Adhyaya 28

Verse 1

लोमश उवाच । कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः । देवान्प्रति तदा रुद्रः सेंद्रान्भर्गः प्रतापवान्

လောမရှာက ပြောသည်—ထိုနောက် လောက၏ အရှင်တော်သည် ကုမာရကို မိမိ၏ ပေါင်ပေါ်တင်၍ အင်ဒြာနှင့်အတူရှိသော ဒေဝတော်များထံ မိန့်တော်မူ၏။ ထိုတန်ခိုးကြီး ရုဒြာ၊ တောက်ပသော ဘာဂ္ဂါသည် သူတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 2

किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम । तदोचुः सहिताः सर्वे देवं पशुपतिं प्रति

“ဒေဝတော်တို့၊ ငါ့ကုမာရက ယခု ဘာတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း၊ ပြောကြပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနောက် အားလုံးပေါင်းစည်း၍ ပသုပတိဘုရားထံ ပြန်လည်လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 3

तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो । त्राता त्वं जगतां स्वामी तस्मात्त्राणं विधीयताम्

“အရှင်ဘုရား၊ တာရကကြောင့် လောကအားလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့မှု ပေါ်ပေါက်လာပါပြီ။ သင်သည် လောကတို့၏ ကယ်တင်ရှင်၊ အရှင်တော်ဖြစ်သဖြင့် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်၍ ကယ်တင်ခြင်းကို စီမံပေးတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

Verse 4

कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो । तस्मादद्यैव यास्यामस्तारकं हंतुमुद्यताः

“အရှင်ဘုရား၊ ယနေ့ပင် ကုမာရက တာရကကို သတ်ဖြတ်မည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထွက်ခွာ၍ တာရကကို သတ်ရန် အသင့်ဖြစ်ကြပါပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 5

तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः । कार्त्तिकेयं पुरस्कृत्य शंकरातमजमेव हि

«ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ» ဟု စိတ်ထင်ကာ ထိုအခါ နတ်တို့သည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြ၍၊ ရှင်ကာရ၏ သားတော် ကာတ္တိကေယကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်ထားကြ၏။

Verse 6

सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः

အားလုံးသည် ချက်ချင်း စုဝေးကြ၍ ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုကို ရှေ့တန်းထားလျက်၊ နတ်တို့၏ စစ်ရေးထွက်ပေါ်မှုကို ကြားသိသော အင်အားကြီး တာရကာလည်း…

Verse 7

सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति । देवैर्दृष्टं समायातं तारकस्य महद्बलम्

သူသည် နတ်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စစ်တပ်ကြီးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွား၏။ နတ်တို့သည် တာရကာ၏ အင်အားကြီးမားသော တပ်ဖွဲ့ လာရောက်နေသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 8

तदा नभोगता वाणी ह्युवाच परिसांत्व्य तान् । शांकरिं च पुरस्कृत्य सर्वे यूय प्रतिष्ठिताः

ထိုအခါ ကောင်းကင်မှ အသံတော်တစ်ပါးက သူတို့ကို သက်သာစေကာ ပြော၏— «ရှင်ကာရီ (ပါရဝတီ) ကို ရှေ့တန်းထားလျက် သင်တို့အားလုံးသည် တည်ကြည်ခိုင်မာ၍ ကာကွယ်ခံရကြသည်» ဟု။

Verse 9

दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनो हि भविष्यथ

«စစ်ပွဲတွင် ဒೈတျယတို့ကို အနိုင်ယူပြီး သင်တို့သည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်သူများ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်» ဟု။

Verse 10

वाचं तु खेचरीं श्रुत्वा देवाः सर्वे समुत्सुकाः । कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते गतसाध्वसाः

ကောင်းကင်မှ သံတော်ကို ကြားသဖြင့် ဒေဝတားအပေါင်းတို့ စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွကြ၏။ ကုမာရ (Kumāra) ကို ရှေ့တန်းတင်၍ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစင်ကြ၏။

Verse 11

युद्धकामाः सुरा यावत्तावत्सर्वे समागताः । वरणार्थं कुमारस्य सुता मृत्योर्दुरत्यया

