Adhyaya 26

Verse 1

लोमश उवाच । अथ ते पर्वतश्रेष्ठा मेर्वाद्या जातसंभ्रमाः । ऊचुस्ते चैकपद्येन हिमवंतं महागिरिम्

လောမရှက ပြောသည်– ထို့နောက် မေရုမှ စ၍ တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ်တို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားကာ မဟာတောင် ဟိမဝန္တကို စကားတိုတိုဖြင့် ပြောကြ၏။

Verse 2

पर्वता ऊचुः । कन्यादानं क्रियतां चाद्य शैल श्रीमाञ्छम्भुर्भाग्यतस्तेऽद्य लब्धः । हृन्मध्ये वै नात्र कार्यो विमर्शस्तस्मादेषा दीयतामीश्वराय

တောင်တန်းတို့က ဆိုကြသည်– «ဟိမလယာရေ၊ ယနေ့ သမီးပေးလှူပွဲကို ပြုလော့။ သင်၏ ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ယနေ့ တင့်တယ်သော ရှမ္ဘု (Śambhu) ကို ရရှိပြီ။ နှလုံးအတွင်း မတွေးမိမရှုပ်စေပါနှင့်; ထို့ကြောင့် အရှင်ထံ သမီးကို ပေးအပ်လော့»။

Verse 3

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सुहृदां वै हिमालयः । सम्यक्संकल्पमकरोद्ब्रह्ममा नोदितस्तदा । इमां कन्यां तुभ्यमहं ददामि परमेश्वर

မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းတို့၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဟိမာလယသည် ဗြဟ္မာ၏ အားပေးမှုဖြင့် အကြံဉာဏ်ခိုင်မာစွာ ချမှတ်하였다။ ထို့နောက် «အို ပရမေရှ္ဝရ၊ ဤကညာကို သင့်ထံ ငါ ပေးအပ်၏» ဟု ဆို하였다။

Verse 4

भार्यार्थं प्रतिगृह्णीष्वमंत्रेणानेन दत्तवान् । अस्मै रुद्राय महते देवदवाय शंभव । कन्या दत्ता महेशाय गिरींद्रेण महात्मना

ဤမန္တရဖြင့် သူမကို ပေးအပ်ကာ «ဤမဟာရုဒ္ဒရ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော သမ္ဘုထံသို့ ပေးအပ်သည်—ဇနီးအဖြစ် လက်ခံပါ» ဟု ဆို하였다။ ထို့ကြောင့် တောင်ရှင် မဟာစိတ်ရှိသူက ကညာကို မဟေရှထံ ပေးအပ်하였다။

Verse 5

वेद्यां च बहिरानीतौ दंपतीव कमलेक्षणौ । उपवेशितौ बहिर्वेद्यां पार्वतीपरमेश्वरौ

ထို့နောက် ကြာမျက်လုံးကဲ့သို့သော ပါရဝတီနှင့် ပရမေရှ္ဝရတို့ကို မင်္ဂလာဇနီးမောင်နှံကဲ့သို့ အလှတရားဖြင့် ယဇ္ဈပလက်ဖောင်းအပြင်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာကာ ယဇ္ဈဝေဒိအနီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေ하였다။

Verse 6

आचार्येणाथ तत्रैव कश्यपेन महात्मना । आह्वानं हवनार्थाय कृतमग्नेस्तदा द्विजाः

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ပင် မဟာစိတ်ရှိသော အာචာရျ ကശ്യပက ဟဝန်အတွက် အဂ္နိကို ဖိတ်ခေါ်ပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်하였다။ ထိုအခါ ဒွိဇတို့လည်း ပွဲတော်၌ ရှိနေ하였다။

Verse 7

ब्रह्मा ब्रह्मासनगतो बभूव शिवसन्निधौ । प्रवर्तमाने हवन ऋषयश्च विचक्षणाः

ဗြဟ္မာသည် ဗြဟ္မာအာසနပေါ်၌ ထိုင်လျက် ရှိဝ၏ အနီး၌ တည်ရှိ하였다။ ဟဝန် စတင်လှုပ်ရှားလာသောအခါ အမြင်ကျယ်သော ရှိသီတို့လည်း စုဝေးလာ하였다။

Verse 8

ऊचुः परस्परं तत्र नानादर्शनवेदिनः । वेदवादरताः केचिदवदन्संमतेन वै

ထိုနေရာ၌ အမြင်အမျိုးမျိုးကို သိသူတို့သည် အချင်းချင်း ဆွေးနွေးပြောဆိုကြ၏။ ဝေဒအကြောင်း အငြင်းပွားခြင်းကို စွဲလမ်းသူအချို့ကလည်း မိမိတို့ သဘောတူသတ်မှတ်သည့် အာဏာရှိသော အယူအဆအတိုင်း အငြင်းတင်ကြ၏။

