Adhyaya 133

Verse 1

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि महाकालीति विश्रुता । अधः स्थिते महापीठे पातालविवरान्विते

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “အဲဒီနေရာတည်းမှာပင်၊ ဒေဝီရေ၊ မဟာကာလီဟု ကျော်ကြားသော သူမသည် နေထိုင်၏။ အောက်ဘက်ရှိ မဟာပီဋ္ဌ (သန့်ရှင်းသော အာသန) တွင်၊ ပာတာလာသို့ ဆင်းသက်ရာ အပေါက်နှင့် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။”

Verse 2

सर्वदुःखप्रशमनी सर्वशत्रुक्षयंकरी । पूजनीया विधानेन कृष्णाष्टम्यां महानिशि । गन्धैः पुष्पैस्तथा धूपैः क्रव्यैर्बलिभिरेव च

ဒုက္ခအားလုံးကို သက်သာစေ၍ ရန်သူအားလုံးကို ပျက်စီးစေသော ထိုမဟာဒေဝီကို ကృష్ణပက္ခ အဋ္ဌမီ၏ မဟာညတွင်၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ အနံ့သာ၊ ပန်း၊ မီးခိုး (ဓూప) တို့နှင့်အတူ အသားပူဇော်နှင့် ဘလိ (အနုဂ္ဂဟပူဇော်) တို့ဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

फलतृतीयां नारी च कुर्याद्वै तत्र भाविता । वर्षमेकं सिते पक्षे देवीं पूज्य विधानतः । फलानि ब्राह्मणे देयान्येव नूनं विधानतः

စိတ်တည်ကြည်လျက် မိန်းမတစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ ဖလ-တရိတီယာ ဝရတကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး အလင်းပက္ခ (သီတပက္ခ) တွင် ဒေဝီကို စည်းကမ်းအတိုင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းအတိုင်း ဘြာဟ္မဏအား သစ်သီးများကို မလွဲမသွေ ပေးလှူရမည်။

Verse 4

एतानि वर्जयेन्नक्ते ह्यन्नानि सुरसुन्दरि । निष्पावा आढकी मुद्गा माषाश्चैव कुलित्थकाः

အလှတရားရှိသူရေ၊ နက္တ (ညနေစာ) ဝရတတွင် ဤအစားအစာမျိုးစေ့များကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်– နိဿပာဝ ပဲ၊ အာဍဟကီ၊ မုဒ္ဂ (ပဲစိမ်း)၊ မာෂ (ပဲမဲ) နှင့် ကုလိတ္ထ (မြင်းပဲ) တို့ဖြစ်သည်။

Verse 5

मसूरा राजमाषाश्च गोधूमास्त्रिपुटास्तथा । चणका वर्तला वापि मकुष्ठाश्चैवमादयः

ရှောင်ကြဉ်ရမည့်အရာများမှာ—မဆူရာ ပဲ (masūra)၊ ရာဇမားရှ ပဲ (rājamāṣa)၊ ဂೋಧూమ ဂျုံ (godhūma)၊ တြိပုဋ (tripuṭa)၊ စဏက ပဲ (caṇaka)၊ ဝရ္တလာ (vartalā) နှင့် မကုဋ္ဌ (makuṣṭha) စသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 6

न भक्ष्यास्तावत्ते देवि यावद्गौरीव्रतं चरेत् । तस्याः पुण्यफलं वक्ष्ये कथ्यमानं शृणुष्व मे

အို ဒေဝီမယ်တော်၊ ဂေါရီဝြတ (Gaurī-vrata) ကို ကျင့်သရွေ့ ဤအစားအစာများကို မစားသင့်။ ယခု ငါပြောမည့် ထိုဝြတ၏ ကုသိုလ်ဖလကို နားထောင်လော့။

Verse 7

धनं धान्यं गृहे तस्या न कदाचित्क्षयं व्रजेत् । दुःखिता दुर्भगा दीना सप्त जन्मानि नो भवेत्

သူမ၏အိမ်တွင် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံသည် မည်သည့်အခါမျှ လျော့နည်းမသွား။ သူမသည် ဝမ်းနည်းသူ၊ ကံမကောင်းသူ၊ ဆင်းရဲသူ မဖြစ်ရ—ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင်ပင်။

Verse 8

महाकालीव्रतं प्रोक्तं देव्या माहात्म्यसंयुतम् । कृतं पातकनाशाय सर्वकामसमृद्धये

ဤသို့ မဟာကာလီဝြတကို ဒေဝီ၏ မဟာတန်ခိုးဂုဏ်တော်နှင့် တွဲဖက်၍ ကြေညာခဲ့သည်။ ၎င်းကို အပြစ်ပျက်စီးစေရန်နှင့် လိုအင်အားလုံး ပြည့်စုံကြွယ်ဝစေရန် ကျင့်ဆောင်သည်။

Verse 9

एवं देवि समाख्यातं महाकालीमहोदयम् । क्षेत्रपीठं महादेवि मन्त्रसिद्धिप्रदायकम्

ဤသို့ အို ဒေဝီမယ်တော်၊ မဟာကာလီ၏ မဟောဒယ (ကြီးမားသော ပေါ်ထွန်းမှု) ကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ အို မဟာဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರအတွင်းရှိ ပီဋ္ဌ (စက္ကန့်တော်နေရာ) ဖြစ်၍ မန္တရကျင့်စဉ်၌ စိဒ္ဓိအောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသည်။

Verse 10

आश्वयुक्छुक्लपक्षे तु नवम्यां तत्र जागृयात् । पीठे पूजाबलिं दत्त्वा मन्त्रं कामं जपन्निशि । सौम्यचित्तः समाप्नोति वांछितां सिद्धिमुत्तमाम्

အာရှွယုဇ လပြည့်ဖက်၌ နဝမီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ညလုံးနိုးကြား၍ ဝတ်ပြုရမည်။ သန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌာန၌ ပူဇာပြုကာ ဘလိပူဇာကို ဆက်ကပ်ပြီး၊ လိုလားသည့် မန္တရကို ညတစ်ညလုံး ဂျပ်ရွတ်လျက်၊ စိတ်အေးချမ်းသူသည် မိမိလိုသော အမြင့်မြတ်သော စိဒ္ဓိကို ရရှိသည်။

Verse 133

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये महाकालीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयस्त्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ဧကာရှီတိသာဟသ္ရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌—«မဟာကာလီ၏ မဟာတ္မကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၁၃၃ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။