Adhyaya 29

Verse 1

लोमश उवाच । उभे सेने तदा तेषां सुराणां चामरद्विषाम् । अनेकाश्चर्यसंवीते चतुरंगबलान्विते । विरेजतुस्तदान्योऽन्यं गर्जतो वांबुदागमे

လောမသက ဆိုသည် - ထိုအခါ နတ်ဘုရားများနှင့် ၎င်းတို့၏ ရန်သူများ၏ စစ်တပ်နှစ်ခုသည် အံ့ဖွယ် စစ်ကြောင်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားပြီး စစ်သည်လေးပါးနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ မိုးရာသီ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးတိမ်များကဲ့သို့ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် တောက်ပနေကြသည်။

Verse 2

एतस्मिन्नन्तरे तत्र वल्गमानाः परस्परम् । देवासुरास्तदा सर्वे युयुधुश्च महाबलाः

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာ၌ တန်ခိုးကြီးမားသော နတ်ဘုရားများနှင့် အသူရာတို့သည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် ထိုးစစ်ဆင်လျက် တိုက်ပွဲဝင်ကြလေသည်။

Verse 3

युद्धं सुतुमुलं ह्यासीद्देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुण्डांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत

တိုက်ပွဲသည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဒေတျာတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ဆူညံရှုပ်ထွေးလှသည်။ ခဏချင်းတွင် နေရာအနှံ့အပြားသည် ပြတ်တောက်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာများနှင့် ဦးခေါင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

Verse 4

भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । केषांचिद्बाहविश्छिन्नाः खड्गपातैः सुदारुणैः

ထိုနေရာတွင် ရာပေါင်းများစွာ၊ အမှန်စင်စစ် ထောင်ပေါင်းများစွာသော သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကုန်၏။ အချို့မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားချက်များကြောင့် လက်မောင်းများ ပြတ်တောက်ကုန်ကြသည်။

Verse 5

मुचुकुंदो हि बलवांस्त्रैलोक्येऽमितविक्रमः

မုစုကုန္ဒသည် အလွန်အားကြီး၍ လောကသုံးပါးတစ်လျှောက် မတိုင်းတာနိုင်သော ဗီရိယရှိသူဖြစ်၏။

Verse 6

तारको हि तदा तेन मुचुकुंदेन धीमता । खड्गेन चाहतास्तत्र सर्वप्राणेन वक्षसि । प्रसह्य तत्प्रहारं च प्रहसन्वाक्यमब्रवीत्

ထို့နောက် တာရကသည် ဉာဏ်ရှိသော မုစုကုန္ဒ၏ ဓားဖြင့် ရင်ဘတ်၌ အားအပြည့်ဖြင့် ထိုးခတ်ခံရသော်လည်း ထိုထိုးခတ်မှုကို ခံတည်ကာ ရယ်မောလျက် ဤစကားကို ပြော၏။

Verse 7

किं रे मूढ त्वया चाद्य कृतमस्ति बलादिदम् । न त्वया योद्धुमिच्छामि मानुषेणैव लज्जया

«ဟေ့ မိုက်မဲသူ၊ ယနေ့ ဤအားပြမှုဖြင့် မင်းဘာကို ဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့သနည်း။ လူသားတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရခြင်းကို ရှက်ကြောက်သဖြင့် မင်းနှင့် မတိုက်ချင်ပါ» ဟုဆို၏။

Verse 8

तारकस्य वचः श्रुत्वा मुचुकुंदोऽभ्यभाषत । मया हतोऽसि दैत्येंद्र नान्यो भवितुमर्हसि

တာရက၏စကားကို ကြားသော် မုစုကုန္ဒက ပြန်ဆို၏— «ဒೈತ್ಯတို့၏အရှင်၊ မင်းကို ငါသတ်ပြီးပြီ; အခြားအဖြစ် မဖြစ်နိုင်» ဟု။

Verse 9

दृष्ट्वा मे खड्गसंपातं न त्वं तिष्ठसि चाग्रतः । त्वां हन्मि पश्य मे शौर्यं दैत्यराज स्थिरो भव

«ငါ့ဓားလှုပ်ရှားမှုကို မြင်လျက်နဲ့ မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ မရပ်သေးသလား။ မင်းကို ငါသတ်မည်—ငါ့သတ္တိကို ကြည့်လော့၊ ဒာနဝတို့၏ဘုရင်၊ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်လော့» ဟုဆို၏။

Verse 10

एवमुक्त्वा तदा वीरो मुचुकुंदो महाबलः । यावज्जघान खड्गेन तावच्छक्त्या समाहतः । मांधातुस्तनयस्तत्र पपात रणमंडले

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် အင်အားကြီးသော သူရဲကောင်း မုစုကုန္ဒ သည် ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လေ၏။ ထိုခဏတည်းကပင် «သက္တိ» လက်နက်ဖြင့် ထိခိုက်ခံရ၍ မာန္ဓာတೃ၏ သားသည် စစ်မြေပြင်၌ လဲကျသွား၏။

Verse 11

पतितस्तत्क्षणादेव चोत्थितः परवीरहा

လဲကျသော်လည်း ထိုခဏတည်းကပင် ပြန်လည်ထလာ၏—ရန်သူသူရဲကောင်းတို့ကို သတ်နိုင်သူ။

Verse 12

स सज्जमानोतिमहाबलो वै हंतुं तदा दैत्यपतिं च तारकम् । ब्रह्मास्त्रमुद्यम्य धनुर्गृहीत्वा मांधातृपुत्रो भुवनैकजेता