Verse 9

एवमेव न चाप्येवमेवमेव न चान्यथा । कार्यमेव न वा कार्यं कार्याकार्यं तथा परे

“ဟုတ်တယ်!”—“မဟုတ်ဘူး!”—“ဒီလိုပဲ!”—“အခြားမဖြစ်နိုင်!” ဟူ၍ အချို့က “လုပ်ရမည်” သို့မဟုတ် “မလုပ်လည်းရ” ဟု ငြင်းခုံကြပြီး၊ အခြားသူတို့ကလည်း လုပ်သင့်သည့်အရာနှင့် မလုပ်သင့်သည့်အရာကို ခွဲခြား၍ အငြင်းပွားကြ၏။

Verse 10

इत्येवं ब्रुवतां शब्दः श्रूयते शिवसन्निधौ । स्वकीयं मतमास्थाय ह्यब्रुवंस्ते परस्परम् । तत्त्वज्ञानविहीनास्ते केवलं वेदबुद्धयः

ဤသို့ပြောဆိုနေကြသဖြင့် သူတို့၏ဆူညံသံသည် ရှိဝ၏ အနီးတော်၌ပင် ကြားရ၏။ မိမိအယူအဆကို စွဲကပ်ကာ အချင်းချင်း အငြင်းပွားကြ၏။ သူတို့သည် တတ္တဝ်(အမှန်တရား) ဉာဏ်မရှိဘဲ ဝေဒအပေါ်သာ မူတည်သော ဉာဏ်တစ်မျိုးသာ ရှိကြ၏။

Verse 11

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा परस्परजयैषिणाम् । प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच शिवसन्निधौ

အချင်းချင်း အနိုင်ယူလိုသူတို့၏ စကားများကို ကြားသော် နာရဒသည် ပြုံးရယ်ကာ ရှိဝ၏ အနီးတော်၌ စကားတော်ကို မိန့်ကြား၏။

Verse 12

यूयं सर्वे वादिनश्च वेदवादरतास्तथा । मौनमास्थाय भोविप्रा हृदि कृत्य सदाशिवम्

“သင်တို့အားလုံးသည် အငြင်းပွားသူများဖြစ်ကြပြီး ဝေဒအကြောင်း အငြင်းပွားခြင်းကိုလည်း စွဲလမ်းကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏတို့၊ မောန(တိတ်ဆိတ်ခြင်း)ကို အာသီကာ၍ နှလုံးအတွင်း၌ စဒါရှိဝကို တည်စေကာ ထိုသို့ပင် နေကြလော့။”

Verse 13

आत्मानं परमात्मानं पराणां परमं च तत् । येनेदं कारितं विश्वं यतः सर्वं प्रवर्त्तते । यस्मिन्निलीयते विश्वं तस्मै सर्वात्मने नमः

အတ္တမနှင့် ပရမအတ္တမ၊ အမြင့်ဆုံးတို့၏ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော အလုံးစုံအတ္တမတော်အား နမောတော်ပြု၏။ ဤလောကကြီးကို ဖန်ဆင်းစေသူ၊ အရာအားလုံး ပေါ်ပေါက်ရာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လောကကြီး ပျော်ဝင်ရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

सोऽयमास्तेऽधुना गेहे पर्वतेंद्रस्य भो द्विजाः । मुखादस्यैव संजाताः सर्वे यूयं विचक्षणाः

ထိုပုဂ္ဂိုလ်တော်သည် ယခုတလော တောင်တို့၏အရှင်၏ အိမ်တော်၌ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။ အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့အားလုံး—ပညာရှိတို့—အမှန်တကယ် သူ၏ ပါးစပ်မှပင် ပေါ်ပေါက်လာကြ၏။

Verse 15

एवमुक्तास्तदा तेन नारदेन द्विजोत्तमाः । उपदेशकरैर्वाक्यैर्बोधितास्ते द्विजोत्तमाः

ထိုအခါ နာရဒမုနိက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်တို့သည်၊ ဓမ္မဩဝါဒဖြစ်သော သူ၏စကားများကြောင့် သင်ကြားပေးခံရ၍ နိုးကြားလာကြ၏။

