Adhyaya 3

Verse 1

लोमश उवाच । दाक्षायणी गता तत्र यत्र यज्ञो महानभूत् । तत्पितुः सदनं गत्वा ना नाश्चर्यसमन्वितम्

လောမရှက ပြောသည်— ဒက္ရှာယဏီသည် မဟာယဇ္ဉ ပူဇော်ပွဲ ကျင်းပနေရာသို့ သွားတော်မူ၏။ ဖခင်၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်သော် အံ့ဖွယ်အရာများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 2

द्वारि स्थिता तदा देवा अवतीर्य निजासनात् । नंदिनो हि महाभागा देवलोकं निरीक्ष्य च

ထိုအခါ နတ်တို့သည် မိမိတို့၏ အာသနမှ ဆင်းလာကာ တံခါးဝ၌ ရပ်နေကြ၏။ ကံကောင်းလှသော နန္ဒိန်သည် နတ်လောကကို စူးစမ်းကြည့်ရှုပြီးနောက် (ထိုအရာကို) ကြည့်တော်မူ၏။

Verse 3

मातरं पितरं दृष्ट्वा सुहृत्संबंधि वांधवान् । अभिवाद्यैव पिरतं मातरं च मुदान्विता

မိခင်ဖခင်နှင့် မိတ်ဆွေများ၊ ဆွေမျိုးသားချင်းများ၊ မျိုးရိုးဝင်များကို မြင်လျှင်၊ နတ်သမီးသည် ဝမ်းမြောက်စွာ မိခင်ဖခင်တို့အား ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ အဘိဝါဒပြု하였다။

Verse 4

बभाषे वचनं देवी प्रस्तापसदृशं तदा । अनाहूतस्त्वया कस्माच्छंभुः परमशोभनः

ထိုအခါ နတ်သမီးသည် အခါအလျော်ညီသော စကားကို ပြောကြား하였다—“အလွန်တင့်တယ်မြတ်သော သမ္ဘူ (Śambhu) ကို သင်သည် အဘယ်ကြောင့် မဖိတ်ခေါ်ခဲ့သနည်း?”

Verse 5

येन पूतमिदं सर्वं समग्रं सचराचरम् । यज्ञो यज्ञविदां श्रेष्ठो यज्ञांगो यज्ञदक्षिणः

သူ့ကြောင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးသည် ပြည့်စုံစွာ သန့်စင်တော်မူ၏။ သူသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းတည်းဟူသော ယဇ်တော်ပင် ဖြစ်၍၊ ယဇ်ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ယဇ်၏ အင်္ဂါလည်း ဖြစ်ပြီး ယဇ်ဒက္ခိဏာလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 6

द्रव्यं मंत्रादिकं सर्वं हव्यं कव्यं च यन्मयम् । विना तेन कृतं सर्वमपवित्रं भविष्यति

ပူဇော်ပစ္စည်း အားလုံးနှင့် မန္တရများ စသည့် အရာအားလုံး၊ ဟဗျ (देဝတားအတွက် အဟုတိ) နှင့် ကဗျ (ဘိုးဘွားအတွက် ပူဇော်) တို့သည်လည်း သူ၏ သဘာဝတည်းဟူသော အဖြစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမရှိလျှင် ပြုလုပ်သမျှ အရာအားလုံးသည် မသန့်ရှင်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 7

शंभुना हि विना तात कथं यज्ञः प्रवर्तते । एते कथं समायाता ब्रह्मणा सहिताः पितः

“အဖေတော်၊ သမ္ဘူ (Śambhu) မရှိဘဲ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် မည်သို့ စတင်လည်ပတ်နိုင်မည်နည်း။ ထို့ပြင် အဖေတော်၊ ဤနတ်တို့သည် ဘြဟ္မာနှင့်အတူ မည်သို့ ရောက်လာကြသနည်း?”

Verse 8

हे भृगो त्वं न जानासि हे कश्यप महामते । अत्रे विशिष्ठ एकस्त्वं शक्र किं कृतमद्यते

အို ဘೃဂု၊ သင်မသိသလော။ အို မဟာဉာဏ်ရှိ ကശ്യပ၊ အို အတြီ၊ အို ဝသိဋ္ဌ—ဤနေရာ၌ သင်တစ်ဦးတည်းသာ အထူးထင်ရှား၏။ အို သက္ကရာ၊ ယနေ့ ဘာကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။

Verse 9

हे विष्णो त्वं महादेवं जानासि परमेश्वरम् । ब्रह्मन्किं त्वं न जानासि महादेवस्य विक्रमम्

အို ဗိෂ္ဏု၊ သင်သည် မဟာဒေဝကို၊ အမြင့်ဆုံး အရှင်တော်ကို သိ၏။ အို ဗြဟ္မာ၊ မဟာဒေဝ၏ အင်အားတန်ခိုးကို သင်မသိသလော။

Verse 10

पुरा पंचमुखो भूत्वा गर्वितोसि सदाशिवम् । कृतश्चतुर्मुखस्तेन विस्मृतोऽसि तदद्भुतम्

ယခင်က သင်သည် မျက်နှာငါးခုရှိသူ ဖြစ်လာ၍ စဒါရှီဝအပေါ် မာနထောင်ခဲ့၏။ ထိုအရှင်တော်က သင့်ကို မျက်နှာလေးခုသာ ဖြစ်စေခဲ့သည်—ထိုအံ့ဩဖွယ်ကို မေ့လျော့သလော။

Verse 11

भिक्षाटनं कृतं येन पुरा दारुवने विभुः । शप्तोयं भिक्षुको रुद्रो भवद्भिः सखिभिस्तदा

