Adhyaya 116
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 116

Adhyaya 116

ဣရှ్వరသည် ဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ ကုဏ္ဍေရှဝရီ (Kuṇḍeśvarī) ဟုခေါ်သော ဒေဝီတည်ရာကို ဂရုစိုက်စေသည်။ ထိုဒေဝီသည် ဆောဘဂျ (saubhāgya) ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသနား၍ အပြစ် (pāpa) နှင့် ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို ဖယ်ရှားပေးသူဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားတည်ရာကို ဦးတည်ရာနှင့် အကွာအဝေးအမှတ်အသားများဖြင့် တိတိကျကျ ပြထားပြီး အနီးတွင် သံခိုဒက ကုဏ္ဍ (Śaṅkhodaka Kuṇḍa) ဟုခေါ်သော ရေကန်တစ်ခုရှိကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ အကြောင်းရင်းပုံပြင်အရ ဗိဿဏု (Viṣṇu) သည် သံခ (Śaṅkha) ဟုခေါ်သော သတ္တဝါကို သတ်ပြီး သံခကဲ့သို့ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ပရဘာသ (Prabhāsa) သို့ ယူဆောင်ကာ ဆေးကြောသန့်စင်၍ အာနုဘော်ကြီးသော တီရ္ထ (tīrtha) ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ သံခသံကြောင့် ဒေဝီရောက်လာ၍ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းရာမှ ကုဏ္ဍနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒေဝီအမည် “ကုဏ္ဍေရှဝရီ” နှင့် သံခရေနှင့် ဆက်နွယ်သော “သံခိုဒက” ဟူသော အမည်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် မာဃ (Māgha) လ၏ တတိယလဆန်းနေ့ (tṛtīyā) တွင် ပူဇော်ကန်တော့လျှင် ယောကျာ်းမိန်းမ မရွေး ဂေါရီ၏ အဆင့်/အဘောဒ် (gaurīpada) ကို ရရှိမည်ဟု သတ်မှတ်သည်။ ယာဉ်တော်သွားရာတွင် လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် သီလကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်လည်း ညွှန်ကြားပြီး ဇနီးမောင်နှံ (dampatī) ကို အစာကျွေးခြင်း၊ အဝတ်အထည် (kañcuka) လှူဒါန်းခြင်းနှင့် ဂေါရီအဖြစ် သတ်မှတ်သော မိန်းမများ (gourīṇī) ကို အစာကျွေးခြင်းတို့ကို ယာဉ်တော်အကျိုးဖလ ရလိုသူများအတွက် အရေးကြီးသော ကုသိုလ်အဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं सौभाग्यकारिणीम् । कुण्डेश्वरीति विख्यातां पुष्कराद्वायुगोचरे

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ကံကောင်းခြင်းကို ပေးသနားသော ဒေဝီထံ သွားရမည်။ သူမသည် «ကုဏ္ဍေရှ္ဝရီ» ဟု ကျော်ကြားပြီး ပုရှ္ကရမှ လေဦးတည်ရာ (ဝာယု-ဒိဂ်) ဘက်သို့ ရောက်နိုင်သော ဒေသ၌ တည်ရှိသည်။”

Verse 2

धनुषां त्रिंशता देवि भूतनाथाच्च नैरृते । संस्थिता पापदमनी दारिद्र्यौघविनाशिनी

ဒေဝီရေ၊ သူမသည် ဘူတနာထမှ အနောက်တောင်ဘက် (နૈရృత) သို့ သနုအလျား သုံးဆယ်အကွာ၌ တည်ရှိပြီး၊ အပြစ်ကို နှိမ်နင်းကာ ဆင်းရဲမွဲတေမှု၏ လှိုင်းလုံးကြီးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 3

तस्या नैरृतदिग्भागे धनुःपञ्चदशे स्थितम् । शंखोदकंनाम कुण्डं सर्वपातकनाशनम्

သူမ၏ အနောက်တောင်ဘက် အပိုင်းတွင် သနုအလျား ဆယ့်ငါးအကွာ၌ «ရှင်ခိုဒက» ဟု အမည်ရသော ကုဏ္ဍ (ရေကန်) တစ်ခုရှိပြီး အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်။

