Adhyaya 28

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । कृत्वा जागरणं विष्णोर्यथान्यायं नरेश्वर । पितॄन्यच्छति पुण्यं च ततः किं कुरुते यमः

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်— «လူတို့၏အရှင်၊ ဗိဿဏုအတွက် ဓမ္မတရားအတိုင်း ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလျှင်၊ ဘိုးဘွားပိတೃတို့ထံ ပုဏ္ဏကံကို ပေးအပ်နိုင်၏။ ထိုနောက် ယမမင်းသည် ထိုသူအပေါ် ဘာအာဏာရှိနိုင်မည်နည်း»

Verse 2

भुक्तो वा यदि वाऽभुक्तः स्वच्छो वाऽस्वच्छ एव वा । विमुक्तिः कथिता तत्र हरिजागरणान्नृणाम्

စားပြီးဖြစ်စေ မစားရသေးစေ၊ သန့်ရှင်းဖြစ်စေ မသန့်ရှင်းဖြစ်စေ—ထိုနေရာ၌ ဟရီ(ဗိဿဏု)အတွက် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ခြင်းကြောင့် လူတို့အတွက် မုတ်တိ(လွတ်မြောက်ခြင်း)ကို ကြေညာထားသည်။

Verse 3

अस्नातो वा नरः स्नातो जागरे समुपस्थिते । सर्वतीर्थाप्लुतो ज्ञेयस्तं दृष्ट्वा दिवमाव्रजेत्

လူတစ်ယောက် ရေချိုးပြီးဖြစ်စေ မချိုးရသေးစေ၊ ညစောင့်ကြည့်ပူဇော်ချိန် ရောက်လာသော်၊ ထိုသူကို သန့်စင်သော တီရ္ထ(သန့်မြတ်ရေကူးဆိပ်) အားလုံးတွင် ရေချိုးပြီးသူဟု သိမှတ်ရမည်။ ထိုသူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 4

श्वपचा जागरं कृत्वा पदं निर्वाणमागताः । किं पुनर्वर्णसंभूताः सदाचारपरास्तथा

ခွေးသားချက်သူတို့ကဲ့သို့ အနိမ့်အတန်းတွင် မွေးဖွားသူများပင် ညစောင့်ကြည့်ပူဇော်ခြင်းကို ပြု၍ နိဗ္ဗာနပဒသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် သဒ္ဓါနှင့် သဒ္ဒာစာရ(ကောင်းမွန်သော အကျင့်)ကို လိုက်နာသော ဝဏ္ဏအမျိုးအစားတို့မှ မွေးဖွားသူများအတွက် မည်မျှပို၍ မဟာကောင်းကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 5

युवतीनादमाकर्ण्य यथा निद्रा न जायते । जागरे चैवमेव स्यात्तत्कथानां च कीर्तने

မိန်းမငယ်တို့၏အသံကို ကြားသော် အိပ်ငိုက်ခြင်း မပေါ်လာသကဲ့သို့—ယာဂရ (ဗိဿဏုအတွက် ညလုံးပေါက်စောင့်) အခါ၌လည်း ပုဏ္ဏားကထာတော်ကို သီဆိုပြောကြားခြင်းဖြင့် အိပ်ငိုက်ခြင်း ပျောက်ကွယ်၏။

Verse 6

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । उत्कल्लनं मनःपापं शोधयेद्विष्णु जागरः

ဗြဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ဆရာ၏ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ခြင်း၊ ကြမ်းတမ်းသော ကျူးလွန်မှု၊ နှလုံးသားပေါ်က အပြစ်တို့ကို—ဗိဿဏု၏ ယာဂရ (ညလုံးပေါက်စောင့်) သည် သန့်စင်ပေး၏။

Verse 7

विमुक्तिः कामुकस्योक्ता किं पुनर्वीक्षतां हरिम्

ကာမလိုလားသူအတွက်တောင် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ရနိုင်သည်ဟု ဆိုကြ၏; ထို့ကြောင့် ဟရီကို မြင်ဖူးသူတို့အတွက် မည်မျှပို၍ မုက္ခရမည်နည်း။

Verse 8

वाचिकं मानसं पापं करणैर्यदुपार्जितम् । अन्यैर्निमिषमात्रेण व्यपोहति न संशयः

နှုတ်ဖြင့်ကျူးလွန်သောအပြစ်၊ စိတ်ဖြင့်ကျူးလွန်သောအပြစ်တို့ကို အင်္ဂါအာရုံတို့ဖြင့် စုဆောင်းထားသော်လည်း—ဤအကျင့် (ယာဂရ) ဖြင့် ခဏတစ်လှည့်အတွင်း ဖယ်ရှားပျောက်ကွယ်စေသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 9

