Adhyaya 38

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । द्वारकायाश्च माहात्म्यं शृणु पौत्र मयोदितम् । शृण्वतो गदतश्चापि मुक्तिः कृष्णाद्भवेद्ध्रुवम्

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူ၏။ အို မြေးရေ၊ ငါပြောသော ဒွာရကာ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်လော့။ နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဆိုသူတို့သည်လည်း ကృష్ణ၏ ကရုဏာဖြင့် မောက္ခကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 2

पुत्रेण लोकाञ्जयति पौत्रेणानन्त्यमश्नुते । अथ पुत्रस्य पौत्रेण नाकमेवाधिरोहति

သားဖြင့် လောကတို့ကို အောင်မြင်နိုင်၏။ မြေးဖြင့် အဆုံးမရှိသော အခြေအနေကို ရောက်၏။ ထို့ပြင် သား၏မြေးဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ပင် တက်ရောက်၏။

Verse 3

यस्य पुत्रः शुचिर्दक्षः पूर्वे वयसि धार्मिकः । विष्णुभक्तिं च कुरुते तं पुत्रं कवयो विदुः

ပညာရှိတို့က ဆိုကြသည်မှာ—လူတစ်ဦးအတွက် “သား” ဟုခေါ်ထိုက်သူမှာ၊ သန့်ရှင်း၍ ကျွမ်းကျင်ကာ ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ဓမ္မတရားရှိပြီး ဗိෂ္ဏုအား ဘက္တိဖြင့် အမြဲကိုးကွယ်သူ ဖြစ်သော သားကို ပိုင်ဆိုင်သူပင် ဖြစ်သည်။

Verse 4

हेमशृंगं रौप्यखुरं सवत्सं कांस्यदोहनम् । सवस्त्रं कपिलानां तु सहस्रं च दिनेदिने

ရွှေချိုင်း၊ ငွေခွာရှိ၍ နွားကလေးနှင့်အတူ၊ ကြေးဝါနို့ညှစ်အိုးပါကာ အဝတ်ဖြင့်လည်း ဖုံးအုပ်ထားသော ကပီလာအရောင်နွား တစ်ထောင်ကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လှူဒါန်းခြင်း။

Verse 5

दत्त्वा यत्फलमाप्नोति ब्राह्मणे वेदपारगे । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां मधुभिद्दिने

ဝေဒကျမ်းကို ပြည့်စုံစွာ သိမြင်သော ဘြာဟ္မဏအား ထိုလှူဒါန်းမှုကို ပေးလှူ၍ ရသော အကျိုးဖလသည်—မဓုဘိဒ္ (ကృష్ణ) နေ့တွင် ဂိုမတီမြစ်၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးဖလတူတူ ရရှိ၏။

Verse 6

यस्त्वेकं भोजयेद्विप्रं द्वारकायां च संस्थितम् । सुभिक्षे भो द्विजश्रेष्ठाः फलं लक्षगुणं भवेत्

ဒွာရကာ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းကိုပင် ကျွေးမွေးသူသည်—အို ဒွိဇအမြတ်တို့—အစားအစာပေါများသည့်ကာလ၌ ကုသိုလ်အကျိုးသည် တစ်သိန်းဆတိုး ဖြစ်လာ၏။

Verse 7

फलं लक्षगुणं प्रोक्तं दुर्भिक्षे कृष्णसन्निधौ । एवं धर्मानुसारेण दयाद्भिक्षां तु भिक्षुके

ဤတစ်သိန်းဆတိုးသော အကျိုးကို မိုးခေါင်အစာရှားသည့်ကာလ၌၊ ကృష్ణ၏ အနီးတော်၌ပင် ဟောကြားထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဓမ္မနှင့်ကိုက်ညီစွာ ကရုဏာဖြင့် တောင်းစားသူအား ဆွမ်းတော် (အလှူ) ပေးသင့်၏။

Verse 8

अपि नः स कुले कश्चिद्भविष्यति नरोत्तमः । यो यतीनो कलौ प्राप्ते पितॄनुद्दिश्य दास्यति

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များကို ရည်ညွှန်း၍ ယတီ (သံဃာဇာတ်/အကျင့်တရားရှင်) များအား လှူဒါန်းမည့် လူအမြတ်တစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုးထဲ၌ ဖြစ်လာမည်လော။

