Adhyaya 8

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ भद्रकर्णं महाह्रदम् । त्रिनेत्राभाः शिला यत्र दृश्यंतेऽद्यापि भूरिशः

ပုလஸ္တျက ပြော၏— ထို့နောက် အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဘဒ္ရကဏ္ဏ ဟူသော မဟာရေကန်သို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာတွင် ယနေ့တိုင် များစွာသော ကျောက်တုံးများကို တွေ့ရပြီး၊ သုံးမျက်စိရှင်၏ ပုံရိပ်နှင့် ဆင်တူကြ၏။

Verse 2

तस्यैव पश्चिमे भागे लिंगमस्ति पिनाकिनः । यं दृष्ट्वा मानवस्तत्र त्रिनेत्रसदृशो भवेत्

ထိုရေကန်၏ အနောက်ဘက်တွင် ပိနာကာ ဓနုကို ကိုင်ဆောင်သော အရှင်၏ လင်္ဂရှိ၏။ ထိုကို ထိုနေရာတွင် မြင်သူသည် သုံးမျက်စိရှင်နှင့် ဆင်တူလာမည် (ရှီဝ၏ မြင်ကွင်းနှင့် ကရုဏာကို ရရှိမည်)။

Verse 3

भद्रकर्णगणोनाम पुरासीच्छिववल्लभः । तेनात्र स्थापितं लिंगं ह्रदश्चैव विनिर्मितः

ရှေးကာလတွင် ဘဒ္ရကဏ္ဏ ဟူသော ဂဏ (gaṇa) တစ်ပါးရှိ၍ ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၏။ ထိုသူက ဤနေရာတွင် လင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ဤရေကန်ကိုလည်း ဖန်တီးစီမံခဲ့၏။

Verse 4

केनचित्त्वथ कालेन संग्रामे दानवैः सह । युयुधे पुरतः शंभोर्नानागणसमन्वितः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် ဒာနဝတို့နှင့် စစ်ပွဲ၌ သူသည် သမ္ဘူ (ရှီဝ) ရှေ့တော်၌ ဂဏာအဖွဲ့များစွာနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 5

नष्टे स्कंदे हते सैन्ये वीरभद्रे पराजिते । गतास्ते भयसंत्रस्ता महाकाले विनिर्जिते

စကန္ဒ ပျောက်ကွယ်သွား၍ စစ်တပ်လည်း သတ်ဖြတ်ခံရကာ ဝီရဘဒ္ဒရ ပ败နိမ့်ပြီး မဟာကာလ အနိုင်ရသော်—ထိုဒာနဝတို့သည် ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးသွားကြ၏။

Verse 6

बलवान्नमुचिर्नाम दानवो बलवत्तरः । खड्गचर्मधरः शीघ्रं महेश्वरमुपाद्रवत्

နမုချိဟူသော အလွန်ခွန်အားကြီးသည့် ဒာနဝတစ်ဦးသည် အခြားသူတို့ထက် ပိုမိုပြင်းထန်၍ ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ထံသို့ လျင်မြန်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာ၏။

Verse 7

भद्रकर्णस्तु तं दृष्ट्वा दानवं तदनंतरम् । पतंतं संमुखस्तस्य तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्

သို့သော် ဘဒ္ဒရကဏ္ဏသည် ထိုဒာနဝကို ချက်ချင်းမြင်လျှင် သူ့ထံသို့ ပြေးကျလာသည့်အခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်တည်ကာ “ရပ်လော့၊ ရပ်လော့” ဟု အော်ဟစ်လေ၏။

Verse 8

छित्त्वाऽसिमसिना तस्य चर्म चापि महाबलः । स्तनयोरंतरे दैत्यं कोपाविष्टोऽहनन्नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုခွန်အားကြီးသူသည် ဒေါသတက်ကြွလျက် သူ၏ဓားဖြင့် ရန်သူ၏ဓားကို ဖြတ်တောက်ကာ ကာကွယ်ကွင်းကိုပါ ခွဲဖြတ်ပြီး ဒိုင်တျကို ရင်သားနှစ်ဖက်ကြား၌ ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 10