ထို့နောက် အင်အားအလွန်ကြီးသော မာန္ဓာတೃ၏ သား—လောကတစ်လောကလုံးကို အောင်နိုင်သူ—သည် ဒါနဝတို့၏ အရှင် တာရကကို သတ်ရန် ပြင်ဆင်လေ၏။ ဓနုကို ကိုင်ကာ ဘြဟ္မာအஸ္တရ (Brahmāstra) ကို မြှောက်တင်လေ၏။

Verse 13

स तारकं योद्धकामस्तरस्वी रुषान्वितोत्फुल्लविलोचनो महान् । स नारदो ब्रह्मसुतो बभाषे तदा नृवीरं मुचुकुंदमेवम्

တာရကနှင့် တိုက်လိုစိတ်ဖြင့် အားထက်သန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော်—ကြီးမြတ်၍ ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးကျယ်ပြန့်နေသောသူ—ထိုအခါ ဘြဟ္မာ၏ သား နာရဒသည် လူသူရဲကောင်း မုစုကုန္ဒအား ဤသို့ ပြောကြားလေ၏။

Verse 14

न तारको हन्यते मानुषेण तस्मादेतन्मा विमोचीर्महास्त्रम्

«တာရကကို လူသားဖြင့် မသတ်နိုင်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ဤမဟာလက်နက်ကို မလွှတ်ပါနှင့်» ဟု ဆို၏။

Verse 15

निशम्य वचनं तस्य देवर्षेर्नारदस्य च । मुचुकुंद उवाचेदं भविता कोऽस्य मारकः

ဒေဝရ္ဿိ နာရဒ၏ စကားကို ကြားသိပြီး မုစုကုန္ဒက ဆိုသည်—«ထိုသူကို သတ်မည့်သူကား မည်သူနည်း?»

Verse 16

तदोवाच महातेजा नारदो दिव्यदर्शनः । एनं हंता कुमारश्च कुमारोऽयं शिवात्मजः

ထို့နောက် တေဇာကြီး၍ ဒိဗ္ယဒർശနရှိသော နာရဒက ဆိုသည်—«သူ့ကို သတ်မည့်သူမှာ ကုမာရ ဖြစ်၏။ ဤကုမာရသည် ရှိဝ၏ သားတော်ဖြစ်သည်»

Verse 17

तस्माद्भवद्भिः स्थातव्यमैकपद्येन युध्यताम् । तिष्ठ त्वं चायतो भूत्वा मुचुकुंद महामते

«ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံး တစ်စိတ်တစ်သဘောတည်း ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်၍ တိုက်ခိုက်ကြလော့။ မဟာဉာဏ်ရှိ မုစုကုန္ဒ၊ သင်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်၍ အသင့်ရပ်နေပါ»

Verse 18

निशम्य वाक्यं च मनोहरं शुभं ह्युदीरितं तेन महाप्रभेण । सर्वे सुराः शांतिपरा बभूवुस्तेनैव साकं नृवरेणयत्नात्

ထိုမဟာတေဇာရှိသော ရှင်မြတ်က ပြောကြားသည့် မင်္ဂလာနှင့် စိတ်ချမ်းသာဖွယ် စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ဒေဝတော်အားလုံးသည် ငြိမ်းချမ်းရေးဘက်သို့ လှည့်လာကာ ထိုလူမြတ်နှင့်အတူ ကြိုးစား၍ ပေါင်းစည်းကြသည်

Verse 19

ततो दुंदुभयो नेदुः शंखाश्च कृतनिश्चयाः । ताडिता विविधैर्वाद्यैः सुरासुरसमन्वितैः

ထို့နောက် ဒုန္ဒုဘိ စည်ကြီးများ မြည်ဟည်းလာပြီး၊ သံခါးများကိုလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ခိုင်မာစွာဖြင့် ဖ吹ကြသည်။ ဒေဝနှင့် အသူရ စုဝေးရာတွင် တူရိယာမျိုးစုံကို တီးခတ်ကြ၏

Verse 20

जगर्जुरसुरास्तत्र देवान्प्रति कृतोद्यमाः । शिवकोपोद्भवो वीरो वीरभद्रो रुषान्वितः

ထိုနေရာ၌ အသူရတို့သည် ဟိန်းဟောက်ကာ ဒေဝတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ကြ၏။ ထို့နောက် ရှီဝ၏ အမျက်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော သူရဲကောင်း ဝီရဘဒ္ဒရသည် အမျက်ပြင်းထန်စွာ ရပ်တည်၏။

Verse 21

गणैर्बहुभिरासाद्य तारकं च महाबलम् । मुचुकुंदं पृष्ठतः कृत्वा तथैव च सुरानपि

ဂဏတို့ အများအပြားဖြင့် အင်အားကြီး တာရကကို ဝိုင်းရံကာ၊ မုချုကွန်ဒကို နောက်ဘက်တွင် ထား၍ ဒေဝတို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ စီရင်ကာ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံရန် နီးကပ်လာကြ၏။