ယခင်က ဒါရုတော၌ အရှင်တော်သည် ဆွမ်းခံလှည့်လည်ခြင်းကို ပြုခဲ့၏။ ထိုအခါ သင်တို့နှင့် မိတ်ဆွေများက ဆွမ်းခံသူအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသော ရုဒြကို ကျိန်စာတင်ခဲ့ကြ၏။

Verse 12

शप्तेनापि च रुद्रेण भवद्भिर्विस्मृतं कथम् । यस्यावयवमात्रेण पूरितं सचराचरम्

ရုဒြကို ခေါ်ဆို၍ ပြောကြားနေသော်လည်း သင်တို့သည် ထိုအမှန်တရားကို မည်သို့ မေ့လျော့နိုင်သနည်း။ သူ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာဖြင့်ပင် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံး ပြည့်ဝ၍ ပျံ့နှံ့နေ၏။

Verse 13

लिंगभूतं जगत्सर्वं जातं तत्क्षणमेव हि । लयानाल्लिंगमित्याहुः सर्वे देवाः सवासवाः

အမှန်တကယ်ပင် စကြဝဠာတစ်လုံးလုံးသည် ခဏချင်းပင် လိင်္ဂ၏သဘောသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) ကို သိမြင်စေသော အမှတ်အသားဖြစ်သောကြောင့် အင်ဒြာနှင့်အတူ နတ်အားလုံးက ၎င်းကို «လိင်္ဂ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 14

सर्वे देवाश्च संभूता यतो देवस्य शूलिनः । सोऽसौ वेदांतगो देवस्त्वया ज्ञातुं न पार्यते

ထိုဘုရား—သုံးမြှားကိုင်သော ရှူလင်—ထံမှပင် နတ်အားလုံး ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။ ဝေဒန္တ၏ အဓိပ္ပါယ်အဆုံးသတ်၌ တည်ရှိသော ထိုတော်တည်းဟူသော ဘုရားကို သင်သည် အပြည့်အဝ မသိနိုင်။

Verse 15

तस्या वचनमाकर्ण्य दक्षः क्रुद्धोऽब्रवीद्वचः । किं त्वया बहुनोक्तेन कार्यं नास्तीह सांप्रतम्

သူမ၏စကားကို ကြားသော် ဒက္ရှသည် ဒေါသထွက်ကာ ပြော၏—«သင်၏ရှည်လျားသောစကားများကို ဘာအတွက်လိုသနည်း။ ယခုအခါ ဤနေရာ၌ အကျိုးမရှိတော့»။

Verse 16

गच्छ वा तिष्ठवा भद्रे कस्मात्त्वं हि समागता । अमंगलो हि भर्ता ते अशिवोसौ सुमध्यमे

«သွားချင်သွား၊ နေချင်နေပါ၊ ကောင်းမြတ်သူမ—ဘာကြောင့် ဒီကိုလာသနည်း။ သင့်ခင်ပွန်းသည် မင်္ဂလာမရှိသူ၊ အရှီဝ (မအောင်မြင်မင်္ဂလာ) ဖြစ်သူပင်၊ အလယ်ခါးလှသူမ»။

Verse 17

अकुलीनो वेदबाह्यो भूतप्रेतपिशाचराट् । तस्मान्नाकारितो भद्रे यज्ञार्थं चारुभाषिणि

«သူသည် မျိုးရိုးမမြင့်၊ ဝေဒမှ ကွာဝေးသူ၊ ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချာတို့အကြား အရှင်တစ်ပါး။ ထို့ကြောင့် ချစ်လှစွာသော၊ ချိုမြိန်စကားပြောသူမ၊ ဤယဇ်ပူဇော်ပွဲအတွက် သူကို မဖိတ်ခေါ်ခဲ့»။

Verse 18

मया दत्तासि सुश्रोणि पापिना मंदबुद्धिना । रुद्रायाविदितार्थाय उद्धताय दुरात्मने

အို ခါးလှသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် အပြစ်ရှိ၍ ဉာဏ်မပြည့်စုံသူဖြစ်လျက်၊ သင့်ကို ရုဒြာထံ ပေးအပ်ခဲ့၏။ ထိုသူသည် သင့်လျော်မှုမသိ၊ မာန်ထောင်၍ စိတ်ဆိုးယုတ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 19

तस्मात्कायं परित्यज्य स्वस्था भव शुचिस्मिते । दक्षेणोक्ता तदा पुत्री सा सती लोकपूजिता

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်၍ စိတ်ငြိမ်းချမ်းစွာ နေပါလော့၊ အပြစ်ကင်းသော အပြုံးရှင်မ။ ဒက္ခသည် ထိုအခါ မိမိသမီး—လောကက ပူဇော်လေးစားသော စတီ—အား ထိုသို့ ပြော၏။

Verse 20

निंदायुक्तं स्वपितरं विलोक्य रुषिता भृशम् । चिंतयंती तदा देवी कथं यास्यामि मंदिरे

မိမိအဖကို အပြစ်တင်စော်ကားမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်လျှင် နတ်မသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်၏။ ထို့နောက် “ငါ အိမ်သို့ ဘယ်လို ပြန်သွားရမလဲ (ရှီဝကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရမည်)?” ဟု စဉ်းစား၏။

Verse 21

शंकरं द्रष्टुकामांह किं वक्ष्ये तेन पृच्छिता । यो निंदति महादेवं निंद्यमानं श्रृणोति यः । तावुभौ नरके यातो यावच्चन्द्रदिवाकरौ

