Adhyaya 7

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा रथांगाख्यं महोदधिम् । चक्रांका यत्र पाषाणा दृश्यंते मुक्तिदायकाः

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏—ထို့နောက် အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ရသာင်္ဂဟု ခေါ်သော မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ စက္ကရာအမှတ်ပါသော ကျောက်တုံးများကို မြင်ရပြီး မောက္ခပေးတတ်၏။

Verse 2

यैः पूज्यते जगन्नाथः प्रत्यहं भाव संयुतैः । सदा नेत्रैरनिमिषैर्वीक्ष्यते च जनार्दनः

ဘက္တိပြည့်ဝသူတို့က နေ့စဉ် Jagannātha ကို ပူဇော်ကြသဖြင့် Janārdana ကို မျက်တောင်မခတ်သော မျက်စိများဖြင့် အမြဲမြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 3

यच्च साक्षाद्भगवता दृष्टं कृष्णेन दृष्टितः । तत्तीर्थं सर्वपापघ्नं चक्राख्यं परमं हरेः

ထို့ပြင် ဘဂဝန်ကရိရှ္ဏ၏ မျက်မြင်တော်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုခဲ့သော ထိုနေရာသည် ဟရိ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တီရ္ထဖြစ်လာ၍ ‘စက္ကရာ’ ဟု ခေါ်ကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။

Verse 4

यस्य प्रसिद्धिः परमा त्रैलोक्ये सचराचरे । प्रयागादधिकं यच्च मुक्तिदं ह्यस्ति पावनम्

ထိုနေရာ၏ဂုဏ်သတင်းသည် လောကသုံးပါးလုံး၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသည်။ ပရယာဂထက်ပင် မြတ်ကြောင်းဆိုကြပြီး သန့်စင်စေကာ မောက္ခကို ပေးတတ်သည်။

Verse 5

सुरैरपि प्रपूज्यंते यत्रांगानि शरीरिणाम् । अंकितानि च चक्रेण षण्मासान्नात्र संशयः

ထိုနေရာ၌ သတ္တဝါတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအင်္ဂါများကို တောင်တန်းသကဲ့သို့ပင် ဘုရားများကပါ အလွန်အမင်း ပူဇော်လေးစားကြသည်။ ခြောက်လအတွင်း စက္ကရ (Disc) ဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်ခံရသော အင်္ဂါများဖြစ်၍ သံသယမရှိ။

Verse 6

यद्दृष्ट्वा मुच्यते पापात्प्रसंगेनापि मानवः । तत्तीर्थं सर्वतीर्थानां पावनं प्रवरं स्मृतम्

ထိုတီရ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဖြတ်ကူးရာ) ကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူသည် အကြောင်းအရာမရွေး ပေါ်ပေါက်သော်လည်း အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်။ ထိုတီရ္ထကို တီရ္ထအားလုံးအနက် အထွတ်အမြတ် သန့်စင်ရာဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 7

तत्र गत्वा द्विजश्रेष्ठाः प्रक्षाल्य चरणौ मुदा । करौ चास्यं चैव पुनः प्रणमेद्दंडवत्पुनः

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ခြေထောက်ကို ဆေးကြော၍ လက်နှင့် ပါးစပ်ကိုလည်း ထပ်မံ ဆေးကြောရမည်။ ထို့နောက် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့၍ ထပ်မံ နမಸ್ಕာရ ပြုရမည်။

Verse 8

प्रणिपत्य गृहीत्वार्घ्यं पंचरत्नसमन्वितम् । सपुष्पाक्षतगंधैश्च फलहेमसुचंदनैः

နမസ്കာရပြုပြီးနောက် ရတနာငါးပါးဖြင့် ပြည့်စုံသော အရ္ဃျ (arghya) ပူဇော်ပစ္စည်းကို ကိုင်ယူရမည်။ ထို့နှင့်အတူ ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်)၊ အနံ့သာ၊ သစ်သီး၊ ရွှေ၊ နှင့် သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့သော စန္ဒနာတို့ကိုပါ ထည့်သင့်သည်။

Verse 9

संपन्नमर्घ्यमादाय मंत्रमेतमुदीरयेत् । प्रत्यङ्मुखः सुनियतः संमुखो वा महोदधेः

ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားသော အာဃျ (arghya) ကိုယူ၍ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။ အနောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ စည်းကမ်းတကျ ထိန်းသိမ်း၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် မဟာသမုဒ္ဒရာဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ဖြစ်စေ။

Verse 10

ॐ नमो विष्णु रूपाय विष्णुचक्राय ते नमः । गृहाणार्घ्यं मया दत्तं सर्वकामप्रदो भव

အိုံ—ဗိဿနု၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်အား နမောနမတ်။ ဗိဿနု၏ စက္ကရတော်၊ သင်အားလည်း နမောနမတ်။ ကျွန်ုပ်ပူဇော်သော အာဃျကို လက်ခံပါ; အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသူ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 11

