Adhyaya 41

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । धन्यास्तु नरलोकास्ते गोमत्यां तु कृतोदकाः । पूजयिष्यंति ये कृष्णं केतकीतुलसीदलैः

သီရိ ပရဟ္လာဒ် မိန့်တော်မူသည်— လူလောက၌ ဂိုမတီမြစ်၌ ရေချိုးသန့်စင်ကြသူတို့သည် အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးကြ၏။ ကေတကီပန်းနှင့် တုလစီရွက်တို့ဖြင့် ကృష్ణကို ပူဇော်မည့်သူတို့လည်း ထိုသို့ပင် မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 2

न तेषां संभवोऽस्तीह घोरसंसा रगह्वरे । तेषां मृत्युः पुनर्नास्ति ह्यमरत्वं हि ते गताः

သူတို့အတွက် ဤနေရာ၌ ဆံဆာရ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အမိုက်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိတော့။ သူတို့အတွက် သေခြင်းသည် ထပ်မံမလာတော့ဘဲ၊ အမရత్వကို ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 3

अन्यत्र वै यतीनां तु कोटीनां यत्फलं भवेत् । द्वारकायां तु चैकेन भोजितेन ततोऽधिकम्

အခြားနေရာများတွင် ရဟန်းသမဏများ သန်းပေါင်းများစွာကို အစာကျွေးခြင်းမှ ရသော ကုသိုလ်ဖလသည်—ဒွာရကာ၌ သမဏတစ်ပါးတည်းကို ကျွေးမွေးခြင်းဖြင့်ပင် ထိုဖလထက် သာလွန်၏။

Verse 4

अतीतं वर्त्तमानं च भविष्यद्यच्च पातकम् । निर्द्दहेन्नास्ति संदेहो द्वारका मनसा स्मृता

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်၊ နှင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့် အပြစ်များပင်—သံသယမရှိဘဲ—စိတ်၌ ဒွာရကာကို သတိရလျှင် မီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းပျက်စီးသွားသည်။

Verse 5

ज्ञात्वा कलियुगे घोरे हाहाभूतमचेतनम् । द्वारकां ये न मुञ्चन्ति कृतार्थास्ते नरोत्तमाः

ကြောက်မက်ဖွယ် ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် မောဟဖြစ်၍ “ဟာဟာ” ဟု ငိုကြွေးကာ မှန်ကန်သော ခွဲခြားသိမြင်မှု မရှိတော့သည်ကို သိလျက်—ဒွာရကာကို မစွန့်ပစ်သော လူမြတ်တို့သည် အမှန်တကယ် ဘဝအောင်မြင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 6

मृतानां यत्र जंतूनां श्वेतद्वीपे स्थितिः सदा

ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသွားသော သတ္တဝါတို့အတွက် ရွှေတဒွီပ (Śvetadvīpa) တွင် အမြဲတမ်း တည်နေရာ အာမခံရှိ၏။

Verse 7

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपाश्च ये । एकविंशतिः पितृगणा द्वारकायां वसंति ते

အဂ္နိသွာတ္တ (Agniṣvātta)၊ ဘရ္ဟိṣဒ (Barhiṣad)၊ အာဇ္ယပ (Ājyapa) နှင့် သောမပ (Somapā) ဟူသော ပိတೃအဖွဲ့များ—အမှန်တကယ် ပိတೃအဖွဲ့ ၂၁ ဖွဲ့လုံးသည် ဒွာရကာ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 8

पुष्करादीनि तीर्थानि गंगाद्याः सरितस्तथा । कुरुक्षेत्रादि क्षेत्राणि काश्यादीन्यूषराणि च

ပုရှ္ကရနှင့် အခြားသော တီရ္ထများ၊ ဂင်္ဂါနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းမြစ်များ၊ ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် အခြားသော သန့်မြေဒေသများ၊ ကာရှီနှင့် အခြားသော ကျော်ကြားသန့်မြေများ—ဤနေရာ၌ အားလုံး စုဝေးတည်ရှိကြသည်။

