Adhyaya 109

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अनिलेश्वरमुत्तमम् । तस्योत्तरेशानदिक्स्थं धनुषां त्रितये प्रिये

ဣရှွရက ပြောသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးမြတ်သော အနိလေရှ్వర ထံသို့ သွားရမည်။ ချစ်သူရေ၊ ၎င်းသည် မြောက်ဘက်၊ ဣရှာနာဦးတည်ရာတွင်၊ လေးတံသုံးတံအကွာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि दर्शनात्पापनाशनम् । वसूनां पञ्चमो योऽसावनिलः परिकीर्तितः

ထိုလိင်္ဂသည် အလွန်ကြီးမားသော အာနုဘော်ရှိ၏။ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သွားသည်။ အနိလဟူသည် ဝသုတို့အနက် ပဉ္စမမြောက်ဟု ချီးကျူးခေါ်ဆိုကြသည်။

Verse 3

स चाऽराध्य महादेवं प्रत्यक्षीकृतवान्भवम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ထိုသူသည် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကို ရိုသေစွာ ပူဇော်ကာ ဘဝ (Bhava) ကို မျက်မြင်ထင်ရှားစေ하였다။ သဒ္ဓါမှန်ကန်စွာဖြင့် လင်္ဂကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 4

एवमीशप्रभावेन सुतस्तस्याऽप्यभूद्बली । मनोजवेति विख्यातो ह्यविज्ञातगतिस्तथा

ဤသို့ သခင်၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူ၏သားတောင် အင်အားကြီးမားလာ၏။ «မနောဇဝ» ဟု ကျော်ကြားပြီး သူ၏သွားလာလှုပ်ရှားမှုသည်လည်း မသိမမြင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏။

Verse 5

तं दृष्ट्वा व्याधिना मर्त्यो पीड्यते न कदाचन । नान्धो न बधिरो मूको न रोगी न च निर्धनः । कदाचिज्जायते मर्त्यस्तेन दृष्टेन भूतले

ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၌ ထိုဘုရား (ရှီဝ) ကို မြင်သူ မည်သည့်လူသားမျှ နောက်တဖန် ရောဂါဝေဒနာဖြင့် မနှိပ်စက်ခံရတော့။ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ထိုဘုရားကို မြင်ပြီးသူသည် မည်သည့်အခါမျှ မျက်ကန်း၊ နားမကြား၊ စကားမပြောနိုင်၊ နာမကျန်း၊ ဆင်းရဲသူအဖြစ် မမွေးဖွားတော့။

Verse 6

पुष्पमेकं तु यो दद्यात्तस्य लिंगस्य चोपरि । सुखसौभाग्यसंपन्नः स सदा रूपवान्भवेत्

ထိုလင်္ဂအပေါ်၌ ပန်းတစ်ပွင့်တည်းပင် ပူဇော်သူသည် ချမ်းသာသုခနှင့် ကံကောင်းခြင်း ပြည့်စုံကာ အမြဲတမ်း ရုပ်ရည်လှပသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 7

इत्येवं कथितं देवि माहात्म्यं पापनाशनम् । श्रुत्वाऽनुमोद्य भावेन सर्वकामैः समृद्ध्यते

ဤသို့၊ ဒေဝီရေ၊ အပြစ်ပျောက်ကင်းစေသော မဟာတန်ခိုးကို ပြောကြားပြီးပြီ။ ယင်းကို ကြားနာကာ သဒ္ဓါဖြင့် ဝမ်းမြောက်အတည်ပြုသူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံလေ၏။

Verse 109

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये ऽनिलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम नवोत्तरशतत मोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «အနိလေရှ္ဝရ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၀၉ သည်၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မျ၌ အဆုံးသတ်လေ၏။