Adhyaya 60

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ जंबूतीर्थमनुत्तमम् । तत्र स्नातो नरः सम्यगिष्टं फलमवाप्नुयात् जंबूद्वीपसमुत्थानां तीर्थानां नृपसत्तम

ပုလတ္စျ မုနိက မိန့်ကြားသည်— «ထို့နောက်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဇမ္ဗူ တီရ္ထသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ သေချာစွာ ရေချိုးသန့်စင်သူသည် မိမိလိုလားသော အကျိုးကို ရရှိမည်—အို အကောင်းဆုံး အုပ်စိုးရှင်—ဤတီရ္ထသည် ဇမ္ဗူဒွီပရှိ တီရ္ထတို့၏ သန့်ရှင်းမှုမှ ပေါ်ထွန်းလာသော တီရ္ထဖြစ်၏»။

Verse 2

आसीत्पुरा निमिर्नाम क्षत्रियः सूर्यवंशजः । वयसः परिणामे स पर्वतं चार्बुदं गतः

ရှေးကာလတစ်ခါတွင် နိမိ ဟူသော က္ଷတ္တရိယ တစ်ဦးရှိခဲ့ပြီး၊ သူသည် နေရောင်မျိုးဆက် (စူရျဝంశ) မှ မွေးဖွားသူဖြစ်သည်။ အသက်အရွယ် ရင့်ကျက်လာသောအခါ သူသည် အရ္ဗုဒ တောင်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 3

प्रायोपवेशनं कृत्वा स्थितस्तत्र समाहितः । अथाजग्मुर्मुनिगणास्तस्य पार्श्वे सहस्रशः

သူသည် ပရాయောပဝေသန (သေဆုံးသည်အထိ အစာရှောင်သည့် သစ္စာဝတ) ကို ပြုလုပ်ကာ၊ ထိုနေရာ၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ သမာဓိပြည့်ဝစွာ နေထိုင်하였다။ ထို့နောက် မုနိအစုအဝေးများသည် ထောင်ချီ၍ သူ၏အနီးသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 4

चक्रुर्धर्मकथां पुण्यां राजर्षीणां महात्मनाम् । देवर्षीणां पुराणानां तथान्येषां महात्मनाम्

သူတို့သည် ပုဏ္ဏသည့် ဓမ္မကထာကို ပြုလုပ်ကြပြီး၊ မဟာအတ္တမ ရာဇရ္ရှိများ၊ ဒေဝရ္ရှိများ၊ ပုရာဏများနှင့် အခြား မဟာအတ္တမတို့အကြောင်းကိုလည်း ဆွေးနွေးကြ၏။

Verse 5

ततः कश्चित्कथांते च लोमशो नाम सन्मुनिः । कीर्त्तयामास माहात्म्यं सर्वतीर्थसमुद्भवम्

ထို့နောက် ဟောပြောချက်၏ အဆုံးတွင် လောမရှ အမည်ရှိ သစ္စာမုနိတော်တစ်ပါးက တီရ္ထအပေါင်းတို့၏ အနှစ်သာရမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မာဟာတ္မျကို စတင်ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 6

तच्छ्रुत्वा पार्थिवो राजन्निमिः परमदुर्मनाः । बभूव न कृतं पूर्वं यतस्तीर्थावगाहनम्

ထိုစကားကို ကြားသော် အို မင်းကြီး၊ နိမိမင်းသည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်လာ၏။ အကြောင်းမှာ ယခင်က တီရ္ထမြတ်များတွင် ရေချိုး၍ ရေမြုပ်ကာ သန့်စင်ခြင်းကို မပြုခဲ့ကြောင်း သိမြင်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 7

ततः प्रोवाच तं विप्रमस्त्युपायो द्विजोत्तम । कश्चिद्येन च सर्वेषां तीर्थानां लभ्यते फलम्

