Adhyaya 4

Verse 1

लोमश उवाच । विष्णुनोक्तं वचः श्रुत्वा दक्षो वचनमब्रवीत् । वेदानामप्रमाणं च कृतं ते मधुसूदन

လောမရှက ပြောသည်။ ဗိဿဏု၏မိန့်ခွန်းကို ကြားပြီးနောက် ဒက္ခက ပြန်လည်ဆို၏—“အို မဓုသූဒန၊ သင်၏စကားကြောင့် ဝေဒများ၏ အာဏာတရားကို မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့ပြီ။”

Verse 2

वैदिकं कर्म चोत्सृज्य कथं सेश्वरतां व्रजेत् । तदुच्यतां महाविष्णो येन धर्मः प्रतिष्ठितः

ဝေဒိက ကర్మများကို စွန့်လွှတ်လျှင် ဘယ်လိုနည်းဖြင့် အီရှဝရကိုအလယ်ထားသော လမ်းစဉ်သို့ ရောက်နိုင်မည်နည်း။ အို မဟာဗိဿဏု၊ ဓမ္မတရား တည်မြဲစေသော အရာကို ရှင်းပြပါ။

Verse 3

दक्षेणोक्तो महाविष्णुरुवाच परिसांत्वयन् । त्रैगण्यविषया वेदाः संभवंति न चान्यथा

ဒက္ခ၏စကားကြောင့် မဟာဗိဿဏုက သူ့ကို နူးညံ့စွာ သက်သာစေကာ ပြော၏—“ဝေဒများသည် တြိဂုဏာကို အကြောင်းအရာအဖြစ်ထား၍ ပေါ်ပေါက်လာသည်; အခြားသို့ မဟုတ်နိုင်။”

Verse 4

वेदोदितानि कर्माणि ईश्वरेण विना कथम् । सफलानि भविष्यंति विफलान्येव तानि च

ဝေဒက ညွှန်ကြားထားသော ကర్మများသည် အီရှဝရမရှိဘဲ ဘယ်လိုအကျိုးရလဒ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ သခင်မရှိလျှင် ထိုကర్మများသည် အကျိုးမဲ့သာ ဖြစ်၏။

Verse 5

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ईश्वरं शरणं व्रऐजा । एवं ब्रुवति गोविन्द आगतः सैन्यसागरः । वीरभद्रेण सदृशो ददृशुस्तं तदा सुराः

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဣဿဝရ (Īśvara) ထံသို့ ခိုလှုံကြလော့။ ဂိုဝိန္ဒက ဤသို့ဆိုနေစဉ် စစ်တပ်အစုကြီးသည် သမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ လှိုင်းလှိုင်းဝင်ရောက်လာ၏; ထိုအခါ ဒေဝတားတို့သည် ဝီရဘဒ္ဒရနှင့် ဆင်တူသူတစ်ဦးကို မြင်ကြ၏။

Verse 6

इंद्रोपि प्रहसन्विष्णुमात्मवादरतं तदा । वज्रपाणिः सुरैः सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

ထိုအခါ ဣန္ဒြာသည် မိမိအယူဝါဒကို တင်းကျပ်စွာကိုင်စွဲနေသော ဗိဿဏုကို ရယ်မောကာ၊ လက်၌ ဝဇ္ဇရကိုင်၍ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြလာ၏။

Verse 7

भृगुणाचारितः शीघ्रमुच्चाटनपरेण हि । तदा गणाः सुरैः सार्धं युयुधुस्ते गणान्विताः

ဘೃဂု၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့်—သူသည် သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သဖြင့်—ထိုအခါ မိမိတို့အဖွဲ့အင်အားနှင့်တကွ ဂဏာများသည် ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ကြ၏။

Verse 8

शरतोमरनागचैर्जघ्नुस्ते च परस्परम् । नेदुःशंखाश्च बहुशस्तस्मिन्रणमहोत्सवे

သူတို့သည် မြား၊ တိုမရ (လှံတံ) နှင့် ဆင်တို့ဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြ၏။ ထိုစစ်ပွဲမဟာပွဲတော်အတွင်း သင်္ခါများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ဟုန်းဟုန်းမြည်ကြ၏။

Verse 9

तथा दुन्दुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः । तेन शब्देन महताश्लाघ्यमानास्तदा सुराः । लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

ထိုအခါ စစ်ဒုန္ဒုဘိများ—ကက်တယ်ဒရမ်၊ ပဋဟာဒရမ်နှင့် ဒိန္ဒိမာဒရမ်တို့—ဟုန်းဟုန်းမြည်လာ၏။ ထိုအသံကြီးကြောင့် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွကာ သတ္တိတိုးလာသော ဒေဝတားတို့သည် လောကပာလများနှင့်အတူ ရှိဝ၏ အမှုထမ်းများကို ထိုးနှက်ချေမှုန်းကြ၏။