Verse 22

तदा ते प्रमथाः सर्वे पुरस्कृत्य कुमारकम् । युयुधुः संयुगे तत्र वीरभद्रादयो गणाः

ထို့နောက် ပရမထတို့ အားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော ကုမာရကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ၊ ထိုစစ်မြေပြင်၌ ဝီရဘဒ္ဒရတို့ အပါအဝင် ဂဏတို့သည် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 23

त्रिशूलैरृष्टिभिः पाशैः खड्गैः परशुपाट्टिशैः । निजघ्नुः समरेन्योन्यं सुरासुरविमर्द्दने

ထရီရှူလ၊ လှံ၊ ကြိုးပတ်၊ ဓား၊ ပုဆိန်နှင့် စစ်ပုဆိန်တို့ဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြကာ၊ ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ တိုက်ပွဲကြမ်းတမ်းမှုအတွင်း ပျက်စီးမှုကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 24

तारको वीरभद्रेण त्रिशूलेन हतो भृशम् । पपात सहसा तत्र क्षण मूर्छापरिप्लुतः

တာရကသည် ဝီရဘဒ္ဒရ၏ ထရီရှူလဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ခံရ၍၊ ထိုနေရာ၌ ချက်ချင်း လဲကျသွားကာ ခဏတာ မူးဝေသတိလစ်ခြင်းနှင့် မောဟအတွင်း နစ်မြုပ်၏။

Verse 25

उत्थाय च मुहूर्त्ताच्च तारको दैत्यपुंगवः । लब्धसंज्ञो बलाविष्टो वीरभद्रं जघान च

ခဏအကြာတွင် တာရကာသည် ဒိုင်တျာတို့အထဲ၌ အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်၍ ပြန်လည်ထလာကာ သတိပြန်ရပြီး၊ အင်အားပြည့်ဝသဖြင့် ဝီရဘဒ္ဒရကို ပြန်လည်ထိုးနှက်하였다။

Verse 26

स शक्तिं च महातेजा वीरभद्रो हि तारकम् । त्रिशूलेन च घोरेण शिवस्यानुचरो बली

ထိုအခါ မဟာတေဇရှိသော ဝီရဘဒ္ဒရသည် ရှိဝ၏ အနုချရ အင်အားကြီးသူဖြစ်၍၊ တာရကာကို သက္တိလက်နက်နှင့်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ် တြိရှူလဖြင့်လည်း တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 27

एवं संयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं तयोर्जातं महात्मनोः

ဤသို့ တိုက်ခိုက်နေကြသော သူနှစ်ဦးသည် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြလျက်၊ မဟာသူရဲကောင်းနှစ်ဦးအကြား၌ အလွန်ပြင်းထန်သော ဒွန္ဒ္ဝယုဒ္ဓ ပေါ်ပေါက်လာ하였다။

Verse 28

सुरास्तत्रैव समरे प्रेक्षकाह्यभवंस्तदा । तयोर्भेरीमृदंगाश्च पटहानकगोमुखाः

ထိုစစ်မြေပြင်၌ ဒေဝတားတို့သည် ထိုအခါ ကြည့်ရှုသူများသာ ဖြစ်လာကြ၏။ သူနှစ်ဦးအတွက် စစ်ဘေရီနှင့် မృဒင်္ဂ တီးသံများ၊ ထို့ပြင် ပဋဟ၊ အာနက၊ ဂိုမုခ တို့လည်း မြည်ဟည်း하였다။

Verse 29

तथा डमरूनादेन व्याप्तमासीज्जगत्त्रयम् । तेन घोषेण महता युद्यमानौ महाबलौ

ထို့နောက် ဒမရုတီးသံကြီးကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး ပြည့်နှက်သွား၏။ ထိုမဟာဃောသအောက်၌ အင်အားကြီးသူနှစ်ဦးသည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နေကြ하였다။

Verse 30

शुशुभातेऽतिसंरब्धौ प्रहारैर्जरीकृतौ । अन्योन्यमभिसंरब्धौ तौ बुधांगारकाविव

ပြင်းထန်စွာဒေါသထွက်၍ ထိုးနှက်မှုများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သော်လည်း၊ တိုက်ပွဲအတွင်း၌ ထင်ရှားတောက်ပနေကြ၏—အနီးကပ်တွေ့ဆုံသကဲ့သို့ ဗုဒ္ဓဂြိုဟ်နှင့် အင်္ဂါဂြိုဟ်ကဲ့သို့။

Verse 31

नारदेन तदा ख्यातो वीरभद्रस्य तद्वधः । न रोचते च तद्वाक्यं वीरभद्रस्य वै तदा

ထိုအခါ နာရဒ မုနိသည် ထိုအဆုံးသတ်—ဝီရဘဒြ၏ သေဆုံးခြင်းကို ပြောကြားလေ၏။ သို့သော် ထိုစကားသည် ထိုအချိန်၌ ဝီရဘဒြအား မနှစ်သက်စေခဲ့။

Verse 32

नारदेन यदुक्तं हि तारकस्य वधं प्रति । यथा रुद्रस्तथा सोऽपि वीरभद्रो महाबलः

နာရဒ မုနိက တာရကကို သတ်ခြင်းအကြောင်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့၊ မဟာဗလ ဝီရဘဒြလည်း ရုဒြကဲ့သို့ အင်အားကြီးမား၏။

