Adhyaya 37

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णकृष्णेति कृष्णेति श्वपचो जागरन्निशि । जपेदपि कलौ नित्यं कृष्णरूपी भवेद्धि सः

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်တော်မူသည်။ ကလိယုဂ၌ ညအိပ်မပျော်ဘဲ နေ့ညမပြတ် «ကృష్ణ၊ ကൃഷ്ണ၊ ကൃഷ്ണ» ဟု ဂျပ်ပ လုပ်လျှင် အနိမ့်ဇာတိသူပင် ကృష్ణ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 2

कृष्णकृष्णेति कृष्णेति कलौ वदत्यहर्निशम् । नित्यं यज्ञायुतं पुण्यं तीर्थकोटिसमुद्भवम्

ကလိယုဂ၌ «ကృష్ణ၊ ကൃഷ്ണ၊ ကൃഷ്ണ» ဟု နေ့ညမပြတ် ထပ်ခါထပ်ခါ ဆိုသူသည် အမြဲတမ်း ယဇ္ဉာတစ်သောင်းနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရပြီး တီရ္ထ အနန္တကောဋိတို့မှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကို ရရှိ၏။

Verse 3

संपूर्णैकादशी भूत्वा द्वादश्यां वर्द्धते यदि । उन्मीलिनीति विख्याता तिथीनामुत्तमा तिथिः

ဧကာဒသီ တိထီ ပြည့်စုံပြီး ဒွာဒသီသို့ ဆက်လက်တိုးချဲ့သွားလျှင် ထိုထူးမြတ်သော လတိထီကို «ဥန်မီလိနီ» ဟု ခေါ်ကြပြီး တိထီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး တိထီ ဖြစ်၏။

Verse 4

वंजुलीवासरे ये वै रात्रौ कुर्वंति जागरम् । यज्ञायुतायुतं पुण्यं मुहूर्तार्द्धेन जायते

ဝံဇုလီနေ့၌ ညလုံးပေါက် ဂရုတစိုက် စောင့်နိုးသူတို့သည် မုဟူရ္တ တစ်ဝက်သာအတွင်း ယဇ္ဉာတစ်သောင်းတစ်သောင်းနှင့် တူသော ကုသိုလ်ကို ရရှိကြ၏။

Verse 5

संपूर्णा द्वादशी भूत्वा वर्द्धते चापरे दिने । त्रयोदश्यां मुनिश्रेष्ठा वंजुली दुर्ल्लभा कलौ

အို မုနိအမြတ်တို့၊ ဒွာဒသီ တိထီ ပြည့်စုံပြီး နောက်တစ်နေ့သို့ ဆက်လက်တိုးချဲ့ကာ တြယောဒသီသို့ ရောက်သွားလျှင် ထို «ဝံဇုလီ» ဖြစ်ပေါ်မှုသည် ကလိယုဂ၌ အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 6

उन्मीलिनीमनुप्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धेन तत्पुण्यं गवां कोटिफलप्रदम्

အွန်မီလိနီ တိထီကို ရောက်ရှိသောအခါ ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ဝတ်ပြုခြင်းကို—even နိမိဿ တစ်ဝက်မျှ—ပြုသူသည် နွားတစ်ကုဋေ လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးပုဏ္ဏာကို ရရှိသည်။

Verse 7

संपूर्णैकादशी भूत्वा प्रत्यऽहं वर्द्धते यदि । दर्शश्च पौर्णमासी च पक्षवृद्धिस्तथोच्यते

ဧကာဒသီသည် ပြည့်စုံပြီးနောက် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆက်လက်တိုးချဲ့လာပါက၊ လကွယ်နေ့ (ဒർശ) နှင့် လပြည့်နေ့ (ပေါုර්ဏမាសီ) တို့ကိုလည်း «ပက္ခဝృద్ధိ» ဟု ခေါ်ကြသည်၊ အပတ်ခွဲကာလ တိုးရှည်ခြင်းဟူ၏။

Verse 8

पक्षवृद्धिकरीं प्राप्य ये प्रकुर्वंति जागरम् । निमिषार्द्धार्द्धमात्रेण गवां कोटिफलप्रदम्

ပက္ခဝృద్ధိ ဖြစ်စေသော တိထီ ရောက်လာသောအခါ ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ဝတ်ပြုခြင်းကို—even နိမိဿ တစ်စိတ်လေးမျှ—ပြုသူသည် နွားတစ်ကုဋေ လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးပုဏ္ဏာကို ရရှိသည်။

Verse 9

श्रीप्रह्लाद उवाच । चक्रतीर्थे नरः स्नात्वा मुच्यते सर्व किल्बिषैः । स याति परमं स्थानं दाहप्रलयवर्जितम्