Verse 10

खड्गैश्चापि हताः केचिद्गदाभिश्च विपोथिताः । देवैः पराजिताः सर्वे गणाः शतसहस्रशः

အချို့သည် ဓားဖြင့် ခုတ်လှဲခံရ၍၊ အချို့သည် ဂဒါတံဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ကြေမွသွားကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဂဏများသည် သိန်းချီအရေအတွက်ဖြင့် ဒေဝတားတို့၏ လက်၌ အားလုံးရှုံးနိမ့်ကြ၏။

Verse 11

इंद्राद्यौर्लोकपालैश्च गणास्ते च पराङ्गमुखाः । कृताश्च तत्क्षणादेव भृगोर्मंत्रबलेन हि

ထိုဂဏများကို အင်ဒြာနှင့် လောကပာလများက ချက်ချင်းပင် မျက်နှာလှည့်၍ ဆုတ်ခွာအောင်—ပြေးလွှားအောင်—လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ အမှန်တကယ်မှာ ဘೃဂု၏ မန္တရအင်အားကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 12

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्विना तदा । यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

ထိုအခါ ယဇ္ဉပြုသူ ဘೃဂုသည် သူတို့အပေါ် အုစ္စာဋန (uccāṭana) ကర్మကို ဆောင်ရွက်하였다။ ဒေဝတားတို့၏ ယဇ္ဉကို ဆက်လက်ပြုနိုင်စေရန်နှင့် ဒိက္ခာခံထားသော ယဇ္ဉပတိ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 13

तेनैव देवा जयिनो जातास्तत्क्षणमेव हि । स्वानां पराजयं दृष्ट्वा वीरभद्रो रुपान्वितः

ထိုအမှုကြောင့်ပင် ဒေဝတားတို့သည် ချက်ချင်းအောင်မြင်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ မိမိဘက်တပ်၏ ရှုံးနိမ့်မှုကို မြင်သောအခါ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရှိသည့် ဝီရဘဒြာသည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် တက်ကြွလာ၏။

Verse 14

भूतान्प्रेतान्पिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः । वृषभस्थान्पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः । तीक्ष्णं त्रिशूलमादाय पातयामास तान्रणे

သူသည် ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့ကို မိမိနောက်ဘက်၌ တန်းစီထား၍၊ နွားစီးသူတို့ကို ရှေ့တန်း၌ ထားကာ ဦးဆောင်စေ၏။ ထိုမဟာဗလရှိသူသည် ထက်မြက်သော တ్రిశూలကို ကိုင်ယူပြီး စစ်မြေပြင်၌ သူတို့ကို လှဲချလိုက်၏။

Verse 15

देवान्यक्षान्पिशाचांश्च गुह्यकान्राक्षसां स्तथा । शूलघातैश्च ते सर्वे गणा देवान्प्रजघ्निरे

ထရီရှူလ (သုံးချွန်လှံ) ဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ထိုဂဏာတို့သည် ဒေဝတားများကိုသာမက ယက္ခ၊ ပိသာစ၊ ဂုဟျက နှင့် ရာက္ခသတို့ကိုပါ အားလုံးကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 16

केचिद्द्विधाकृताः खङ्गैर्मुद्गरैश्चापि पोथिताः । परश्वधैः खंडशश्च कृताः केचिद्रणाजिरे

အချို့သည် ဓားဖြင့် နှစ်ပိုင်းကွဲကာ၊ အချို့သည် မုဒ္ဂရ (တူ) ဖြင့် ထုချေခံရ၏။ အချို့သည် ပရရှုဓ (ပုဆိန်) ဖြင့် စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းပိုင်း ခွဲဖြတ်ခံရ၏။

Verse 17

शूलैर्भिन्नाश्च शतशः केचिच्च शकलीकृताः । एवं पराजिताः सर्वे पलायनपरायणाः

ရာချီသောသူတို့သည် ထရီရှူလဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရပြီး၊ အချို့သည် အစိတ်အစိတ် ခွဲဖြတ်ခံရ၏။ ထို့ကြောင့် အားလုံး ရှုံးနိမ့်ကာ ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားကြ၏။

Verse 18

परस्परं परिष्वज्य गतास्तेपि त्रिविष्टपम् । केवलं लोकपालाश्च इंद्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः । बृहस्पतिं पृच्छमानाः कुतोस्माकं जयो भवेत्

သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဖက်လှမ်းကာ တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့လည်း သွားကြ၏။ သို့သော် လောကပါလများ—အိန္ဒြာနှင့် အခြားတို့—သာ စိုးရိမ်လျက် ရပ်နေပြီး၊ ဘృဟஸပတိကို မေးကြ၏—“ကျွန်ုပ်တို့၏ အောင်ပွဲသည် ဘယ်မှ လာမည်နည်း?”