Verse 4

तत्र स्नात्वा तु ये मर्त्या नारी वा शुभवारिणि । पूजयेत्तां महादेवि शंखावर्तेति विश्रुताम्

ထိုနေရာ၌ ကောင်းမြတ်သော ရေ၌ ရေချိုးသော လူသားများ—ယောက်ျားမိန်းမ မရွေး—သည် ထို့နောက် «သင်္ခာဝရ္တာ» ဟု ကျော်ကြားသော ဒေဝီကို၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ပူဇော်ရမည်။

Verse 5

कलौ कुण्डेश्वरीनाम सर्वसौख्यप्रदायिनी । शंखो नाम पुरा देवि विष्णुना निहतः प्रिये

ကလိယုဂ၌ သူမကို «ကုဏ္ဍေရှွရီ» ဟု ခေါ်ကြပြီး အပျော်အပါး အကျိုးကျေးဇူး အားလုံးကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။ ရှေးကာလ၌၊ အို ဒေဝီ၊ ချစ်သူရေ၊ «သင်္ခ» ဟု အမည်ရှိသူကို ဗိෂ္ဏုက သတ်နှိမ်ခဲ့သည်။

Verse 6

तस्य देहं समादाय महान्तं शंखरूपिणम् । तीर्थोदकेन संपूर्य प्रभासं क्षेत्रमागतः

သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို သင်္ခပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ယူဆောင်ကာ၊ တီရ္ထရေ သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်စေပြီး၊ ပရဘာသ သန့်မြေသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 7

तत्र शंखं तु प्रक्षाल्य कृतं तीर्थं महाप्रभम् । तत्र पूरितवाञ्छङ्खं मेघगम्भीरनिस्वनम्

ထိုနေရာ၌ သင်္ခကို ဆေးကြောပြီး အလင်းရောင်ကြီးမားသော တီရ္ထကို တည်ထောင်하였다။ ထိုနေရာ၌ပင် မိုးတိမ်၏ ဂမ္ဘီရသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံထွက်သော သင်္ခကို ပြည့်စေ하였다။

Verse 8

तस्य नादेन महता देवी तत्र समागता । पृच्छती कारणं तत्र तत्कुण्डस्य समीपगा । तेन कुण्डेश्वरी ख्याता कुण्डं शंखोदकं स्मृतम्

ထိုကြီးမားသော အသံကြောင့် ဒေဝီသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ하였다။ ကုဏ္ဍအနီးသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်း하였다။ ထို့ကြောင့် သူမသည် «ကုဏ္ဍေရှွရီ» ဟု ကျော်ကြားလာပြီး၊ ထိုကန်ကို «သင်္ခောဒက» (သင်္ခရေ) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 9

माघे मासि तृतीयायां यस्तां पूजयते नरः । नारी वा भक्तिसंयुक्ता स गौरीपदमाप्नुयात्

မာဃလတွင် တိတိယတိထီနေ့၌ သူမကို ဘုရားပူဇော်သူသည်—ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ—ဘက်တိဖြင့်ပြည့်စုံလျှင် ဂေါရီ၏ အဘောဒ်/အဆင့်သို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 10

दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः । कञ्चुकं फलदानं च गौरिणीनां च भोजनम्

ယာတရာဖလကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ လင်မယားစုံတွဲတစ်စုံအား အစာအဟာရ လှူဒါန်းရမည်။ ထို့ပြင် ကဉ္စုက (အပေါ်ဝတ်အထည်) နှင့် အသီးအနှံများကို ပေးလှူကာ ဂေါရီကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်သော မိန်းမများအားလည်း အစာကျွေးရမည်။

Verse 116

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखोदककुण्डेश्वरीगौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော စဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မျ» တွင် «ရှင်ခိုးဒက၊ ကုဏ္ဍေရှွရီ နှင့် ဂေါရီ၏ မာဟာတ္မျ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၆ ပြီးဆုံး၏။