ထို့နောက် သူသည် ထိုဗြာဟ္မဏကို ပြော၏—“အို ဒွိဇောတ္တမ၊ တီရ္ထအပေါင်းတို့၏ အကျိုးफलကို ရနိုင်စေသော နည်းလမ်းတစ်ရပ် ရှိ၏။”

Verse 8

लोमश उवाच । दया मे नृप सञ्जाता त्वां दृष्ट्वा दुःखितं भृशम् । तीर्थयात्राकृते यस्मात्करिष्येऽहं तव प्रियम्

လောမရှ မုနိတော်က မိန့်၏—“အို မင်းကြီး၊ သင်ကို အလွန်ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ကျွန်ုပ်၌ ကရုဏာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့ကြောင့် သင်၏ တီရ္ထယာတရာအတွက် သင်နှစ်သက်ရာကို ကျွန်ုပ် ပြုလုပ်ပေးမည်။”

Verse 9

अत्रैव चानयिष्यामि जंबूद्वीपोद्भवानि च । सर्वतीर्थानि राजेन्द्र मन्त्रशक्त्या न संशयः

“ဤနေရာ၌ပင် အို မင်းတို့၏ အရှင်၊ ဇမ္ဗူဒွီပ၌ ပေါ်ထွန်းသော တီရ္ထမြတ်အပေါင်းတို့ကို မန္တရသတ္တိဖြင့် ငါ ဆောင်ယူလာမည်။ သံသယ မရှိစေရာ။”

Verse 10

स्नानं कुरु महाराज ह्येकीभूतेषु तत्र च । अस्मिञ्जलाशये पुण्ये सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

အို မဟာဘုရင်၊ ထိုနေရာ၌ အားလုံး ပေါင်းစည်းသည့်အခါ သန့်စင်ရေချိုး (စ്നာန) ကို ပြုလုပ်ပါ။ ဤပုဏ္ဏရေကန်၌ ငါသည် အမှန်တရားကို ပြော၏။

Verse 11

एवमुक्त्वा स विप्रर्षिर्ध्यानं चक्रे समाहितः । ततस्तीर्थानि सर्वाणि तत्रायातानि तत्क्षणात्

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏ-ရိရှီသည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ သမาธိဝင်၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တီရ္ထ (tīrtha) အားလုံး ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 12

प्रत्ययार्थं च राजर्षे जंबूवृक्षो व्यजायत । तत्र स्नानं नृपश्चक्रे सर्वतीर्थमये ध्रुवे

အတည်ပြုရန်အတွက် အို ရာဇရိရှီ၊ ဂျမ္ဗူပင် (jambu) တစ်ပင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘုရင်သည် တီရ္ထအားလုံးပါဝင်သည့် သေချာမြဲသော အရပ်၌ သန့်စင်ရေချိုးပြု၏။

Verse 13

सदेहश्च गतः स्वर्गे तीर्थस्नानादनन्तरम् । ततः प्रभृति तत्तीर्थं जंबूतीर्थमनुस्मृतम्

တီရ္ထ၌ သန့်စင်ရေချိုးပြီး ချက်ချင်းပင် သူသည် ကိုယ်တော်တိုင်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်သွား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာကို «ဂျမ္ဗူတီရ္ထ» (Jambū Tīrtha) ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 14

कन्यागते रवौ तत्र यः श्राद्धं कुरुते नरः । गयाशीर्षसमं तस्य पुण्यमाहुर्महर्षयः

နေမင်းသည် ကနျာရာသီ (Virgo) သို့ ဝင်သောအခါ ထိုနေရာ၌ ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို၊ မဟာရိရှီတို့က သူ၏ ကုသိုလ်သည် ဂယာရှီရ္ษ (Gayāśīrṣa) နှင့် တူညီကြောင်း ဆိုကြ၏။

Verse 60

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे जंबूतीर्थप्रभाववर्णनंनाम षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ (အပိုင်း ၇) ထဲက အာဗုဒခဏ္ဍ (အပိုင်း ၃) တွင် «ဇမ္ဗူတီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၆၀ သည် ပြီးဆုံး၏။