Verse 19

बृहस्पतिरुवाचेदं सुरेंद्रं त्वरितस्तदा । बृहस्पतिरुवाच । यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सत्यं जातमद्य वै

ထိုအခါ ဘൃဟஸပတိသည် စုရိန္ဒြာ (အိန္ဒြာ) ကို အလျင်အမြန် ပြောကြား၏—“ယခင်က ဗိဿဏု ပြောခဲ့သမျှသည် ယနေ့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီ” ဟု။

Verse 20

अस्ति चेदीश्वरः कश्चित्फलरूप्यस्य कर्म्मणः । कर्तारं भजते सोपि न ह्यकर्तुः प्रभुर्हिसः

ကံ၏အကျိုးကို ခွဲဝေပေးသော အရှင်တစ်ပါးရှိလျှင်ပင်၊ ထိုအရှင်သည်လည်း လုပ်ဆောင်သူကို အားထားရသည်။ မလုပ်ဆောင်သူအပေါ် မဟာအာဏာရှင် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 21

न मंत्रौषधयः सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः । न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

မန္တရားများအားလုံး၊ ဆေးဝါးကုထုံးများအားလုံးလည်း မဟုတ်၊ အဘိချာရ (အောက်လက်မန်တရား) မဟုတ်၊ လောကီနည်းလမ်းများလည်း မဟုတ်။ ကర్మကိစ္စများလည်း မဟုတ်၊ ဝေဒများတောင် မဟုတ်၊ မီမာံသာ နှစ်မျိုးလည်း မဟုတ်—ဤအရာတို့သာဖြင့် မပြီးမြောက်နိုင်။

Verse 22

ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया । शांत्या च परया तृष्ट्या ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

အရှင်ကို အမှန်တကယ် သိမြင်နိုင်ခြင်းသည် ဘက္တိဖြင့်သာ—တစ်စိတ်တစ်သဘော မခွဲမခွာသော ဘက္တိဖြင့် ဖြစ်သည်။ အမြင့်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော တೃप्तိဖြင့် စဒါရှီဝကို အမှန်တကယ် သိမြင်ရမည်။

Verse 23

तेन सर्वं संभवंति सुखदुःझखात्मकं जगत् । परंतु संवदिष्यामि कार्याकार्यविवक्षया

ထိုအရှင်ထံမှပင်၊ သုခနှင့် ဒုက္ခဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဤလောကတစ်လုံးလုံး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သို့သော် ယခု ငါသည် လုပ်သင့်သောအရာနှင့် မလုပ်သင့်သောအရာကို ခွဲခြားပြောကြားမည်။

Verse 24

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सहाद्य वै । आगतो बालिशो भूत्वा इदानीं किं करिष्यसि

အိန္ဒြာ၊ မင်းသည် မိုက်မဲစွာ ပြုမူပြီး ယနေ့ လောကပာလများနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ မိုက်မဲစွာ ရောက်လာပြီးနောက် ယခု မင်း ဘာလုပ်မည်နည်း။

Verse 25

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमशोभनाः । कुपिताश्च महाभागा न तु शेषं प्रकुर्वते

ရုဒြနတ်မင်း၏ အခြွေအရံဖြစ်သော ဤဂဏတို့သည် အလွန်တင့်တယ်လှပကုန်၏။ သို့သော် အမျက်ထွက်သောအခါ ဤတန်ခိုးကြီးမားသူတို့သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်ထားမည် မဟုတ်ပေ။

Verse 26

एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा तेऽपि दिवौकसः । चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपाला महेश्वराः

ဗြိဟဿပတိနတ်မင်း၏ စကားကို ကြားနာရသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံသား လောကပါလနတ်မင်းတို့သည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း ဖြစ်ကြကုန်၏။

Verse 27

ततोऽब्रवीद्वीरभद्रो गणैः परिवृतो भृशम् । सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः

ထို့နောက် ဂဏတို့ ခြံရံထားသော ဝီရဘဒြက "သင်တို့အားလုံးသည် မိုက်မဲမှုကြောင့် အပြစ်ဒဏ်ခံယူရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီ" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

अवदानानि दास्यामि तृप्त्यर्थं भवतां त्वरन् । एवमुक्त्वा शितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः

"သင်တို့၏ 'ကျေနပ်မှု' အလို့ငှာ ငါသည် အပြစ်ဒဏ်ကို လျင်မြန်စွာ ပေးမည်" ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် အမျက်ဒေါသထွက်လျက် ထက်မြက်သော မြားတို့ဖြင့် ပစ်ခတ်လေ၏။