“ရှင်ကရာကို တွေ့လို၍ သွားမည်ဆိုလျှင်၊ သူက မေးလာသောအခါ ငါ ဘာပြောရမလဲ။ မဟာဒေဝကို စော်ကားသူနှင့်၊ စော်ကားခံနေရသည်ကို နားထောင်နေသူ—ထိုနှစ်ဦးစလုံးသည် လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး နရကသို့ ကျရောက်ကြ၏။”

Verse 22

तस्मात्तयक्ष्याम्यहं देहं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्

“ထို့ကြောင့် ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်၍ ယဇ်မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်။”

Verse 23

एवं मीमांसमाना सा शिवरुद्रेतिभाषिणी । अपमानाभिभूता सा प्रविवेश हुताशनम्

ဤသို့ တွေးတောဆင်ခြင်လျက် "ရှိဝ၊ ရုဒြ" ဟု ရွတ်ဆိုကာ အရှက်တကွဲဖြစ်မှုကြောင့် ယဇ်မီးပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 24

हाहाकारेण महता व्याप्तमासीद्दिगंतरम् । सर्वे ते मंचमारूढाः शस्त्रैर्व्याप्ता निरंतराः

"အလိုလေး" ဟူသော ကြီးမားသော အော်ဟစ်သံဖြင့် အရပ်မျက်နှာအပေါင်းတို့သည် ပြည့်နှက်သွား၏။ စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူအပေါင်းတို့သည် လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် အဆက်မပြတ် ဝိုင်းရံခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

Verse 25

शस्त्रैः स्वैर्जध्नुरात्मानं स्वानि देहानि चिच्छिदुः । केचित्करतले गृह्य शिरांसि स्वानि चोत्सुकाः

၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ လက်နက်များဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ရိုက်နှက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဖြတ်တောက်ကြ၏။ အချို့မှာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မိမိတို့၏ ပြတ်သွားသော ခေါင်းများကို လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ထားကြသည်။

Verse 26

नीराजयंतस्त्वरिता भस्मीभूताश्च जज्ञिरे । एवमूचुस्तदा सर्वे जगर्ज्जुरतिभीषणम्

လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလျက် ရူးသွပ်စွာ လှည့်ပတ်နေသော အမူအရာများကို ပြုလုပ်ကာ ၎င်းတို့သည် ပြာဖြစ်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဤသို့ ပြောဆိုကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဟိန်းဟောက်ကြလေသည်။

Verse 27

शस्त्रप्राहारैः स्वांगानि चिच्छिदुश्चातिभीषणाः । ते तथा विलयं प्राप्ता दाक्षायण्या समं तदा

လက်နက်များဖြင့် ရိုက်နှက်ကာ ၎င်းတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများကို ဖြတ်တောက်ကြသည်မှာ ကြည့်ရှုရန် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ဒက္ခ၏သမီး (Dākṣāyaṇī) နှင့်အတူ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလေသည်။

Verse 28

गणास्तत्रायूते द्वे च तदद्भुतमिवाभवत् । ते सर्व ऋषयो देवा इंद्राद्याः समरुद्गणाः

ထိုနေရာ၌ ဂဏာတို့ နှစ်သောင်း ပေါ်ထွန်းလာ၍ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။ ရှိသမျှ ရှိသီများနှင့် ဒေဝတားတို့—အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝများ၊ မာရုတ်တပ်စုတို့ပါ အားလုံး ရောက်ရှိကြ၏။

Verse 29

विश्वेऽश्वनौ लोकपालास्तूष्णींबूतास्तदाभवन् । विष्णुं वरेण्यं केचिच्च प्रार्थयंतः समंततः

ထိုအခါ ဝိශ්ဝေဒေဝများ၊ အရှွင်နှစ်ပါးနှင့် လောကပာလများသည် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။ အချို့က အရပ်ရပ်မှ အထူးမြတ်သော ဗိṣṇုကို ဆုတောင်းပန်ကြ၏။

Verse 30

एवं भूतस्तदा यज्ञो जातस्तस्य दुरात्मनः । दक्षस्य ब्रह्मबंधोश्च ऋषयो भयमागताः

ဤသို့ဖြစ်ရာ ယဇ္ဉပူဇာသည် ထိုဒုရాత్మ ဒက္ခ—ဗြဟ္မဘန္ဓု (ဗြာဟ္မဏဟု အမည်သာရှိသူ) အတွက် ထိုသို့သော အဆုံးသတ်သို့ ရောက်လေ၏။ ရှိသီတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း ခံစားကြ၏။

Verse 31

एतस्मिन्नंतरे विप्रा नारदेन महात्मना । कथितं सर्वमेवैतद्दक्षस्य च विचेष्टितम्

ထိုအကြားကာလ၌၊ ဟေ ဗြာဟ္မဏတို့၊ မဟာတ္မာ နာရဒသည် ဒက္ခ၏ အပြုအမူနှင့် မကောင်းသော လုပ်ရပ်တို့အပါအဝင် ဤအရာအားလုံးကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 32

तदाकर्ण्येश्वरो वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । चुकोप परमं क्रुद्ध आसनादुत्पतन्निव

နာရဒ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားကို ကြားသော် အီශ්ဝရသည် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်၍ ထိုင်ခုံမှ ခုန်ထလာမည်ဟု ထင်ရအောင် ပြင်းထန်စွာ ချက်ချင်း က怒လေ၏။