Verse 16

वर्त्तमाने च यज्ञे च ब्रह्मा लोकपितामहः । ददर्श चरणौ देव्या नखेंदुं च मनोहरम्

ယဇ်ပူဇော်ပွဲ ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ်၊ လောကတို့၏ အဘိုးအိုဖြစ်သော ဘြဟ္မာသည် ဒေဝီ၏ ခြေတော်တို့ကို မြင်၍၊ လက်သည်းတို့၏ လမင်းကဲ့သို့ လှပသော တောက်ပမှုကိုလည်း တွေ့မြင်လေ၏။

Verse 17

दर्शनात्स्खलितः सद्यो बभूवांबुजसंभवः । मदनेन समाविष्टो वीर्यं च प्राच्यवद्भुवि

ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ပန်းကြာမှ မွေးဖွားသူ ဘြဟ္မာသည် ချက်ချင်း တုန်လှုပ်၍ လဲလျားသွား၏။ ကာမတဏှာ ဝင်ရောက်လွှမ်းမိုးသဖြင့် သူ၏ အင်အားမျိုးစေ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျစေခဲ့လေ၏။

Verse 18

रेतसा क्षरमाणेन लज्जितोऽभूत्पितामहः । चरणाभ्यां ममर्द्दाथ महद्गोप्यं दुरत्ययम्

သုတ်ရည် စီးကျလာသဖြင့် အဘိုးကြီးဘုရား (ဗြဟ္မာ) သည် အရှက်ကြီးမားစွာ ခံစားရ၏။ ထို့နောက် ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖိနှိပ်ကာ ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲသော လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးကို ထိန်းသိမ်းလေ၏။

Verse 19

बहवश्चर्षयो जाता वालखिल्याः सहस्रशः । उपतस्थुस्तदा सर्वेताततातेति चाब्रुवन्

ထို့နောက် ရှင်ရသေ့များ အများအပြား ပေါ်ပေါက်လာ၍ ဝါလခိလျာတို့သည် ထောင်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်၏။ အားလုံးက နီးကပ်လာကာ “အဖေ၊ အဖေ” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 20

नारदेन तदोक्तास्ते वालखिल्याः प्रकोपिना । गच्छंतु बटवो यूयं पर्वतं गंधमादनम्

ထို့နောက် နာရဒသည် ဒေါသဖြင့် ဝါလခိလျာတို့အား ပြော၏—“ကလေးငယ်တို့၊ သွားကြလော့; ဂန္ဓမာဒန တောင်သို့ ထွက်ခွာကြလော့!”

Verse 21

न स्थातव्यं भवद्भिश्च भवतां न प्रयोजनम् । इत्येवमुक्तास्ते सर्वे वालखिल्याश्च पर्वतम् । नारदेन समादिष्टा ययुः सर्वे त्वरान्विताः

“သင်တို့ မနေသင့်၊ သင်တို့အတွက် ဒီနေရာ၌ အကြောင်းမရှိ” ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ ပြောကြားခံရသဖြင့် နာရဒ၏ အမိန့်အတိုင်း ဝါလခိလျာအားလုံးသည် အလျင်အမြန် တောင်သို့ သွားကြ၏။

Verse 22

नारदेन ततो ब्रह्माऽश्वासितो वचनैः शुभैः । तावच्च हवनं पूर्णं जातं तस्य महात्मनः

ထို့နောက် နာရဒသည် မင်္ဂလာစကားများဖြင့် ဗြဟ္မာကို သက်သာစေ၏။ ထိုအချိန်တွင် မဟာသတ္တဝါ၏ ဟဝန (မီးပူဇော်) ပူဇော်ပွဲလည်း ပြီးစီးလေ၏။

Verse 23

महेशस्य तथा विप्राः शांतिपाठपरा बभुः । ब्रह्मघोषेण महता व्याप्त मासीद्दिगंतरम्

ထိုနည်းတူ ပုဏ္ဏားတို့သည် မဟေရှာအတွက် ငြိမ်းချမ်းမင်္ဂလာပဋ္ဌာန်း (śānti-pāṭha) ကို ရွတ်ဆိုရန် စိတ်အာရုံတည်ကြ၏။ ကြီးမားသော ဝေဒသံ (brahma-ghoṣa) ကြောင့် အရပ်အနှံ့ ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 24

ततो नीराजितो देवो देवपत्नीभिरुत्तमः । तथैव ऋषिपत्नीभिरर्चितः पूजितस्तथा

ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘုရားကို နတ်မယားတို့က နီရာဇန (nīrājana) ဖြင့် ဂုဏ်ပြုကြ၏။ ထိုနည်းတူ ရှင်ရသီမယားတို့ကလည်း ပူဇော်ကာ လေးမြတ်စွာ ကိုးကွယ်ကြ၏။