Verse 9

द्वारकायां विशे षेण सत्कृत्य कृष्णसन्निधौ । अन्नदानं यतीनां तु कौपीनाच्छादनानि च

အထူးသဖြင့် ဒွာရကာ၌၊ ကృష్ణ၏ အနီးတော်၌ပင် ယတီတို့ကို ဂုဏ်ပြုလျက်၊ အစာဆွမ်းလှူဒါန်းခြင်းနှင့် ကောပီန (ခါးပတ်အဝတ်) နှင့် အဝတ်အထည်အဖုံးအကာတို့ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 10

नात्मनः क्रतुभिः स्विष्टैर्नास्ति तीर्थैः प्रयोजनम् । यत्र वा तत्र वा कार्य्यं यतीनां प्रीणनं सदा

မိမိအတွက် ယဇ္ဈ (ပူဇာယဇ္ဈ) များကို ကောင်းစွာ ဆောင်ရွက်ထားခြင်း သို့မဟုတ် တီရ္ထ (ဘုရားဖူး) များသို့ သွားရောက်ခြင်းတို့ မလိုအပ်လှ။ မည်သည့်နေရာ၌မဆို ယတီတို့ကို အမြဲတမ်း ပျော်ရွှင်စိတ်ကျေနပ်စေရန် ကြိုးပမ်းရမည်။

Verse 11

श्वपचादयोऽपि ते धन्या ये गता द्वारकां पुरीम् । प्राप्य भागवतान्ये वै पितॄनुद्दिश्य पुत्रकाः

ခွေးသားချက်သူကဲ့သို့ လူမှုရေးအရ အနိမ့်ဆုံးဟု မျက်နှာမူခံရသူများတောင် ဒွာရကာမြို့သို့ ရောက်သွားလျှင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘဂဝန်၏ ဘက္တများကို တွေ့ရပြီးနောက် သားသမီးတို့က ပိတೃ (ဘိုးဘွား) များအတွက် အနုမောဒနာပူဇာကို ဥဒ္ဒိသ၍ ဆက်ကပ်နိုင်သည်။

Verse 12

भक्त्या संपूजयिष्यंति वस्त्रैर्दानैश्च भूरिभिः

ဘက္တိဖြင့် အပြည့်အဝ ပူဇော်ကြမည်၊ အဝတ်အထည်များနှင့် များပြားသော ဒါနများကို ဆက်ကပ်လှူဒါန်းကြမည်။

Verse 13

गयापिंडेन नास्माकं तृप्तिर्भवति तादृशी । यादृशी विष्णुभक्तानां सत्कारेणोप जायते

ဂယာ၌ ပိဏ္ဍပူဇာ ဆက်ကပ်ခြင်းမှ ရသော ကျေနပ်မှုသည်ပင် ဤမျှ မဟုတ်။ ဗိෂ္ဏု၏ ဘက္တများကို ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျေနပ်မှုက ပိုမိုမြင့်မြတ်လှသည်။

Verse 14

वैशाखे ये करिष्यंति द्वादशीं कृष्णसन्निधौ । कृष्णं संपूजयन्तश्च रात्रौ कुर्वंति जागरम्

ဝိုင်ရှာခ လတွင် ကృష్ణ၏ အနီးတော်၌ ဒွာဒသီကို စောင့်ထိန်း၍ ကృష్ణကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ကာ ညလုံးနိုးကြပ် (jāgaraṇa) ပြုသူတို့သည် မဟာပုဏ္ဏာကို ရကြမည်။

Verse 15

माहात्म्यं पठनीयं तु द्वारकासंभवं शुभम् । कृष्णस्य बालचरितं बालकृष्णादिदर्शनम्

ဒွာရကာမှ ပေါ်ထွန်းသော မင်္ဂလာမဟာတ္မယကို အမှန်တကယ် ဖတ်ရွတ်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ကృష్ణ၏ ကလေးဘဝ လီလာများနှင့် ဘာလကృష్ణကို မြင်တွေ့ခြင်း စသည့် ကထာများကိုလည်း ဖတ်ရွတ်သင့်သည်။

Verse 16

क्रीडनं गोकुलस्यैव क्रीडा गोपीजनस्य च । कृष्णावतारकर्माणि श्रोतव्यानि पुनःपुनः

ဂိုကူလ၏ လီလာနှင့် ဂိုပီတို့၏ လီလာတို့လည်းပါဝင်သည်—သခင် ကృష్ణ၏ အဝတာရ လုပ်ရပ်များကို ထပ်ခါထပ်ခါ နာကြားသင့်၏။