Verse 33

उद्धृत्य च जटां रुद्रो लोकसंहारकारकः । आस्फोटयामास रुषा पर्वतस्य शिरोपरि

ထို့နောက် လောကပျက်သုဉ်းစေသူ ရုဒ္ဒရသည် မိမိ၏ ဂျဋာဆံပင်ကို မြှောက်ကာ ဒေါသဖြင့် တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်ရိုက်နှက်하였다။

Verse 34

ताडनाच्च समुद्भूतो वीरभद्रो महायशाः । तथा काली समुत्पन्ना भूतकोटिभिरावृता

ထိုရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့အတူ ကာလီလည်း ပူတအစုအဝေး ကုဋိကုဋိဖြင့် ဝန်းရံလျက် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 35

कोपान्निःश्वसितेनैव रुद्रस्य च महात्मनः । जातं ज्वराणां च शतं सन्निपातास्त्रयोदश

မဟာသတ္တိရှိသော ရုဒ္ဒရ၏ ဒေါသထွက်သက်ရှုထုတ်ခြင်းတစ်ခုပင်လျှင် အဖျားရောဂါ တစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး သေမင်းဆန်သော စန္နိပါတ် ဆယ့်သုံးမျိုးလည်း ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 36

विज्ञप्तो वीरभद्रेण रुद्रो रौद्रपराक्रमः । किं कार्यं भवतः कार्यं शीघ्रमेव वद प्रभो

ထို့နောက် ဝီရဘဒ္ဒရသည် ရောဒြပါရက్రమရှိသော ရုဒ္ဒရအား လျှောက်ထား၏— “အရှင်အတွက် ဘာကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း။ အရှင်၊ ချက်ချင်း မိန့်ကြားပါ။”

Verse 37

इत्युक्तो भगवान्रुद्रः प्रेषयामास सत्वरम् । गच्छ वीर महा बाहो दक्षयज्ञं विनाशय

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသော ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရသည် ချက်ချင်း စေလွှတ်၍— “သွားလော့၊ သူရဲကောင်း မဟာဗာဟု၊ ဒက္ခ၏ ယဇ్ఞကို ဖျက်ဆီးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 38

शासनं शिरसा धृत्वा देवदेवस्य शूलिनः । कालिकाऽलिहितो वीरः सर्वभूतैः समावृतः । वीरभद्रो महातेजा ययौ दक्षमखं प्रति

နတ်တို့၏နတ်၊ သုံးချွန်ကိုင်ရှင် သီဝ၏ အမိန့်ကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဂါဠီ၏ အမှတ်တံဆိပ်ခံရပြီး ဘူတအဖွဲ့အစုတို့ ဝန်းရံလျက် တေဇာကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒရ သည် ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉပွဲသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 39

तदानीमेव सहसा दुर्निमित्तानि चाभवन् । रूक्षो ववौ तदा वायुः शर्कराभिः समावृतः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ရုတ်တရက် အမင်္ဂလာနိမိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုခဏ၌ လေသည် ကြမ်းတမ်းစွာ တိုက်ခတ်လာပြီး ကျောက်မှုန့်နှင့် သဲမှုန့်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

Verse 40

असृग्वर्षति देवश्च तिमिरेणाऽवृता दिवशः । उल्कापाताश्च बहवः पेतुरुर्व्यां सहस्रशः

ကောင်းကင်မှ သွေးမိုးရွာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး နေ့အလင်းသည် မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ထို့ပြင် မီးလုံးကျ (ဥလ္ကာ) များစွာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ထောင်ချီ၍ ကျဆင်းလာ၏။

Verse 41

एवंविधान्यरिष्टानि ददृशुर्विबुधादयः । दक्षोऽपि भयमापन्नो विष्णुं शरणमाययौ

ဤသို့သော ဘေးအန္တရာယ်နှင့် အမင်္ဂလာနိမိတ်များကို နတ်တို့နှင့် အခြားသူများ မြင်ကြသဖြင့် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်ကြ၏။ ဒက္ခလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းဝင်လာ၍ ဗိဿနုထံ သရဏံယူသွား၏။

Verse 42

रक्षरक्ष महाविष्णो त्वं हि नः परमो गुरुः । यज्ञोऽसि त्वं सुरश्रेष्ठ भयान्मां परिमोचय

“ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ၊ မဟာဗိဿနုရှင်! သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင့်ဆုံးသော ဂုရုတော် ဖြစ်၏။ နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်ရှင်၊ သင်သည် ယဇ္ဉပူဇာကိုယ်တိုင် ဖြစ်၏—ဤကြောက်ရွံ့ခြင်းမှ ကျွန်ုပ်ကို လွတ်မြောက်စေပါ။”

Verse 43

दक्षेण प्रार्थ्य मानो हि जगाद मधुसूदनः । मया रक्षा विदातव्या भवतो नात्र संशयः

ဒက္ခက ဤသို့ တောင်းပန်လျှင် မဓုသူဒန (ဗိဿနု) က မိန့်တော်မူသည်— «သင်အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ငါပင် ပေးရမည်၊ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ»။

Verse 44

अपूज्या यत्र पूज्यंते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणी तत्र प्रवर्तंते दुर्भिक्षं त्वया धर्ममजानताः । ईश्वरावज्ञया सर्वं विफलं च भविष्यति

«မထိုက်တန်သူကို ပူဇော်ကာ ထိုက်တန်သူကို မပူဇော်သည့်နေရာ၌ အဆိုးသုံးပါး ပေါ်ပေါက်သည်—အစာခေါင်းပါးခြင်း၊ သင်၏ ဓမ္မမသိမှုကြောင့် ဖြစ်သော ပျက်စီးခြင်း။ အရှင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုလျှင် အရာအားလုံး အကျိုးမဲ့ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 45