गोष्ठ्यां समागता ये तु तेषां पापं कुतः स्मृतम् । मातृपूजा गयाश्राद्धं सुतीर्थगमनं तथा । जागरस्य नृणां राजन्समानि कवयो विदुः

သန့်ရှင်းသောစုဝေးရာ (ဂိုဋ္ဌီ) တွင် စုဝေးလာသူတို့အတွက် အပြစ်ကို ဘယ်လိုပြောနိုင်မည်နည်း။ မိခင်ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓ ပြုခြင်း၊ သုတီရ္ထသို့ သွားရောက်ခြင်း—ဤတို့ကို လူတို့အတွက် ယာဂရနှင့် တူညီသည်ဟု ကဗျာဆရာတို့ သိကြ၏၊ အို မင်းကြီး။

Verse 10

जननीपूजनं भूप ह्यश्वमेधायुतैः समम् । पूर्णं वर्षशतं भूप कुशाग्रेणोद्धृतं जलम्

အို မင်းမြတ်၊ မိခင်ကို ပူဇော်ကန်တော့ခြင်းသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ တစ်သောင်းနှင့် တူညီ၏။ ထို့ပြင် ကုရှမြက်အဖျားဖြင့် ရေကို ယူတင်၍ နှစ်တစ်ရာပြည့် ဆောင်ရွက်ခြင်းလည်း မဟာကုသိုလ်ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 11

पिबन्पात्रे द्विजः सम्यक्तीर्थे पुष्करसंज्ञिते । जागरस्यैव चैतानि कलां नार्हंति षोडशीम्

ပုရှ္ကရဟု ခေါ်သော တီရ္ထ၌ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ခွက်ဖြင့် မှန်ကန်စွာ သောက်သုံးသော်လည်း၊ ထိုကုသိုလ်တို့သည် တစ်ညလုံး ဂျာဂရ (နိုးကြားပူဇော်) တစ်ခုတည်း၏ ကုသိုလ်၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီနိုင်။

Verse 12

कृत्वा कांचनसंपूर्णां वसुधां वसुधाधिप । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं हरिजागरे

အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ မြေကမ္ဘာတစ်လုံးလုံးကို ရွှေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်၍ ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရာမှ ရသော အကျိုးဖလသည်၊ ဟရီအတွက် ဂျာဂရ (Harijāgaraṇa) ပြုခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအတိုင်း ရရှိ၏။

Verse 14

निकृंतनं कर्मणश्च ह्यात्मना दुष्कृतं कृतम् । व्यपोहति न संदेहो येन जागरणं कृतम् । संक्षेपतः प्रवक्ष्यामि पुनरेव महीपते । जागरे पद्मनाभस्य यत्फलं कवयो विदुः

ဂျာဂရ (နိုးကြားပူဇော်) ပြုသူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့သော ဒုစရိုက်ကံကို ဖြတ်တောက်၍ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်မှာ သံသယမရှိ။ အို မဟီပတေ မင်းမြတ်၊ ပဒ္မနာဘ (Padmanābha) အတွက် ဂျာဂရပြုခြင်း၏ အကျိုးဖလကို ရှင်ပညာရှိတို့ သိထားသကဲ့သို့ အကျဉ်းချုပ် ပြန်လည် မိန့်ကြားမည်။

Verse 15

रवेर्बिंबमिदं भित्त्वा स योगी हरिजागरे । प्रयाति परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम् । सांख्ययोगैः सुदुःखेन प्राप्यते यत्पदं हरेः

ဟရီအတွက် ဂျာဂရဖြင့် ထိုယောဂီသည် နေရောင်ဝိုင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ၊ ယောဂီတို့သာ ရောက်နိုင်သော အညစ်အကြေးကင်းသည့် အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်၏။ ထိုဟရီ၏ ပဒသည် သာမန်အားဖြင့် စာင်ခ္ယနှင့် ယောဂကို အလွန်ခက်ခဲစွာ ကျင့်မှသာ ရနိုင်သော အဆင့်ဖြစ်၏။

Verse 16

नद्यो नदा यथा यांति सागरे संस्थितिं क्रमात् । एवं जागरणात्सर्वे तत्पदे यांति संस्थितिम्

