Adhyaya 138
ဤအဓ್ಯಾಯသည် “ဣရှွရ ဥဝါစ” ဟူသော ရှိုင်ဝ သဘောတရားဖြင့် ပြောကြားထားပြီး ပရဘာသ က္ရှೇತ್ರ၏ အနောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တೃဏဘိန္ဒွီရှွရ သီဝလင်္ဂသန့်ရှင်းရာကို တည်နေရာချထားသည်။ ထိုနေရာကို “ဓနု ၅” အတိုင်းအတာအတွင်းရှိသည်ဟု ဖော်ပြကာ သီဝဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းတန်ခိုးရှိရာ အဖြစ်ကို အကျဉ်းချုပ် မဟာတ္မယအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးသည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းမှု၏ အကြောင်းရင်းကို မဟာရိရှိ တೃဏဘိန္ဒု၏ တပဿာလမ်းစဉ်ဖြင့် ရှင်းပြသည်။ အနှစ်များစွာ တင်းကျပ်စွာ တပဿာကျင့်ပြီး လစဉ်လတိုင်း ကုရှမြက်အဖျားမှ ရေတစ်စက်တည်းကိုသာ သောက်သုံးသည့် စည်းကမ်းကို ဖော်ပြကာ သည်းခံမှု၊ ထိန်းချုပ်မှုနှင့် ဘက္တိအားကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ဣရှွရကို ဆက်လက်ပူဇော်ပသကာရပြုခြင်းကြောင့် ပရဘာသိက သုဘ က္ရှೇತ್ರ၌ “အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိ” ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ ထိုသီဝလင်္ဂ၏ အာနုဘော်ကို တည်ထောင်အတည်ပြုထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे धनुपां पञ्चके स्थितम् । तृणबिन्द्वीश्वरंनाम तीव्रभक्त्या प्रतिष्ठितम्
ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုဒေသ၏ အနောက်ဘက်တွင် ဒဏု ငါးခန့်အကွာ၌ «တൃဏဗိန္ဒွီဣဿဝရ» ဟူသော ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော စေတီတော် တည်ရှိပြီး ပြင်းထန်သော ဘက္တိဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 2
कृत्वा महत्तपो देवि तृणबिंदुमु नीश्वरः । मासिमासि कुशाग्रेण जलबिंदुं निपीय वै
ဒေဝီရေ၊ မဟာတပသကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မုနိအရှင် တൃဏဗိန္ဒုသည် လစဉ်လတိုင်း ကုရှမြက်တံ၏ အဖျားမှ ရေတစ်စက်တည်းကိုသာ အမှန်တကယ် သောက်ခဲ့သည်။
Verse 3
संवत्सराण्यनेकानि एवमाराध्य चेश्वरम् । संप्राप्तं परमां सिद्धिं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे
ဤသို့ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အရှင်ဣဿဝရကို ဤနည်းဖြင့် အာရాధနာပြုလျက် မင်္ဂလာရှိသော ပရာဘာသ သန့်မြေ၌ အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။
Verse 138
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तृणबिंद्वीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပါဒများပါသော သံဟိတအတွင်း၊ သတ္တမ ပရာဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရာဘာသက္ရှೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో၊ «တൃဏဗိန္ဒွီဣဿဝရ၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၃၈ ပြီးဆုံးသည်။