अपूज्या यत्र पूज्यं ते पूजनीयो न पूज्यते । त्रीणी तत्र प्रवर्तंते दुर्भिक्षं मरणं भयम्

«မထိုက်တန်သူကို ပူဇော်ကာ ထိုက်တန်သူကို မပူဇော်သည့်နေရာ၌ ကပ်ဘေးသုံးပါး ပေါ်ပေါက်သည်—အစာခေါင်းပါးခြင်း၊ သေခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း»။

Verse 46

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन माननीयो वृषध्वजः । अमानितान्महेशात्त्वां महद्भयमुपस्थितम्

«ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဝೃಷဓွဇ (နွားတံဆိပ်တော်ရှိသော ရှိဝ) ကို ဂုဏ်ပြုရမည်။ မဟေရှကို မဂုဏ်ပြုသဖြင့် သင့်ထံသို့ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ရောက်လာပြီ»။

Verse 47

अधुनैव वयं सर्वे प्रभवो न भवामहे । भवतो दुर्न्नयेनेव नात्र कार्या विचारणा

«ယခုအချိန်မှစ၍ ငါတို့အားလုံး မည်သူမျှ အာဏာရှင်သဘော၊ စွမ်းနိုင်သဘော မကျန်တော့။ သင်၏ လမ်းမှားသော အပြုအမူကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ စဉ်းစားရန် မလို»။

Verse 48

विष्णोस्तद्वचनं श्रुत्वा दक्षश्चिंतापरोऽभवत् । विविर्णवदनो भूत्वा तूष्णीमासीद्भुवि स्थितः

ဗိဿနု၏ စကားကို ကြားသော် ဒက္ခသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြီးစွာ ဖြစ်လာ၏။ မျက်နှာညှိုးနွမ်း၍ မြေပေါ်တွင် ရပ်ကာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

Verse 49

वीरभद्रो महाबाहू रुद्रेणैव प्रचोदितः । काली कात्यायनीशाना चामुंडा मुंडमर्द्दिनी

ရုဒြာကိုယ်တိုင်၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လက်တန်ခိုးကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒရ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့အပြင် ကာလီ၊ ကာတျာယနီ၊ အီရှာနာ နှင့် မုဏ္ဍကို သတ်သော ချာမုဏ္ဍာ တို့လည်း ပါလာ၏။

Verse 50

भद्रकाली तथा भद्रा त्वरिता वैष्णवी तथा । नवदुर्गादिसहितो भूतानां च गणो महान्

ထို့အပြင် ဘဒ္ရကာလီ၊ ဘဒ္ရာ၊ တွဝရိတာ နှင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝီ တို့လည်း ရောက်လာ၏။ နဝဒုရ္ဂာတို့နှင့် အခြားသူများပါဝင်သော သတ္တဝါအစုကြီး မဟာတပ်ဖွဲ့လည်း လိုက်ပါလာ၏။

Verse 51

शाकिनी डाकिनी चैव भूतप्रमथगुह्यकाः । तथैव योगिनीचक्रं चतुः षष्ट्या समन्वितम्

ထို့အပြင် ရှာကိနီနှင့် ဒာကိနီတို့၊ ဘူတများ၊ ပရမထများ၊ ဂုဟျကများလည်း ရှိ၏။ ထို့တူ ယောဂိနီစက်ဝိုင်းသည် ယောဂိနီ ၆၄ ပါးဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ရှိ၏။

Verse 52

निजन्मुः सहसा तत्र यज्ञवाटं महाप्रभम् । वीरभद्रसमेता सर्वे हरपराक्रमाः । दशबाहवस्त्रिनेत्रा जटिला रुद्रभूषणाः

ထိုအခါ သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် အလင်းရောင်တောက်ပ၍ အင်အားကြီးသော ယဇ္ဉဝါဋသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။ ဝီရဘဒ္ဒရနှင့်အတူရှိသော သူတို့အားလုံးသည် ဟရ (ရှီဝ) ၏ သတ္တိတော်ကဲ့သို့ ရဲရင့်ကြပြီး လက်ဆယ်ဖက်၊ မျက်စိသုံးလုံး၊ ဆံပင်ဂျဋာဖြစ်ကာ ရုဒြာ၏ အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 53

पार्षदाः शंकरस्यैते सर्वे रुद्रस्वरूपिणः । पंचवक्त्रा नीलकंठाः सर्वे ते शस्त्रपाणयः

ဤသူတို့သည် သင်္ကရာ၏ အနီးကပ်အမှုထမ်းများဖြစ်၍ အားလုံး ရုဒ္ဒရ၏ အရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားကြသည်—မျက်နှာငါးပါး၊ လည်ပင်းပြာ၊ လက်တွင်လည်း လက်နက်ကိုင်ဆောင်ကြ၏။

Verse 54

छत्रचामरसंवीताः सर्वे हरपराक्रमाः । दशबाहवस्त्रिनेत्रा जटिला रुद्रभूषणाः

ထီးနှင့် ယက်အမြီးပန်ကာတို့ဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ အားလုံးသည် ဟရ၏ သတ္တိဗလကို ထင်ရှားစေကြသည်—လက်ဆယ်ပါး၊ မျက်စိသုံးပါး၊ ဇဋာဆံပင်နှင့် ရုဒ္ဒရ၏ အမှတ်တံဆိပ်အလှဆင်များကို ဆင်ယင်ထားကြ၏။