Verse 17

रुक्मशृंगीं रौप्यखुरीं मुक्तालांगूलभूषिताम् । सवत्सां ब्राह्मणे दत्त्वा होमार्थं चाहिताग्नये

ဟောမ (မီးပူဇော်) အတွက်၊ သန့်ရှင်းသော မီးတော်များကို ထိန်းသိမ်းသူ အာဟိတာဂ္နိ ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးထံသို့ နွားမတစ်ကောင်ကို နွားကလေးနှင့်အတူ ပေးလှူ၍၊ ရွှေချို၊ ငွေခွာ၊ ပုလဲဖြင့် အမြီးကို အလှဆင်ထားသော် (မဟာကုသိုလ် ရရှိ၏)။

Verse 18

निमिषस्पर्शनांशेन फलं कृष्णस्य जागरे । यत्किंचित्कुरुते पापं कोटिजन्मसु मानवः । कृष्णस्य जागरे रात्रौ दहते नात्र संशयः

ကృష్ణ၏ ဂျာဂရဏ (ညအိပ်မပျော်ဘဲ ဗိဂ္ဂဟာ) တွင် ခဏတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ နေထိုင်ခြင်းပင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ပေးသည်။ လူသည် ကုဋိကုဋိ မွေးဖွားမှုများအတွင်း ပြုမိသမျှ အပြစ်တို့ကို ကృష్ణ၏ ဂျာဂရဏည၌ လောင်ကျွမ်းပျောက်ကင်းစေသည်—သံသယမရှိ။

Verse 19

पठेद्भागवतं रात्रौ पुराणं दयितं हरेः । यावत्सूर्य्यकृताऽलोको यावच्चन्द्रकृता निशा

ညအခါတွင် ဟရီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ပုရာဏဖြစ်သော ဘာဂဝတကို ရွတ်ဖတ်စေကာ၊ နေရောင်ထွန်းသည့်အချိန်တိုင်အောင်လည်းကောင်း၊ လမင်းအလင်းဖြင့် ညဖြစ်သည့်အချိန်တိုင်အောင်လည်းကောင်း ဆက်လက်ပြုစေ။

Verse 20

यावत्ससागरा पृथ्वी यावच्च कुलपर्वताः । तावत्कालं वसेत्स्वर्गे नान्यथा मम भाषितम्

သမုဒ္ဒရာများနှင့်အတူ မြေကြီးတည်ရှိနေသမျှ၊ တောင်တန်းများ တည်ရှိနေသမျှ အချိန်တိုင်အောင်၊ ထိုအချိန်တူညီသမျှ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရမည်—ဤသည်မှာ ငါ၏ ကြေညာချက်ဖြစ်၍ အခြားမဟုတ်။

Verse 21

आस्फोटयंति पितरः प्रहर्षंति पितामहाः । एवं तं स्वसुतं दृष्ट्वा शृण्वानं कृष्णसंभवम्

ဖခင်ဘိုးဘွားတို့သည် ဝမ်းမြောက်၍ လက်ခုပ်တီးကြပြီး၊ အဘိုးအဘွားကြီးတို့လည်း ရွှင်လန်းကြသည်။ မိမိတို့၏ မျိုးဆက်က သီလရှင်မြတ်သော ကృష్ణနှင့်ဆိုင်သော ပုံပြင်တရားကို နားထောင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ။

Verse 22

द्वारकायाश्च माहात्म्यं यत्र नो जागरे पठेत् । तन्म्लेच्छसदृशं स्थानमपवित्रं परित्यजेत्

သန့်ရှင်းသော ညအိပ်မပျော်စောင့်တရား (ဇာဂရ) အတွင်း ဒွာရကာ၏ မာဟာတ္မယကို မဖတ်မရွတ်သော နေရာသည် မလေစ္ဆာတူ၍ မသန့်ရှင်းဟု မှတ်ယူရမည်။ ထိုနေရာကို စွန့်ခွာသင့်သည်။