သီရိ ပရဟ္လာဒ မိန့်ကြားသည်— «ချကရတီဿသို့ ရေချိုးသူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ မီးလောင်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးလျက်ကာလ (ပရလယ) မထိခိုက်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်၏»။

Verse 10

चक्रं प्रक्षालितं यत्र कृष्णेन स्वयमेव हि । तेन वै चक्रतीर्थं हि पुण्यं च परमं हरेः । भवंति तत्र पाषाणाश्चक्रांका मुक्तिदायकाः

ကృష్ణသည် မိမိကိုယ်တိုင် စက္ကရကို ဆေးကြောခဲ့သော နေရာဖြစ်သဖြင့် ထိုနေရာကို «ချကရတီဿ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဟရိ၏ အလွန်မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းသော တီဿတစ်ပါး ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ စက္ကရအမှတ်ပါသော ကျောက်တုံးများ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မောက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်သည်။

Verse 11

तत्रैव यदि लभ्यंते चक्रैर्द्वादशभिः सह । द्वादशात्मा स विज्ञेयो मोक्षदः परिकीर्तितः

ထိုနေရာ၌ပင် စက်ရလက္ခဏာ တစ်ဆယ့်နှစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တွေ့ရလျှင် «တစ်ဆယ့်နှစ်သဘောတရားရှိသူ» ဟု သိမှတ်ရမည်။ မောက္ခပေးသူဟု ချီးကျူးကြသည်။

Verse 12

एकचक्रेण पाषाणो द्वारवत्यां सुशोभनः । सुदर्शनाभिधेयोसौ मोक्षैकफलदायकः

ဒွာရဝတီမြို့၌ စက်ရလက္ခဏာ တစ်ခုသာပါသော လှပသည့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးရှိ၏။ ထိုကျောက်ကို «သုဒဿန» ဟု ခေါ်ကြပြီး မောက္ခတစ်ပါးတည်း၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 13

लक्ष्मीनारायणौ द्वौ तौ भुक्तिमुक्तिफलप्रदौ । त्रिभिश्चैवाच्युतं देवं सदेन्द्रपददायकम्

နာမတော်ကို နှစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် လက္ခမီ–နာရာယဏ နှစ်ပါးကို ရောက်ရှိ၍ လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခ အကျိုးနှစ်ပါးကို ပေးတော်မူသည်။ သုံးကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် အချျုတ—မပျက်မယွင်းသော အရှင်—ထံ ရောက်၍ အင်ဒြာ၏ မြင့်မြတ်သော အဆင့်တောင် ပေးတော်မူသည်။

Verse 14

भूतिदो विघ्नहंता च चतुश्चक्रो जनार्द्दनः । पञ्चभिर्वासुदेवस्तु जन्ममृत्युभयापहः

လေးကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ဂျနာရ္ဒန—စက်ရကိုင်ဆောင်သော (လေးလက်) အရှင်—ထံ ရောက်၍ စည်းစိမ်ပေးကာ အတားအဆီးများကို ဖျက်ဆီးတော်မူသည်။ ငါးကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ဝါစုဒေဝ ထံ ရောက်၍ မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ပယ်ဖျောက်တော်မူသည်။

Verse 15

प्रद्युम्नः षड्भिरेवासौ लक्ष्मीं कांतिं ददाति च । सप्तभिर्बलदेवस्तु गोत्रकीर्तिविवर्द्धनः

ခြောက်ကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ထိုအရှင်သည် ပရဒျုမ္န ဖြစ်၍ လက္ခမီနှင့် တောက်ပမှုကို ပေးတော်မူသည်။ ခုနစ်ကြိမ် ရွတ်ဆိုလျှင် ဘလဒေဝ ဖြစ်၍ မျိုးရိုးနှင့် ကောင်းသောဂုဏ်သတင်းကို တိုးပွားစေတော်မူသည်။

Verse 16

वांछितं चाष्टभिर्भक्त्या ददाति पुरुषोत्तमः । सर्वं दद्यान्नवव्यूहो दुर्ल्लभो यः सुरोत्तमैः

ဘက္တိဖြင့် မန္တရ ၈ ချက်ဖြင့် ပုရုရှောတ္တမသည် လိုအင်ဆုတောင်းကို ပေးတော်မူ၏။ ကိုးမျိုးသော ဗျူဟာသည် အရာအားလုံးကို ပေးတော်မူပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဒေဝတော်များတောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 17

