Adhyaya 143

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव पूर्वदिग्भागे किञ्चिदाग्नेयगोचरे । धनुषां दशके तत्र स्थितं पापप्रणाशनम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ အထူးမြတ်သော ဝိစိတ္တရေးရှဝရ ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာမှ အရှေ့ဘက်တွင် အနည်းငယ် အရှေ့တောင်ဘက်သို့ လှည့်၍ မြားတံဆယ်တံအကွာ၌ ပာပဖျက်သိမ်းသော အရာတစ်ခု တည်ရှိ၏»။

Verse 2

विचित्रेण महादेवि लेख केन यमस्य च । स्थापितं तन्महालिंगं तपः कृत्वा सुदुश्चरम्

မဟာဒေဝီ၊ ယမ၏ စာရေး (လေခက) နှင့် ဝိစိတ္တ တို့သည် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထိုမဟာလင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

Verse 3

तं दृष्ट्वा पूजितं चैव मुक्तः स्यात्सर्वपातकैः । संपूज्य च विधानेन न दुःखी जायते नरः

ထိုသခင်ကို မြင်၍လည်း ပူဇော်လျှင် လူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထုံးတမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးလျှင် လူသည် ဒုက္ခထဲသို့ မွေးဖွားလာခြင်း မရှိတော့။

Verse 143

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ အတွင်းရှိ «ဝိစိတ္တရေးရှဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၄၃ ပြီးဆုံး၏။