Verse 23

शालिग्रामशिला नैव यत्र भागवता न हि । त्यजेत्तीर्थं महापुण्यं पुण्यमायतनं त्यजेत्

ရှာလိဂ္ရာမ-ရှီလာ မရှိ၊ ဘာဂဝတ (ဗိဿနုဘက်တ) မရှိသောနေရာတွင်၊ “မဟာပုဏ္ဏ” ဟုခေါ်သော်လည်း ထိုတီရ္ထကိုပင် စွန့်ခွာရမည်။ သန့်ရှင်းရာဟု အမည်ခံသော အာယတနကိုလည်း ထားခဲ့ရမည်။

Verse 24

त्यजेद्गुह्यं तथाऽरण्यं यत्र न द्वादशीव्रतम्

ဒွာဒရှီ-ဝရတ (Dvādaśī-vrata) ကို မကျင့်သုံးသောနေရာတွင်၊ လျှို့ဝှက်နေရာဖြစ်စေ၊ တောအုပ်ဖြစ်စေ စွန့်ခွာသင့်သည်။

Verse 25

सुदेशोऽपि भवेन्निंद्यो यत्र नो वैष्णवा व्रतम् । कुदेशोऽपि भवेत्पुण्यो यत्र भागवताः कलौ

ဗိဿနုဘက်တတို့၏ ဝရတ (Vaiṣṇava vrata) မရှိသောနေရာတွင် “ကောင်းသောပြည်” ပင် အပြစ်တင်စရာ ဖြစ်လာသည်။ ကလိယုဂ၌ ဘာဂဝတဘက်တများ ရှိသောနေရာတွင် “မကောင်းသောပြည်” ပင် ပုဏ္ဏရှိလာသည်။

Verse 26

संकीर्णयोनयः पूता ये भक्ता मधुसूदने । म्लेच्छतुल्याः कुलीनास्ते ये न भक्ता जनार्दने

မျိုးရိုးရောနှောသူတို့သည် မဓုသူဒန (မဓုသူဒန) ထံသို့ ဘက်တိရှိလျှင် သန့်စင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် မျိုးရိုးမြင့်သူတို့ပင် ဇနာရ္ဒန (Janārdana) ထံ ဘက်တိမရှိလျှင် မလေစ္ဆာကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 27

रथारूढं प्रकुर्वंति ये कृष्णं मधुमाधवे । मुक्तिं प्रयांति ते सर्वे कुलकोटिसमन्विताः

ရထားပေါ်တင်၍ မဓုမာဓဝ ကృష్ణကို စီစဉ်ကာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်သူတို့ အားလုံးသည် မောက္ခသို့ ရောက်ကြပြီး မိမိမျိုးရိုးကူလကောဋိများနှင့်တကွ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 28

देवकीनन्दनस्यार्थे रथं कारापयन्ति ये । कल्पांतं विष्णुलोके ते वसन्ति पितृभिः सह

ဒေဝကီ၏ သားတော် (သရီကృష్ణ) အတွက် ရထားကို ပြုလုပ်စေသူတို့သည် ကလ္ပအဆုံးတိုင်အောင် ဗိෂ္ဏုလောက၌ မိမိဘိုးဘွားများနှင့်အတူ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 29

द्वारकायास्तु माहात्म्यं श्रावयेद्यः कलौ नृणाम् । भावमुत्पादयेद्यो वै लभेत्क्रतुशतंफलम्

ကလိယုဂ၌ လူတို့အား ဒွာရကာ၏ မဟာတ္မယကို ဖတ်ကြားစေပြီး ဘက်တိစိတ်ကို အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းစေသူသည် ဝေဒယဇ္ဉ တစ်ရာ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 30

यो नार्चयति पापिष्ठो देवमन्यत्र गच्छति । कोटिजन्मार्जितं पुण्यं हरते रुक्मिणीपतिः

အလွန်အပြစ်ကြီးသူသည် ဘုရားသခင်ကို မပူဇော်ဘဲ အခြားသို့ သွားလျှင်—ရုက္မိဏီ၏ ပတိ (ကృష్ణ) သည် ကိုဋိမွေးဖွားမှုများအတွင်း စုဆောင်းထားသော ကုသိုလ်ကို လုယူသွား၏။

Verse 31

शंखोद्धारसमुद्भूतां नित्यं देहे बिभर्त्ति हि । मृत्तिकां दैत्यराजेन्द्र शृणु वक्ष्यामि यत्फलम्

