Adhyaya 110

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेद्वरारोहे प्रभासेश्वरमुत्तमम् । गौरीतपोवनाद्देवि पश्चिमे समुदाहृतम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက်၊ ခါးသွယ်လှပသော ဒေဝီရေ၊ ဂေါရီ၏ တပေါဝန (တပသ်တော) အနောက်ဘက်၌ တည်သည်ဟု ဆိုကြသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရဘာသေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။

Verse 2

धनुषां सप्तके देवि नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं तन्महालिंगं वसूनामष्टमेन हि

ဒေဝီရေ၊ အလွန်မဝေးပါ—လေးတံ ခုနစ်တံအကွာ၌ တည်ရှိသည်။ ထို မဟာလင်္ဂကို ဝသုတို့အနက် အဋ္ဌမမြောက်သူက အမှန်တကယ် တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 3

प्रभास इति नाम्ना हि शिवपूजारतेन वै । स पुत्रकामो देवेशि प्रभासक्षेत्रमागतः

အမှန်တကယ် «ပရဘာသ» ဟူသော အမည်ရှိသူတစ်ဦး ရှိ၍၊ ရှီဝပူဇာ၌ စိတ်နှလုံးမြတ်နိုးသူ ဖြစ်သည်။ သားတော်ရလိုသော ဆန္ဒဖြင့်၊ ဒေဝတို့၏ မိခင်မဟာဒေဝီရေ၊ သူသည် ပရဘာသ က္ဩေတ္ရ သန့်ရှင်းရာသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महालिङ्गं चचार विपुलं तपः । आग्नेयमिति विख्यातं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

မဟာလင်္ဂကို ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ချစ်သူရေ၊ «အာဂ္နေယ» ဟု ထင်ရှားသော သာသနာဌာန၌ တပသ်ကြီးကို ကျယ်ပြန့်စွာ ကျင့်ဆောင်၍ ဒိဗ္ဗနှစ် တစ်ရာတိုင်အောင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 5

ततस्तस्य महादेवि सम्यक्छ्रद्धान्वि तस्य वै । तुतोष भगवान्रुद्रो ददौ यन्मनसीप्सितम्

ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ သူ၏ မှန်ကန်၍ ခိုင်မြဲသော သဒ္ဓါကြောင့် ဘဂဝန် ရုဒြာသည် ပီတိဖြစ်ကာ သူ၏ နှလုံးသားအတွင်း ဆန္ဒရှိသမျှကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 6

बृहस्पतेस्तु भगिनी भुवना ब्रह्मवादिनी । प्रभासस्य तु सा भार्या वसूनामष्टमस्य च

ဗုဝနာသည် သာသနာဓမ္မဗေဒကို လိုက်နာသော မိန်းမဖြစ်၍ ဗృဟஸပတိ၏ အစ်မ/ညီမ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဝသုတို့အနက် အဋ္ဌမဖြစ်သော ပရဘာသ၏ ဇနီးဖြစ်လာ၏။

Verse 7

विश्वकर्मा सुतस्तस्याः सृष्टिकर्ता प्रजापतिः । देवानां तक्षको विद्वान्मनोर्मातामहः स्मृतः

သူမထံမှ စကြဝဠာကို ပုံဖော်တည်ဆောက်သော ပရဇာပတိ ဗိශ්ဝကರ್ಮာ မွေးဖွားလာ၏။ ထိုပညာရှိ တက္ခကသည် နတ်တို့၏ လက်ရာရှင်အဖြစ် ကျော်ကြား၍ မနု၏ မိခင်ဘက် အဘိုးအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။

Verse 8

तक्षकः सूर्यबिंबस्य तेजसः शातनो महान् । एवं तस्याऽभवत्पुत्रो वसूनामष्टमस्य वै

ထိုကြီးမြတ်သော တက္ခကသည် နေရောင်ဝိုင်း၏ တောက်ပသော တేజကို လျော့ချပေးသူ၊ သက်သာစေသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူထံမှ ဝသုတို့အနက် အဋ္ဌမဖြစ်သော သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၏။

Verse 9

प्रभासनाम्नो देवेशि तल्लिंगाराधनोद्यतः । इति ते कथितं देवि प्रभासेश्वरसूचकम्

အို နတ်တို့၏ မဟာမိဖုရား၊ သူသည် “ပရဘာသ” ဟု အမည်ရသော လင်္ဂကို အာရాధနာပြုရန် အလွန်တက်ကြွလာ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဒေဝီ၊ ပရဘာသေရှ్వరကို ညွှန်ပြဖော်ထုတ်သော အကြောင်းကို သင့်အား ငါ ပြောပြီးပြီ။

Verse 10

माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामप्रदं शुभम् । यस्तं पूजयते भक्त्या सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ဤ မာဟာတ္မယ သည် မင်္ဂလာဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းကာ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒများကို ပေးတော်မူ၏။ ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်၍ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် ထိုအကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 11

भूमिशायी निराहारो जपन्वै शतरुद्रियम् । माघे मासि चतुर्दश्यां स्नात्वा सागरसंगमे

မြေပေါ်၌ အိပ်၍ အစာမစားဘဲ «ရှတရုဒ္ရိယ» ကို ဂျပ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မာဃလတွင် လဆန်း/လဆုတ် ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ ပင်လယ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီး…

Verse 12

पंचामृतेन संस्नाप्य पूजयित्वा विधानतः

«ပဉ္စာမృత» ဖြင့် (ဒေဝတားကို) ရေချိုးပေးကာ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီး…

Verse 13

य एवं कुरुते देवि सम्यग्यात्रामहोत्सवम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैः सर्वकामैः समृद्ध्यते । वृषस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

အို ဒေဝီ၊ ဤသို့ စနစ်တကျ ယာထရာမဟောৎসဝကို ပြုလုပ်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၍ ဆန္ဒအလုံးစုံ ပြည့်စုံချမ်းသာလာ၏။ ယာထရာအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် နွားထီး (ဝೃಷ) ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်။

Verse 110

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये प्रभासेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် သ్లోက စံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက္ရှೇತ್ರ မာဟာတ္မယ၌ «ပရဘာသေရှွရ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းတစ်ရာဆယ်မြောက် ပြီးဆုံး၏။