စစ်ပွဲကို လိုလားသော ဒေဝတားတို့ စုဝေးလာသည့်အခါ၊ အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲသော မရဏ၏ သမီးတော်သည် ကုမာရကို ရွေးချယ်ရန် ရည်ရွယ်၍ ရောက်လာ၏။

Verse 12

ब्रह्मणा नोदिता पूर्वं तपः परममाश्रिता । तपसा तेन महता कुमारं प्रति वै तदा । आगता दुहिता मृत्योः सेना नामैकसुंदरी

ယခင်က ဗြဟ္မာ (Brahmā) ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် သူမသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး တပဿ (tapas) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ထိုကြီးမားသော တပဿ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မရဏ၏ သမီးတော် စေနာ (Senā) ဟူသော အလှတရားမတူညီသူမသည် ကုမာရထံသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 13

तां दृष्ट्वा तेऽब्रुवन्सर्वे देवं पशुपतिं प्रति । एनं कुमारमुद्दिश्य आगता ह्यतिसुंदरी

သူမကို မြင်ကြသော် ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် ပသုပတိ (Paśupati) ဘုရားသခင်ထံသို့ လျှောက်ကြ၏—“ဤအလွန်လှပသူမသည် ဤကုမာရကို ရည်ရွယ်၍ လာရောက်ပါသည်” ဟု။

Verse 14

ब्रह्मणो वचनाच्चैव कुमारेण तदा वृता । अथ सेनापतिर्जातः कुमारः शांकरिस्तदा

ဗြဟ္မာ (Brahmā) ၏ စကားတော်အတိုင်း၊ ထိုအခါ ကုမာရက သူမကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ၏ သားတော် ကုမာရသည် တပ်မဟာဗိုလ်ချုပ် (Senāpati) အဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 15

तदा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः । तथा दुंदुभयो नेदुर्मृदंगाश्च महास्वनाः

ထိုအခါ သင်္ခါများနှင့် ဗေရီဒရမ်များ၊ ပဋဟာ၊ အာနကာ၊ ဂိုမုခာတို့ အသံမြည်ဟုန်းဟုန်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့အတူ ဒုမ္ဒုဘီတို့ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ဟုန်းသံထွက်၍ မৃদင်္ဂာတို့လည်း မဟာအသံကို ထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 16

तेन नादेन महता पूरितं च नभस्तलम् । तदा गौरी च गंगा च कृत्तिका मातरस्तथा । परस्परमथोचुस्ताः सुतो मम ममेति च

ထိုမဟာဟုန်းသံကြီးကြောင့် ကောင်းကင်အာကာသတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထိုအခါ ဂေါရီနှင့် ဂင်္ဂါ၊ ထို့ပြင် ကෘတ္တိကာ မိခင်များသည် အချင်းချင်း “သူသည် ငါ့သား၊ အမှန်တကယ် ငါ့သား” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 17

एवं विवादमापन्नाः सर्वास्ता मातृकादयः । निवारिता नारदेन मौढ्यं मा कुरुतेति च

ဤသို့ မိခင်များနှင့် မာတೃကာဒေဝီများ အားလုံး အငြင်းပွားမှုထဲ ကျရောက်ကြ၏။ နာရဒက “မိုက်မဲစွာ မပြုကြနှင့်” ဟု ဆိုကာ တားဆီးလိုက်၏။

Verse 18

पार्वत्यां शंकराज्जातो देवकार्यार्थसिद्धये । तूष्णींभूतास्तदा सर्वाः कृत्तिका मातृभिः सह

သူသည် ပာရဝတီနှင့် ရှင်ကရမှ မွေးဖွားလာ၍ ဒေဝတို့၏ အလုပ်ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ကෘတ္တိကာများနှင့် မိခင်များ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

Verse 19

गुहेनोक्तास्तदा सर्वा ऋषिपत्न्यश्च कृत्तिकाः । नक्षत्राणि समाश्रित्य भवद्भिः स्थीयतां चिरम्

ထိုအခါ ဂုဟာ (ကာရ္တ္တိကေယ) သည် ရှင်တို့၏ ဇနီးများနှင့် ကෘတ္တိကာများ အားလုံးကို မိန့်ကြား၍ “နက္ခတ်တန်းတို့ကို အားကိုးခိုလှုံကာ ထိုနေရာ၌ ကြာရှည်စွာ နေကြလော့” ဟု ဆို၏။