Verse 55

अर्धचंद्रधराः सर्वे सर्वे चैव महौजसः । सर्वे ते वृषभारूढाः सर्वे ते वेषभूषणाः

အားလုံးသည် လဝက်ကို ဆောင်ထားကြပြီး၊ အားလုံးပင် တောက်ပသန်မာသော အိုဇာအင်အားကြီးသူများဖြစ်ကြ၏။ အားလုံးသည် နွားပေါ်စီး၍၊ မိမိတို့၏ ထူးခြားသော ဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 56

सहस्रबाहुर्भुजगाधिपैर्वृतस्त्रिलोचनो भीमबलो भयावहः । एभिः समेतश्च तदा महात्मा स वीरभद्रोऽभिजगाम यज्ञम्

လက်တစ်ထောင်ရှိ၍ နဂါးမင်းများက ဝန်းရံထားသကဲ့သို့၊ မျက်စိသုံးပါး၊ အင်အားကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ ထိတ်လန့်စရာဖြစ်သော မဟာအတ္မာ ဝီရဘဒ္ဒရသည် သူတို့နှင့်အတူ ထိုအခါ ယဇ္ဉပွဲသို့ ချီတက်သွား၏။

Verse 57

युग्यानां च सहस्रेण द्विप्रमाणेन स्यंदनम् । सिंहानां प्रयुतेनैव वाह्यमानं च तस्य तत्

သူ၏ ရထားသည် ဆင်တစ်ကောင်အရွယ်အစားမျှ ကြီးမား၍၊ ချည်တပ်ထားသော မြင်းတစ်ထောင်က ဆွဲယူကြသကဲ့သို့၊ ထို့ပြင် ခြင်္သေ့အရေအတွက် များစွာ (ပရယုတ) ကလည်း သယ်ဆောင်မောင်းနှင်ကြ၏။

Verse 58

तथैव दंशिताः सिंहा बहवः पार्श्वरक्षकाः । शार्दूला मकरा मत्स्या गजाश्चैव सहस्रशः । छत्राणि विविधान्येव चामराणि तथैव च

ထိုနည်းတူ လက်နက်ဆင်ထားသော ခြင်္သေ့များ အများအပြားသည် ဘေးဖက်ကာကွယ်သူများအဖြစ် ရပ်တည်ကြ၏။ ကျားများ၊ မကရာများ၊ ငါးများနှင့် ဆင်များ ထောင်ချီလည်း ရှိကာ၊ မျိုးစုံသော ထီးတော်များနှင့် ယက်အမြီးပန်ကာများလည်း ပါရှိ၏။

Verse 59

मूर्द्धनिध्रियमाणानि सर्वतोग्राणि सर्वशः । ततो भेरीमहानादाः शंखाश्च विविधस्वनाः । पटहा गोमुखाश्चैव श्रृंगाणि विविधानि च

ခေါင်းပေါ်တွင် မြှောက်တင်ထား၍ အစွန်အဖျားများကို အရပ်ရပ်သို့ ညွှန်ထားကြ၏။ ထို့နောက် ဘေရီဒရမ်ကြီးများ၏ သံမြည်ဟုန်ဟုန်၊ အသံမျိုးစုံရှိသော သင်္ခါများ၊ ထို့ပြင် ပဋဟာဒရမ်များ၊ ဂိုမုခာဟွန်းများနှင့် မျိုးစုံသော ချိုတံပိုးများလည်း မြည်ဟည်းလာ၏။

Verse 60

ततोऽवाद्यंत तान्येव घनानि सुषिराणि च । कलगानपराः सर्वे सर्वे मृदंगवादिनः

ထို့နောက် ထိုတူရိယာများကို တီးခတ်ကြ၏—အသံတင်းတိမ်သော တီးဝိုင်း (ထုတီး) များနှင့် လေတီး (ပေါက်တီး) များပါဝင်သည်။ အားလုံးသည် တိုင်းတာထားသော သီချင်းဆိုမှု၌ အာရုံစိုက်ကြပြီး၊ အားလုံးသည် မృဒင်္ဂ (mṛdaṅga) ဒရမ်တီးသူများဖြစ်ကြ၏။

Verse 61

अनेकलास्यसंयुक्ता वीरभद्राग्रतोभवन् । रणवादित्रनिर्घोषैर्जगर्जुरमितौजसः

အကမျိုးစုံဖြင့် ကပြကာ ဗီရဘဒြာ၏ ရှေ့တော်၌ လှုပ်ရှားကြ၏။ စစ်တူရိယာသံများ၏ ဟုန်ဟုန်မြည်သံကြားတွင် အင်အားမတိုင်းတာနိုင်သူတို့သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။

Verse 62

तेन नादेन महता नादितं भुवनत्रयम् । एवं सर्वे समायाता गणा रुद्रप्रणोदिताः

ထိုကြီးမားသော ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသွား၏။ ထို့ကြောင့် ရုဒြာ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဂဏများအားလုံး စုဝေးလာကြ၏။

Verse 63

यज्ञवाटं च दक्षस्य विनाशार्थं प्रहारिणः । रजसा चाऽवृतं व्योम तमसा च वृता दिशः

ဒက္ခ၏ ယဇ္ဉဝါဋကို ဖျက်ဆီးရန် တိုက်ခိုက်လာသော ဖျက်ဆီးသူတို့သည် ရှေ့တိုးလာကြ၏။ မိုးကောင်းကင်သည် ဖုန်မှုန့်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ အရပ်အနှံ့သည် မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် ပိတ်ကွယ်သွား၏။

