Adhyaya 46
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ပုလတ်စျ၏ သင်ကြားပြောကြားမှုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ဗျာသက တည်ထောင်ထားသော ဗျာသေရှွရ (Vyāseśvara) သို့ သွားရောက်ဖူးမြော်ရန် နားထောင်သူကို ညွှန်ပြသည်။ အစပိုင်းရှိ «ထို့နောက် ဗျာသေရှွရသို့ သွားရမည်» ဟူသော အမိန့်သည် အာဗုဒ (Arbuda) သန့်ရှင်းမြေပုံအတွင်း ဘုရားဖူးခရီးကို အစဉ်လိုက် လမ်းညွှန်ထားခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ အဓိကအကြောင်းအရာမှာ ဒർശန (darśana) ကို ပြောင်းလဲစေသော အသိပညာအဖြစ် ထင်ရှားစေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားနှင့် သန့်ရှင်းနေရာကို ဖူးမြော်မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် မေဓာ (medhā) ဉာဏ်ကြည်လင်မှု၊ မတိ (mati) ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မှု၊ နှင့် ရှုချိ (śuci) သန့်စင်မှုတို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ကော်လိုဖွန်က ဤစာတမ်းသည် စကန္ဒမဟာပုရာဏ ၈၁,၀၀၀ ရှလိုကာအစုအဝေးအတွင်း၊ ပရဘ္ဟာသခဏ္ဍ (၇) နှင့် အာဗုဒခဏ္ဍ (၃) တို့တွင် ပါဝင်ပြီး၊ အဓ್ಯಾಯ (၄၆) ဟု သတ်မှတ်ကာ ဖတ်ရွတ်ခြင်း၊ ကိုးကားခြင်းနှင့် သိမ်းဆည်းမှတ်တမ်းတင်ခြင်းအတွက် စံညွှန်းပေးထားသည်။
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततो व्यासेश्वरं गच्छेद्व्यासेन स्थापितं हि यत् । तं दृष्ट्वा जायते मर्त्यो मेधावी मतिमाञ्छुचिः । सप्तजन्मांतराण्येव व्यासस्य वचनं यथा
ပုလတ္စျက ပြော၏။ ထို့နောက် ဗျာသက တည်ထောင်ထားသော ဗျာသေရှ္ဝရ သို့ သွားရမည်။ ထိုကို မြင်လျှင် လူသားသည် ဉာဏ်ပညာရှိ၊ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်၍ သန့်ရှင်းလာသည်—ဗျာသ၏ မိန့်တော်အတိုင်း ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် ဟူ၏။
Verse 46
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे व्यासतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «ဗျာသ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ ၄၆ မြောက် အခန်းသည်၊ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ ပါဝင်သော သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ (၇) အတွင်း၊ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ (၃) တွင် အဆုံးသတ်၏။