Adhyaya 115

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुष्करेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे जानकीश्वरमुत्तमम्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်သော ပုෂ္ကရေရှဝရ သို့ သွားရမည်။ ထို၏ တောင်ဘက်ပိုင်း၌ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော ဇာနကီေရှဝရ ရှိ၏။”

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं तु ब्रह्मपुत्रेण पूजितम् । सनत्कुमारमुनिना श्रद्धया हेम पुष्करैः

ထို လိင်္ဂသည် မဟာအာနုဘော်ရှိ၍ ဘြဟ္မာ၏ သားတော်—မုနိ သနတ်ကုမာရ—က သဒ္ဓါဖြင့် ရွှေရောင် ကြာပန်းများဖြင့် ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 3

पूजितं तद्विधानेन तेन तत्पुष्करेश्वरम् । ख्यातं तत्र वरारोहे सर्वपातकनाशनम्

သူက ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်ခဲ့သဖြင့် ထိုလိင်္ဂသည် ထိုနေရာ၌ “ပုෂ္ကရေရှဝရ” ဟူ၍ ကျော်ကြားလာပြီး၊ အို လှပသော တင်ပါးရှင်မ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

यस्तं पूजयते भक्त्या गंषपुष्पादिभिः क्रमात् । यात्रा कृता भवेत्तेन पौष्करी नात्र संशयः

မွှေးပန်းနှင့် အလှူပစ္စည်းတို့ဖြင့် အဆင့်ဆင့် စိတ်ကြည်ညိုသဒ္ဓာဖြင့် ထိုဘုရားကို ပူဇော်သူသည် «ပုရှ္ကရီ» ဘုရားဖူးခရီးကို အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်စေ၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 115

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये वामनस्वामिमाहात्म्ये पुष्करेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चदशोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပုဒ်ပါသော သံဟိတာအတွင်း—ခုနစ်မြောက် အပိုင်း «ပရဘာသ ခဏ္ဍ» တွင်၊ ပထမပိုင်း «ပရဘာသ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မယ» အတွင်း၊ «ဝာမနစွာမိ မာဟာတ္မယ» ထဲရှိ «ပုရှ္ကရေရှ္ဝရ မဟိမား ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၁၅ သည် ပြီးဆုံး၏။