Adhyaya 144

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तृतीयं पुष्करं महत् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदीशानगोचरे । कनीयः संस्मृतं कुंडं पुष्करंनाम नामतः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ တတိယမြောက် မဟာပုရှ္ကရ သို့ သွားရမည်။ ထို၏ အရှေ့ဘက်တွင် အနည်းငယ် အရှေ့မြောက်ဘက်သို့ လှည့်၍ ‘ပုရှ္ကရ’ ဟု အမည်ရသော သေးငယ်သည့် ကုဏ္ဍ (ရေကန်) တစ်ခု ရှိသည်»။

Verse 2

यत्र मध्याह्नसमये ब्रह्मणा समुपासिता । सन्ध्या त्रैलोक्यजननी प्रतिष्ठार्थं गतेन च

ထိုနေရာ၌ နေ့လယ်အချိန်တွင် လောကသုံးပါး၏ မိခင် စန္ဓျာကို သန့်ရှင်းစွာ တည်ထောင်ရန်အတွက် သွားရောက်လာသော ဗြဟ္မာက ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 3

तत्र यः कुरुते स्नानं पौर्णमास्यां समाहितः । सम्यक्कृतं भवेत्तेन स्नानं तत्रादिपुष्करे

စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ပြည့်လနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ ထိုအပြုအမူကြောင့် အစဦး ပုෂ္ကရ တီရ္ထ၌ သူ၏ ရေချိုးခြင်းသည် ပြည့်စုံကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 4

हिरण्यं तत्र दातव्यं सर्वपापापनुत्तये

ထိုနေရာ၌ အပြစ်အားလုံးကို အပြည့်အဝ ဖယ်ရှားရန်အတွက် ရွှေကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 5

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं तव पौष्करम् । श्रुतं पापहरं नॄणां सर्वकामप्रदं तथा

ဤသို့ သင်၏ ပုෂ္ကရ မာဟာတ္မ្យကို အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကိုလည်း ပေးစွမ်းသည်။

Verse 144

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करकुण्डमाहात्म्य वर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ್ಯအတွင်းရှိ «ပုෂ္ကရကுண္ဍ မာဟာတ္မ்ய ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၄၄ သည် အဆုံးသတ်၏။