Verse 20

तथा मातृगणस्तेन स्वामिना स्थापितो दिवि । मृत्योः कन्यां च संगृह्य कार्त्तिकेयस्त्वरान्वितः

ထိုနည်းတူ ထိုသခင်သည် မိခင်ဒေဝီအစု (မាតೃဂဏ) ကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ထောင်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မရဏ၏ သမီးကိုလည်း ခေါ်ယူကာ အရေးတကြီးဖြင့် ကာတ္တိကေယ သည် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်သွား၏။

Verse 21

इंद्रं प्रोवाच भगवान्कुमारः शंकरात्मजः । दिवं याहि सुरैः सार्द्धं राज्यं कुरु निरन्तरम्

သင်္ကရ၏ သားတော် မြတ်စွာသော ကုမာရဘုရားသည် အိန္ဒြာအား မိန့်တော်မူ၏—“ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွား၍ သင်၏ နိုင်ငံကို မပြတ်မတောက် အုပ်စိုးလော့”။

Verse 22

इंद्रेणोक्तः कुमारो हि तारकेण प्रपीडिताः । स्वर्गाद्विद्राविताः सर्वे वयं याता दिशो दश

အိန္ဒြာက ကုမာရအား ပြော၏—“တကယ်ပင် တာရက၏ ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အလွန်ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်”။

Verse 23

किं पृच्छसि महाभाग अस्मान्पदपरिच्युतान् । एवमुक्तस्तदा तेन वज्रिणाशंकरात्मजः । प्रहस्येंद्रं प्रति तदा मा भैषीत्यभयं ददौ

“အို မဟာဘဂ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဆင့်အတန်းမှ ကျဆုံးနေကြသော်လည်း အဘယ်ကြောင့် မေးမြန်းသနည်း” ဟုဆို၏။ ထိုသို့ ဝဇ္ရင် (အိန္ဒြာ) ပြောသောအခါ သင်္ကရ၏ သားတော်သည် ပြုံး၍ အိန္ဒြာအား “မကြောက်ပါနှင့်” ဟု အဘယပေးတော်မူ၏။

Verse 24

यावत्कथयतस्तस्य शांकरेश्च महात्नः । कैलासं तु गते रुद्रे पार्वत्या प्रमथैः सह

ထိုအခါ သင်္ကရ၏ စိတ်ကြီးမြတ်သော သားတော်က ပြောဆိုနေစဉ်တွင်ပင် ရုဒြာသည် ပါရဝတီနှင့် ပရမထာတို့နှင့်အတူ ကိုင်လာသို့ ရောက်နှင့်ခဲ့၏။

Verse 25

आजगाम महादैत्यो दैत्यसेनाभिरावृतः । रणदुंदुभयो नेदुस्तता प्रलयभीषणाः

ဒဏဝစစ်တပ်များ ဝိုင်းရံလျက် မဟာအဆုရတစ်ပါး ရောက်လာ၏။ စစ်ဒရမ်များ မြည်ဟည်းကာ မဟာပျက်ကပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်စေ၏။

Verse 26

रणकर्कशतूर्याणि डिंडिमान्यद्भुतानि च । गोमुखाः खरश्रृंगाणि काहलान्येव भूरिशः

စစ်သံတူရိယာများ ကြမ်းတမ်းစွာ မြည်ဟည်းလေ၏—အံ့ဖွယ် ḍiṇḍima များ၊ gomukha ခေါင်းတံပိုးများ၊ မြည်းချိုတံပိုးများနှင့် kāhala များစွာတို့ပင်။

Verse 27

वाद्यभेदा आवाद्यंत तस्मिन्दैत्यसमागमे । गर्जमानास्तदा वीरस्तारकेण सहैव तु

ဒေဝတမန်တို့ စုဝေးရာ အဆုရများ၏ အစည်းအဝေး၌ တူရိယာအမျိုးမျိုး တီးခတ်ကြ၏။ ထို့နောက် သူရဲကောင်းသည် တာရကနှင့်အတူ ဟိန်းဟောက်မြည်ကြွ၏။