अग्निश्च तेजो मृडया च रुद्रो रेतोधा विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन्वाडवाः सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम्

“အဂ္နိသည် ၎င်း၏ တေဇော (အလင်းရောင်) ဖြစ်၏; ရုဒ္ရသည် ကရုဏာတန်ခိုး ဖြစ်၏; ဗိဿနုသည် အသက်ပေးသော အနှစ်သာရ ဖြစ်၍၊ ၎င်းသည် အမရတ္တ၏ နာဘိ (ချက်) ဖြစ်၏။” ဟူ၍ အမှန်တရားစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက်၊ အို ရှင်တော်မုနိတို့၊ မြစ်တို့၏ အရှင်၌ ရေချိုးဝင်ရမည်။

Verse 12

मृदमालभ्य सजलां विप्रा देवकरच्युताम् । धारयित्वा तु शिरसा स्नानं कुर्य्याद्यथाविधि

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဒေဝတား၏ လက်မှ ကျသွားသော စိုစွတ်သည့် မြေမှုန့်ကို ယူ၍ ခေါင်းပေါ်တင်ကာ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ရေချိုးရမည်။

Verse 13

तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । तर्पयित्वा हविर्द्रव्यं प्रोक्षयित्वा च भक्तितः

ပိတೃတို့၊ ဒေဝတို့နှင့် လူသားတို့ကို အစဉ်လိုက် တර්ပဏ (ရေဖြည့်ပူဇော်) ပြုရမည်။ ထိုသူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ ဟဝိရဒြဗျ (ပူဇော်ပစ္စည်း) ကို ဘက္တိဖြင့် သန့်စင်ရေဖြင့် ပက်ဖျန်းရမည်။

Verse 14

अश्वमेधसहस्रेण सम्यग्यष्टेन यत्फलम् । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्रतीर्थे द्विजोत्तमाः

အရှွမေဓ ယဇ္ဈာ တစ်ထောင်ကို စနစ်တကျ ပြုလုပ်ရာမှ ရသော အကျိုးတရားကို—ချကရတီရ္ထ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးတရားတူညီစွာ ရရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်၊ အနှစ်ကြိမ်မွေး မြတ်သူတို့။

Verse 15

प्रयागे यत्फलं प्रोक्तं माघ्यां माधवपूजने । स्नानमात्रेण तत्प्रोक्तं चक्र तीर्थे द्विजोत्तमाः

ပရယာဂ၌ မာဃလတွင် မာဓဝကို ပူဇော်ရာမှ ရသော အကျိုးတရားဟု ဆိုထားသမျှကို—ချကရတီရ္ထ၌ ရေချိုးရုံသာဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးတရားတူညီစွာ ရရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်၊ အနှစ်ကြိမ်မွေး မြတ်သူတို့။

Verse 16

कारयेच्च ततः श्राद्धं पितॄणां श्रद्धयान्वितः । विश्वेदेवान्सुवर्णेन राजतेन तथा पितॄन्

ထို့နောက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပိတೃများအတွက် ရှရာဒ္ဓကို ပြုလုပ်စေသင့်သည်။ ထို့ပြင် ဝိශ්ဝေဒေဝများကို ရွှေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘိုးဘွားပိတೃများကို ငွေဖြင့်လည်းကောင်း ဂုဏ်ပြုသင့်သည်။

Verse 17

संतर्प्य भोजनेनैव वस्त्रालंकारभूषणैः । दीनान्धकृपणेभ्यश्च दानं देयं स्वशक्तितः

အစားအစာဖြင့်လည်းကောင်း၊ အဝတ်အထည်နှင့် အလင်္ကာရ၊ အဆင်တန်ဆာများဖြင့်လည်းကောင်း သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက်၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ချို့တဲ့သူတို့အားလည်း ဒါန ပေးအပ်သင့်သည်။

Verse 18

चक्रतीर्थे तीर्थवरे विशेषाद्द्विजसत्तमाः । रत्नदानं प्रकुर्वीत प्रीणनार्थं जगत्पतेः

တီရ္ထများအနက် အထူးမြတ်သော ချကရတီရ္ထ၌၊ အနှစ်ကြိမ်မွေး အမြတ်တို့၊ စကြဝဠာ၏ အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသဖြင့် ရတနာဒါနကို အထူးပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 19

गन्त्रीमनडुहा युक्तां सर्वास्तरणसंयुताम् । सोपस्करां च दद्याद्वै विष्णुर्मे प्रीयतामिति

အမှန်တကယ် နွားနှစ်ကောင်ချည်ထားသော လှည်းကို အဖုံးအကာနှင့် ကိရိယာပစ္စည်းအစုံအလင်ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ လှူဒါန်း၍ «ဗိဿနုဘုရားသည် ကျွန်ုပ်အား နှစ်သက်ပါစေ» ဟု ဆိုရမည်။

