Adhyaya 63

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । अर्बुदस्य महाराज माहात्म्यं हि समासतः

ပုလတ္စျာက ဆိုသည်—မင်းကြီးရေ၊ သင်က ငါ့ကို မေးမြန်းသမျှ အားလုံးကို ငါ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ အရ္ဗုဒ၏ မဟိမကိုလည်း အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဖော်ပြပြီးပြီ။

Verse 2

विस्तरेण च संख्या स्यादपि वर्षशतैरपि । असंख्यानीह तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । पदेपदे गृहाण्येव निर्मितानि महर्षिभिः

အသေးစိတ်ရေတွက်မည်ဆိုလျှင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း မပြီးဆုံးနိုင်။ ဤနေရာ၌ တီရ္ထများနှင့် ပုဏ္ဏသန့်ရှင်းရာ အာယတနများ မရေတွက်နိုင်အောင် ရှိပြီး၊ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မဟာရ္ရှီတို့ တည်ဆောက်ထားသော အာရှရမ်နှင့် နေထိုင်ရာအိမ်များ ရှိသည်။

Verse 3

न तत्तीर्थं न सा सिद्धिर्न स वृक्षो महीपते । न सा नदी न देवेशो यस्य तत्रास्ति न स्थितिः

မြေကြီး၏ အရှင်မင်းကြီးရေ၊ ထိုနေရာ၌ မတည်ရှိသော တီရ္ထ မရှိ၊ မတည်ရှိသော စိဒ္ဓိ မရှိ၊ မတည်ရှိသော သစ်ပင် မရှိ၊ မတည်ရှိသော မြစ် မရှိ၊ မတည်ရှိသော ဒေဝေရှ မရှိဟု မဆိုနိုင်။

Verse 4

ये वसंति महाराज सुरम्येऽर्बुदपर्वते । नूनं ते पुण्यकर्माणो न वसंति त्रिविष्टपे

မင်းကြီးရေ၊ လှပသော အရ္ဗုဒတောင်ပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့သည် အမှန်တကယ် ပုဏ္ဏကံကြီးမားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူတို့အတွက် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) တွင် နေထိုင်ရန် မလိုတော့။

Verse 5

किं तस्य जीवितेनार्थः किं धनैः किं जपैर्नृप । यो न पश्यति मन्दात्मा समन्तादर्बुदाचलम्

အို မင်းကြီး၊ သူ၏အသက်တာသည် အဘယ်တန်ဖိုးရှိသနည်း။ သူ၏ဥစ္စာ၊ သူ၏မန္တရားရွတ်ဆိုမှုတို့သည်လည်း အဘယ်တန်ဖိုးရှိသနည်း။ စိတ်မိုက်သောသူသည် အာဗုဒတောင်ကို အနှံ့အပြား မမြင်လျှင်။

Verse 6

अपि कीटपतंगा ये पशवः पक्षिणो मृगाः । स्वेदजाश्चाण्डजाश्चापि ह्युद्भिज्जाश्च जरायुजाः

ပိုးမွှားနှင့် ပျားပင်ကောင်တို့မှစ၍၊ တိရစ္ဆာန်များ၊ ငှက်များ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအထိ—ချွေးမှပေါက်သူ၊ ဥမှပေါက်သူ၊ မြေမှပေါက်ထွက်သူ၊ မိခင်ဝမ်းမှပေါက်သူတို့အားလုံးလည်း (ဤသန့်ရှင်းသောအဝန်းအဝိုင်းတွင်) ပါဝင်ကြသည်။

Verse 7

तस्मिन्मृता महाराज निष्कामाः कामतोऽपि वा । ते यान्ति शिवसायुज्यं जरा मरणवर्जितम्

အို မဟာမင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့သည်—ဆန္ဒကင်းသူဖြစ်စေ၊ ဆန္ဒရှိသော်လည်းဖြစ်စေ—အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော ရှီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း (Shiva-sāyujya) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 8

यश्चैतच्छुणुयान्नित्यं पुराणं श्रद्धयान्वितः । अर्बुदस्य महाराज स यात्राफलमश्नुते

ထို့ပြင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ပြည့်စုံ၍ အာဗုဒအကြောင်း ပုရာဏကို နေ့စဉ်နားထောင်သူသည်၊ အို မဟာမင်းကြီး၊ ယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ၏ အကျိုးတရားကို တကယ်တမ်း ခံစားရသည်။

Verse 9

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यात्रां तत्र समाचरेत् । य इच्छेदात्मनः सिद्धिमिह लोके परत्र च

ထို့ကြောင့် ဤလောက၌လည်းကောင်း၊ နောက်လောက၌လည်းကောင်း မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှု (သိဒ္ဓိ) ကို လိုလားသူသည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာသို့ ယာထရာကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 63

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडेऽर्बुदखण्डमाहात्म्यफलश्रुतिवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ဧကာသီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ၌ «အရ္ဗုဒခဏ္ဍ မာဟာတ်မျ၏ ဖလရှရုတိ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၆၃ ကို အဆုံးသတ်၏။