Verse 28

उवाच नारदो वाक्यं तारकं देवकण्टकम्

နာရဒသည် ဒေဝတို့၏ အနာတရဖြစ်စေသော ဆူးတံပိုး တာရကထံသို့ စကားတော်ကို ပြောကြား၏။

Verse 29

नारद उवाच । पुरा देवैः कृतो यत्नो वधार्थं नात्र संशयः । तवैव चासुरश्रेष्ठ मयोक्तं नान्यथा भवेत्

နာရဒက ဆို၏—«ယခင်က ဒေဝတို့သည် သင့်ကို သတ်ရန် အားထုတ်ခဲ့သည်၊ သံသယမရှိ။ အို အဆုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ငါပြောခဲ့သောစကားသည် သင့်အကြောင်းပင် ဖြစ်၏; အခြားသို့ မဖြစ်နိုင်»။

Verse 30

कुमारोऽयं च शर्वस्य तवार्थं चोपपादितः । एवं ज्ञात्वा महाबाहो कुरु यत्नं समाहितः

ဤကူမာရသည် ရှရဝ (ရှီဝ) ၏သားတော်ဖြစ်၍ သင့်အတွက်သာ ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ထိုသို့ သိပြီးနောက် အို မဟာလက်မောင်းရှင်၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ကြိုးစားလော့။

Verse 31

नारदोक्तं निशम्याथ तारकः प्रहसन्निव । उवाच वाक्यं मेधावी गच्छ त्वं च पुरंदरम्

နာရဒ၏စကားကို ကြားသော် တာရကသည် မျက်နှာပြုံးသလို ရယ်မောသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဉာဏ်ပညာရှိသူက လိမ္မာစွာ ပြောသည်—“သင်သွား၍ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ထံသို့ (ပြော) လော့။”

Verse 32

मम वाक्यं महर्षे त्वं वद शीघ्रं यथातथम् । कुमारं च पुरस्कृत्य मया योद्धुं त्वमिच्छसि

အို မဟာရိရှီ၊ ကျွန်ုပ်၏သတင်းစကားကို အတိုင်းအတာမလွဲ အမြန်ပြောကြားလော့။ ကူမာရကို ရှေ့တန်းတင်၍ သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်နှင့် တိုက်ခိုက်လိုကြသည်။

Verse 33

मूढभावं समाश्रित्य कर्तुमिच्छसि नान्यथा । मनुष्यमेकमाश्रित्य मुचुकुन्दाख्यमेव च

မိုက်မဲမှုကို အားကိုးကာ ဤနည်းအတိုင်းသာ လုပ်လိုကြသည်၊ အခြားနည်းမရှိဟု ထင်သည်။ မနုဿတစ်ယောက်တည်းကို အားကိုး၍ မုချုကွန်ဒဟု အမည်ရသူကိုပင် ဖြစ်သည်။

Verse 34

तत्प्रभावेऽमरावत्यां स्थितोऽसि त्वं न चान्यथा । कौमारं बलमाश्रित्य तिष्ठसे त्वं ममाग्रतः

သူ၏အာနုဘော်ကြောင့်သာ သင်သည် အမရာဝတီ၌ တည်မြဲနေသည်၊ အခြားအကြောင်းမရှိ။ ထို့ပြင် ကူမာရ၏အင်အားကို အားကိုးကာ ယခု သင်သည် ကျွန်ုပ်ရှေ့၌ ရပ်တည်နေသည်။

Verse 35

त्वां हनिष्याम्यहं मन्दलोकपालैः सहैव हि । एवं कथय देवेन्द्रं देवर्षे नान्यथा वद

ငါသည် သင်နှင့်တကွ အားနည်းသော လောကပါလနတ်တို့ကို သတ်ဖြတ်မည်။ အို နတ်ရသေ့၊ ဤစကားကို သိကြားမင်းအား ဤအတိုင်း တိကျစွာ ပြောကြားလော့။

Verse 36

तथेति मत्वा भगवान्स नारदो ययौ सुराञ्छक्रपुरोगमांश्च । आचष्ट सर्वं ह्यसुरेन्द्रभाषितं सहोपहासं मतिमांस्तथैव

“ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ” ဟု တွေးလျက် မြတ်သော နာရဒသည် သိကြားမင်း ဦးဆောင်သော နတ်တို့ထံသို့ သွားလေ၏။ ပညာရှိသော ရသေ့သည် အသူရာဘုရင် ပြောဆိုသမျှကို ၎င်း၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်မှုများနှင့်တကွ အတိအကျ ပြန်လည်လျှောက်ထားလေ၏။