अथासौ निहतस्तेन प्रविश्य विपुलं तमः । निपपात महीपृष्ठे वायुभग्न इव द्रुमः । वधं प्राप्तस्तु दैत्योऽसौ नत्वा हरमसौ स्थितः । सत्ये स्थितं च तं दृष्ट्वा ततस्तुष्टो महेश्वरः

ထို့နောက် သူ၏ထိုးနှက်မှုကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော အမှောင်ထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လေကြောင့်ကျိုးပဲ့သည့် သစ်ပင်ကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ သေဆုံးခြင်းကို ရောက်ရှိသော်လည်း ထိုဒೈတျသည် ဟရ (ရှီဝ) ကို ဦးချပြီး နာခံလျက် ရပ်တည်하였다။ သူသည် သစ္စာတရား၌ တည်ကြည်နေသည်ကို မြင်၍ မဟေရှဝရသည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 11

श्रीभगवानुवाच । तव वीर्येण संतुष्टो धर्मेण च विशेषतः । वरं वरय भद्रं ते नित्यं यो हृदये स्थितः

အရှင်ဘုရားက မိန့်တော်မူသည်— “သင်၏သူရဲကောင်းမှုကြောင့်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် သင်၏ဓမ္မတရားကြောင့်လည်းကောင်း ငါသည် ကျေနပ်နှစ်သက်၏။ ကောင်းချီးတစ်ပါးကို ရွေးချယ်လော့; သင်၌ မင်္ဂလာရှိပါစေ—ငါသည် နှလုံးအတွင်း၌ အစဉ်တည်နေသူဖြစ်၏။”

Verse 12

भद्रकर्णं उवाच । यन्मया स्थापितं लिंगमर्बुदे सुरसत्तम । अत्रास्तु तव सांनिध्यं ह्रदेऽस्मिंश्च स्थिरो भव

ဘဒ္ရကဏ္ဏက ပြောသည်— “အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောအရှင်၊ အာဘုဒပေါ်၌ ကျွန်ုပ်တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂ၌ သင်၏အနီးကပ်တည်ရှိမှု ရှိပါစေ။ ထို့ပြင် ဤသန့်ရှင်းသော ရေကန်၌လည်း တည်ကြည်စွာ နေတော်မူပါ။”

Verse 13

श्रीभगवानुवाच । माघमासे चतुर्द्दश्यां कृष्णपक्षे सदा मम । सांनिध्यं च विशेषेण ह्रदे लिंगे भविष्यति

အရှင်ဘုရားက မိန့်တော်မူသည်— “မాఃဃလတွင် အမှောင်ဖက် (ကృష్ణပက္ခ) ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့၌ အစဉ်အမြဲ ငါ၏အနီးကပ်တည်ရှိမှုသည် အထူးသဖြင့် ဤရေကန်နှင့် ဤလိင်္ဂ၌ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။”

Verse 14

भद्रकर्णह्रदे स्नात्वा त्रिनेत्रं यः समाहितः । द्रक्ष्यते स तु मे स्थानं शाश्वतं यास्यति धुवम्

ဘဒ္ရကဏ္ဏရေကန်၌ ရေချိုးပြီး စိတ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်စွာ သုံးမျက်စိရှင်ကို ပူဇော်သူသည် ငါ၏နေရာတော်ကို မြင်ရမည်၊ ထို့ပြင် အနန္တသော အခြေအနေသို့ မလွဲမသွေ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 15

तस्मात्सर्वत्र यत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत् । पूजयित्वा च तल्लिंगं शिवलोकं स गच्छति

ထို့ကြောင့် နေရာတိုင်း၌ ကြိုးစားအားထုတ်၍ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသင့်၏။ ထိုလိင်္ဂကို ပူဇော်ပြီးနောက် သီဝ၏ လောကသို့ သွားရောက်လိမ့်မည်။