Verse 29

तैर्बाणैर्निहताः सर्वे जग्मुस्ते च दिशो दश

ထိုမြားတို့ ထိမှန်သဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် အရပ်မျက်နှာဆယ်ပါးသို့ ကွဲပြားထွက်ပြေးကြလေကုန်၏။

Verse 30

गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च । यज्ञवाटे समायातो वीरभद्रो गणान्वतः

လောကပာလတို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး၊ ဒေဝတားတို့လည်း ကြောက်ရွံ့၍ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ၊ သီဝ၏ ဂဏာများနှင့်အတူ ဝီရဘဒ္ဒရသည် ယဇ္ဉဝတ်တော်အာရုံသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 31

तदा त ऋषयः सर्वे सर्वमेवेश्वरेश्वरम् । विज्ञप्तुकामाः सहसा ऊचुरेवं जनार्दनम्

ထို့နောက် ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့သည် အရာအားလုံး၏ အရှင်၊ အရှင်တို့၏ အရှင် ဖြစ်သော ဇနာရ္ဒနအား ချက်ချင်း မေတ္တာရပ်ခံလို၍ ထိုသို့ ပြောကြား하였다။

Verse 32

रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः । एतच्छ्रुत्वा तु वचनमृषीणां वै जनार्दनः

«ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉကို ကာကွယ်ပါ; သင်သည် ယဇ္ဉ၏ ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ» ဟုဆိုကြ၏။ ရသီတို့၏ ဤစကားကို ကြားသော် ဇနာရ္ဒနသည် ထိုသို့ တုံ့ပြန်하였다။

Verse 33

योद्धुकामः स्थितो युद्धे विष्णुरध्यात्मदीपकः । वीरभद्रो महाबाहुः केशवं वाक्यमब्रवीत्

အတွင်းအတ္တကို ထွန်းလင်းစေသော ဗိဿဏုသည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် စစ်ပွဲ၌ ရပ်တည်၍ အဆင်သင့် ဖြစ်နေ하였다။ ထို့နောက် လက်မောင်းကြီး ဝီရဘဒ္ဒရသည် ကေရှဝအား ဤစကားကို ပြော하였다။

Verse 34

अत्र त्वयागतं कस्माद्विष्णो वेत्त्रा महाबलम् । दक्षस्य पक्षमाश्रित्य कथं जेष्यसि तद्वद

«အို ဗိဿဏု၊ အင်အားကြီးမားသူ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ လာသနည်း။ ဒက္ခ၏ ဘက်ကို မှီခို၍ သင်သည် မည်သို့ အနိုင်ရမည်နည်း။ ငါ့အား ပြောပါ» ဟုဆို၏။

Verse 35

दाक्षायण्या कृतं यच्च न दृष्टं किं त्वयानघ । त्वं चापि यज्ञे दक्षस्य अवदानार्थमागतः । अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभूज

အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ဒက္ရှာယဏီ (စတီ) ပြုခဲ့သမျှကို မမြင်ရသလော။ သင်လည်း ဒက္ရှ၏ ယဇ္ဉပွဲသို့ မိမိအလှူဝေစုကို တောင်းယူရန် လာခဲ့သည်။ အို လက်မောင်းကြီးသူ၊ သင့်အတွက်လည်း ဝေစုကို ငါပေးမည်။

Verse 36

एवमुक्त्वा प्रणम्यादौ विष्णुं सदृशरूपिणम् । वीरभद्रोऽग्रतो भूत्वा विष्णुं वाक्यमथाब्रवीत्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ဗီရဘဒ္ဒရသည် ရှေးဦးစွာ ရုပ်သဏ္ဌာန်တူညီသော (ရှီဝနှင့်ဆင်တူသော) ဗိဿနုကို ဦးချကန်တော့၏။ ထို့နောက် သူသည် အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဗိဿနုအား ထပ်မံစကားဆိုလေ၏။

Verse 37

यथा शंभुस्तथा त्वं हि मम नास्त्यत्र संशयः । तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोऽग्रतः स्तितः । नेष्याम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

«ရှမ္ဘုကဲ့သို့ သင်လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ ငါ၌ သံသယမရှိ။ သို့သော် လက်မောင်းကြီးသူရေ၊ သင်သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ငါ့ရှေ့၌ ရပ်နေ၏။ သင်သည် ကိုယ့်ဆန္ဒအတိုင်း ဆက်လက်တည်နေပါက ငါသည် သင့်ကို ပြန်မလာနိုင်သော အခြေအနေသို့ ပို့မည်။»

Verse 38

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य धीमतः । उवाच प्रहसन्देवो विष्णुः सर्वेश्वरेश्वरः

ဉာဏ်ပညာရှိ ဗီရဘဒ္ဒရ၏ ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ဘုရားတို့၏ ဘုရားဖြစ်သော ဗိဿနုသည် ပြုံးရယ်လျက် ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