Verse 37

नारद उवाच । भवद्भिः श्रूयतां देवा वचनं मम नान्यथा । तारकेण यदुक्तं च सानुगे नावधार्यताम्

နာရဒက ဆိုလေ၏။ “အို နတ်တို့၊ ငါ၏ စကားကို ဟုတ်တိုင်းမှန်ရာ ကြားနာကြလော့။ တာရကနှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များ ပြောဆိုသော စကားကို နှလုံးသွင်းကြလော့။”

Verse 38

तारक उवाच । त्वां हनिष्यामि रे मूढ नान्यथा मम भाषितम्

တာရကက ဆိုလေ၏။ “အို လူမိုက်၊ ငါသည် သင့်ကို သတ်မည်။ ငါ၏ စကားသည် အခြားသို့ မဖြစ်နိုင်ရာ။”

Verse 39

मुचुकुन्दं समासाद्य लोकपालैश्च पूजितः । न त्वया भीरुणा योत्स्ये देवो भूत्वा नराश्रितः

“လောကပါလနတ်တို့ပင် ပူဇော်အပ်သော မုစိကုန္ဒမင်းထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးဖြစ်၍၊ နတ်ဖြစ်လျက် လူ့ဘဝ၌ ခိုလှုံနေသော ငါသည် သူရဲဘောကြောင်သော သင်နှင့် စစ်မတိုက်လို။”

Verse 40

तस्य वाक्यं निशम्योचुः सर्वे देवाः सवासवाः । कुमारं च पुरस्कृत्य नारदं चर्षिसत्तमम्

ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် အင်ဒြာနှင့်အတူ နတ်တော်အားလုံးက ပြန်လည်ဆိုကြသည်။ ကုမာရကို ရှေ့တန်းတင်၍ မဟာရသီ နာရဒကိုလည်း ထည့်သွင်းထားကြ၏။

Verse 41

जानासि त्वं हि देवर्षे कुमारस्य बलाबलम् । अज्ञो भूत्वा कथं वाक्यमुक्तं तस्य ममाग्रतः

“အို နတ်ရသီတော်၊ ကုမာရ၏ အင်အားနှင့် ကန့်သတ်ကို သင်ကောင်းကောင်း သိနေသည်။ ထိုသို့ မသိသကဲ့သို့ ပြု၍ ငါ့ရှေ့တွင် သူ့အကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ထိုစကားကို ပြောခဲ့သနည်း?”

Verse 42

प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच तस्य सन्निधौ । अहमप्युपहासं च वाक्यं तारकमुक्तवान्

နာရဒသည် ပြုံးရယ်ကာ သူ့ရှေ့တွင် စကားဆိုသည်။ “ငါလည်း တာရကအပေါ် လှောင်ပြောင်သည့် စကားကို ပြောခဲ့ဖူးသည်” ဟု။

Verse 43

जानीध्वममराः सर्वे कुमारं जयिनं सुराः । भविष्यत्यत्र मे वाक्यं नात्र कार्याविचारणा

“အို အမရနတ်တို့၊ နတ်တော်တို့၊ သိကြလော့—ကုမာရသည် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်၏။ ငါ့စကားသည် ဤနေရာတွင် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်၊ မတွန့်ဆုတ် မစဉ်းစားလွန်ကဲရန် မလို။”

Verse 44

नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवा मुदान्विताः । ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्

နာရဒ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် နတ်တော်အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်လျက် တစ်ခဏတည်း ထရပ်ကာ တာရကကို တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကြ၏။

Verse 45

कुमारं गजमारोप्य देवेन्द्रो ह्यग्रगोऽभवत् । सुरसैन्येन महता लोकपालैः समावृतः

ကူမာရကို ဆင်ပေါ်တင်၍ အိန္ဒြာသည် ရှေ့တန်းတွင် ဦးဆောင်သွား၏။ နတ်တပ်ကြီးနှင့် လောကပာလများက ဝန်းရံလိုက်ပါ၏။

Verse 46

तदा दुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः । वीणावेणुमृदंगानि तथा गन्धर्वनि स्वनाः