Verse 33

एवं प्रयुध्यमानौ तौ जघ्नतुश्चेतरेतरम् । अन्योन्यं स्वर्द्धमानौ तौ गर्जंतौ सिंहयोरिव

ထို့ကြောင့် ထိုနှစ်ဦးသည် တိုက်ခိုက်လျက် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကြ၏။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အင်အားတိုးကာ ရွှံ့မြည်သံထွက်ကြသည်မှာ ခြင်္သေ့နှစ်ကောင်ကဲ့သို့။

Verse 34

एवं तदा तौ भुवि युध्यमानौ महात्मना ज्ञानवतां वरेण । स वीरभद्रो हि तदा निवारितो वाक्यैरनेकैरथ नारदेन

ထိုအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေစဉ်၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မဟာတမ နာရဒသည် အကြံဉာဏ်စကား များစွာဖြင့် ဝီရဘဒြကို တားဆီးထိန်းချုပ်လေ၏။

Verse 35

तथा निशम्य तद्वाक्यं नारदस्य मुखोद्गतम् । वीरभद्रो रुषाविष्टो नारदं प्रत्युवाच ह

နာရဒ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဝီရဘဒ္ဒရသည် ဒေါသအလွန်တက်ကာ နာရဒအား ပြန်လည်ဆို하였다။

Verse 36

तारकं च वधिष्यामि पश्य मेऽद्य पराक्रमम् । आनयंति च ये वीराः स्वामिनं रणसंसदि । ते पापिनो ह्यधर्मिष्ठा विमृशंतिरणं गताः

«တားရကကိုလည်း ငါသတ်မည်—ယနေ့ ငါ၏ သတ္တိဗလကို ကြည့်လော့! စစ်ပွဲအစုအဝေးသို့ မိမိသခင်ကို ခေါ်ဆောင်လာသော စစ်သည်တို့သည် အပြစ်သား၊ အဓမ္မအလွန်ပြုသူများပင်; စစ်ထဲဝင်ပြီးမှ စဉ်းစားချင့်ချိန်နေကြသည်»။

Verse 37

भीरवस्ते तु विज्ञेया न वाच्यास्ते कदाचन । त्वं न जानासि देवर्षे योधानां च प्रतिक्रियाम्

«သူတို့ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့သူများဟု သိမှတ်ရမည်; မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ပြသင့်။ အို ဒေဝရ္ဓိ၊ သင်သည် စစ်သည်တို့၏ တုံ့ပြန်ပုံနှင့် အကျင့်အကြံကို မသိသေး»။

Verse 38

मृत्युं च पृष्ठतः कृत्वा रणभूमौ गतव्यथाः । शस्त्राशस्त्रैर्भिन्नगात्राः प्रशस्ता नात्र संशयः

«သေခြင်းကို နောက်ဘက်တွင် ထားကာ စစ်မြေသို့ ဝေဒနာမရှိဘဲ သွားကြသည်; လက်နက်နှင့် မြားတို့ကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါ ပိုင်းခြားပျက်စီးသော်လည်း ချီးမွမ်းခံရသည်—သံသယမရှိ»။

Verse 39

इत्युक्त्वा चावदद्देवान्वीरभद्रो महाबलः । श्रुण्वंतु मम वाक्यानि देवा इन्द्रपुरोगमाः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အင်အားကြီး ဝီရဘဒ္ဒရသည် ဒေဝတို့အား မိန့်ကြား하였다။ «အင်ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတို့၊ ငါ၏ စကားကို ကြားကြလော့»။

Verse 40

अतारकां महीं चाद्य करिष्ये नात्र संशयः

«ယနေ့ ငါသည် တာရကကို ဖယ်ရှား၍ မြေကြီးကို ကင်းစင်စေမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ»။

Verse 41

अथ त्रिशूलमादाय तारकेण युयोध सः । वृषारूढैरनेकैश्च त्रिशूलवरधारिभिः

ထို့နောက် သူသည် တြိရှူလ (သုံးချွန်လှံ) ကို ကိုင်ယူ၍ တာရကနှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏; နွားစီး၍ တြိရှူလကိုင် စစ်သည်များ အများနှင့်အတူ။

Verse 42

कपर्द्दिनो वृषांकाश्च गणास्तेतिप्रहारिणः । वीरभद्रं पुरस्कृत्य वीरभद्रपराक्रमाः

ထို ဂဏာတို့သည်—ဇဋာဆံပင်ထုံးထား၍ နွားအမှတ်တံဆိပ်ကို ဆောင်သူများ—တြိရှူလဖြင့် ထိုးနှက်ကြ၏; ဝီရဘဒ္ဒရကို ရှေ့တန်းတင်၍ ဝီရဘဒ္ဒရ၏ သတ္တိတော်ဖြင့် တိုးတက်ကြ၏။

Verse 43

त्रिशूलधारिणः सर्वे सर्वे सर्पागभूषणाः । सचंद्रशेखराः सर्वे जटाजूटविभूषिताः

သူတို့အားလုံးသည် တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏; အားလုံးသည် မြွေတို့ဖြင့် အလှဆင်ထားကြ၏; အားလုံးသည် လကို ဦးထုပ်ကဲ့သို့ ဆောင်ကြ၏; အားလုံးသည် ဇဋာအစုအဝေးဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 44

