Adhyaya 132

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि वैष्णवीं शक्तिमुत्तमाम् । सोमेशादीशदिग्भागे नातिदूरे व्यवस्थिताम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဆိုမေရှမှ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ မဝေးလှသောနေရာတွင် တည်ရှိသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး ဝိုင်ෂ္ဏဝီ သက္တိထံသို့ သွားရမည်။”

Verse 2

सिद्धलक्ष्मीति विख्याता ह्यत्र पीठाधिदेवता

ဤနေရာ၌ ပီဋ္ဌ၏ အဓိဒေဝတာ (အုပ်စိုးနတ်) ကို “သိဒ္ဓလက္ခ္မီ” ဟု ကျော်ကြားစွာ ခေါ်ကြသည်။

Verse 3

ब्रह्माण्डे प्रथमं पीठं यत्प्रभासं व्यवस्थितम् । तत्र देवि महापीठे योगिन्यो भूचराः खगाः । भैरवेण समे तास्तु क्रीडन्ते स्वेच्छया प्रिये

ပရဘာသ၌ တည်ရှိသော ပီဋ္ဌာသည် ဗြဟ္မာဏ္ဍအတွင်း ပထမဆုံးသော ပီဋ္ဌာ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ ထို မဟာပီဋ္ဌာ၌ ယောဂိနီတို့သည် မြေပြင်၌လည်း၊ ကောင်းကင်၌လည်း လှုပ်ရှား၍ အချစ်တော်၊ ဘိုင်ရဝနှင့်အတူ စိတ်ကြိုက် ပျော်ရွှင်ကစားကြ၏။

Verse 4

जालंधरं महापीठं कामरूपं तथैव च । श्रीमद्रुद्रनृसिंहं च चतुर्थं पीठमुत्तमम्

ဇာလန္ဓရသည် မဟာပီဋ္ဌာ ဖြစ်၏၊ ကာမရူပလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သီရိမဒ် ရုဒြ-နೃစിംဟ သည် စတုတ္ထမြောက် အထူးမြတ်သော ပီဋ္ဌာ ဖြစ်၏။

Verse 5

रत्नवीर्यं महापीठं काश्मीरं पीठमेव च । एतानि देवि पीठानि यो वेत्ति स च मन्त्रवित्

ရత్నဝီရျ သည် မဟာပီဋ္ဌာ ဖြစ်ပြီး၊ ကာရှ္မီရလည်း ပီဋ္ဌာ တစ်ခု ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ ဤပီဋ္ဌာတို့ကို အမှန်တကယ် သိမြင်သူသည် မန္တရကို သိသူ (မန္တရဝိဒ်) ဖြစ်၏။

Verse 6

सर्वेषां चैव पीठानामाधारं पीठमुत्तमम् । सौराष्ट्रे तु महादेवि नाम्ना ख्यातं महोदयम् । कामरूपधरं ज्ञानं यत्राद्यापि प्रवर्तते

ပီဋ္ဌာအားလုံး၏ အခြေခံအထောက်အကူ ဖြစ်သော အထွတ်အမြတ် ပီဋ္ဌာသည်—အို မဟာဒေဝီ—စော်ရာဋ္ဌရ၌ ရှိပြီး မဟောဒယ ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြား၏။ ထိုနေရာ၌ ကာမရူပ၏ အရုပ်ကို ဆောင်သော ဉာဏ်ပညာသည် ယနေ့တိုင် ဆက်လက် လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

Verse 7

तत्र पीठे स्थिता देवी महालक्ष्मीति विश्रुता । सर्वपापप्रशमनी सर्वकार्यशुभप्रदा

ထိုပီဋ္ဌာ၌ ဒေဝီသည် တည်ရှိ၍ မဟာလက္ခ္မီ ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။ သူမသည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာပျောက်ကင်းစေသူ၊ လုပ်ငန်းအရာရာ၌ မင်္ဂလာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။

Verse 8

श्रीपञ्चम्यां नरो यस्तु पूजयेत्तां विधानतः । गन्धपुष्पादिभिर्भक्त्या तस्यालक्ष्मीभयं कुतः

သီရိပဉ္စမီနေ့၌ စည်းကမ်းတကျ အမိနတ်မကို သဒ္ဓါဖြင့် နံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်သူအတွက် အလက္ရှ္မီ (ကံဆိုး) ကို ကြောက်ရွံ့ရမည်ဟူ၍ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

Verse 9

उत्तरां दिशमास्थाय महाल क्ष्म्यास्तु सन्निधौ । यो जपेन्मन्त्रराज्ञीं तां सिद्धलक्ष्मीति विश्रुताम्

မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ မဟာလက္ရှ္မီ၏ ရှေ့မှောက်၌ မန္တရားမင်းမဟာမကို—စိဒ္ဓလက္ရှ္မီဟု ကျော်ကြားသော ထိုမန္တရားကို—ရွတ်ဆိုသူသည် ၎င်း၏ သန့်စင်စွမ်းအားကို ရရှိသည်။

Verse 10

लक्षजाप्यविधानेन दीक्षास्नानादिपूर्वकम् । दशांशहोमसंयुक्तं त्रिमधुश्रीफलेसुभिः

သတ်မှတ်ထားသည့် လက္ခဇာပ (တစ်သိန်းကြိမ်) ကို ဒိက္ခာခံယူခြင်း၊ ပူဇော်ရေချိုးခြင်း စသည့် အစီအစဉ်များကို အရင်ပြု၍ ဆောင်ရွက်ကာ၊ ဇာပ၏ တစ်ဆယ်ပုံတစ်ပုံနှုန်းဖြင့် ဟောမ (မီးပူဇော်) ကို တွဲဖက်ပြုလုပ်ရသည်။ ထိုဟောမကို သုံးမျိုးသော ချိုမြိန်ပစ္စည်း (တရိမဓု) နှင့် သီရိဖလ (အုန်းသီး) အမင်္ဂလာမဟုတ်သော မဟုတ်ဘဲ မင်္ဂလာအဖြစ် ပူဇော်၍ ဆောင်ရွက်သည်။

Verse 11

एवं प्रत्यक्षतां याति तस्य लक्ष्मीर्न संशयः । ददाति वांछितां सिद्धिमिह लोके परत्र च

ဤသို့ပြုလျှင် ထိုဘက်တော်ဝင်သဒ္ဓါရှင်အတွက် လက္ရှ္မီသည် မျက်မြင်ထင်ရှားလာသည်မှာ သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ဤလောက၌လည်း၊ ပရလောက၌လည်း လိုလားသည့် စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 12

तृतीयायामथा ष्टम्यां चतुर्दश्यां विधानतः । यस्तां पूजयते भक्त्या तस्य सिद्धिः करे स्थिता

လဆန်း/လဆုတ် တတိယနေ့၊ အဋ္ဌမနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသမနေ့တို့၌ စည်းကမ်းတကျ သဒ္ဓါဖြင့် အမိနတ်မကို ပူဇော်သူအတွက် အောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) သည် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ထားသကဲ့သို့ နီးကပ်စွာ ရှိနေသည်။

Verse 132

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सिद्धलक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (၈၁,၀၀၀ စာပိုဒ် စုစည်းမှု) အတွင်းရှိ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယာ၌ «စိဒ္ဓလက္ရှ္မီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၃၂ သည် ပြီးဆုံး၏။