ထိုအခါ ဒုန္ဒုဘိ စည်တော်များ မြည်ဟည်း၍ စစ်ဘဲရီနှင့် တူရိယာများစွာ တီးမှုတ်ကြ၏။ ဝီဏာ၊ ဝေဏု၊ မৃদင်္ဂတို့၏ သံနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ ချိုမြိန်သံလည်း ပေါင်းစည်းလေ၏။

Verse 47

गजं दत्त्वा महेंद्राय कुमारो यानमारुहत् । अनेकरत्नसंवीतं नानाश्चर्यसमन्वितम् । विचित्रचित्रं सुमहत्तथाश्चर्यसमन्वितम्

ဆင်ကို မဟာအိန္ဒြာအား ပေးအပ်ပြီးနောက် ကူမာရသည် ယာဉ်တော်တစ်စီးပေါ် တက်ရောက်၏။ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာများစွာ ပါဝင်ကာ ကြီးမား၍ ပန်းချီပုံစံ အရောင်စုံဖြင့် လှပလေ၏။

Verse 48

विमानमारुह्य तदा महायशाः स शांकरिः सर्वगणैरुपेतः । श्रिया समेतः परया बभौ महान्स वीज्यमानश्चमरैर्महाप्रभैः

ထို့နောက် မဟာယశရှိသော သင်္ကရ၏ သားတော် ကူမာရသည် ဝိမာနပေါ် တက်ရောက်၍ ဂဏများအားလုံးနှင့် အတူရှိ၏။ အမြင့်မြတ်ဆုံး သရေတော်ဖြင့် ထွန်းလင်းကာ တောက်ပသော စာမရ ပန်ကာများဖြင့် လေခတ်ခံရလေ၏။

Verse 49

प्राचे तसं छत्र महामणिप्रभं रत्नैरुपेतं बहुभिर्विराजितम् । धृतं तदा तेन कुमारमूर्द्धनि चन्द्रैः किरणैः सुशोभितम्

ထို့နောက် အရှေ့ဘက်၌ မဟာမဏိရောင်ခြည် တောက်ပသော မင်းဆိုင်ရာ ထီးတော်တစ်လက်ကို ရတနာများစွာဖြင့် အလှဆင်၍ ကူမာရ—နတ်တပ်မဟာဗိုလ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်ထားကြ၏။ လမင်းရောင်ခြည်ကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်လေ၏။

Verse 50

संमीलितास्तदा सव देवा इन्द्रपुरोगमाः । बलैः स्वैः स्वैः परिक्रांता योद्धुकामा महाबलाः

ထို့နောက် အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတော်အပေါင်းတို့သည် စုဝေးကြပြီး—တစ်ဦးချင်းစီ မိမိတပ်ဖွဲ့များဖြင့် ဝန်းရံလျက်—အင်အားကြီးမား၍ စစ်ပွဲကို ဆန္ဒပြင်းပြကြသည်။

Verse 51

यमेऽपि स्वगणैः सार्द्धं मरुद्भिश्च सदागतिः । पाथोभिर्वरुणस्तत्र कुबेरो गुह्यकैः सह । ईशोऽपि प्रमथैः सार्द्धं नैरृतो व्याधिभिः सह

ယမမင်းလည်း မိမိအဖွဲ့အပါအဝင် ရောက်လာပြီး၊ အမြဲလှုပ်ရှားသွားလာသော မရုတ်တို့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိကြသည်။ ဝရုဏသည် ရေတော်များနှင့်အတူ လာ၍၊ ကုဗေရသည် ဂုဟျကများနှင့်အတူ လာကာ၊ ဣဿသည် ပရမထများနှင့်အတူ လာသည်။ နိုင်ရృతလည်း ဒုက္ခရောဂါအဖွဲ့များနှင့်အတူ ရောက်လာ하였다။

Verse 52

एवं तेऽष्टौ लोकपा योद्धुकामाः सर्वे मिलित्वा तारकं हंतुमेव । पुरस्कृत्वा शांकरिं विश्ववंद्यं सेनापतिं चात्मविदां वरिष्ठम्

ဤသို့ လောကပာလ အရှစ်ပါးတို့သည် စစ်ပွဲကို လိုလားလျက် အားလုံးပေါင်းစည်းကာ တာရကကို သတ်ရန်သာ ရည်ရွယ်ကြသည်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာကန်တော့ခံရသော ရှိုင်ဝသက္တိကို ရှေ့တန်းတင်၍၊ အတ္တမသိပညာရှင်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံး စစ်ဦးစီးချုပ်ကိုလည်း ရှေ့တင်ကာ ချီတက်ကြသည်။