မြစ်များနှင့် ချောင်းများသည် အစဉ်လိုက် အချိန်တန်လျှင် သမုဒ္ဒရာ၌ အနားယူရာသို့ ရောက်သကဲ့သို့၊ ဤသို့ပင် ညအိပ်မပျော်ဘဲ သတိတရားဖြင့် စောင့်နိုးခြင်းကြောင့် အားလုံးသည် ထိုအမြင့်မြတ်သော ပဒေ၌ တည်ရာသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 17

मेरुमंदरमानानि कृत्वा पापानि वा नरः । हरिजागरणे तानि व्यपोहति न संशयः

လူတစ်ယောက်သည် မေရုနှင့် မန္ဒရတောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြစ်များကို ပြုခဲ့သော်လည်း၊ ဟရိအတွက် ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နိုးခြင်းဖြင့် ထိုအပြစ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 18

राज्यं स्वर्गं तथा मोक्षं यच्चान्यदीप्सितं नृणाम् । ददाति भगवान्कृष्णः स्वगीतैर्जागरे स्थितः

အာဏာရဇ္ဇ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၊ မောက္ခနှင့် လူတို့လိုလားသမျှ အခြားအရာများကိုပါ—မိမိ၏ သီချင်းတော်များကို သီဆိုကာ ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နိုးနေသူတို့အား ဘဂဝန် ကృష్ణသည် ပေးသနားတော်မူသည်။

Verse 19

जागरेणैव पापानां श्वपचानां महीपते । तत्पदं कविभिः प्रोक्तं किं पुनस्तु द्विजन्मनाम्

အရှင်မင်းမြတ်၊ ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် အပြစ်ရှိသော śvapaca (အောက်တန်းအပြင်လူ) များတောင် ပညာရှိတို့က ထိုအမြင့်မြတ်သော ပဒေသို့ ရောက်သည်ဟု ဆိုကြသည်—ဒါဆို နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) တို့အတွက်တော့ ပို၍ မဆိုလိုဘဲ။

Verse 20

जपध्यानविहीनस्य गायकस्यापि भूपते । कर्मभ्रष्टस्य च प्रोक्तो मोक्षस्तु हरिजागरे

အရှင်မင်းမြတ်၊ ဂျပ် (japa) နှင့် ဓျာန (dhyāna) မရှိသော သီဆိုသူတစ်ဦးအတွက်ပင်၊ ထို့ပြင် သတ်မှတ်ထားသော ကာရမ (ကর্তव्य) မှ လွဲချော်သူအတွက်ပင်—ဟရိအတွက် ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်နိုးခြင်းကြောင့် မောက္ခ ရရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 21

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु पुण्यं पुण्यवतां नृणाम् । यत्तु साधयते भूप जागरे संव्यवस्थितः

အို မင်းမြတ်ရေ၊ လောကသုံးပါးအတွင်း၌ ပုဏ္ဏရှိသူတို့၏ ကုသိုလ်အမှုများထဲတွင်ပင်၊ ယာမတော်၌ စိတ်တည်ကြည်၍ မအိပ်မနေရန်ဖြင့် ရရှိသည့် ကုသိုလ်နှင့် တူညီသော ကုသိုလ်မရှိ။

Verse 22

त्वया पुनरिदं कार्य्यं स्मर्त्तव्यो गरुडध्वजः । एकादश्यां न भोक्तव्यं कर्तव्यं जागरं सदा

ထို့ကြောင့် သင်သည် ဤအမှုကို ပြုရမည်—ဂရုဍသင်္ကေတတံခွန်တော်ရှိသော ဘုရားသခင် (ဂရုဍဓွဇ) ကို အမြဲအမှတ်ရပါ။ ဧကာဒသီနေ့၌ မစားသင့်၊ အမြဲ ယာမတော် (jāgara) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 23

जागरे वर्त्तमानस्य श्वपचस्य गतिर्भवेत् । किंपुनर्वर्णजातीनां वैष्णवानां महीपते

အို မင်းမြတ်ရေ၊ သန့်ရှင်းသော ယာမတော်၌ မအိပ်မနေရန်ဖြင့် နေထိုင်သူ ခွေးသားချက်သူကဲ့သို့ အနိမ့်ဆုံးမွေးဖွားသူတောင် ကောင်းမြတ်သော လမ်းခရီးကို ရနိုင်သည်။ ထို့ထက်ပို၍ မဟုတ်ပါလား—ဝဏ္ဏအမျိုးအစားတို့အတွင်းရှိ ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့အတွက်၊ မင်းကြီးရေ။