Verse 20

सुविनीतं शीलयुतं तथा सोपस्करं हयम् । भूषयित्वा च विप्राय दद्याद्दक्षिणया सह

ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထား၍ အကျင့်သီလကောင်းပြီး ကိရိယာပစ္စည်းပါစုံသော မြင်းကို အလှဆင်ကာ ဗြာဟ္မဏာထံသို့ သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) နှင့်အတူ လှူဒါန်းရမည်။

Verse 21

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ ဗြာဟ္မဏာအထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုသူသည် တာဝန်ဝတ္တရား ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့အပြင် မျိုးရိုးသုံးဆက်မှ ပေါ်ထွန်းသော သူ၏ ဘိုးဘွားများလည်း မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 22

प्रेतयोनिं गता ये च ये च कीटत्वमागताः । पच्यंते नरके ये च महारौरवसंज्ञके

ပရေတ (preta) အဖြစ်သို့ ကျရောက်သူများ၊ ပိုးကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသူများ၊ ထို့ပြင် မဟာရော်ရဝ (Mahāraurava) ဟု ခေါ်သော နရက၌ ညှဉ်းပန်းခံနေရသူများပင်—

Verse 23

ते सर्वे तृप्तिमायांति चकतीर्थ प्रभावतः । श्राद्धे कृते द्विजश्रेष्ठा गयाश्राद्धफलं लभेत्

သူတို့အားလုံးသည် စက္ကတီရ္ထ (Cakratīrtha) ၏ အာနုဘော်ကြောင့် စိတ်ကျေနပ်ခြင်းကို ရကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ဗြာဟ္မဏာအထွတ်အမြတ်တို့၊ နာမည်ကြီး ဂယာ-ရှရဒ္ဓ (Gayā-śrāddha) ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 24

या गतिर्मातृभक्तानां यज्वनां या गतिः स्मृता । चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः स्नात्वा तां लभते नरः

မိခင်ကို ဘက်တော်မူသောသူတို့၏ ကောင်းမြတ်သော အခြေအနေ၊ ယဇ္ဉပြုသူတို့၏ အခြေအနေဟု မှတ်သားထားသမျှ—စက္ကရတီရ္ထ၌ ရေချိုးလျှင် လူသည် ထိုအခြေအနေကို ရရှိ၏၊ ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့။

Verse 25

श्राद्धं प्रशस्तं विप्रेंद्राः संप्राप्ते चंद्रसंक्षये । सूर्यग्रहे विशेषेण कुरुक्षेत्रफलं स्मृतम् । श्राद्धे स्नाने तथा दाने पितॄणां तर्पणे तथा

ဗြာဟ္မဏအရှင်တို့၊ လကွယ်သို့ ဆုတ်ယုတ်လာသောအခါ Śrāddha ကို အလွန်ချီးမွမ်းကြ၏။ အထူးသဖြင့် နေရောင်ဖုံး (နေကြတ်) တွင် ကုရုက္ခေတ္တရသို့ သွားရသကဲ့သို့ အကျိုးရသည်ဟု ဆိုကြသည်—Śrāddha၊ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါန၊ နှင့် ပိတೃတို့အား တర్పဏ ပူဇော်ခြင်းတို့၌လည်း ထိုအကျိုးတူ၏။

Verse 26

प्रशस्तं चक्रतीर्थं च नात्र कार्य्या विचारणा

စက္ကရတီရ္ထသည် အလွန်မြတ်၏; ဤအကြောင်း၌ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလိုတော့။

Verse 27

सर्वदा पावनं विप्राश्चक्रतीर्थं न संशयः । यस्तु श्राद्धं प्रकुर्वीत यात्रायामागतो नरः

ဗြာဟ္မဏတို့၊ စက္ကရတီရ္ထသည် အမြဲတမ်း သန့်စင်ပေးသောနေရာဖြစ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထို့ပြင် ယာတရာ (ဘုရားဖူး) အဖြစ် လာရောက်သော လူတစ်ဦးက Śrāddha ကို ပြုလုပ်လျှင်…

Verse 28

चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठाः संपूज्य मधुसूदनम् । पूजितेषु द्विजेंद्रेषु विष्णुसांनिध्यमाप्नुयात्

ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ စက္ကရတီရ္ထ၌ မဓုသူဒန (ဗိဿနု) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ ဗြာဟ္မဏအကြီးအကဲတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုလျှင် ဗိဿနု၏ နီးကပ်သော သာနိဋ္ဌာနကို ရရှိမည်။

Verse 29

वाचा कृतं कर्मकृतं मनसां समुपार्जितम् । स्नानमात्रेण तत्पापं नश्यते नात्र संशयः

နှုတ်ကပြုသောအပြစ်၊ ကိုယ်ကပြုသောအပြစ်၊ စိတ်ထဲတွင် စုဆောင်းထားသောအပြစ်တို့ကို—ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် အပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သွားသည်၊ သံသယမရှိ။