Verse 25

तथा गिरीन्द्रस्य मनोरमाः शुभा नीराजयामासुरथैव योषितः । गीतैः सुगीतज्ञविशारदाश्च तथैव चान्ये स्तुतिभिर्महर्षयः

ထိုနည်းတူ တောင်တော်၏ အရှင်ကို မင်္ဂလာလှပသော မိန်းမတို့က နီရာဇန (nīrājana) ပြုကြ၏။ သီချင်းပညာကျွမ်းကျင်သူတို့က ချိုမြိန်သော ဂီတများဖြင့် ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အခြား မဟာရသီတို့ကလည်း စတုတိများဖြင့် ထပ်မံ ဂုဏ်တင်ကြ၏။

Verse 26

रत्नानि च महार्हाणि ददौ तेभ्यो महामनाः । हिमालयो महाशैलः संहृष्टः परितोषयन्

ထို့နောက် စိတ်ကြီးမြတ်သော ဟိမာလယ မဟာတောင်တော်သည် ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားကာ သူတို့ကို ကျောက်မျက်ရတနာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးများ ပေးအပ်၍ ဂုဏ်ပြုကာ စိတ်ကျေနပ်စေလို၏။

Verse 27

बभौ तदानीं सुरसिद्धसंघैर्वेद्यां स्थितोऽसौ सकलत्रको विभुः । सर्वैरुपेती निजपार्षदैर्गणैः प्रहृष्टचेता जगदेकसुन्दराः

ထိုအခါ အစွမ်းအာဏာပြည့်ဝသော အရှင်သည် ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်၌ ရပ်တည်ကာ နတ်တို့နှင့် စိဒ္ဓတို့၏ အစုအဝေးများနှင့်အတူ တောက်ပလင်းလက်၏။ မိမိ၏ ပရိသဒ်ဂဏာတို့က အရပ်အနှံ့ ဝန်းရံလျက် စိတ်ပျော်ရွှင်ကာ၊ ကမ္ဘာလောက၏ တစ်ပါးတည်းသော အလှတရားအဖြစ် ထင်ရှား၏။

Verse 28

एतस्मिन्नंतरे तत्र ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । ऋषिगंधर्वयक्षाश्च येन्ये तत्र समागताः

ထိုအချိန်တွင် ထိုနေရာသို့ ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်သောသူများ ရှိလာကြပြီး၊ ရှင်ရသေ့များ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခများနှင့် အခြားစုဝေးလာသူများလည်း ရောက်ရှိလာကြ၏။

Verse 29

सर्वान्समभ्यर्च्य तदा महात्मा महान्गिरीशः परमेण वर्चसा । सद्रत्नवस्त्राभरणानि सम्यग्ददौ च ताम्बूलसुगन्धवार्यपि

ထို့နောက် အာတ్మာကြီး၍ တောက်ပသော ဂိရီရှ (ရှီဝ) သည် အားလုံးကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကာ၊ ရတနာကောင်းများ၊ အဝတ်အစားများ၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ပေးအပ်ပြီး၊ တမ်းဘူလ (ကွမ်း) နှင့် မွှေးကြိုင်သော ရေကိုလည်း ထပ်မံပေးတော်မူ၏။

Verse 30

तदा शिवं पुरस्कृत्याभ्यव जह्रुः सुरेश्वराः । तथा सर्वे मिलित्वा तु ऐकपद्येन मोदिताः

ထို့နောက် ဒေဝတို့၏ အရှင်များသည် ရှီဝကို ရှေ့တန်းတင်ကာ ရိုသေစွာ နမಸ್ಕာရ ပြုကြပြီး၊ အားလုံးလည်း စုဝေးကာ တစ်သံတည်း တစ်စိတ်တည်းဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 31

पंक्तीभूताश्च बुभुर्लिंगिना श्रृंगिणा सह । केचिद्गणाः पृथग्भूता नानाहास्यरसैर्विभुम्

ထို့ပြင် သူတို့သည် တန်းစီကာ လင်္ဂင် (လင်္ဂကို ဆောင်သော အာသေတ) နှင့် ရှရင်္ဂင် (ချိုရှိသူ) တို့နှင့်အတူ စုပေါင်းစားသောက်ကြ၏။ အချို့သော ဂဏများကတော့ အုပ်စုခွဲကာ ဟာသအရသာမျိုးစုံဖြင့် အရှင်ကို ပျော်ရွှင်စေကြ၏။