သူသည် Śaṅkhoddhāra မှ ပေါ်ထွန်းလာသော သန့်ရှင်းသော မြေမှုန့်ကို ကိုယ်ပေါ်၌ အမြဲတမ်း ဆောင်ထား၏။ ဒೈတျာတို့၏ အရှင်ကြီး၊ နားထောင်ပါ—၎င်း၏ အကျိုးကို ငါဆိုပြမည်။

Verse 32

यो ददाति यतीनां च वैष्णवानां प्रयच्छति । स्वर्णभारशतं पुण्ड्रं नित्यं प्राप्नोति मानवः

ယတီတို့အား လှူဒါန်း၍ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အား ပူဇော်ပေးကမ်းသူသည် လူဖြစ်သော်လည်း အမြဲတမ်း ရွှေတင်ပိုး တစ်ရာနှင့်တူသော ပုဏ္ဏကံနှင့် ပုဏ္ဍြ (puṇḍra) သင်္ကေတ၏ သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိ၏။

Verse 33

गृहे यस्य सदा तिष्ठेच्छंखोद्धारस्य मृत्तिका । नित्य क्रियाकृतंपुण्यं लभेत्कोटिगुणं बले

အိမ်၌ Śaṅkhoddhāra ၏ မြေမှုန့်ကို အမြဲတမ်း ထားရှိသူအတွက် နေ့စဉ် ကရိယာများမှ ဖြစ်ပေါ်သော ကုသိုလ်သည် အင်အားအားဖြင့် ကောဋိဆတန်တိုးပွားလာ၏။

Verse 34

यस्य पुण्ड्रं ललाटे तु गोपीचंदनसंज्ञकम् । न जहाति गृहं तस्य लक्ष्मीः कृष्णप्रिया द्विजाः

ဗြာဟ္မဏတို့၊ နဖူးပေါ်၌ Gopīcandana ဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဍြအမှတ်ကို ဆောင်ထားသူ၏ အိမ်ကို ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ လက္ခ္မီမယ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ မစွန့်ခွာ။

Verse 35

न ग्रहो बाधते तस्य नोरगो न च राक्षसः । पिशाचा न च कूष्मांडा न च प्रेता न जंभकाः

အန္တရာယ်ပေးသော graha များသည် သူ့ကို မနှောင့်ယှက်နိုင်၊ မြွေမဟုတ်၊ ရက္ခသမဟုတ်ကာ မထိခိုက်စေ။ ပိသာချာမဟုတ်၊ ကုဿမာဏ္ဍမဟုတ်၊ ပရေတမဟုတ်၊ ဇံဘကာတို့လည်း မဖြစ်နိုင်။

Verse 36

नाग्निचौरभयं तस्य दरीणां चैव बन्धनम् । विद्युदुल्काभयं चैव न चोत्पातसमुद्भवम्

ထိုသူအတွက် မီးဘေး၊ သူခိုးဘေး မရှိ၊ ဂူအက်ကွဲတို့တွင် ချုပ်နှောင်ခံရခြင်းလည်း မရှိ။ မိုးကြိုးနှင့် မီးလုံးကျ (ကြယ်ကျ) ဘေးမရှိ၊ နိမိတ်ဆိုးမှ ပေါ်လာသော ကပ်ဘေးလည်း မဖြစ်ပေါ်။

Verse 37

नारिष्टं नापशकुनं दुर्निमित्तादिकं च यत् । सत्कृते विष्णुभक्ते च शालिग्रामशिलार्चने

ဗိဿနု၏ ဘက္တကို ဂုဏ်ပြုကာ Śālagrāma-śilā ကို ပူဇော်ရာ၌ အပျက်အဆီးမရှိ၊ နိမိတ်ဆိုးမရှိ၊ မကောင်းသင်္ကေတ အမျိုးမျိုးလည်း မပေါ်ပေါက်။

Verse 38

पीते पादोदके विप्रा नैवेद्यस्यापि भक्षणे । तुलसीसन्निधौ विष्णोर्विलयावसरे कृते

ဗြာဟ္မဏတို့၊ သခင်၏ ပాదရေကို သောက်သုံး၍ ပူဇော်ထားသော နైవేద្យကိုပင် စားသုံးကာ၊ တုလစီ၏ အနီး၌ ထိုကောင်းမှုကို ပြုလုပ်လျှင်၊ အရာအားလုံး ပျက်လဲသွားရာ အဆုံးကာလ၌ ဗိဿနု၌ ခိုလှုံရာ ရရှိသည်။

