Adhyaya 125

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगं महादेवि सुरप्रियम् । रावणेश्वरवायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे

ဣရှွရက ပြောသည်— ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ နတ်တို့ချစ်ခင်သော မဟာလင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ရာဝဏေရှွရ၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် တည်ရှိ၍ ဓနု သုံးဆယ်အကွာအဝေးအတွင်း ဖြစ်သည်။

Verse 2

स्थितं कामप्रदं लिंगं सर्वपातकनाशनम् । पौलोमीश्वरनामाढचं पौलोम्या संप्रतिष्ठितम्

အဲဒီမှာ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော လင်္ဂတော်တစ်ပါး တည်ရှိပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။ ၎င်းကို «ပေါလောမီရှွရ» ဟု ခေါ်ကြ하며 ပေါလောမီ (အိန္ဒြာဏီ) က သေချာစွာ တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။

Verse 3

तारकेण यदा ध्वस्तास्त्रिदशाः संगरे स्थिताः । त्रैलोक्यं विहृतं सर्वं स्वयमिन्द्रत्वमागतः

တိုက်ပွဲတွင် တာရကက သုံးဆယ်သုံးနတ်တို့ကို ချေမှုန်းသဖြင့် သုံးလောကလုံး ပျက်စီးကာလွှမ်းမိုးခံရပြီး၊ သူကိုယ်တိုင် အိန္ဒြာအာဏာ (အိန္ဒြာတ്വ) ကို သိမ်းယူခဲ့သည်။

Verse 4

तदा शक्रः सुदुःखार्तो भयोद्विग्नो ननाश वै । तदा तद्भार्यया देवि इन्द्राण्या शोककर्षया

ထိုအခါ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခကြီးစွာ ခံစားရ၍ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ထွက်ပြေးသွား၏။ ထိုအချိန်တွင် အို ဒေဝီ၊ သူ၏ မယား အိန္ဒြာဏီသည် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်နှိမ့်ကျကာ (နောက်တစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်လေ၏)။

Verse 5

इन्द्रस्य जयमिच्छन्त्या शंभुराराधितस्तया । ततस्तुष्टो महादेवस्तामुवाच शुभेक्षणाम्

အိန္ဒြ၏ အောင်မြင်မှုကို လိုလား၍ သူမသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလေ၏။ ထို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်တော်မူသော မဟာဒေဝသည် မျက်လုံးလှပသော မိန်းမအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 6

भगवानुवाच । उत्पत्स्यति सुतोऽस्माकं षण्मुखस्तु महाबलः । तारकं दैत्यराजानं स चैनं घातयिष्यति

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—“ငါတို့၏ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်၊ မျက်နှာခြောက်ပါးရှိသော ဩဇာကြီးသည့် Ṣaṇmukha ဖြစ်၏။ သူသည် ဒေဝတမန်တို့၏ ရှင်ဘုရင် တာရကကို သတ်မည်” ဟု။

Verse 7

गच्छ त्वं विज्वरा भूत्वा शृणु भूयो वचश्च मे

“ယခု သင်သည် အပူဒုက္ခကင်းစင်၍ သွားလော့။ ထို့ပြင် ငါ၏စကားကို ထပ်မံ နားထောင်လော့” ဟု။

Verse 8

अत्र स्थितमिदं लिंगं योऽस्माकं पूजयिष्यति । स नूनं मे गणो भूत्वा मत्सकाशमुपेष्यति

“ဤနေရာ၌ ငါတို့၏ လင်္ဂကို တည်ထားသည်။ မည်သူမဆို ဤလင်္ဂကို ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူသည် မသွေမယွင်း ငါ၏ ဂဏ (gaṇa) တစ်ပါး ဖြစ်လာ၍ ငါ့အနီးသို့ ရောက်လာမည်” ဟု။

Verse 9

एवमुक्ता गता साध्वी देवराड्यत्र संस्थितः । सर्वद्दुःखविनिर्मुक्ता सर्वदैत्यभयोज्झिता

ဤသို့ မိန့်ကြားခံရသော သီလရှင်မသည် ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုနေရာ၌ နတ်တို့၏ အရှင်တော်သည် တည်မြဲစွာ စံနေပြီး၊ ဒုက္ခအားလုံးမှ လွတ်ကင်းကာ အသူရတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးမှ ကင်းစင်သွား၏။

Verse 125

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पौलोमोश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် Śrī Skanda Mahāpurāṇa ၏ Ekāśītisāhasrī Saṃhitā အတွင်း၊ သတ္တမဖြစ်သော Prabhāsa Khaṇḍa ၏ ပထမပိုင်း “Prabhāsa-kṣetra-māhātmya” တွင် “Paulomośvara ၏ မဟာဂုဏ်တော်ဖော်ပြခြင်း” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၁၂၅ သည် အဆုံးသတ်၏။