Adhyaya 137

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येत्क्षेत्रपालमनुत्तमम् । कंकालभैरवंनाम भैरवेण नियोजितम् । तस्य क्षेत्रस्य रक्षार्थं प्राणिनां दुष्टचेतसाम्

ဣရှွရ မိန့်တော်မူသည်—ထိုနေရာ၌ပင် အထွတ်အမြတ်သော က္ရှေတ်ရပာလ (နယ်မြေကာကွယ်သူ) ကို မြင်ရမည်။ သူ၏အမည်မှာ ကင်္ကာလဘိုင်ရဝ ဖြစ်၍ ဘိုင်ရဝက ခန့်အပ်ထားကာ ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေကို မကောင်းသောစိတ်ရှိသတ္တဝါတို့မှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 2

श्रावणे शुक्लपञ्चम्यामष्टम्यामाश्विनस्य च । यस्तं पूजयते भक्त्या बलिपुष्पादिभिः क्रमात्

ရှရဝဏလတွင် လင်းပက္ခ ပဉ္စမီနေ့၌လည်းကောင်း၊ အာရှွိနလတွင် အဋ္ဌမီနေ့၌လည်းကောင်း—သူ့ကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်သောစိတ်ဖြင့် ဘလိ (ပူဇော်ပဏာ) နှင့် ပန်းတို့စသဖြင့် အစဉ်အလာအတိုင်း ဆက်ကပ်ပူဇော်သူမည်သူမဆို—

Verse 3

तस्य क्षेत्रे निवसतः पुष्करस्य महात्मनः । निर्विघ्नकारी भवति तथा रक्षति पुत्रवत्

ထိုသန့်ရှင်းသော က္ရှေတ်ရ၌ နေထိုင်သော မဟာအတ္တမ ပုရှ္ကရအတွက် သူသည် အတားအဆီးကင်းစေသူ ဖြစ်လာပြီး သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ကာကွယ်ပေးသည်။

Verse 137

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कंकालभैरवक्षेत्रपालमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစကန္ဒ မဟာပုရာဏ (အရှစ်တစ်ထောင်ကဗျာပါ စံဟိတာ) ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ စာအုပ်ခုနစ်၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက္ရှေတ်ရမဟာတ္မယ၌ «က္ရှေတ်ရပာလ ကင်္ကာလဘိုင်ရဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၃၇ ပြီးဆုံး၏။