
ပုလတ်စျာသည် မင်းတစ်ပါးအား “အဗိယုက္တဝန” ဟုခေါ်သော တောအကြောင်းကို သင်ကြားသည်။ ထိုနေရာ၏ ထူးခြားသော အကျိုး (ဖလ) သည်—အဲဒီတောကို မြင်သူ သို့မဟုတ် နေထိုင်သူသည် မိမိချစ်မြတ်နိုးရာတို့နှင့် ခွဲကွာနေခြင်း မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကို အကြောင်းရင်းဇာတ်လမ်းဖြင့် အတည်ပြုထားသည်။ နဟုရှသည် အိန္ဒြာ၏ အာဏာကို သိမ်းယူသည့်အခါ အိန္ဒြာ၏ မဟာသမီး စာချီသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲ၍ ထိုတောထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်။ တော၏ သဘာဝအာနုဘော် (တတ်-ပရဘာဝ) ကြောင့် ခွဲကွာနေခဲ့သော အိန္ဒြာ (ရှတကရတု) သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာသည် ပြန်လည်တွေ့ဆုံရာ က్షೇತ್ರအဖြစ် ကျော်ကြားလာသည်။ ထို့နောက် စာချီသည် တောအား ကောင်းချီးပေး၍—ချစ်သူချစ်သား၊ မိသားစုနှင့် ခွဲကွာနေသော ယောက်ျားမိန်းမ မည်သူမဆို ထိုနေရာတွင် တစ်ညတည်း နေထိုင်ပါက ပြန်လည်ပေါင်းသင်း (သင်္ဂ) ရပြီး အတူနေထိုင်ခြင်းကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် ပညာရှိ ဗြဟ္မဏများက ထိုနေရာတွင် ဖလဒါန (အသီးအနှံလှူဒါန်း/အသီးပူဇော်) ကို ချီးမွမ်းကြပြီး အထူးသဖြင့် သားသမီးလိုအပ်သော မိန်းမများ (ဝန္ဓျာ) သည် “သား၏ အကျိုး” (ပုတ္တရ-ဖလ) ကို ရရှိမည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဤသည်မှာ စကန္ဒမဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်း အရဗုဒခဏ္ဍ၊ အဓျာယ ၅၇ ဟု ကော်လိုဖွန်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । अवियुक्तवनं गच्छेत्ततः पार्थिवसत्तम । यस्मिन्दृष्टे नरोभीष्टैर्न वियुज्येत कर्हिचित्
ပုလස්တျာ မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းမြတ်ကြီး၊ အဝိယုက္တ တောသို့ သွားလော့။ ထိုတောကို မြင်သူသည် မိမိလိုလားသမျှနှင့် မည်သည့်အခါမျှ မခွဲခွာရတော့။
Verse 2
तत्र पूर्वं शची राजन्प्रविष्टा दुःखसंयुता । नहुषेण हृते राज्ये देवेन्द्रस्य महात्मनः
ထိုနေရာ၌ ယခင်က မင်းကြီးရေ၊ နဟုရှက မဟာတန်ခိုးရှိ ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြ) ၏ အာဏာကို လုယူသွားသောအခါ၊ သချီသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ဖိစီးလျက် ဝင်ရောက်ခဲ့၏။
Verse 3
तत्प्रभावात्पुनः प्राप्तो वियुक्तोऽपि शतक्रतुः । ततस्तस्य वरो दत्तो वनस्य हि तया नृप
ထိုနေရာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သတက္ကရတု (အိန္ဒြာ) သည် အာဏာမှ ခွဲခွာနေရသော်လည်း ပြန်လည် ပြည့်စုံကာ ပြန်ရရှိလာ၏။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ သချီမယ်တော်သည် ထိုတောအပေါ် ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။
Verse 4
नरो वा यदि वा नारी वियुक्ताऽत्र वने शुभे । प्रियैर्निवास एकस्मिन्रात्रिमेकां वसिष्यति
ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ ချစ်သူများနှင့် ခွဲခွာနေသူသည် ဤမင်္ဂလာရှိသော တော၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်လျှင်ပင် ချစ်သူနှင့် ပြန်လည် အတူနေထိုင်ရမည်။
Verse 5
स तेन लभते संगं भूय एव यथा मया । प्रियैः स लभते वासमेकरात्रं वसन्नृप
ထိုကောင်းမှုကြောင့် သူသည် ငါကဲ့သို့ပင် ထပ်မံ၍ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရရှိ၏။ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ တစ်ညနေထိုင်ရုံဖြင့်ပင် ချစ်သူတို့နှင့် အတူနေထိုင်ရာကို ရရှိမည်။
Verse 6
फलदानं प्रशंसंति तत्र ब्राह्मणसत्तमाः । वंध्यानां च विशेषेण यतः पुत्रफलं लभेत्
ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့သည် သစ်သီးလှူဒါန်းခြင်း၏ အကျိုးကို ချီးမွမ်းကြ၏။ အထူးသဖြင့် ကလေးမရှိသော မိန်းမတို့အတွက်၊ ထိုလှူဒါန်းမှုကြောင့် သားသမီးရခြင်း၏ အကျိုးကို ရနိုင်သည်။
Verse 57
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डेऽवियुक्तक्षेत्रमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိစကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် သ్లోကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ခုနစ်မြောက်စာအုပ်အတွင်း၊ အရ္ဘုဒခဏ္ဍ တတိယပိုင်းရှိ «အဝိယုက္တက்னေတရ မဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၇ သည် ပြီးဆုံး၏။