Verse 64

सप्तद्वीपवती पृथ्वी चचाल साद्रिकानना । ते दृष्ट्वा महदाश्चर्य्यं लोकक्षयकरं तदा

ခုနစ်ဒွိပပါဝင်သော မြေကြီးသည် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များနှင့်အတူ တုန်လှုပ်သွား၏။ ကမ္ဘာများကို ပျက်စီးစေနိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသော အံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်၍ ထိုအခါ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

Verse 65

उत्तस्थुर्युगपत्सर्वे देवदैत्यनिशाचराः । ते वै ददृशुरायांतीं रुद्रसेना भयावहाम्

နတ်များ၊ ဒೈတျများနှင့် ညအတွင်း လှည့်လည်သူတို့ အားလုံးသည် တပြိုင်နက် ထတက်ကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒ္ရ၏ စစ်တပ် လာရောက်နေသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 66

पृथ्वीं केचित्समायाता गगने केचिदागताः । दिशश्च प्रदिशश्चैव समावृत्य तथापरे

အချို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းလာကြ၍ အချို့သည် မိုးကောင်းကင်၌ ရောက်လာကြ၏။ အခြားသူတို့သည်လည်း အရပ်ကြီးများနှင့် အရပ်ခွဲများကို ဖုံးလွှမ်းအောင် ပြန့်နှံ့သွားကြ၏။

Verse 67

अनंता ह्यक्षयाः सर्वे शूरा रुद्रसमा युधि । एवंभूतं च तत्सैन्यं रुद्रैश्च परिवारितम् । दृष्ट्वो चुर्विस्मिताः सर्वे यामोऽद्य शस्त्रपाणयः

ထိုသူရဲကောင်းတို့အားလုံးသည် အဆုံးမရှိ မကုန်ခန်းသူများဖြစ်၍ စစ်ပွဲ၌ ရုဒ္ရနှင့် တန်းတူကြ၏။ ထိုစစ်တပ်သည် ရုဒ္ရတို့ဖြင့် ဝိုင်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုကိုမြင်၍ အားလုံး အလွန်အံ့ဩကာ «ယနေ့ ငါတို့ လက်နက်ကိုင်၍ ရှေ့တိုးရမည်» ဟု တွေးကြ၏။

Verse 68

इंद्रो हि गजमारूढो मृगारूढः सदागतिः । यमो महिषमारूढो यमदंडसमन्वितः

ဣန္ဒြာသည် ဆင်စီး၍၊ အမြဲလှုပ်ရှားသော ဝါယုသည် သမင်စီး၍၊ ယမသည် ကျွဲစီးကာ အပြစ်ဒဏ်တံ杖ကို ကိုင်ဆောင်လျက်—အားလုံး အသင့်ရပ်နေကြ၏။

Verse 69

कुबेरः पुष्पकारूढः पाशी मकरमेव च । अग्निर्बस्तमारूढो निरृतिः प्रेतमेव च

ကူဗေရသည် ပုෂ္ပကာ (ကောင်းကင်ယာဉ်) စီး၍၊ ဝရုဏသည် ကြိုးပတ် (ပာရှ) ကိုင်ကာ မကရပေါ် စီး၏။ အဂ္နိသည် ဆိတ်စီး၍၊ နိရృతိသည် ပရေတပေါ် စီး၏။

Verse 70

तथान्ये सुरसंघाश्च यक्षचारणगुह्यकाः । आरुह्य वाहनान्येव स्वानिस्वानि प्रतिपिनः

ထို့အတူ အခြားသော ဒေဝတားအဖွဲ့များ—ယက္ခ၊ စာရဏ၊ ဂုဟျကတို့လည်း မိမိတို့အဖွဲ့အလိုက် မိမိတို့ယာဉ်များပေါ် တက်စီးကြ၏။

Verse 71

स्वेषामुद्योगमालोक्य दक्षश्चाश्रुमुखस्ततः । दंडवत्पतितो भूमौ सर्वानेवाभ्यभाषत

သူတို့၏ အားထုတ်ပြင်ဆင်မှုကို မြင်သော် ဒက္ခသည် မျက်ရည်ဝဲလာပြီး၊ ဒဏ္ဍဝတ် (အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့) ဖြင့် မြေပေါ် လဲကျကာ အားလုံးကို မိန့်ကြား၏။

Verse 72

युष्मद्बलेनैव मया यज्ञः प्रारंभितो महान् । सत्कर्मसिद्धये यूयं प्रमाणं सुमहाप्रभाः

«သင်တို့၏ အင်အားကြောင့်သာ ငါသည် ဤမဟာယဇ္ဉကို စတင်နိုင်ခဲ့၏။ သဒ္ဓာကောင်းကင် (သတ္ကမ္မ) ပြီးမြောက်စေရန်၊ အလွန်တောက်ပသော သင်တို့သည် အာဏာပမာဏနှင့် သက်သေတရားပင် ဖြစ်ကြ၏။»

Verse 73

विष्णो त्वं कर्मणः साक्षाद्यज्ञानां परिपालकः । धर्मस्य वेदगर्भस्य ब्रह्मण्यस्त्वं च माधव

အို ဗိဿဏု၊ သင်သည် ယဇ္ဉကမ္မ၏ တိုက်ရိုက်ထင်ရှားသော အင်အားဖြစ်၍ ယဇ္ဉများကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူ ဖြစ်၏။ ဝေဒကို မိခင်ဝမ်းအဖြစ်ထားသော ဓမ္မကို ထောက်တည်သူလည်း သင်ပင်၊ အို မာဓဝ၊ သင်သည် ဗြဟ္မန်နှင့် သန့်ရှင်းသော အကြောင်းတရားကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်၏။