Verse 39

पुरा देवेन कथितं शृणु पात्रं वदाम्यहम् । प्रिया भागवता येषां तेषां दासोऽस्म्यहं सदा

အတိတ်က သခင်က မိန့်ကြားခဲ့သမျှကို နားထောင်ကြလော့။ အမှန်တကယ် လက်ခံထိုက်သူကို ငါ ပြောမည်။ ဘဂဝန်၏ ဘက္တတို့ကို ချစ်မြတ်နိုးသူတို့အတွက် ငါသည် အစဉ်အမြဲ ကျွန်ဖြစ်၏။

Verse 40

विहाय मथुरां काशीमवन्तीं सर्वपापहाम् । मायां कांचीमयोध्यां च संप्राप्ते च कलौ युगे

ကလိယုဂ် ရောက်လာသောအခါ မထုရာ၊ ကာရှီ၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းသော အဝန္တီကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် မာယာ (ဟရိဒ္ဝါရ)၊ ကာဉ္စီနှင့် အယောဓျာတို့ကိုလည်းကောင်း ချန်ထား၍—

Verse 41

वसाम्यहं द्वारकायां सर्वसेनासमावृतः । तीर्थव्रतैर्यज्ञदानै रुद्राद्यैर्मुनिचारणैः

ငါသည် ဒွာရကာ၌ နေထိုင်၏၊ ဒေဝစേനတော်အပေါင်းတို့က ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။ တီရ္ထ၊ ဝရတ၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါနတို့နှင့်တကွ ရုဒ္ဒရနှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ ရှင်ရသီများ၊ ကန္ဓဗ္ဗဂီတသမားများပါဝင်၏။

Verse 42

श्रद्धात्यागेन भक्त्या वा यस्तोषयितुमिच्छति । गत्वा द्वारवतीं रम्यां द्रष्टव्योऽहं कलौ युगे

ယုံကြည်ခြင်းပါသော စွန့်လွှတ်မှုဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဘက္တိဖြင့်ဖြစ်စေ ငါ့ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသူသည် လှပသော ဒွာရဝတီသို့ သွားရမည်။ ကလိယုဂ၌ ငါကို ထိုနေရာတွင် မြင်တွေ့ရမည်။

Verse 43

त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि मया शुद्धानि भूरिशः । विन्यस्तानि च गोमत्यां चक्रतीर्थेऽतिपावने

လောကသုံးပါး၌ ရှိသမျှ တီရ္ထတို့ကို ငါသည် အလွန်အမင်း သန့်စင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုတီရ္ထတို့ကို ဂိုမတီမြစ်ရှိ အလွန်သန့်ရှင်းသော စက္ကရတီရ္ထ၌ တင်ထားအပ်၏။

Verse 44

दिनेनैकेन गोमत्यां चक्रतीर्थे कलौ युगे । त्रैलोक्यसंभवैस्तीर्थैः स्नातो भवति मानवः

ကလိယုဂ၌ ဂိုမတီမြစ်ရှိ စက္ကရတီရ္ထ၌ တစ်နေ့တည်း နေထိုင်လျက် ရေချိုးပါက၊ လူသည် လောကသုံးပါးမှ ပေါ်ပေါက်သော တီရ္ထတို့၌ ရေချိုးသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏။

Verse 45

कोटिपापविनिर्मुक्तो मत्समं वसते नरः । मम लोके न संदेहः कुलकोटिसमन्वितः

အပြစ်ကုဋိများမှ လွတ်မြောက်ပြီး ထိုသူသည် ငါနှင့်တူညီစွာ နေထိုင်၏။ ငါ၏လောက၌ မသံသယဘဲ မိမိမျိုးရိုးကုဋိများနှင့်အတူ တည်နေ၏။

Verse 46

नापराधकृतैः पापैर्लिप्तः स्यादु त्कटैः कृतैः । शतजन्मायुतानीह लक्ष्मीर्न च्यवते गृहात्

ပြစ်မှားမှုကြောင့် ကျူးလွန်သော အလွန်ပြင်းထန်သည့် အပြစ်များပင် သူ့အပေါ် မကပ်မိပါ။ ဤလောက၌ မွေးဖွားရာ ရာရာသိန်းသောင်းချီသော ဇာတိများတိုင်အောင် လက္ခ္မီဒေဝီသည် သူ၏အိမ်မှ မထွက်ခွာပါ။