Adhyaya 124

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गौरीं सौभाग्यदायिनीम् । पश्चिमे रावणेशस्य धनुषां पञ्चके स्थिताम्

ဣရှ్వరက မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ရာဝဏေရှ၏ အနောက်ဘက်၌ ‘လေးငါးလက်နက်’ ဟု တိုင်းတာသည့် နယ်မြေတွင် တည်ရှိသော၊ မင်္ဂလာလင်္ကာ (saubhāgya) ကို ပေးသနားသူ ဂေါရီထံ သွားရမည်။

Verse 2

यत्रातप्यत्तपो घोरं स्वयं देवी ह्यरुंधती । सौभाग्यं कांक्षमाणा सा गौरीपूजापरायणा

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီ အရုန္ဓတီ ကိုယ်တိုင်က ဆောဘဂျ (saubhāgya) ကို လိုလားတောင့်တ၍ ကြမ်းတမ်းသော တပသ်ကို ဆောင်ရွက်ကာ ဂေါရီပူဇော်ခြင်း၌ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 3

संप्राप्ता परमां सिद्धिं तस्या देव्याः प्रभावतः । तृतीयायां शुक्लपक्षे माघे मासि वरानने

ထိုဒေဝီ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူမသည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိကို ရရှိ하였다—အလှမျက်နှာရှိသူရေ— မာဃလတွင် လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ၏ တတိယနေ့၌ ဖြစ်၏။

Verse 4

यस्तां पूजयते भक्त्या स सौभाग्यमवाप्नुयात् । अन्यजन्मनि देवेशि नात्र कार्या विचारणा

သူမကို ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် သောဘဂျာ (ကံကောင်းခြင်း) ကို ရရှိလိမ့်မည်။ အို နတ်တို့၏ မယ်တော်၊ နောက်ဘဝတွင်ပင် ထိုသို့ပင်ဖြစ်၍ သံသယမလို၊ စဉ်းစားရန်မလို။

Verse 124

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ ပရဘားသခဏ္ဍ၊ ပရဘားသက္ခေတ္တရ မာဟာတ္မျာ အတွင်းရှိ ဧကာသီတိသာဟသရီ သံဟိတာ၌ «ပေါလောမီရှွရီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၂၄ ပြီးဆုံး၏။