निलकण्ठा दशभुजाः पञ्चकत्त्रास्त्रिलोचनाः । छत्रचामरसंवीताः सर्वे तेऽत्युग्रबाहवः

လည်ချောင်းပြာသော (နီလကဏ္ဍ)၊ လက်ဆယ်ဖက်၊ မျက်နှာငါးဖက်၊ မျက်စိသုံးဖက်—ထီးနှင့် ယင်ပျံနှင့် ဝန်းရံခံရ၍—သူတို့အားလုံး၏ လက်တံများသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသန်မာလေ၏။

Verse 45

वीरभद्रं पुरस्कृत्य सर्वे हरपराक्रमाः । युयुधुस्ते तदा दैत्यास्ताकासुरजीविनः

ဝီရဘဒ္ဒြကို ရှေ့တန်းထား၍ ဟရ၏ အင်အားတူသောသူတို့အားလုံးသည် ထိုအခါ တာရကာသူရ၏ အာဏာအောက်တွင် နေထိုင်သော ဒೈတျများနှင့် စစ်တိုက်ကြ၏။

Verse 46

पुनः पुनस्तैश्च तदा बभूवुर्गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराङ्मुखाः । बभूव तेषां च तदातिसंगरो महाभयो दैत्यवरैस्तदानीम्

ထပ်ခါထပ်ခါ ဂဏများက အနိုင်ယူသဖြင့် အသူရတို့သည် နောက်ပြန်လှည့်၍ ဆုတ်ခွာကြ၏။ ထိုအခါ ဒိုင်တျအထက်တန်းတို့အကြား ကြောက်မက်ဖွယ် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 47

अमृष्यमाणाः परमास्त्रकोविदैस्ततो गणास्ते जयिनो बभूवुः । गणैर्जितास्ते ह्यसुराः पराभवं तं तारकं ते व्यथिताः शशंसुः

မခံနိုင်ကြသဖြင့် အမြင့်ဆုံးလက်နက်များကို ကျွမ်းကျင်သော ဂဏများသည် အောင်မြင်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ဂဏများက အနိုင်ယူသဖြင့် စိတ်ပင်ပန်းသော အသူရတို့သည် ထိုရှုံးနိမ့်မှုကို တာရကာထံ သတင်းပို့ကြ၏။

Verse 48

विनाम्य चापं हि तथा च तारकः स योद्धुकामः प्रविवेश सेनाम् । यथा झषो वै प्रविवेश सागरं तथा ह्यसौ दैत्यवरो महात्मा

ထို့နောက် တာရကာသည် မြားလက်ကို ကွေးညွှတ်၍ တိုက်လိုစိတ်ပြင်းပြကာ စစ်တပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၏။ ငါးကြီးတစ်ကောင် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်သကဲ့သို့ ထိုဒိုင်တျအထက်တန်း မဟာသတ္တဝါလည်း ထိုသို့ပင် ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 49

गणैः समेतो युयुधे तदानीं स वीरभद्रो हि महाबलश्च । सर्वान्सुरांश्चेंद्रमुखान्महाबलस्तथा गणान्यक्षपिशाचगुह्यकान् । स दैत्यवर्योऽतिरुषं प्रविष्टः संमर्दयामास महाबलो हि

ထိုအခါ ဂဏများနှင့်အတူ အင်အားကြီးသော ဝီရဘဒ္ဒြသည် စစ်တိုက်လေ၏။ ထိုဒိုင်တျအထက်တန်းသည် မဟာဗလဖြင့် အိန္ဒြကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတို့နှင့် ယက္ခ၊ ပိသာစ၊ ဂုဟျက အစုအဝေးတို့ကိုပါ တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးလေ၏။ ပြင်းထန်သော ဒေါသဖြင့် ဝင်ရောက်ကာ စစ်မြေပြင်၌ သူတို့ကို ကြိတ်နယ်ချေမွလေ၏၊ အမှန်တကယ် အင်အားကြီးသူဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 50

ततः समभवद्युद्धं देवदानवसंकुलम् । देवदानवयक्षाणां सन्निपातकरं महत्

ထို့နောက် ဒေဝတားနှင့် ဒါနဝတို့ ပြည့်နှက်သော စစ်ပွဲကြီးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ဒေဝ၊ ဒါနဝ၊ ယက္ခတို့ အားလုံးကို တစ်နေရာတည်းတွင် တိုက်ခိုက်ဆုံစည်းစေသော မဟာပဋိပက္ခ ဖြစ်၏။

Verse 51

तथा वृषा गर्जमाना अश्वाञ्जघ्नुश्च सादिभिः । रथिभिश्च रथाञ्जघ्नुः कुंजरान्सादिभिः सह

ထို့အတူ မြင်းခွာတိရစ္ဆာန်များက အလွန်ကြီးစွာ ဟိန်းဟောက်လျက် စီးနင်းသူတို့နှင့်တကွ မြင်းများကို ထိုးကျသတ်ဖြတ်ကြ၏။ ရထားစီးသူတို့ကလည်း ရထားများကို ချိုးဖျက်ကြပြီး ဆင်များကိုပါ စီးနင်းသူတို့နှင့်တကွ ထိုးကျကြ၏။

