
ဤအဓ್ಯಾಯ၌ ဣရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် ဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ ရာမေရှ/ရာမေရှာန အနီး အနောက်တောင်ဘက် (naiṛta) တွင် တည်ရှိသော «ဇာနကီဣရှ္ဝရ» လင်္ဂကို ဂရုပြုရန် ညွှန်ပြသည်။ ထိုနေရာကို သတ္တဝါအားလုံးအတွက် အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော (pāpa-hara) သန့်ရှင်းရာအဖြစ် ဖော်ပြပြီး၊ ဇာနကီ (စီတာ) က အထူးသဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သော လင်္ဂဟု ဆိုသည်။ အမည်သမိုင်းကိုလည်း ရှင်းပြထားသည်။ အစောပိုင်းတွင် «ဝသိဋ္ဌေရှ» ဟု ခေါ်ခဲ့ပြီး၊ တ్రေတာယုဂတွင် «ဇာနကီဣရှ» ဟု ကျော်ကြားလာသည်။ ထို့နောက် ဝါလခိလျ ရသေ့ ၆သောင်းက ထိုနေရာ၌ siddhi ရရှိသဖြင့် «စိဒ္ဓေရှ္ဝရ» ဟူသော အမည်လည်း ထပ်မံရလာသည်။ ကလိယုဂတွင် အင်အားကြီးသော «ယုဂ-လင်္ဂ» (dual liṅga) ဟု ဖော်ပြကာ၊ မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကံမကောင်းမှုကြောင့် ဖြစ်သော ဒုက္ခမှ ဘက္တများ လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ပူဇော်နည်းကို မိန်းမ၊ ယောကျ်ား မရွေး အတူတူ သက်ဆိုင်စေပြီး လင်္ဂကို ရေချိုး/ရေသွန်းပူဇော်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ ထို့ထက် မြင့်မားသော အကျင့်အဖြစ် ပုရှ္ကရ-တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် စည်းကမ်းနှင့် အာဟာရထိန်းသိမ်းကာ တစ်လတိတိ ဆက်တိုက် ပူဇော်လျှင် နေ့စဉ်ရသော ပုဏ္ဏာသည် အရှ္ဝမေဓထက် ပိုမိုကြီးမားသည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ ထို့ပြင် မာဃလ၏ လဆန်းတတိယနေ့တွင် မိန်းမတစ်ဦး ပူဇော်ပါက မိမိမျိုးရိုးအထိ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ကံမကောင်းမှု ပျောက်ကင်းစေသည်ဟု ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် ဤမဟာတ္မကို နားထောင်ခြင်းက အပြစ်များ ပျက်စီးစေ၍ မင်္ဂလာကို ပေးတော်မူသည်ဟု ဖလश्रုတိ ပြောထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि जानकीश्वरमुत्तमम् । रामेशान्नैऋते भागे धनुस्त्रिंशकसंस्थितम्
ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ ရာမေရှွရ၏ အနောက်တောင်ဘက်၌ ဓနု သုံးဆယ်အကွာ တည်ရှိသော အထွတ်အမြတ် ဇာနကီဣရှွရ သို့ သွားရမည်။
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां जानक्याऽराधितं पुरा । प्रतिष्ठितं विशेषेण सम्यगाराध्यशंकरम्
၎င်းသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ရှေးက ဇာနကီ (စီတာ) က ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့ပြီး၊ ရှင်ကရာကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်သက်သေပြုပြီးနောက် အထူးသဖြင့် သာသနာတော်အလျောက် တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 3
पूर्वं तस्यैव लिंगस्य वसिष्ठेशेति नाम वै । तत्पश्चाज्जानकीशेति त्रेतायां प्रथितं क्षितौ
အရင်က ထိုလင်္ဂတော်ကို အမှန်တကယ် «ဝသိဋ္ဌေရှ» ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထို့နောက် တ్రေတா ယုဂ၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် «ဇာနကီဣရှ» ဟု ကျော်ကြားလာ하였다။
Verse 4
ततः षष्टिसहस्राणि वालखिल्या महर्षयः । तत्र सिद्धिमनुप्राप्तास्तेन सिद्धेश्वरेति च
ထို့နောက် ဝါလခိလျာ မဟာရိသိ ခြောက်သောင်းတို့သည် ထိုနေရာ၌ စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ စိဒ္ဓိကို ရရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို «စိဒ္ဓေရှွရ» ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။
Verse 5
ख्यातं कलौ महादेवि युगलिंगं महाप्रभम् । तद्दृष्ट्वा मुच्यते पापैर्दुःखदौर्भाग्यसंभवैः
မဟာဒေဝီ၊ ကလိယုဂ၌ ၎င်းကို တန်ခိုးတော်ကြီးသော «ယုဂလင်္ဂ» ဟု ကျော်ကြားသည်။ ၎င်းကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ဒုက္ခနှင့် ကံမကောင်းမှုကို ဖြစ်စေသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 6
यस्तं पूजयते भक्त्या नारी वा पुरुषोऽपि वा । संस्नाप्य विधिवद्भक्त्या स मुक्तः पातकैर्भवेत्
ထို လိင်္ဂကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ ပူဇော်၍၊ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးအဘိသေက ပြုလျှင်၊ အပြစ်ပာပတို့မှ လွတ်မြောက်မည်။
Verse 7
स्नात्वा च पुष्करे तीर्थे यस्तल्लिगं प्रपूजयेत् । नियतो नियताहारो मासमेकं निरन्तरम्
ပုෂ္ကရ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် စည်းကမ်းတကျနေထိုင်၍ အာဟာရကိုလည်း ကန့်သတ်ကာ တစ်လပတ်လုံး မပြတ်မနား ဆက်တိုက်ပြုလျှင်—
Verse 8
दिनेदिने भवेत्तस्य वाजिमेधाधिकं फलम् । माघे मासि तृतीयायां या नारी तं प्रपूजयेत् । तदन्वयेऽपि दौर्भाग्यं दुःखं शोकश्च नो भवेत्
နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထိုပူဇော်သူ၏ အကျိုးဖလသည် အရှွမေဓ ယဇ్ఞထက်ပင် မြင့်မားလာမည်။ ထို့ပြင် မာဃလ၌ တိတိသုံးရက်နေ့တွင် မိန်းမတစ်ဦးက ထိုဘုရားကို ပူဇော်လျှင်၊ သူမ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် ကံမကောင်းမှု၊ ဒုက္ခ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းတို့ မဖြစ်ပေါ်တော့။
Verse 9
इति ते कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुतं हरति पापानि सौभाग्यं संप्रयच्छति
ဤသို့ပင် ဒေဝီအရှင်မ၊ ပာပဖျက်ဆီးသော မာဟာတ္မ್ಯကို သင့်အား ငါဆိုပြခဲ့ပြီ။ ကြားနာခြင်းသာဖြင့် အပြစ်ပာပတို့ကို ဖယ်ရှားကာ ကံကောင်းခြင်းကို ပေးစွမ်းသည်။
Verse 113
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जानकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोदशोत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ «ပ္ရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ್ಯ» အပိုင်းတွင် «ဇာနကီဤશ્વရ မာဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၁၃ ပြီးဆုံး၏။