Verse 53

एवं ते योद्धुकामा हि अवतेरुश्च भूतलम् । अंतर्वेद्यां स्थिताः सर्वे गंगा यमुनमध्यगाः

ဤသို့ စစ်ပွဲကို ဆန္ဒပြင်းပြလျက် သူတို့သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ကြပြီး၊ အားလုံးသည် ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြားရှိ သန့်ရှင်းသော အန္တရဝေဒီဒေသ၌ နေရာယူကြသည်။

Verse 54

पातालाच्च समायातास्तारकस्योपजीविनः । चेरुरंगबलोपेता हन्तुकामाः सुरान्रणे

ထို့ပြင် ပာတာလမှ တာရက၏ အားကိုးနေထိုင်သူများလည်း ရောက်လာကြသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာအင်အားပြည့်ဝလျက် သူတို့သည် လှုပ်ရှားသွားလာကာ စစ်ပွဲတွင် ဒေဝတော်တို့ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။

Verse 55

तारको हि समायातो विमानेन विराजितः । छत्रेण च महातेजा ध्रियमाणेन मूर्द्धनि

တာရကာသည် လေယာဉ်ရထားတော်ပေါ်၌ တောက်ပစွာ ရောက်လာ၏။ ထိုတေဇောမဟာသူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မင်းထီးကို ကိုင်ဆောင်ထားကြ၏။

Verse 56

चामरैर्विज्यमानो हि शुशुभे दैत्यराट् स्वयम्

ယက်အမြီးချာမရဖြင့် လှုပ်ခတ်ပန်ကာခတ်ပေးကြသဖြင့် ဒိုင်တျာတို့၏ ဘုရင်တော်ကိုယ်တိုင်ပင် ထင်ရှားလှပစွာ တောက်ပနေ၏။

Verse 57

एवं देवाश्च दैत्याश्च अंतर्वेद्यां स्थितास्तदा । सैन्येन महता तत्र व्यूहान्कृत्वा पृथक्पृथक्

ထိုအခါ အန္တရဝေဒီ၌ တည်နေကြသော ဒေဝတားတို့နှင့် ဒိုင်တျာတို့သည် ထိုနေရာ၌ မဟာစစ်တပ်များကို သီးခြားသီးခြား စစ်တန်းဖွဲ့စည်းကြ၏။

Verse 58

गजान्कृत्वा ह्येकतश्च हयांश्च विविधांस्तथा । स्यंदनानिविचित्राणि नानारत्नयुतानि च

ဆင်တို့ကို တစ်ဖက်၌ တန်းစီစေ၍ မြင်းမျိုးစုံကိုလည်း ထိုနည်းတူ စီရင်ကြ၏။ ထို့ပြင် ရတနာမျိုးစုံဖြင့် အလှဆင်ထားသော အံ့ဖွယ် စစ်ရထားများကိုလည်း ခင်းကျင်းထားကြ၏။

Verse 59

पदाता बहवस्तत्र शक्तिशूलपरश्वधैः । खड्गतोमरनाराचैः पाशमुद्गरशोभिताः

ထိုနေရာ၌ ခြေလျင်စစ်သည် များစွာတို့သည် တောက်ပစွာ ရပ်တည်ကြပြီး လှံ (သက္တိ)၊ သုံးခွ (သူလ)၊ ပုဆိန်တို့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ ထို့ပြင် ဓား၊ တိုမရလှံ၊ သံမြား၊ ကြိုးပတ် (ပာရှ) နှင့် ဒုတ်မောင်းတို့ဖြင့်လည်း အလှတင့်တယ်နေကြ၏။

Verse 60

ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् । हंतुकामास्तदा ते वै स्तूयमानाश्च बन्धुभिः

နတ်ဘုရားများနှင့် ဒေတျာတို့၏ စစ်တပ်နှစ်ခုသည် တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် မျက်နှာချင်းဆိုင် တောက်ပနေကြပြီး၊ တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်လျက် မိမိတို့၏ ဆွေမျိုးများ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံယူနေကြသည်။