Adhyaya 134

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करावर्तकां नदीम् । ब्रह्मकुंडादुत्तरतो नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ပုရှ္ကရာဝရ္တကာ ဟုခေါ်သော မြစ်သို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ဘြဟ္မကုဏ္ဍ၏ မြောက်ဘက် မဝေးလှသော နေရာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

पुरा यज्ञे वर्तमाने सोमस्य तु महात्मनः । ब्रह्मा सुरगणैः सार्धं प्रभासं क्षेत्रमागतः

ရှေးကာလ၌ မဟာသတ္တိရှိသော ဆိုမ၏ ယဇ్ఞပွဲ ကျင်းပနေစဉ်၊ ဘြဟ္မာသည် ဒေဝဂဏများနှင့်အတူ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

Verse 3

सोमनाथप्रतिष्ठार्थमृक्षराजनिमंत्रितः । प्रतिज्ञातं पुरा तेन ब्रह्मणा लोककारिणा

ကြယ်တို့၏ အရှင်က ဆိုမနာထကို တည်ထောင်ရန် ဖိတ်ခေါ်သဖြင့်၊ လောကအကျိုးပြုသော ဘြဟ္မာသည် ရှေးကာလကတည်းက ကတိသစ္စာတစ်ရပ်ကို ပြုခဲ့သည်။

Verse 4

यावत्स्थास्याम्यहं मर्त्ये कस्मिंश्चित्कारणांतरे । तावत्संध्यात्रयं वंद्यं नित्यमेव त्रिपुष्करे

အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် လူ့လောက၌ ငါနေထိုင်နေသမျှကာလပတ်လုံး ထရီပုရှ္ကရ၌ နေ့စဉ် စန္ဓျာသုံးကြိမ်ကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ဝတ်ပြုရမည်။

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु लग्नकाल उपस्थिते । आदिष्टं शोभनं कालं ब्राह्मणैर्दैवचिन्तकैः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မင်္ဂလာလဂ္နအချိန် ရောက်ရှိလာသဖြင့် နိမိတ်သင်္ကေတကို သိမြင်တတ်သော ဗြာဟ္မဏများက အချိန်သည် ကောင်းမြတ်ကြောင်း အမိန့်တော်ပြုကြသည်။

Verse 6

ततस्तं प्रस्थितं ज्ञात्वा पुष्करे तु पितामहम् । संध्यार्थं रात्रिनाथो वै वाक्यमेतदुवाच ह

ထို့နောက် ပုရှ္ကရသို့ ပိတామဟ ဘြဟ္မာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို သိရှိသဖြင့် စန္ဓျာဝတ်ပြုချိန်၌ ည၏အရှင် လ (စန္ဒြ) သည် ဤစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 7

दैवज्ञैः कलितः काल एष एव शुभोदयः । यथा कालात्ययो न स्यात्तथा नीतिर्विधीयताम्

နက္ခတ်ဗေဒင်ပညာရှင်များက တွက်ချက်ထားသည့် ဤအချိန်တည်းဟူသည် မင်္ဂလာအချိန်၊ ကောင်းကျိုးပေါ်ထွန်းရာဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အချိန်လွန်မသွားစေရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို စီမံဆောင်ရွက်ကြပါစေ။

Verse 8

तं ज्ञात्वा सांप्रतं कालं ब्रह्मा लोकपितामहः । मनसा चिन्तयामास पुष्कराणि समाहितः

ယခုအချိန် ရောက်ရှိလာသည်ကို သိမြင်သဖြင့် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်းကာ ပုရှ္ကရတို့ကို မနောဖြင့် ဆင်ခြင်တော်မူ하였다။

Verse 9

तानि वै स्मृतमात्राणि ब्रह्मणा वरवर्णिनि । प्रादुर्भूतानि तत्रैव नद्यास्तीरे सुशोभने

အရောင်လှသော မိန်းမရေ၊ ဘြဟ္မာသည် ထိုအရာတို့ကို သတိရမိသမျှသာဖြင့်ပင်၊ ထိုနေရာတည်းက မြစ်ကမ်းလှပပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 10

आवर्तास्तत्र सञ्जाता ज्येष्ठमध्यकनीयसः । अथ नामाकरोत्तस्या ब्रह्मा लोकपितामहः

ထိုနေရာ၌ အကြီး၊ အလယ်၊ အငယ် ဟူသော ရေဝဲသုံးခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် ထိုနေရာ/မြစ်ကို အမည်ပေးတော်မူ၏။

Verse 11

पुष्करावर्तका नाम्ना अद्यप्रभृति शोभना । नदी प्रयास्यते लोके ख्यातिं मम प्रसादतः

“ယနေ့မှစ၍ ဤလှပသော မြစ်သည် ‘ပုෂ္ကရာဝတ္တကာ’ (Puṣkarāvartakā) ဟူသော အမည်ဖြင့် လောက၌ ကျော်ကြားလိမ့်မည်။ ငါ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထင်ရှားသော ဂုဏ်သတင်းကို ရလိမ့်မည်” ဟု (ဘြဟ္မာ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 12

अत्र स्नात्वा नरो भक्त्या तर्पयिष्यति यः पितॄन् । त्रिपुष्करसमं पुण्यं लप्स्यते स तथेप्सितम्

ဤနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးကာ ပိတೃများ (Pitṛs) အား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်သူသည်၊ တြိပုෂ္ကရ (three Puṣkaras) နှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရပြီး၊ လိုလားသမျှ အကျိုးကိုလည်း ရလိမ့်မည်။

Verse 13

श्रावणे शुक्लपक्षस्य तृतीयायां नरोत्तमः । यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र तृप्तिः कल्पायुतं भवेत्

ရှာဝဏ (Śrāvaṇa) လ၏ သုက္လပက္ခ (လဆန်း) တတိယနေ့၌၊ အကောင်းဆုံးသော လူသားရေ—ထိုနေရာတွင် ပိတೃများ (Pitṛs) အား တർပဏ ပူဇော်သူ၏ အကျိုးကြောင့်၊ သူတို့၏ ကျေနပ်မှုသည် ကလ္ပ တစ်သောင်း (ten thousand kalpas) တိုင်တည်လိမ့်မည်။

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्करावर्तकानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လိုကာ စုစည်းမှုအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌—ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၌—«ပုရှ္ကရာဝရ္တကာ မြစ်၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၃၄ ပြီးဆုံး၏။