Adhyaya 135
ဤအধ্যာယတွင် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ဒေဝီတစ်ပါးကို သာသနာရေး–ပူဇော်ရေးအရ ပုံဖော်ထားသည်။ ဒွာပရယုဂ၌ သူမကို «Śītalā» ဟုခေါ်ကြပြီး ကလိယုဂ၌ «Kaliduḥkhāntakāriṇī» (ကလိခေတ်ဒုက္ခများကို အဆုံးသတ်ပေးသူ) ဟု ပြန်လည်သတ်မှတ်ထားသည်။ ဣśvara သည် ပရဘာသတွင် ဒေဝီ၏ တည်ရှိမှုကို ဖော်ပြကာ ကလေးရောဂါများနှင့် အဖုအပိန့်ပေါက်ကွဲရောဂါ (visphoṭa) တို့ကို သက်သာစေပြီး ဆက်စပ်အနှောင့်အယှက်များကို ငြိမ်းချမ်းစေမည့် ပူဇော်နည်းလမ်းကို ညွှန်ပြသည်။ စာတမ်းက အစီအစဉ်တကျ လုပ်ဆောင်ရမည့် အကျင့်ကို သတ်မှတ်သည်—ဒေဝီ၏ သန့်ရှင်းရာနေရာသို့ သွားရောက်ဖူးမြော်ခြင်း၊ masūra (ပဲလင်တီ) ကို ကြိတ်၍ သက်သာပျောက်ကင်းရေးအတွက် တိုင်းတာပြင်ဆင်ကာ Śītalā ရှေ့တွင် ကလေးများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် တင်ပူဇော်ခြင်း။ ထို့နောက် śrāddha ပြုလုပ်ခြင်းနှင့် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးခြင်းတို့ကိုလည်း ထပ်မံပြုလုပ်ရသည်။ ကံပေါ်၊ ပန်း၊ မတ်စ် (musk)၊ စန္ဒကူး စသည့် အနံ့သာပူဇော်မှုများနှင့် ghṛta-pāyasa (ဂီနှင့် နို့ဆန်ပူတင်း) ကို naivedya အဖြစ် တင်ပူဇော်ရန် ဆိုထားပြီး၊ အဆုံးတွင် ဇနီးမောင်နှံက ပူဇော်ပြီးသော ပစ္စည်းများကို ဝတ်ဆင်ခြင်း (paridhāpana) ဖြင့် ဝရတကို ပြည့်စုံစေသည်။ ထို့ပြင် သုက္လ-နဝမီ (လပြည့်ဘက် ၉ ရက်) တွင် သန့်ရှင်းသော bilva ပန်းကုံးကို ပူဇော်လျှင် «sarva-siddhi» အားလုံးသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိစေသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितां पश्येद्देवीं दुःखांतकारिणीम् । शीतलेति पुरा ख्याता युगे द्वापरसंज्ञिते । कलौ पुनः समाख्यातां कलिदुःखान्तकारिणीम्
ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—«ထိုနေရာ၌ပင် ဒုက္ခအဆုံးသတ်စေသော ဒေဝီကို မြင်ကြည့်ရမည်။ ဒွာပရယုဂ၌ အရင်က “ရှီတလာ” ဟူ၍ ထင်ရှားခဲ့သော်လည်း၊ ကလိယုဂ၌ ထပ်မံ၍ “ကလိ၏ ဒုက္ခအဆုံးသတ်စေသူ” ဟူ၍ ကြေညာခံရသည်»။
Verse 2
शीतलं कुरुते देहं बालानां रोगवर्जितम् । पूजिता भक्तिभावेन तेन सा शीतला स्मृता
သူမကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် ကလေးတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အေးမြစေ၍ ရောဂါကင်းစင်စေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို “ရှီတလာ” (အေးမြသော ဒေဝီ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 3
विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणात् । मानेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत्
အဖုအပေါက်ပေါက်ကွဲသော ရောဂါများကို သက်သာစေရန်နှင့် ကလေးတို့အတွက် အကြောင်းပြု၍၊ တိုင်းတာပမာဏဖြင့် မဆူရ်ပဲ (lentils) ကို တိုင်းထုတ်ကာ ထိုနေရာ၌ပင် ထောင်းကြိတ်၍ ပူဇော်ရန် ပြင်ဆင်ရမည်။
Verse 4
शीतलापुरतो दत्त्वा बालाः सन्तु निरामयाः । विस्फोटचर्चिकादीनां वातादीनां शमो भवेत्
ရှီတလာ၏ ရှေ့တော်၌ ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ ကလေးတို့ ရောဂါကင်းစင်ပါစေ။ အဖုအပေါက်ပေါက်ကွဲသော ရောဂါများ၊ အရေပြားရောဂါ (ချာရ္ချိကာ) စသည့်အရာများနှင့် ဝါတ (vāta) စသည့် ချို့ယွင်းမှုများလည်း သက်သာငြိမ်းစေပါစေ။
Verse 5
श्राद्धं तत्रैव कुर्वीत ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत्
ထိုနေရာ၌ပင် śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်၍ ထိုနေရာ၌ပင် ဘြာဟ္မဏများကို အာဟာရဖြင့် ဧည့်ခံကျွေးမွေးရမည်။
Verse 6
कर्पूरं कुसुमं चैव मृगनाभिं सुचन्दनम् । पुष्पाणि च सुगन्धानि नैवेद्यं घृतपायसम् । निवेद्य देव्यै तत्सर्वं दंपत्योः परिधापयेत्
ဒေဝီမယ်တော်အား ကပ္ပူရ၊ ပန်းများ၊ မೃဂနာဘိ (musk)၊ သန့်စင်သော စန္ဒန၊ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများနှင့် ဃృతပါယသ (ထောပတ်ရည်ပါ ဆန်ပူတင်း) ကို နৈဝေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းပါ; အားလုံးကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ဇနီးမောင်နှံအား ထိုကောင်းချီးပစ္စည်း/မလားတို့ကို ဝတ်ဆင်စေသင့်သည်။
Verse 7
नवम्यां शुक्लपक्षे तु मालां विल्वमयीं शुभाम् । भक्त्या निवेद्य तां देव्यै सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्
လပြည့်ဘက် (śukla-pakṣa) ၏ နဝမီနေ့တွင် ဘိလ္ဝရွက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာမလားကို ဒေဝီမယ်တော်အား ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းလျှင် စရ்வ-သိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှုအလုံးစုံ) ကို ရရှိမည်။
Verse 135
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दुःखान्तकारिणीतिलागौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंदुत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ အပိုင်းအတွင်းရှိ «ဒုက္ခာန္တကာရိဏီ တိလာဂေါရီ၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရ अध्याय သည် အခန်း ၁၃၅ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။