Verse 52

वृषारूढौः सरथैस्ते च सर्वे निष्पाटिता ह्यसुराः पोथिताश्च

နွားစီးသူတို့နှင့် ရထားစီးသူတို့ဖြစ်သော အဆုရတို့အားလုံးကို စစ်မြေပြင်၌ ထုတ်ပယ်နှင်ထုတ်၍ ထိုးနှက်ကာ ချေမှုန်းပစ်ကြ၏။

Verse 53

क्षयं प्रणीता बहवस्तदानीं पेतुः पृथिव्यां निहताश्च केचित् । केचित्प्रविष्टा हि रसातलं च पलायमाना बहवस्तथैव

ထိုအခါ အများအပြားသည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ အချို့သည် သတ်ဖြတ်ခံကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။ အချို့က ရသာတလ (Rasātala) သို့ ကျဆင်းဝင်ရောက်ကြပြီး အခြားအများအပြားက ကြောက်ရွံ့လျက် ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 54

केचिच्च शरणं प्राप्ता रुद्रानुचरकिंकरान् । एवं नष्टं तदा सैन्यं विलोक्यासुरपालकः । तारको हि रुषाविष्टो हंतुं देवगणान्ययौ

အချို့က ရုဒ္ရ၏ နောက်လိုက်အမှုထမ်းများထံ သွားရောက် ခိုလှုံကြ၏။ ထိုသို့ မိမိစစ်တပ် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်လျှင် အဆုရတို့၏ အုပ်ထိန်းသူ တာရက (Tāraka) သည် ဒေါသအပြည့်ဖြင့် ဒေဝတားအဖွဲ့တို့ကို သတ်ရန် ချီတက်လာ၏။

Verse 55

भुजानामयुतं कृत्वा दैत्यराजो हि तारकः । आरुह्य सिंहं सहसा घातयामास तान्रणे

ဒೈတျာတို့၏ မင်း တာရကသည် စစ်သူရဲ အစုအဝေး များစွာကို စုစည်းကာ ခြင်္သေ့ပေါ်သို့ ချက်ချင်း တက်စီး၍ စစ်မြေ၌ သူတို့ကို ရုတ်တရက် ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်လေ၏။

Verse 56

दंशितेन च सिंहेन वृषाः केचिद्विदारिताः । तथैव तारकेणैव घातिता बहवो गणाः

ကိုက်ခဲလှသော ခြင်္သေ့ကြောင့် နွားထီးအချို့ ပိုင်းဖြတ်ကွဲပြားသွားကြ၏။ ထို့အတူ တာရကကိုယ်တိုင်ကြောင့် ဂဏာများ အများအပြား သတ်ဖြတ်ခံရ၏။

Verse 57

एवं कृतं तदा तेन तारकेण महात्मना । सर्वेषामेव देवानामशक्यस्तारको महान्

ထိုအခါ မဟာစိတ်ရှိသော တာရကက ထိုသို့ ပြုလုပ်လေ၏။ ဒေဝတားအားလုံးအတွက် အင်အားကြီးသော တာရကသည် အနိုင်မရနိုင်သောသူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 58

जातस्तदा महाबाहुस्त्रैलोक्यक्षयकारकः । तारकस्यानुगा दैत्या अजेया बलवत्तराः

ထိုအခါ လောကသုံးပါးကို ပျက်စီးစေမည့် မဟာလက်မောင်းရှင် တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ တာရကနောက်လိုက် ဒೈတျာတို့သည် မအနိုင်ယူနိုင်သူများ ဖြစ်ကာ ယခင်ထက် ပိုမို အင်အားကြီးလာကြ၏။

Verse 59

महारूढा दंशिताश्च करालास्ते प्रहारिणः । तै राहृता गणाः सर्वे सिंहैश्च वृषभा हताः

သူတို့သည် မြင့်မြတ်စွာ စီးနင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ဆင်တံကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ မျက်နှာကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့ကြောင့် ဂဏာအားလုံး ဖမ်းဆွဲ၍ ဆွဲခေါ်သွားကြပြီး၊ နွားထီးများကိုလည်း ခြင်္သေ့တို့က သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 60

एवं निहन्यमाना वै गणास्ते रणमण्डले । प्रहस्य विष्णुः प्रोवाच कुमारं शिववल्लभम्

စစ်မြေပြင်၌ ဂဏာတို့ကို ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်နေစဉ်၊ ဗိဿနုသည် အပြုံးဖြင့် သီဝ၏ချစ်တော်မူသော ကုမာရကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 61

विष्णुरुवाच । नान्यो हंतास्य पापस्य त्वद्विना कृत्तिकासुत । तस्मात्त्वया हि कर्त्तव्यं वचनं च महाभुज

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်– “ကရ္တိကာတို့၏သားရေ၊ သင်မရှိလျှင် ဤအပြစ်သားကို သတ်နိုင်သူ မရှိ။ ထို့ကြောင့် လက်တန်ခိုးကြီးသူရေ၊ ဤအကြံကို လိုက်နာ၍ လုပ်ဆောင်လော့။”

Verse 62

तारकस्य वधार्थाय उत्पन्नोऽसि शिवात्मज । तस्मात्त्वयैव कर्त्तव्य निधनं तारकस्य च

“တာရကကို သတ်ရန်အတွက် သင်သည် မွေးဖွားလာသည်၊ သီဝ၏သားရေ။ ထို့ကြောင့် တာရက၏ ပျက်စီးခြင်းကို သင်တစ်ဦးတည်းကသာ ပြီးမြောက်စေရမည်။”