Verse 39

विष्णुरुवाच । रुद्रतेजःप्रसूतोसि पवित्रोऽसि महामते । अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်— «သင်သည် ရုဒ္ဒရ၏ တောက်လောင်သော တေဇောမှ မွေးဖွားသူ၊ အို စိတ်ကြီးမြတ်သူ၊ သင်သည် သန့်ရှင်းပဝित्रသူ ဖြစ်၏။ ယခင်ကလည်း ယဇ္ဉအကျိုးအတွက် သူက သင့်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ တောင်းပန်ခဲ့ဖူးသည်။»

Verse 40

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोऽपि महेश्वरः । तेनैव कारणेनात्र दक्षस्य यजनं प्रति

«ငါသည် မိမိ၏ ဘက္တိရှင်များအပေါ် မူတည်နေ၏—မဟေရှဝရ (မဟာဣශ්ဝရ) လည်း ထိုနည်းတူပင်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဈပူဇာနှင့် ဆိုင်သော ဤကိစ္စ၌…»

Verse 41

आगतोऽहं वीरभद्र रुद्रकोपसमुद्भव । अहं निवारयामि त्वां त्वं वा मां विनिवारय

«ငါလာရောက်ပြီ၊ အို ဝီရဘဒ္ဒရ—ရုဒ္ဒရ၏ ဒေါသမှ ပေါက်ဖွားသူ။ ငါသည် သင့်ကို တားဆီးမည်; မဟုတ်လျှင် သင်က ငါ့ကို တားဆီးလော့။»

Verse 42

इत्युक्तवति गोविंदे प्रहस्य स महाभुजः । प्रश्रयावनतो भूत्वा इदमाह जनार्दनम्

ဂోవိန္ဒက ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် လက်တန်ခိုးကြီးသူသည် ပြုံးရယ်လေ၏။ ထို့နောက် ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွတ်ကာ ဇနာရ္ဒနအား ဤစကားတို့ကို ပြောလေ၏။

Verse 43

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः । सेवकाश्च वयं सर्वे तव वा शंकरस्य च

«ရှီဝကဲ့သို့ပင် သင်လည်း ထိုနည်းတူ၊ သင်ကဲ့သို့ပင် ရှီဝလည်း ထိုနည်းတူ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် စေဝကများ—သင်၏ သို့မဟုတ် ရှင်ကရ၏ စေဝကများ ဖြစ်ကြသည်။»

Verse 44

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सोऽच्युतः संप्रहस्य च । इदं विष्णुर्महावाक्यं जगाद परमेश्वरः

သူ၏စကားကို ကြားသော် အချျုတ (မလဲမခွာသော) သခင်သည် ပြုံးရယ်လေ၏။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်ဖြစ်သော ဗိෂ္ဏုသည် ဤမဟာဝါကျကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 45

योधयस्व महाबाहो मया सार्धमशंकितः । तवास्त्रैः पूर्यमाणोऽहं गच्छामि भवनं स्वकम्

«အို မဟာဗာဟု၊ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ငါနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်လော့။ သင်၏ လက်နက်တို့ဖြင့် ငါကို ဖုံးလွှမ်းသည့်အခါ ငါသည် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ပြန်သွားမည်»။

Verse 46

तथेत्युक्त्वा तु वीरोऽसौ वीरभद्रो महाबलः । गृहीत्वा परमास्त्राणि सिंहनादैर्जगर्ज ह

«အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟုဆိုပြီး အင်အားကြီးသော သူရဲကောင်း ဝီရဘဒ္ဒရ သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်များကို ကိုင်ယူကာ ခြင်္သေ့သံကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လေ၏။

Verse 47

विष्णुश्चापि महाघोषं शंखनादं चकार सः । तच्छ्रुत्वा ये गता देवा रणं हित्वाऽययुः पुनः

ဗိဿဏုလည်း အလွန်ကြီးမားသော အသံဖြင့် သင်္ခကို မှုတ်လေ၏။ ထိုအသံကို ကြားသော် စစ်မြေမှ ထွက်ပြေးသွားသော ဒေဝတားတို့သည် ဆုတ်ခွာခြင်းကို စွန့်ကာ ပြန်လာကြ၏။

Verse 48

व्यूहं चक्रुस्तदा सर्वे लोकपालाः सवासवाः । तदेन्द्रेण हतो नंदीवज्रेण शतपर्वणा

ထိုအခါ လောကပာလတို့သည် အင်ဒြာနှင့်အတူ စစ်တန်းစီ (ဗျူဟာ) ကို ဖွဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် နန္ဒီကို အင်ဒြာက အဆစ်တစ်ရာရှိသော ဝဇ္ရဖြင့် ထိုးနှက်၍ လဲကျစေ၏။