Verse 24

ये तु जागरणे निद्रां न यांति नृपपुंगव । न तेषां जननी याति खेदं गर्भावधारणात्

အို မင်းတို့ထဲက အကောင်းဆုံးရေ၊ ယာမတော်အတွင်း အိပ်မပျော်ဘဲ မအိပ်မနေရန်ဖြင့် နေသူတို့အတွက်၊ သူတို့၏ မိခင်သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ပင်ပန်းနာကျင်မှုကို မခံစားရ။

Verse 25

तस्माज्जागरणं कार्य्यं मातुर्जठरवर्जिभिः । भीतेर्मोक्षपरैर्मर्त्यैः सुखचेष्टाबहिष्कृतैः

ထို့ကြောင့် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရခြင်းမှ လွတ်မြောက်လိုသူ၊ သံသရာကို ကြောက်ရွံ့သူ၊ မောက္ခကို ရည်ရွယ်သူ၊ သက်သာပျော်ရွှင်မှုလိုက်စားခြင်းကို စွန့်လွှတ်သူ မနုဿတို့သည် ယာမတော် (jāgara) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 26

यस्तु जागरणं रात्रौ कुर्याद्भक्तिसमन्वितः । निमिषेनिमिषे राजन्नश्वमेधफलं लभेत्

သို့ရာတွင် ညအလုံးစုံကို သဒ္ဓါဘက္တိဖြင့် နိုးကြားစောင့်တော်မူသူသည်၊ အို မင်းကြီး၊ ခဏတိုင်းခဏတိုင်း အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 27

शयनो त्थापनाभ्यां च समं पुण्यमुदाहृतम् । विशेषो नास्ति भूपाल विष्णुना कथितं पुरा

အိပ်ခြင်းနှင့် ထခြင်း နှစ်မျိုးလုံး၌ ပုဏ္ဏကံသည် တူညီကြောင်း ဆိုထား၏။ အို မင်းကြီး၊ ခွဲခြားထူးခြားမှု မရှိပါ၊ ယခင်က ဗိဿဏုက ပြောကြားခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 28

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्थिताः शूद्राश्च जागरे । पक्षिणः कृमिकीटाश्च ह्यनेके चैव जंतवः । ते गताः परमं स्थानं योगिगम्यं निरंजनम्

ဘရာဟ္မဏ၊ ခတ္တရိယ၊ ဝေဿ၊ သုဒ္ဒရတို့သည် နိုးကြားဘက်တိ၌ တည်နေကြသကဲ့သို့၊ ငှက်များ၊ ပိုးကောင်များ၊ ပိုးမွှားများနှင့် အခြားသတ္တဝါများစွာပင်၊ ယောဂီတို့ရောက်နိုင်သော အညစ်အကြေးကင်းသည့် အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 29

यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यासमानि च । कृष्णजागरणे तानि क्षयं यांति न संशयः

ရှိသမျှ အပြစ်များ—ဘရာဟ္မဏသတ်ခြင်းနှင့် တူညီသည့် အပြစ်ကြီးများပင်—ကృష్ణ၏ နိုးကြားဘက်တိ၌ အကုန်ပျက်စီးကုန်၏။ သံသယမရှိ။

Verse 30

एकतः क्रतवः सर्वे सर्वतीर्थसमन्विताः । एकतो देवदेवस्य जागरः कृष्णवल्लभः । न समं ह्यधिकः प्रोक्तः कविभिः कृष्णजागरः

တစ်ဖက်၌ ယဇ్ఞအားလုံးနှင့် တီရ္ထအားလုံး ပေါင်းစည်းထားသည်။ တစ်ဖက်၌မူ ဒေဝဒေဝ၏ နိုးကြားဘက်တိ—ကృష్ణအချစ်တော်၏ နိုးကြားခြင်းရှိသည်။ ကဗျာဆရာတို့က ကృష్ణ၏ နိုးကြားခြင်းသည် တူညီသာမက ပိုမိုမြင့်မြတ်ကြောင်း ဆိုကြသည်။