Verse 74

तस्माद्रक्षा विधातव्या यज्ञस्याऽस्य महाप्रभो । दक्षस्य वचनं श्रुत्वा उवाच मधुसूदनः

ထို့ကြောင့် အို မဟာပရဘု၊ ဤယဇ္ဉအတွက် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို စီမံရမည်။ ဒက္ခ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မဓုသူဒနက ပြန်လည်မိန့်ကြား၏။

Verse 75

मया रक्षा विधातव्या धर्मस्य परिपालने । तत्सत्यं तु त्वयोक्तं हि किं तु तस्य व्यतिक्रमः

ဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရန် ကာကွယ်မှုကို ငါပင် စီမံရမည်။ သင်ပြောသောအရာသည် အမှန်ပင်—သို့သော် ထိုဓမ္မကို ချိုးဖောက်ခြင်း မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 76

यातस्त्वद्यैव यज्ञस्य यत्त्वयोक्तं सदाशिवम् । नैमिषेऽनिमिषक्षेत्रे तदा किं न स्मृतं त्वया

သင်သည် ယနေ့ပင် ဤယဇ္ဉသို့ သွားခဲ့ပြီ—သို့သော် နိုင်မိရှ၌၊ မျက်မပိတ်သော ရှင်တော်များ၏ နယ်မြေ၌ သင်ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သော စဒါရှီဝကို အဘယ်ကြောင့် မမှတ်မိသနည်း။

Verse 77

योऽयं रुद्रो महातेजा यज्ञरूपः सदाशिवः । यज्ञबाह्यः कृतो मूढ तच्च दुर्म्मत्रितं तव

ဤရုဒြာသည် တေဇာအလွန်ကြီးမား၍ ယဇ္ဉပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သော စဒါရှီဝပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် မိုက်မဲသူရေ၊ သင်က သူ့ကို ယဇ္ဉအပြင်ဘက်သို့ ထုတ်ထားသည်—ထိုသည် သင့်၏ မကောင်းသော အကြံအစည်နှင့် လမ်းမှားသော စီမံချက်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 78

रुद्रकोपाच्च को ह्यत्र समर्थो रक्षणे तव । न पश्यामि च तं विप्र त्वां वै रक्षति दुर्म्मतिम्

ရုဒြ၏ဒေါသကြောင့်—ဤနေရာ၌ သင့်ကိုကာကွယ်နိုင်မည့်သူ မည်သူရှိနိုင်သနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင့်ကို အမှန်တကယ်ကာကွယ်နိုင်သူကို မမြင်ရ၊ မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူရေ။

Verse 79

किं कर्म्म किमकर्म्मेति तन्न पश्यसि दुर्म्मते । समर्थं केवलं कर्मन भविष्यति सर्वदा

အို မိုက်မဲသောသူ၊ မည်သည်က မှန်ကန်သောကမ္မ၊ မည်သည်က အကမ္မဟု သင်မခွဲခြားနိုင်။ ကမ္မတစ်ခုတည်းသာဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ အမှန်တကယ် အားကောင်းမလာနိုင်။

Verse 80

सेश्वरं कर्म विद्ध्योतत्समर्थत्वेन जायते । न ह्यन्यः कर्म्मणो दाता ईश्वरेण विना भवेत्

ကမ္မသည် အရှင် (ဣဿဝရ) နှင့်ပေါင်းစည်းသောအခါမှသာ အကျိုးသက်ရောက်၍ အားကောင်းလာသည်ဟု သိလော့။ ဣဿဝရမရှိလျှင် ကမ္မ၏ အင်အားနှင့် အကျိုးကို ပေးနိုင်သူ အခြားမရှိနိုင်။

Verse 81

ईश्वरस्य च ये भक्ताः शांतास्तद्गतमानसाः । कर्म्मणो हि फलं तेषां प्रयच्छति सदाशिवः

ဣဿဝရ၏ ဘက္တများသည် ငြိမ်းချမ်း၍ စိတ်ကို ထိုအရှင်၌ တည်စေသူများဖြစ်ကြ၏။ ထိုသူတို့၏ ကမ္မဖလကို စဒါရှီဝ ကိုယ်တိုင် ပေးတော်မူ၏။

Verse 82

केवलं कर्म चाश्रित्य निरीश्वरपरा जनाः । निरयं ते च गच्छंति कोटियज्ञशतैरपि

ကမ္မပူဇာကိုသာ အားကိုး၍ ဘုရားမရှိဟုယူဆသည့် အမြင်၌ တည်နေသူများသည် နတ်မဲ့အယူကြောင့် နရကသို့ ကျရောက်ကြသည်—ယဇ္ဉပေါင်း သန်းရာချီ ပြုလုပ်သော်လည်း။

Verse 83

पुनः कर्ममयैः पाशैर्बद्धा जन्मनिजन्मनि । निरयेषु प्रपच्यंते केवलं कर्म्मरूपिणः

ကမ္မဖြင့်လုပ်သောကြိုးပတ်များကြောင့် မွေးဖွားတိုင်း မွေးဖွားတိုင်း ထပ်မံချည်နှောင်ခံရ၍၊ ကမ္မကိုသာ မိမိ၏အတ္တဟုယူသူတို့သည် နရကများတွင် မီးဖြင့်ချက်သကဲ့သို့ ဒုက္ခခံရ၏။