Adhyaya 104
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 104

Adhyaya 104

ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား ဦးတည်ရာအလိုက် ဘုရားဖူးသွားရမည့် အစဉ်ကို သင်ကြားသည်။ ရှာဖွေသူသည် ထင်ရှားမြင့်မြတ်သော ကိုဋီဣရှ္ဝရ (Kotīśvara) သို့ သွားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ မြောက်ဘက်တွင် ကိုဋီဣရှ (Koṭīśa) ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤနေရာ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို ကပာလေဣရှ္ဝရ (Kapāleśvara) အနီးရှိ အတိတ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြင့် အခြေခံပြထားသည်။ ပာရှုပတ အစေတနာရှင်များ—အမှုန့်ပြာလိမ်း၊ ဆံပင်မတ်တပ်၊ မုဉ္ဇခါးပတ်ဝတ်၊ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူသော ဗြာဟ္မဏ သီဝယောဂီများ—သည် က္ရှေတရကို လေးဘက်လုံး လှည့်လည်ကာ တပသ်ကို အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျင့်ကြံ하였다။ သူတို့သည် “ကိုဋီ” (တစ်ကုဋေ) ဟု ရေတွက်ရလောက်အောင် မန္တရဇပကို အားထုတ်ကာ ကပာလေဣရှ အနီးတွင် လိင်္ဂတစ်ဆူကို တည်ထောင်ပြီး ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။ မဟာဒေဝသည် နှစ်သက်၍ မုက္တိကို ပေးတော်မူသည်။ တစ်ကုဋေသော ရှိများက ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓိရရှိသဖြင့် လိင်္ဂသည် လောက၌ “ကိုဋီဣရှ္ဝရ” ဟု ကျော်ကြားလာသည်။ ထို့နောက် ကုသိုလ်တန်ဖိုးညီမျှမှုများကို ဆိုသည်—ကိုဋီဣရှ္ဝရကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင် မန္တရဇပ တစ်ကုဋေ၏ အကျိုးရ; ဗေဒပညာရှိ ဗြာဟ္မဏအား ထိုနေရာတွင် ရွှေဒါနပြုလျှင် ဟောမ တစ်ကုဋေ၏ အကျိုးနှင့် တူကာ၊ ဤဘုရားဖူးခရီးသည် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိကြောင်း အတည်ပြုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कोटीश्वरमनुत्तमम् । तस्मादुत्तरतो देवि कोटीशमिति विश्रुतम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ အထူးမြတ်ဆုံး ကိုဋီဣශ්ဝရ သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အို ဒေဝီ၊ «ကိုဋီဣသ» ဟု ကျော်ကြားသော အရပ်ရှိသည်။

Verse 2

पापघ्नं सर्वजंतूनां पशुपाशविमोक्षदम् । पुरा पाशुपता देवि कपालेश्वरसंनिधौ

ထိုနေရာသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးပြီး «ပశု» (လောကီချည်နှောင်မှု) ၏ ချည်နှောင်ကွင်းမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ပေးတော်မူသည်။ ရှေးကာလ၌ အို ဒေဝီ၊ ပာရှုပတများသည် ကပါလေဣශ්ဝရ အနီး၌—

Verse 3

तपः कुर्वंति विपुलं भस्मोद्धूलितविग्रहाः । जटामुकुटसंयुक्ता मुंजमेखलधारिणः

သူတို့သည် တပဿာကို အလွန်ကြီးမားစွာ ကျင့်ကြံကြပြီး ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် လိမ်းထားကာ၊ ဇဋာကို မကူဋ်ကဲ့သို့ ထုပ်ဆောင်း၍ မုဉ္ဇ မြက်ခါးပတ်ကို ဝတ်ဆင်ကြသည်။

Verse 4

शांताः सर्वे जितक्रोधा ब्राह्मणाः शिवयोगिनः । तपः कुर्वंति तत्रस्था व्याप्य क्षेत्रं चतुर्द्दिशम्

သူတို့အားလုံးသည် ငြိမ်းချမ်း၍ ဒေါသကို အနိုင်ယူထားသော ဗြာဟ္မဏများ၊ ရှိဝယောဂီများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ တပဿာကို ကျင့်ကြံ၍ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರကို လေးမျက်နှာလုံး ပြန့်နှံ့စေကြသည်။

Verse 5

कोटिसंख्या महादेवि मन्त्रजाप्यपरायणाः । सम्यक्संस्थाप्य ते लिंगं कपालेशसमीपगम्

သူတို့သည် တစ်ကိုဋီ အရေအတွက်ရှိကြပြီး အို မဟာဒေဝီ၊ မန္တရဇပ်ကိုသာ အလုံးစုံ အားထားအပ်နှံထားကြသည်။ သူတို့သည် ကပါလေဣသ အနီး၌ လိင်္ဂကို သေချာစွာ တည်ထောင်ကြသည်။

Verse 6

ततस्ते पूजयांचक्रुस्तल्लिंगं भक्तिसंयुताः । ततस्तुष्टो महादेवो मुक्तिं तेषां ददौ हरः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဘက္တိဖြင့် လိင်္ဂကို ပူဇော်ကြ၏။ ထိုကြောင့် မဟာဒေဝ—ဟရ—နှစ်သက်၍ သူတို့အား မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 7

ऋषयः कोटिसंख्यातास्तस्मिन्सिद्धा यतः प्रिये । तेन कोटीश्वरं लिंगं नाम्ना ख्यातं धरातले

ချစ်သူရေ၊ အဲဒီနေရာမှာ ကောဋိ (တစ်ကုဋေ) ရှိသော ရှင်ရသေ့များ စိဒ္ဓိရကြသဖြင့်၊ ထိုလိင်္ဂသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် “ကိုဋီဣශ්ဝရ” ဟူ၍ နာမည်ကြီးလာ၏။

Verse 8

यस्तं पूजयते भक्त्या कोटीश्वरमनामयम् । स कोटिमन्त्रजाप्यस्य फलं प्राप्स्यति मानवः

ကိုဋီဣශ්ဝရ အနာမယ (အပြစ်ကင်း၊ ရောဂကင်း) ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ မန္တရ တစ်ကုဋေ ဂျပ် (japa) ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 9

हिरण्यं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । कोटिहोमफलं तस्य सम्यग्यात्राफलं भवेत्

အဲဒီနေရာမှာ ဝေဒကို ကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏအား ရွှေကို လှူဒါန်းသင့်၏။ ထိုသူအတွက် အကျိုးသည် ဟောမ တစ်ကုဋေ၏ အကျိုးနှင့် တူကာ၊ ယာထရာ၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးဖြစ်၏။

Verse 104

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कोटीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरधिक शततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ (ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ရှလိုက) အတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် ပ္ရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပ္ရဘာသက்னೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో “ကိုဋီဣශ්ဝရ မဟာတ္မ്യ ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အခန်း ၁၀၄ ပြီးဆုံး၏။