Verse 49

नंदीना च हतः शक्रस्त्रिशूलेन स्तनांतरे । वायुना च हतो भृंगी भृंगिणा वायुराहतः

အင်ဒြာကို နန္ဒင်က တြိရှူလဖြင့် ရင်ဘတ်အလယ်၌ ထိုးနှက်၍ လဲကျစေ၏။ ထို့ပြင် ဘೃင်ဂီကို ဝါယုက သတ်လေပြီး ဝါယုကိုလည်း ဘೃင်ဂီက ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 50

शूलेन सितधारेण संनद्धो दण्डधारिणा । यमेन सह संग्रामं महाकालो बलान्वितः

တောက်ပသော အစွန်းရှိ သုံးခွား (ตรีśūla) ကိုင်ကာ၊ ဒဏ္ဍ (တံတောင်) အာယုဓကိုလည်း တပ်ဆင်၍၊ အင်အားပြည့်ဝသော မဟာကာလသည် ယမနှင့် စစ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 51

कुबेरेण च संगम्य कूष्मांडानां पतिः स्वयम् । वरुणेन समं युद्धं मुंडश्चैव महाबलः

ကူဗေရနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ကූṣ္မာဏ္ဍတို့၏ အရှင်သည် ကိုယ်တိုင် ရှေ့တန်းသို့ တက်လာ၏။ ထို့အပြင် မဟာအင်အားရှိသော မုဏ္ဍသည် ဝရုဏနှင့် တန်းတူစစ်ပွဲ ဆင်နွှဲ하였다။

Verse 52

युयुधे परयाशक्त्या त्रैलोक्यं विस्मयन्निव । नैरृतेन समागम्य चंडश्चबलवत्तरः

အလွန်မြင့်မားသော အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ သုံးလောကကို အံ့ဩစေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ပိုမိုအင်အားကြီးသော စဏ္ဍသည် နైరృతနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံ하였다။

Verse 53

युयुधे परमास्त्रेण नैरृत्यं च विडंबयन् । योगिनीचक्रसंयुक्तो भैरवो नायको महान्

အမြင့်ဆုံး အာစတြာ (အာယုဓ) ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ကာ နైరൃതကို အရှက်ရစေသလို တိုက်ခိုက်ဆက်လက်하였다။ ယောဂိနီတို့၏ စက်ဝိုင်းနှင့် တွဲဖက်နေသော မဟာနာယက ဘဲရဝသည် မဟာဘလဖြင့် ရပ်တည်၏။

Verse 54

विदार्य देवानखिलान्पपौ शोणितमद्बुतम् । क्षेत्रपालास्तथा चान्ये भूतप्रमथगुह्यकाः

ဒေဝတို့အားလုံးကို ခွဲဖျက်ကာ အံ့ဖွယ် သွေးကို သောက်ကြ၏။ ထို့အတူ က္ෂೇತ್ರပာလတို့နှင့် အခြားအဖွဲ့များ—ဘူတ၊ ပ္ရမထ၊ ဂုဟျက—တို့လည်း ရုန်းကန်ကြမ်းတမ်းစွာ လှုပ်ရှား하였다။

Verse 55

साकिनी डाकिनी रौद्रा नवदुर्गास्तथैव च । योगिन्यो यातुदान्यश्च तथा कूष्मांडकादयः । नेदुः पपुः शोणितं च बुभुजुः पिशितं बहु

သာကိနီ၊ ဒာကိနီ၊ ကြမ်းတမ်းသူများနှင့် နဝဒုရ္ဂါကိုးပါး၊ ယောဂိနီ၊ ယာတုဓာနီနှင့် ကုဿမာဏ္ဍာတို့ကဲ့သို့ အဖွဲ့များသည် ဟိန်းဟောက်၍ သွေးကိုသောက်ကာ အသားကို များစွာ စားသုံးကြ၏။

Verse 56

भक्ष्यमाणं तदा सैन्यं विलोक्य सुरराट्स्वयम् । विहाय नंदिनं पश्चाद्वीरभद्रं समाक्षिपत्

တပ်တော်ကို စားသုံးခံနေရသည်ကို မြင်သော်၊ ဒေဝတို့၏ မင်းကြီးသည် နန္ဒင်ကို ချန်ထားကာ နောက်တစ်ဖန် ဗီရဘဒ္ဒြကို တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 57

वीरभद्रो विहायैव विष्णुं देवेन्द्रमास्थितः । तयोर्युद्धमभूद्धोरं बुधांगारकयोरिव

ဗီရဘဒ္ဒြသည် ဗိဿဏုကို ချန်ထား၍ ဒေဝတို့၏ အရှင် အိန္ဒြကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လေ၏။ သူတို့၏ စစ်ပွဲသည် ပုဓနှင့် အင်္ဂါရကတို့၏ တိုက်ပွဲကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 58

