नात्वा चतुर्थ्यां प्रयतात्मवान् । पूजयेद्यस्तु तं भक्त्या विघ्नेशस्तस्य तुष्यति
ထိုကန်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်းသူသည် လဆန်းလပြည့်၏ စတုတ္ထနေ့တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင် ဗိဃ္နေးရှသည် ထိုဘက်တကို နှစ်သက်တော်မူ၏။
Verse 145
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गजकुंभोदरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वा रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမပိုင်း ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌၊ “ဂဇကုಂಭောဒရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၁၄၅ သည် ပြီးဆုံး၏။