
ဤအခန်းတွင် ပုလတ်စတျယာသည် မင်းတစ်ပါးအား «ဂုဟေရှ္ဝရ» ဟူသော ထင်ရှားသည့် သာသနာတော်ဘုရားကျောင်းအကြောင်း သင်ကြားတော်မူသည်။ ထိုနေရာသည် ဂူအတွင်း၌ တည်ရှိသော လင်္ဂ (ဂူအလယ်၌ ရောက်နေသော လင်္ဂ) ဖြစ်ပြီး ယခင်က စိဒ္ဓများက ပူဇော်ခဲ့ကြသဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးဖွယ် အထောက်အထားရှိသည်။ ပုလတ်စတျယာက အကျိုးဖလကို စိတ်ရည်ရွယ်ချက်အလိုက် ခွဲပြသည်။ ဆုတောင်းလိုသည့် အလိုဆန္ဒတစ်ခုကို စိတ်ထဲတွင် ထားပြီး ပူဇော်လျှင် ထိုအလိုဆန္ဒနှင့် ကိုက်ညီသော အကျိုးကို ရရှိမည်ဟု ဆိုသည်။ အလိုဆန္ဒမပါဘဲ (နိစ္စကာမ) ပူဇော်လျှင် မောက္ခသို့ ဦးတည်စေသည်။ အဆုံးတွင် ဤအခန်းသည် စကန္ဒမဟာပုရာဏ၊ ပရဘားသခဏ္ဍ၊ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ အတွင်း အဓျာယ ၅၆ ဟု ကော်လိုဖွန်က သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ गुहेश्वरमनुत्तमम् । गुहामध्ये गतं लिंगं सिद्धैः संपूजितं पुरा
ပုလස්တျာ မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မင်းမြတ်ကြီး၊ အထွတ်အမြတ်သော ဂုဟေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။ ဂူအတွင်း၌ တည်ရှိသော လိင်္ဂတော်ကို ရှေးက စိဒ္ဓတို့က အလွန်ရိုသေစွာ ပူဇော်ခဲ့ကြ၏။
Verse 2
यंयं काममभिध्याय संपूजयति मानवः । तंतं स लभते राजन्निष्कामो मोक्षमाप्नुयात्
လူတစ်ဦးသည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်တွင်တည်စေ၍ ဂုဟေရှ္ဝရကို ပူဇော်လျှင်၊ မင်းကြီးရေ၊ ထိုဆန္ဒ၏ အကျိုးကိုပင် ရရှိ၏။ ဆန္ဒမဲ့စွာ ပူဇော်သူသည် မောက္ခကို ရောက်၏။
Verse 56
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्डे गुहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशत्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင်ကဗျာစု စံဟိတ၌၊ သတ္တမ ပရဘားသခဏ္ဍ၏ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍတွင် «ဂုဟေရှ္ဝရ၏ မဟာတန်ခိုး ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း အမှတ် ၅၆ ပြီးဆုံး၏။