Verse 63

तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धः पार्वतीनन्दनो महान् । उवाच प्रहसन्वाक्यं विष्णुं प्रति यथोचितम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ပာရဝတီ၏သား မဟာဘုရားသည် ဒေါသထွက်သော်လည်း၊ အပြုံးဖြင့် ဗိဿနုထံသို့ သင့်လျော်သော စကားကို ပြန်မိန့်လေ၏။

Verse 64

मया निरीक्ष्यते सम्यक्चित्रयुद्धं महात्मनाम् । अनिभिज्ञोऽस्म्यहं विष्णो कार्याकार्यविचारणे

“မဟာသူရဲတို့၏ အံ့ဩဖွယ် စစ်ပွဲကို ငါ သေချာစွာ ကြည့်ရှုနေ၏။ သို့သော် ဗိဿနုရေ၊ လုပ်သင့်မလုပ်သင့်ကို ခွဲခြားဆုံးဖြတ်ရာ၌ ငါ မကျွမ်းကျင်သေး။”

Verse 65

केऽस्मदीयाः परे चैव न जानामि कथंचन । किमर्थं युध्यमाना वै परस्परवधे स्थिताः

«ဘယ်သူတွေက ငါတို့ဘက်၊ ဘယ်သူတွေက အခြားဘက်ဆိုတာ ငါ လုံးဝမသိ။ ဘာကြောင့် သူတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတ်ဖို့ စိတ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်နေကြသလဲ?»

Verse 66

कुमारस्य वचः श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत्

ကူမာရ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် နာရဒသည် ပြန်လည်ဖြေကြားစကားကို ဆို하였다။

Verse 67

नारद उवाच । कुमारोऽसि महाबाहो शंकरस्यांशसंभवः । त्वं त्राता जगतां स्वामी देवानां च परा गतिः

နာရဒက ပြောသည်– «အို မဟာဗာဟု၊ သင်သည် ရှင်ကရ၏ အံ့သြဖွယ် အংশမှ မွေးဖွားသော ကူမာရ ဖြစ်၏။ သင်သည် လောကတို့၏ ကယ်တင်ရှင်၊ အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး ဒေဝတို့၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ ဖြစ်၏»။

Verse 68

तारकेण पुरा वीर तपस्तप्तं सुदारुणम् । येनैव विजिता देवा येन स्वर्गस्तथा जितः

«အို သူရဲကောင်း၊ အတိတ်ကာလ၌ တာရကသည် အလွန်ပြင်းထန်သော တပသျာကို ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ ထိုတပသျာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဒေဝတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုပါ လက်အောက်ခံစေခဲ့သည်»။

Verse 69

तपसा तेन चोग्रेण अजेयत्वमवाप्तवान् । अनेनापि जितश्चेंद्रो लोकपालास्तथैव च

ထိုပြင်းထန်သော တပသျာကြောင့် သူသည် မအနိုင်ယူနိုင်သော အခြေအနေကို ရရှိ하였다။ ထို့ပြင် သူက အိန္ဒြာကိုပါ အနိုင်ယူခဲ့ပြီး လောကပာလတို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 70

त्रैलोक्यं च जितं सर्वं ह्यनेनैव रदुरात्मना । तस्मात्त्वया निहंतव्यस्तारकः पापपूरुषः

အမှန်ပင် ဤစိတ်ဆိုးယုတ်သူကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး အနိုင်ယူခံရပြီ; ထို့ကြောင့် သင်က တာရက—အပြစ်သားဤသူကို သတ်ပစ်ရမည်။

Verse 71

सर्वेषां शं विधातव्यं त्वया नाथेन चाद्य वै । नारदस्य वचः श्रुत्वा कुमारः प्रहसन्महान् । विमाना दवतीर्याथ पदातिः परमोऽभवत्

“ယနေ့ အရှင်၊ သင်သည် အားလုံးအတွက် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပြုရမည်” ဟုဆို၏။ နာရဒ၏စကားကို ကြားသော် မဟာကုမာရသည် ပြုံးရယ်ကာ၊ ကောင်းကင်ရထားမှ ဆင်းပြီး စစ်ပွဲအတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံး ခြေလျင်စစ်သားအဖြစ် ရပ်တည်하였다။

Verse 72

पद्म्यां तदासौ परिधावमानः शिवात्मजोयं च कुमाररूपी । करे समादाय महाप्रभावां शक्तिं महोल्कामिव दीप्तियुक्ताम्

ထို့နောက် သူသည် ကြာပန်းပြန့်မြေပြင်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှား၏—ရှီဝ၏သားတော်၊ ကုမာရပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် ထင်ရှားလျက်—လက်ထဲတွင် မဟာအာနုဘော်ရှိသော သက္တိလှံကို ကိုင်ကာ မဟာမီးလုံးကဲ့သို့ တောက်ပနေ၏။

Verse 73

दृष्ट्वा तमायांतमतीव चंडमव्यक्तरूपं बलिनां वरिष्ठम् । दैत्यो बभाषे सुरसत्तमानमसौ कुमारो द्विषतां निहंता