वीरभद्रं यदा शक्रो हंतुकामस्त्वरान्वितः । तावच्छंक्रं गजस्थं हि पुरयामास मार्गणैः

သက္ကရသည် ဗီရဘဒ္ဒြကို သတ်လိုစိတ်ဖြင့် အလျင်အမြန် တိုးဝင်လာသော်၊ ထိုခဏ၌ပင် ဆင်စီးသူအား မြားမိုးဖြင့် ပြည့်နှက်စေ၏။

Verse 59

वीरभद्रो रुषाविष्टो दुर्निवार्यो महाबलः । तदेद्रेंणाहतः शीघ्रं वज्रेण शतपर्वणा

ဗီရဘဒ္ဒြသည် ဒေါသပြင်းထန်၍ တားမရနိုင်သကဲ့သို့ အင်အားမဟာရှိရာ၊ အိန္ဒြက အဆစ်တစ်ရာပါသော ဝဇ္ဇရဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 60

सगजं च सवज्रं च वासवं ग्रस्तुमुद्युतः । हाहाकारो महा नासीद्भूतानां तत्र पश्यताम्

ဆင်နှင့် ဝဇ္ရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ပါသော ဝါသဝ (အိန္ဒြ) ကို မျိုချင်၍ ဗီရဘဒြာသည် အလျင်အမြန် တိုးဝင်လာသဖြင့်၊ ကြည့်ရှုနေသော သတ္တဝါအစုအဝေးတို့အကြား ကြောက်လန့်အော်ဟစ်သံကြီး ပေါ်ထွန်းလာ하였다။

Verse 61

वीरभद्रं तताभूतं तथाभूतं हंतुकामं पुरंदरम् । तव्रमाणस्तदा विष्णुर्वीरभद्राग्रतः स्थितः

ဗီရဘဒြာ၏ ထိတ်လန့်ဖွယ် အခြေအနေကိုလည်းကောင်း၊ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ၏ အန္တရာယ်ကိုလည်းကောင်း မြင်၍၊ သူ့ကို ကာကွယ်လိုသောကြောင့် ဗိဿဏုသည် ဗီရဘဒြာ၏ ရှေ့တွင် ရပ်တည်하였다။

Verse 62

शक्रं च पृष्ठतः कृत्वा योधयामास वै तदा । वीरभद्रस्य विष्णोश्च युद्धं परमभूत्तदा

ဗိဿဏုသည် ရှကရ (အိန္ဒြ) ကို မိမိနောက်ဘက်တွင် ထားကာ ထိုခဏ၌ တိုက်ခိုက်စတင်하였다။ ထိုအချိန်တွင် ဗီရဘဒြာနှင့် ဗိဿဏုတို့၏ စစ်ပွဲသည် အလွန်ပြင်းထန်လာ하였다။

Verse 63

शस्त्रास्त्रैर्विविधाकारैर्योधयामासतुस्तदा । पुनर्नंदिनमालोक्य शक्रो युद्ध विशारदः

ထိုနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အမျိုးမျိုးသော လက်နက်နှင့် ပစ်လက်နက်တို့ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ하였다။ ထို့ပြင် စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သော ရှကရ (အိန္ဒြ) သည် နန္ဒိန်ကို ထပ်မံမြင်၍ သူ့ဘက်သို့ အာရုံပြောင်း하였다။

Verse 64

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां प्रमथैः सह । प्रमथा मथिता देवैः सर्वे ते प्राद्रवन्रणात्

ဒေဝတားတို့နှင့် ပရမထ (Pramatha) တို့အကြား တစ်ဦးချင်း တစ်ဦးချင်း အလွန်ဆူညံထိတ်လန့်ဖွယ် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွား하였다။ သို့သော် ဒေဝတားတို့က ပရမထတို့ကို ဖိနှိပ်ချေမှုန်းသဖြင့်၊ သူတို့အားလုံး စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးသွားကြ하였다။

Verse 65

गणान्पराङ्मुखान्दृष्ट्वा सर्वे ते व्याधयो भृशम् । रुद्रकोपात्समुद्भूता देवाश्चापि प्रदुद्रुवुः

ဂဏာတို့ မျက်နှာလွှဲသွားသည်ကို မြင်လျှင် ရုဒ္ဒရ၏ အမျက်မှ ပေါက်ဖွားလာသော ကြမ်းတမ်းသော ရောဂါဘေးတို့သည် ပြင်းထန်စွာ ပျံ့နှံ့၍ ဒေဝတော်တို့လည်း ကြောက်လန့်ကာ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 66

ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव । जीवग्राहेण जग्राह देवांस्तांश्च पृथक्पृथक्