Verse 31

सूर्यशक्रादयो देवा ब्रह्मरुद्रादयो गणाः । नित्यमेव समायांति जागरे कृष्णवल्लभे

နေမင်း (စူရျ)၊ အင်ဒြာ (သက္ကရာ) နှင့် အခြားဒေဝတားများ၊ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာနှင့် ရုဒြာတို့ဦးဆောင်သော သံဃာတော်ကဲ့သို့ ဒေဝဂဏများသည် ကృష్ణချစ်မြတ်နိုးသော ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ပွဲသို့ နေ့စဉ်အမှန်တကယ် လာရောက်ကြသည်။

Verse 32

गंगा सरस्वती रेवा यमुना च शतह्रदा । चंद्रभागा वितस्ता च नद्यः सर्वाश्च तत्र वै

အဲဒီနေရာတွင် ဂင်္ဂါ၊ သရஸဝတီ၊ ရေဝါ၊ ယမုနာ၊ သတဟ္ရဒါ တို့ရှိပြီး၊ ထို့ပြင် ခန္ဒြဘဂါနှင့် ဝိတஸတာလည်း ရှိသည်—အမှန်တကယ် မြစ်အားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ စုဝေးနေကြသည်။

Verse 33

सरांसि च ह्रदाश्चैव समुद्राः कृत्स्नशो नृप । एकादश्यां नृपश्रेष्ठ गच्छंति हरिजागरे

အို မင်းကြီး—အုပ်ချုပ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—ဧကာဒသီနေ့တွင် ရေကန်များ၊ အိုင်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများတောင် အပြည့်အစုံ ဟရီ၏ ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ပွဲသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 34

स्पृहणीयास्तु देवेभ्यो ये नराः कृष्णजागरे । नृत्यं गीतं प्रकुर्वंति वीणावाद्यं तथैव च

ကృష్ణ၏ ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ပွဲတွင် ကပြခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်းနှင့် ဝီဏာတီးခတ်ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်သော လူတို့သည် ဒေဝတားများတောင် မနာလိုဖြစ်စေသည့် အထင်ကရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 35

भक्त्या वाऽप्यथवाऽभक्त्या शुचिर्वाप्यथवाऽशुचिः । कृत्वा जागरणं विष्णोर्मुच्यते पापकोटिभिः

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သဒ္ဓါမရှိဘဲဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းသူဖြစ်စေ မသန့်ရှင်းသူဖြစ်စေ—ဗိဿနု၏ ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်လျှင် အပြစ်ကုဋိများစွာမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 36

पादयोः पांसुकणिका यावत्तिष्ठंति भूतले । तावद्वर्षसहस्राणि जागरी वसते दिवि

ခြေဖဝါးမှ ဖုန်မှုန့်အမှုန်များ မြေပေါ်၌ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ ထိုကာလနှင့်တူသော ထောင်နှစ်များအထိ ညအိပ်မပျော်ဘဲ စောင့်ကြည့်သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 37

तस्माद्गृहं प्रगन्तव्यं जागरे माधवस्य च । कलौ मलविनाशाय द्वादशद्वादशीषु च

ထို့ကြောင့် မာဓဝ၏ ညဘက်ဗိဂ္ဂဟာ (jāgaraṇa) အတွက် ဘုရားသခင်၏ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားရမည်။ ကလိယုဂ၌ မလ (အညစ်အကြေး) ပျက်စီးစေရန် အထူးသဖြင့် ဒွါဒశ (၁၂) ရက်နှင့် ဒွါဒശီနေ့တို့၌ ဖြစ်၏။

Verse 38

सुबहून्यपि पापानि कृत्वा जागरणं हरेः । निर्द्दहेन्मेरुतुल्यानि युगकोटिशतान्यपि

အပြစ်များစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဟရိ၏ ညဘက်ဘိသိက္ခာ (jāgaraṇa) ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် မေရုတောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြစ်များကိုပင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသည်—ရာနှင့်ချီသော ကောဋိယုဂများတိုင်အောင် စုဆောင်းလာသမျှကိုပါ။

Verse 39

उन्मीलिनी महीपाल यैः कृता प्रीतिसंयुतैः । कलौ जागरणोपेता फलं वक्ष्यामि तच्छृणु

အို မြေကြီးကို ကာကွယ်သူ မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ ကလိယုဂ၌ ညဘက်စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် နှလုံးသားပီတိဖြင့် တွဲဖက်ဆောင်ရွက်သော အုန်မီလိနီ (Unmīlinī) အကျင့်၏ အကျိုးကို ငါဖော်ပြမည်၊ ထိုကို ကြားနာလော့။