သူ့ကို အလွန်ကြမ်းတမ်းစွာ နီးကပ်လာသည်ကို မြင်လျှင်—အံ့ဩဖွယ် မဖော်ပြနိုင်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် အင်အားရှင်တို့အနက် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သူကို—ဒೈတျသည် နတ်တို့အထွတ်အမြတ်ထံ ပြော၏—“ဤကုမာရသည် ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်သူ” ဟု။

Verse 74

अनेन सार्द्धं ह्यहमेव वीरो योत्स्यामि सर्वानहमेव वीरान् । गणांश्च सर्वानपि घातयामि महेश्वरांल्लोकपालांश्च सद्यः

“သူနှင့်အတူ ငါတစ်ယောက်တည်း—သူရဲကောင်း—တိုက်မည်; ဟုတ်ကဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်းပင် သူရဲကောင်းအားလုံးကို ရင်ဆိုင်မည်။ ဂဏာတို့အားလုံးကိုလည်း ငါသတ်မည်၊ မဟေရှ్వరတို့နှင့် လောကပာလတို့ကိုပါ ချက်ချင်းပင် ချေမှုန်းမည်!”

Verse 75

इत्येवमुक्त्वा सततं महाबलः कुमारमुद्दिश्य ययौ च योद्धम् । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको वाक्यमिदं बभाषे

ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက် တန်ခိုးကြီးမားသူသည် ကုမာရထံသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်သွား၏။ သူသည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော လှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် တာရကသည် ဤစကားများကို ပြောကြားလေသည်။

Verse 76

तारक उवाच । कुमारो मेग्रतश्चाद्य भवद्भिश्च कथं कृतः । यूयं गतत्रपा देवा येषां राजा पुरंदरः

တာရကက ဆို၏ - "သင်တို့သည် ဤကုမာရကို ယနေ့ ငါ့ရှေ့မှောက်၌ အဘယ်ကြောင့် ရပ်စေသနည်း။ အို နတ်တို့၊ သင်တို့သည် အရှက်မရှိကြပါတကား၊ သင်တို့၏ ဘုရင်မှာ ပုရန္ဒရ ဖြစ်သည်!"

Verse 77

पुरा येन कृतं कर्म विदितं सर्वमेव तत् । प्रसुप्ताश्चार्द्दिता गर्भे जठरस्था निपातिताः

"အတိတ်ကာလက သူပြုခဲ့သော အမှုကိစ္စအလုံးစုံတို့ကို အပြည့်အဝ သိရှိကြပြီးဖြစ်သည် - အိပ်ပျော်နေသူများကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းပုံနှင့် ဝမ်းတွင်း၌ ရှိနေသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပုံတို့ ဖြစ်သည်။"

Verse 78

कश्यपस्यात्मजेनैव बहुरूपो हतोऽसुरः । नमुचिश्च हतो वीरो वृत्रश्चैव तथा हतः

"ကဿပ၏ သားတစ်ဦးတည်းဖြင့်သာ ပုံသဏ္ဌာန်များစွာရှိသော အသူရာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ သူရဲကောင်း နမုစိကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနည်းတူ ဝြိတြကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။"

Verse 79

कुमारं हंतुमोसौ देवेंद्रो बलघातकः । कुमारोऽयं मया देवा घातितोद्य न संशयः

"အင်အားဖြင့် ရန်သူတို့ကို သတ်ဖြတ်သော ထိုသိကြားမင်းသည် ကုမာရကို သတ်ရန် ကြံစည်ခဲ့၏။ သို့သော် ယနေ့တွင် အို နတ်တို့၊ ဤကုမာရသည် ငါ့လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးရလတ္တံ့ - ဤအရာ၌ သံသယမရှိပေ။"

Verse 80

पुरा हतास्त्वया विप्रा दक्षयज्ञे ह्यनेकशः । तत्कर्मणः फलं चाद्य वीरभद्र महामते । दर्शयिष्यामि ते वीर रणे रणविशारद

ယခင်က ဒက္ခယဇ္ဈပူဇာ၌ သင်ကြောင့် ဗြာဟ္မဏများ အများအပြား သေဆုံးခဲ့သည်။ ယနေ့ ဗီရဘဒ္ဒရ မဟာပညာရှိ၊ စစ်ပွဲကျွမ်းကျင်သော သူရဲကောင်း၊ စစ်မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုကမ္မ၏ အကျိုးကို သင့်အား ပြသမည်။

Verse 81

इत्येवमुक्त्वा स तदा महात्मा दैत्याधिपो वीरवरः स एकः । जग्राह शक्तिं परमाद्भुतां च स तारको युद्धविदां वरिष्ठः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုအခါ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ဒೈတျာတို့၏ အရှင်၊ မယှဉ်နိုင်သော သူရဲကောင်း တာရကာသည် စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ရှက္တိ (လှံ) ကို လက်ခံယူလိုက်သည်။

Verse 82

इति परमरुषभिभूतो दितितनयः परीवृतोऽसुरेंद्रैः । युधि मतिमकरोत्तदा निहंतुं समरविजयी स तारको बलीयान्

ဤသို့ဖြစ်၍ ဒိတိ၏သားသည် ပြင်းထန်သော ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရပြီး အဆုရအရှင်များက ဝိုင်းရံထားသည်။ စစ်ပွဲတွင် အောင်မြင်သူ အင်အားကြီး တာရကာသည် တိုက်ပွဲအတွင်း ရန်သူကို သတ်ရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။