ဖျားနာခြင်းတို့ကြောင့် ဒေဝတော်တို့ ညှဉ်းဆဲခံနေရသည်ကို မြင်လျှင် ဗိෂ္ဏုသည် ပြုံးသကဲ့သို့ဖြစ်၍ “အသက်ဖမ်း” ဟူသော ဖမ်းဆုပ်မှုဖြင့် ဒေဝတော်တို့ကို တစ်ပါးချင်းစီ ဖမ်းယူလေ၏။

Verse 67

देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् । ददौ ताभ्यां प्रयत्नेन गणयित्वा सुबुद्धिमान्

ထို့နောက် ပညာရှိတော်သည် အရှွင်နှစ်ပါးကို ခေါ်ယူ၍ ထိုရောဂါဘေးတို့ကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးရန် တာဝန်ကို ကြိုးပမ်းစွာ စီစဉ်တွက်ချက်ကာ ပေးအပ်လေ၏။

Verse 68

ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा । तान्सर्वान्निगृहीत्वाथ अश्विनौ तौ मुदान्वितौ । विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ပြည့်ဝသော အရှွင်နှစ်ပါးသည် ဖျားနာခြင်းများ၊ အန္တရာယ်ကြီးသော “စန္နိပါတ” အနာရောဂါများနှင့် သတ္တဝါတို့ကို ထိခိုက်စေသော အခြားအင်အားများအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နှိမ်နင်းလေ၏။ ဒေဝတော်တို့ကို ဖျားနာကင်းစင်စေပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျော်ရွှင်မြူးတူးကြ၏။

Verse 69

तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् । तीक्ष्णाग्रैः पातयामासुः शरैर्भूतगणानपि

သူတို့၏ အနိုင်ရခြင်းကြောင့် ယောဂိနီဝိုင်းသည် ရှုပ်ထွေးပျက်ပြားသွားပြီး ဘိုင်ရဝတောင် စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်လေ၏။ ထို့ပြင် ချွန်ထက်သော မြားများဖြင့် ဘူတဂဏာတို့ကိုပါ လှဲချလေ၏။

Verse 70

सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि । वीरभद्रो रुपाविष्टो विष्णुं वचनमब्रवीत्

နတ်တို့က စစ်တပ်ကို ချေမှုန်း၍ မြေပေါ်၌ လဲကျနေသည်ကို မြင်သော်၊ ဝီရဘဒ္ဒရသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ကာ ဗိဿနုအား စကားဖြင့် မိန့်ကြား하였다။

Verse 71

त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि । युध्यस्व मां प्रयत्नेन यदि ते मतिरीदृशी

“မဟာလက်တံရှင်၊ သင်သည် သူရဲကောင်းဖြစ်၏။ သင်သည် နတ်တို့၏ ကာကွယ်ရှင်လည်း ဖြစ်၏။ သင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက် ထိုသို့ရှိလျှင် အားကုန်ကြိုးစား၍ ငါနှင့် တိုက်ခိုက်လော့” ဟု။

Verse 72

इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् । ववर्ष निशितैर्बाणैर्वीरभद्रो महाबलः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အားကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒရသည် အရှင်တို့၏ အရှင် ဗိဿနုထံ နီးကပ်ကာ ထက်မြက်သော မြားများကို မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ပစ်ချလေ၏။

Verse 73

तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः । आयांतं चक्रमालोक्य ग्रसितं तत्क्षणाच्च तत्

ထိုအခါ ဘုရားသခင်သည် စက်ရ (ဒစ္စက) ဖြင့် ဝီရဘဒ္ဒရကို ထိုးနှက်လေ၏။ စက်ရ လာသည်ကို မြင်သော် ထိုစက်ရသည် ချက်ချင်းပင် မျိုသိမ်းခံရလေ၏။

Verse 74

ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः । मुखं तस्य परामृज्य विष्णुनोद्गिलितं पुनः

မိမိ၏ စက်ရကို မျိုသိမ်းခံရသည်ကို မြင်သော် ရန်သူမြို့တံခါးများကို အောင်နိုင်သူ ဗိဿနုသည် မျက်နှာကို သုတ်ကာ ထိုစက်ရကို ဗိဿနုက ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လေ၏။

Verse 75

स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता । ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं च विष्णुः कृती कृतं दुष्प्रसहं परेषाम्

မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော၊ လောကအပေါင်းကို ထိန်းသိမ်းသူတစ်ပါးတည်းသော အရှင်သည် မိမိ၏ စက်ရ (ဒစ်ကပ်) ကို ပြန်ယူကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ဗိဿဏုသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို သိမြင်ပြီး၊ အခြားသူတို့ မခံနိုင်မတားနိုင်သော အလုပ်ကြီးတစ်ရပ် ပြီးစီးခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်၏။