Adhyaya 53

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेद्ब्रह्मपदं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । यत्र पूर्वं पदं न्यस्तं ब्रह्मणा लोककारिणा

ပုလတ္စျက ပြောသည်— ထို့နောက် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော ဘြဟ္မပဒ တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ယခင်က လောကဖန်ဆင်းရှင် ဘြဟ္မာသည် မိမိ၏ ခြေရာကို ချထားခဲ့၏။

Verse 2

पुरा ब्रह्मादयो देवास्तत्र सर्वे समाहिताः । अर्बुदे पर्वते रम्य ऋषयश्च सुनिर्मलाः

ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့သည် ထိုနေရာ၌ အားလုံး စိတ်တည်ငြိမ်၍ သမာဓိ၌ စုဝေးနေကြ၏။ လှပသော အာဗုဒ ပర్వတပေါ်တွင် ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့လည်း အလွန်သန့်ရှင်းကြ၏။

Verse 3

अचलेश्वरयात्रायां सुभक्त्या भाविता नृप । अथ ते मुनयः सर्वे प्रोचुर्देवं पितामहम्

အို မင်းကြီး၊ အချလေရှ္ဝရ (Acaleśvara) သို့ ယာထရာပြုစဉ် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဘက္တိဖြင့် စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ခံရ၍ ထိုမုနိတို့အားလုံးသည် ထို့နောက် ဒေဝပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို မိန့်ကြားလျက် ချဉ်းကပ်ကြ၏။

Verse 4

ऋषय ऊचुः । प्रभूतनियमैर्होमैर्व्रतस्नानैश्च नित्यशः । उपवासैश्च निर्विण्णा वयं सर्वे पितामह

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– အို ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ)၊ များပြားသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းမှုများ၊ နေ့စဉ် ဟိုးမ (မီးပူဇော်) များ၊ ဝရတ (သစ္စာကတိ) နှင့် ပူဇော်ရေချိုးခြင်းများ၊ ထို့ပြင် အစာရှောင်ခြင်းတို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာပါပြီ။

Verse 5

तस्मात्सदुपदेशं त्वं किंचिद्दातुमिहार्हसि । तरामो येन देवेश दुर्गं संसारसागरम्

ထို့ကြောင့် အို ဒေဝေရှ (ဒေဝတားတို့၏ အရှင်)၊ ဤနေရာ၌ အမှန်တရားသော အကြံဉာဏ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားပါ။ ထိုအကြံဉာဏ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခက်ခဲသော သံသရာပင်လယ်ကို ကူးဖြတ်နိုင်ပါစေ။

Verse 6

अयाचितोपचारैश्च जपहोमैः सुदुष्करैः । मन्त्रैर्व्रतैस्तथा दानैः स्वर्गप्राप्तिं वदस्व नः

မတောင်းဆိုဘဲ ပြုသော ပူဇော်ပဏာများ၊ အလွန်ခက်ခဲသော ဇပ (japa) နှင့် ဟိုးမ (homa) များ၊ ထို့ပြင် မန္တရ၊ ဝရတ နှင့် ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) တို့ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရရှိခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 7

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा तदा देवः कृपान्वितः । चिंतयामास सुचिरमिह किंचित्प्रहस्य च

သူတို့၏စကားကို ကြားနာပြီးနောက် ကရုဏာပြည့်ဝသော ဘုရားသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ စဉ်းစားတော်မူ၍ တစ်ခါတစ်ရံ အနည်းငယ် ပြုံးတော်မူ၏။

Verse 8

ततः स्वकं पदं त्यक्त्वा रम्ये पर्वतरोधसि । अथोवाच मुनीन्सर्वान्ब्रह्मा संश्लक्ष्णया गिरा

ထို့နောက် မိမိ၏အာသနကို စွန့်၍ လှပသော တောင်တန်းဒေသ၌ ဘြဟ္မာသည် မုနိအပေါင်းတို့အား နူးညံ့၍ တိုင်းတာသေချာသော စကားဖြင့် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

ब्रह्मोवाच । एतन्महापदं रम्यं सर्वपातकनाशनम् । स्पृशंतु ऋषयः सर्वे ततो यास्यथ सद्गतिम्

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “ဤလှပသော မဟာပဒ (Mahāpada) သည် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီး၏။ ရှိသမျှ ရှင်မုနိတို့ ထိတွေ့ကြပါစေ; ထို့နောက် သင်တို့သည် သဒ္ဂတိ—ကောင်းမြတ်သော လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။”

Verse 10

विना स्नानेन दानेन व्रतहोमजपादिभिः । हितार्थं सर्वलोकानां मया न्यस्तं पदं शुभम्

“ရေချိုးခြင်း၊ ဒါန၊ ဝရတ၊ ဟောမ၊ ဇပ စသည့်အရာများ မရှိသော်လည်း လောကအပေါင်းတို့၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ငါသည် ဤမင်္ဂလာပဒအမှတ်ကို တည်ထောင်ထား၏။”

Verse 11

अस्मिन्पदे मया न्यस्ते यांति लोकाः सहस्रशः । स्पृशंतु ऋषयः सर्वे देवाश्चापि पदं मम