राज्यप्रदो दशभिस्तु दशावतार एव च । एकादशभिरैश्वर्य्यमनिरुद्धः प्रयच्छति

မန္တရ ၁၀ ချက်ဖြင့် အရှင်သည် အာဏာပိုင်ရာဇ္ဇကို ပေးတော်မူသူ—တကယ်တမ်း ဒသာဝတာရ၏ အရှင်တော်ဖြစ်၏။ မန္တရ ၁၁ ချက်ဖြင့် အနိရုဒ္ဓသည် အိုင်ශ්ဝရျယနှင့် ဒေဝီယ ဥစ္စာဓနကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 18

निर्वाणं द्वादशात्मा तु चक्रैर्द्वादशभिः स्मृतम् । अत ऊर्ध्वमनंतोऽसौ सौख्यमोक्षप्रदायकः

နိဗ္ဗာနကို တစ်ဆယ့်နှစ်မျိုးသော အတ္တမဖြစ်တည်မှုဟု သင်ကြားထားပြီး၊ တစ်ဆယ့်နှစ် ချက္ကရ (စက်ဝိုင်းပုံ) ဖြင့် မှတ်မိကြ၏။ ထို့အထက်၌ အနန္တသည် ဓမ္မသုခနှင့် မောက္ခကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 19

ये केचित्तत्र पाषाणाः कृष्णचक्रेण मुद्रिताः । तेषां स्पर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

အဲဒီနေရာရှိ ကျောက်တုံးများသည် ကృష్ణ၏ စက်ရ (ချက္ကရ) တံဆိပ်ဖြင့် မှတ်သားထား၏။ ထိုကျောက်ကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်အကုန်နှင့် အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 20

ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायकर्मजम् । तत्सर्वं विलयं याति चक्रांकितप्रपूजनात्

ဗြဟ္မဟတ္ယာကဲ့သို့သော အပြစ်နှင့် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယကံမှ ပေါက်ဖွားသော အမှားအယွင်းအားလုံးသည် ချက္ကရအမှတ်တံဆိပ်ပါသော အရာကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရာမှ အကုန်လုံး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

Verse 21

म्लेच्छदेशे शुभे वाऽपि चक्रांको यत्र तिष्ठति । योजनानि दश द्वे च मम क्षेत्रं च सुन्दरि

မလေစ္ဆဒေသ၌ဖြစ်စေ၊ မင်္ဂလာဒေသ၌ဖြစ်စေ၊ စက္ကရာအမှတ်တံဆိပ် တည်ရှိရာအရပ်၌၊ အလှမယ်ရေ၊ အနီးအဝိုင်း ယောဇနာ တစ်ဆယ်နှစ်အတွင်းသည် ငါ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ ဖြစ်၏။

Verse 22

मृत्युकाले च संप्राप्ते हृदये यस्तु धारयेत् । चक्राकं पापदलनं स याति परमां गतिम्

သေချိန်ရောက်လာသောအခါ၊ အပြစ်ကိုချေဖျက်သော စက္ကရာအမှတ်တံဆိပ်ကို နှလုံး၌ ထိန်းထားနိုင်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 23

गोमतीसंगमे स्नात्वा भृगुतीर्थे तथैव च । न मातुर्वसते कुक्षौ यद्यपि स्यात्स पातकी

အပြစ်ရှိသူဖြစ်သော်လည်း ဂိုမတီမြစ်ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီး၊ ထို့အတူ ဘೃဂုတီर्थ၌လည်း ရေချိုးလျှင်၊ မိခင်၏ ဝမ်း၌ ထပ်မံ မနေထိုင်ရတော့ပေ။

Verse 24

तामसं राजसं वापि यत्कृतं विष्णुपूजनम् । तत्सात्त्विकत्वमभ्येति निम्नगांभो यथार्णवे

တမသ သို့မဟုတ် ရာဇသ စိတ်သဘောဖြင့် ပြုလုပ်သော ဗိષ્ણုပူဇာပင်လျှင်၊ မြစ်ရေသည် သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်သော် သမုဒ္ဒရာသဘောကို ယူသကဲ့သို့၊ အကျိုးသက်ရောက်မှု၌ စာတ္တဝိက ဖြစ်လာ၏။

Verse 37

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये द्वारकाक्षेत्रस्थसुदर्शनप्रमुखानन्तान्तचक्रचिह्नांकित पाषाणमाहात्म्यवर्णनपूर्वकतत्पूजनफलादिकथनंनाम सप्तत्रिंशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ «ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ» သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍနှင့် စတုတ္ထ ဒွာရကာမဟာတ္မ്യ၌၊ «ဒွာရကာက்ஷೇತ್ರရှိ စုဒർശနမှစ၍ အနန္တအထိ စက္ကရာအမှတ်တံဆိပ်ပါသော ကျောက်တုံးတို့၏ မဟိမနှင့် ထိုတို့ကို ပူဇာခြင်း၏ အကျိုးဖလ စသည်တို့ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ်ခုနှစ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။