Adhyaya 127

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि क्षेमेश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरकोणस्थं कपालेशाग्निगोचरे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်ဆုံး က္ရှေမေရှ္ဝရ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာမှ မြောက်ဘက်ထောင့်တွင် ကပာလေရှ နှင့် အဂ္နိ တို့၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌ တည်ရှိသည်»။

Verse 2

धनुषां पंचदशके कपालेश्वरतः स्थितम् । लिंगं महाप्रभावं हि सर्वपातकनाशनम्

ကပာလေရှ္ဝရမှ ဓနုသ် တစ်ဆယ့်ငါး အကွာ၌ တည်ရှိသော လိင်္ဂသည် မဟာအာနုဘော်ကြီး၍ အကြီးအကျယ်သော အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 3

क्षेममूर्तिः पुरा राजा बभूव स महाबलः । तेन तत्र तपस्तप्तं चिरकालं महात्मना

ရှေးကာလ၌ က္ရှေမမူရ္တိ အမည်ရှိသော မဟာဗလ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ထိုမဟာသတ္တဝါသည် ထိုနေရာ၌ အချိန်အလွန်ရှည် တပသ်ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 4

ततः संस्थापितं लिंगं भक्त्या भावितचेतसा । तद्दृष्ट्वा क्षेममायाति कार्यं क्षेमेण सिद्ध्यति

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် စိတ်နှလုံးပြည့်ဝသူက လိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထိုလိင်္ဂကို မြင်လျှင် က္ရှေမ (ကောင်းကျိုးနှင့် အေးချမ်းမှု) ရောက်လာ၍ လုပ်ငန်းကိစ္စတို့သည် က္ရှေမဖြင့် ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 5

सर्वकामसमृद्धात्मा भूया ज्जन्मनिजन्मनि । एवं क्षेमेश्वरं लिंगं ख्यातं पातकनाशनम्

မွေးဖွားသမျှ မွေးဖွားတိုင်း အလိုဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံသူ ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ကြောင့် က္ရှေမေရှ္ဝရ လိင်္ဂသည် အပြစ်ဖျက်ရှင်းသူဟု ကျော်ကြားသည်။

Verse 6

सर्वकामप्रदं नृणां श्रुतं सौभाग्यदायकम् । दर्शनेनापि तस्यापि गोशतस्य फलं स्मृतम्

လူတို့အတွက် ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေပြီး ကံကောင်းခြင်းကို ပေးတတ်သည်ဟု ကြားရသည်။ ထိုအရာကို ဒർശန (မြင်ဖူးခြင်း) သာဖြင့်ပင်၊ နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းသည့် အကျိုးပုဏ္ဏာနှင့် တူသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 7

तस्मात्क्षेत्रफलाकांक्षी नित्यं तल्लिंगमाश्रयेत्

ထို့ကြောင့် က္ෂೇತ್ರ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာကို လိုလားသူသည် ထိုလင်္ဂကို အမြဲတမ်း အားကိုးခိုလှုံရမည်။

Verse 127

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेमंकरेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ «ပရဘာသခဏ္ဍ» ၏ ပထမ «ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မျ» တွင် «က்ஷေမင်ကရေရှ္ဝရ မာဟာတ္မျ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၂၇ ပြီးဆုံး၏။