Verse 9

गयादिपितृतीर्थानि प्रभासाद्यानि यानि च । स्थानानि यानि पुण्यानि ग्रामाश्च निवसंति वै

ဂယာမှ စသော ပိတೃတီရ္ထများနှင့်၊ ပရဘាសမှ စသော သန့်ရှင်းသော နေရာများ—ရှိသမျှ ပုဏ္ဏသ္ထာနများနှင့် သန့်မြတ်သော ရွာများအားလုံးသည် အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေကြသည်။

Verse 10

काश्यादिपुर्यो या नित्यं निवसंति कलौ युगे । नित्यं कृष्णस्य सदने पापिनां मुक्तिदे सदा

ကာရှီမှ စသော သန့်ရှင်းမြို့များသည် ကလိယုဂ၌ပင် အစဉ်တည်တံ့သကဲ့သို့၊ ကృష్ణ၏ ကိုယ်ပိုင်နိဝါသ (ဒွာရကာ) တွင်လည်း အပြစ်ရှိသူတို့အတွက်တောင် မောက္ခကို အစဉ်ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 11

वैशाखशुक्लद्वादश्यां प्रबोधिन्यां शेषतः । वैशाख्यां दैत्यशार्दूल कल्पादिषु युगादिषु

ဝိုင်ရှာခ လဆန်း ဒွာဒသီ၊ သန့်ရှင်းသော «ပရဘောဓိနီ» (နိုးထနေ့) တွင်လည်းကောင်း၊ ဝိုင်ရှာခ လတွင်လည်းကောင်း၊ အို ဒೈత్యတို့၏ ကျားသဖွယ်သူရဲကောင်း၊ ကလ္ပနှင့် ယုဂတို့၏ အစများတွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 12

चंद्रसूर्योपरागेषु मन्वादिषु न संशयः । व्यतीपातेषु संक्रांतौ वैधृतौ दैत्यनायक

လနှင့် နေ အုပ်ရိပ်ချိန်များတွင်၊ မနွန္တရ အဆက်အဆံချိန်များတွင်—သံသယမရှိ—ထို့ပြင် ဗျတီပာတ၊ သင်္ကြာန္တိ၊ နှင့် ဝိုင်ဓృတိ တို့တွင်လည်းကောင်း၊ အို ဒဲత్యခေါင်းဆောင်။

Verse 13

तिलोदकं च यद्दत्त तत्स्थले पितृभक्तितः । तत्सर्वमक्षयं प्रोक्तं गोमत्यां स्नानपूर्वकम्

ထိုနေရာ၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ကို ရိုသေသဒ္ဓါဖြင့် ပေးလှူသော နှမ်းရေ (tilodaka) ပူဇော်မှုသည်—ဂိုမတီမြစ်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပြုလုပ်လျှင်—အကျိုးဖလအားလုံး မကုန်ခန်းသော အဖြစ်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 14

येऽत्र श्राद्धं प्रकुर्वंति पिंडदानपुरःसरम् । तेषामत्राक्षया तृप्तिः पितॄणामुपजायते

ဤနေရာ၌ ပိဏ္ဍပူဇော်မှု (piṇḍa-dāna) ကို အဓိကထား၍ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူတို့အတွက်၊ ဤနေရာ၌ပင် ဘိုးဘွားပိတೃတို့၏ ကျေနပ်မှုသည် မကုန်ခန်းသော အဖြစ်ဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 41

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थ द्वारकामाहात्म्ये गोमतीस्नान कृष्णपूजन यतिभोजन दान श्राद्धादिसत्फलवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘాసခဏ္ဍ၊ စတုတ္ထ ဒွာရကာမဟာတ္မ్యంలో «ဂိုမတီရေချိုး၊ ကృష్ణပူဇော်၊ ယတိတို့ကို ကျွေးမွေးခြင်း၊ ဒါန၊ ရှရဒ္ဓ စသည့် ကုသိုလ်ဖလကောင်းများ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၄၁ သည် ပြီးဆုံး၏။