“ဤပဒအမှတ်ကို ငါတည်ထောင်ထားသဖြင့် သတ္တဝါတို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာ အထက်လောကများသို့ ရောက်ကြ၏။ ရှိသမျှ ရှင်မုနိတို့နှင့် ဒေဝတို့ပါ ငါ၏ ပဒအမှတ်ကို ထိတွေ့ကြပါစေ။”

Verse 12

एकैवात्र प्रकर्त्तव्या श्रद्धा वाऽव्यभिचारिणी । यश्च श्रद्धान्वितः सम्यक्पदमेतन्मुनीश्वराः

ဤနေရာ၌ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာတစ်ခုတည်းရှိသည်—မလှည့်မပြောင်းသော သဒ္ဓါ။ သဒ္ဓါနှင့်ပြည့်စုံသူသည် ဤသန့်ရှင်းသော ခြေရာအမှတ်သို့ မှန်ကန်စွာ ချဉ်းကပ်လျှင်—အို မုနိရှင်တို့၏ အရှင်များ…

Verse 13

पूजयिष्यति संप्राप्ते कार्तिके पूर्णिमादिने । तोयैः फलैश्च विविधैर्गंधमाल्यानुलेपनैः

ကာတ္တိကလ၏ လပြည့်နေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော အမှတ်ကို ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ အသီးအနှံမျိုးစုံဖြင့်လည်းကောင်း၊ နံ့သာ၊ ပန်းကုံးနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 14

ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु मिष्टान्नेन स्वशक्तितः । स यास्यति न सन्देहो मम लोकं सुदुर्लभम्

မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ချိုမြိန်၍ သန့်ရှင်းကောင်းမွန်သော အစာဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကျွေးမွေးပြီးနောက်၊ ထိုသူသည်—သံသယမရှိဘဲ—ရောက်ရန်အလွန်ခက်ခဲသော ငါ၏ လောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 15

पुलस्त्य उवाच । ततो मुनिगणाः सर्वे सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः । पूजयित्वा पदं तत्र ब्रह्मलोकं समागताः

ပုလஸ္တျက ပြောသည်—ထို့နောက် သဒ္ဓါမှန်ကန်စွာ ပြည့်စုံသော မုနိအစုအဝေးအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ထိုခြေရာကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 16

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पदं पूज्यं नरोत्तम । पितामहपदं सम्यक्छ्रद्धया स्वर्गदायकम्

ထို့ကြောင့် အို လူအကောင်းဆုံး၊ အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဤခြေရာကို ပူဇော်ရမည်—ပိတామဟ (ဘြဟ္မာ) ၏ ခြေရာကို သဒ္ဓါဖြင့် မှန်ကန်စွာ ပူဇော်လျှင် ကောင်းကင်ဘုံကို ပေးတတ်၏။

Verse 17

अन्यत्कौतूहलं राजन्महद्दृष्टं महाद्भुतम् । पदस्य तस्य यच्छ्रुत्वा जायते विस्मयो महान्

အို မင်းကြီး၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြစ်စရာ အခြားတစ်ရပ်လည်း ရှိ၏—အလွန်ကြီးမား၍ အံ့ဩဖွယ်ရာကို မြင်တွေ့ခဲ့၏။ ထို ဘုရားခြေရာအကြောင်း ကြားသော် အံ့ဩမှုကြီးစွာ ပေါ်ပေါက်၏။

Verse 18

आयामविस्तरेणाऽपि प्राप्ते कृतयुगे नृप । न संख्या जायते राजञ्छुक्लवर्णस्य मानवैः

အို မင်းကြီး၊ ကృతယုဂ၌ အလျားအနံဖြင့် တိုင်းတာသော်လည်း အဖြူရောင်ဖြစ်သော ထိုသဏ္ဌာန်၏ အရေအတွက်ကို လူတို့ မတွက်နိုင်ကြ။

Verse 19

ततस्त्रेतायुगे प्राप्ते रक्तवर्णं प्रदृश्यते । सुव्यक्तं संख्यया युक्तं सर्वलोकनमस्कृतम्

ထို့နောက် တ్రေတাযုဂ ရောက်လာသော် အနီရောင်ဖြင့် မြင်ရ၏။ ထင်ရှားပြတ်သား၍ အရေအတွက်ဖြင့် တိုင်းထွာနိုင်ကာ လောကအားလုံးက နမസ്കာရပြုကြ၏။

Verse 20

द्वापरे कपिलं तच्च लघुमात्रं प्रदृश्यते । कलौ कृष्णं सुसूक्ष्मं च रम्ये पर्वतरोधसि

ဒ్వာပရယုဂ၌ ထိုအရာသည် ကပိလ (အဝါညို) ရောင်ဖြင့် ပေါ်ထွက်၍ အရွယ်အစားလည်း သေးငယ်သာ မြင်ရ၏။ ကလိယုဂ၌မူ အနက်ရောင်ဖြစ်ကာ အလွန်သိမ်မွေ့၍ လှပသော တောင်ကြားလမ်း၌ မြင်ရ၏။

Verse 53

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे ब्रह्मपदोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဗြဟ္မာ၏ ခြေရာ၏ ပေါ်ပေါက်ခြင်းနှင့် မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၅၃ သည်၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာပါဝင်သော သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ အခန်း ၇ အတွင်းရှိ အာဗုဒခဏ္ဍ အပိုင်း ၃ တွင် ပြီးဆုံး၏။