Verse 40

स्थितौ युगसहस्रं तु पादेनैकेन भूतले । काश्यां च जाह्नवीतीरे तत्फलं लभते नरः

လူတစ်ယောက်သည် ကာရှီမြို့နှင့် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) မြစ်ကမ်း၌ တပေါင်တည်းဖြင့် မြေပေါ်တွင် ယုဂတစ်ထောင်ကြာ ရပ်တည်သကဲ့သို့သော တပဿာ၏ အကျိုးတူကို ရရှိ၏။

Verse 41

भवेद्युगसहस्रं च विनाऽहारेण यत्फलम् । उन्मीलिनीं समासाद्य फलं जागरणे हरेः

အစာမစားဘဲ ယုဂတစ်ထောင်တိုင်တိုင် နေခြင်းမှ ရသော အကျိုးကို—«အုန်မီလိနီ» ကို ဆောင်ရွက်လျက်—ဟရိကို ညလုံးပတ်လုံး သတိပြုယာမကာလ ပြုခြင်း၏ အကျိုးအဖြစ် ရရှိသည်။

Verse 42

दुष्प्राप्यं वैष्णवं स्थानं मखकोटिशतैः कृतैः । हेलया प्राप्यते नूनं द्वादश्यां जागरे कृते

ရာရာကောဋိပေါင်းများစွာသော ယဇ္ဈများကို ပြုလုပ်သော်လည်း ရခက်ခဲသော ဝိုင်ရှ္ဏဝ အဘောဒ်ကို—ဒွာဒသီနေ့တွင် ညလုံးပတ်လုံး ယာမကာလ ထိန်းသိမ်းလျှင်—အနည်းငယ်သော အားထုတ်မှုဖြင့်ပင် မုချ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

Verse 43

न कुर्वंति व्रतं विष्णोर्जागरेण समन्वितम् । परस्वं पारदार्यं च पापं तान्प्रति गच्छति

ဗိဿနု၏ ဝရတကို ညလုံးပတ်လုံး ယာမကာလနှင့် မပေါင်းစည်းဘဲ မဆောင်ရွက်သူတို့ထံသို့—သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို လိုချင်လောဘခြင်းနှင့် သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ချိုးဖောက်ခြင်းတို့၏ အပြစ်က မိမိတို့အပေါ် ကပ်လျက် လာတတ်သည်။

Verse 44

एकेनैवोपवासेन भावहीनास्तु मानवाः । निर्द्दग्धाऽखिलपापास्ते प्रयांति स्वर्गकाननम्

အစာရှောင်ခြင်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့်ပင်—သဒ္ဓါအနက်မရှိသော်လည်း လူတို့၏ အပြစ်အားလုံး မီးလောင်ပျက်စီးသကဲ့သို့ ကင်းစင်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဥယျာဉ်တောသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 45

यत्र भागवतं शास्त्रं यत्र जागरणं हरेः । शालिग्रामशिला यत्र तत्र गच्छेद्धरिः स्वयम्

ဘဂဝတ သာသနာကျမ်းကို ဂုဏ်ပြုရာနေရာ၊ ဟရိ၏ ညလုံးပတ်လုံး ယာမကာလကို ထိန်းသိမ်းရာနေရာ၊ နှင့် ရှာလိဂြာမ ကျောက်တုံး ရှိရာနေရာ—အဲဒီနေရာသို့ ဟရိသည် ကိုယ်တိုင် ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 46

न पुर्य्यः पावनाः सप्त कलौ वेदवचो नहि । यादृशं वासरं विष्णोः पावनं जागरान्वितम्

ကလိယုဂ၌ ဝေဒဝစနသည် သန့်စင်စေသော မြို့သန့်ရှင်း ခုနစ်မြို့ကိုပင် မထိုသို့ ကြေညာနိုင်။ ဗိဿဏု၏ နေ့တော်ကို ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့်အတူ ကျင့်လျှင် သန့်စင်မှုသည် အထူးမြတ်၏။

Verse 47

संप्राप्ते वासरे विष्णोर्ये न कुर्वंति जागरम् । मज्जंति नरके घोरे नरानार्य्यो न संशयः

ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော နေ့တော် ရောက်လာသော် ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ခြင်း မပြုသူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် နရက၌ နစ်မြုပ်ကြ၏။ အကျင့်အကြံ နိမ့်ကျသူတို့ဟု မသံသယ။