Verse 32

अतोषयन्नारदाद्या अनेकालीकसंयुताः । तथा चण्डीगणाः सर्वे बभुजुः कृतभाजनाः

နာရဒနှင့် အခြားသူများလည်း ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကြပြီး၊ ကာလီကာ၏ အုပ်စုများစွာနှင့်အတူ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ ချန်ဒီ၏ ဂဏအဖွဲ့အားလုံးလည်း မိမိတို့အပိုင်းကို သင့်တော်စွာ ရရှိကာ ပူဇော်အစားကို စားသုံးကြ၏။

Verse 33

वैतालाः क्षेत्रपालाश्च बुभुजुः कृतभाजनाः । शाकिनी डाकिनी चैव यक्षिण्यो मातृकादयः

ဗೈတားလာတို့နှင့် က္ෂೇತ್ರပာလ (သန့်ရှင်းရာဝန်း၏ အစောင့်) တို့လည်း စီမံပူဇော်ထားသည့် အစာကို လက်ခံစားသုံးကြ၏။ ထို့အတူ ရှာကိနီ၊ ဒာကိနီ၊ ယက္ခိနီ နှင့် မာတೃကာတို့ အစရှိသူများလည်း ဖြစ်၏။

Verse 34

योगिन्योऽथ चतुः षष्टिर्योगिनो हि तथा परे । दश कोट्यो गणानां च कोट्येका च महात्मनाम्

ထို့နောက် ယောဂိနီ ခြောက်ဆယ့်လေးပါး ရှိ၍၊ ထို့အပြင် အခြားယောဂီများလည်း ရှိကြ၏။ ဂဏာတို့သည် ကုဋေတစ်ဆယ် ရှိပြီး၊ မဟာတ္တမ (စိတ်ကြီးမြတ်သူ) တို့သည် ကုဋေတစ်ကုဋေ ရှိ၏။

Verse 35

एवं तु ऋषयः सर्वे तथानये विबुधादयः । योगिनो हि मया चान्ये कथिताः पूर्वमेव हि

ဤသို့ပင် ရှိသမျှ ရှိသီတို့နှင့် ထိုနည်းတူ နတ်ဒေဝတို့ အစရှိသူများလည်း (ရှိ/ခံယူ) ကြ၏။ အခြားယောဂီတို့ကိုတော့ ငါသည် ယခင်ကတည်းက ပြောဆိုဖော်ပြပြီးသား ဖြစ်၏။

Verse 36

योगिन्यश्चैव कथितास्तासां भक्ष्यं वदामि वः । खड्गानां केचिदानीय क्रव्यं पवित्रमेव च

ယောဂိနီတို့ကိုလည်း ဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခု သူတို့၏ အစာကို သင်တို့အား ငါပြောမည်။ အချို့က ဓားများကို ယူဆောင်လာ၍၊ သူတို့အတွက် ‘သန့်ရှင်း’ ဟု ယူဆသော အသားကိုလည်း စားသုံးကြ၏။

Verse 37

भुंजंति चास्थिसंयुक्तं तथांत्राणि बुभुक्षिताः । आनीय केचिच्छीर्षाणि महिषाणां गुरूणि च

ဆာလောင်နေကြသဖြင့် အရိုးနှင့်ပေါင်းစပ်သော အသားကိုလည်း စားကြပြီး၊ အူအတွင်းအင်္ဂါများကိုလည်း စားသုံးကြ၏။ အချို့က မဟိષ (ကျွဲ) တို့၏ လေးလံသော ခေါင်းများကို ယူဆောင်လာ၍ စားကြ၏။

Verse 38

तथा केचिन्नृत्यमानास्तदानीं रोरूय्यमाणाः प्रमथाश्चैव चान्ये । केचित्तूष्णीमास्थिता रुद्ररूपाः परेचान्यांल्लोकमानास्तथैव

ထိုအချိန်၌ အချို့က ကပြနေကြ၍၊ အခြားသူများ—ပ్రమഥာတို့နှင့် အခြားများ—အော်ဟစ်ညည်းတွားကြ၏။ အချို့က ရုဒ္ရသဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ကာ တိတ်ဆိတ်ရပ်နေကြပြီး၊ အခြားသူများလည်း အခြားလောကသို့ မျက်စိမခွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

Verse 39

योगिनीचक्रमध्यस्थो भैरवो हि ननर्त च । तथान्ये भूतवेताला मामेत्येवं प्रलापिनः

ယောဂိနီဝိုင်း၏ အလယ်၌ တည်နေသော ဘ္ဟဲရဝသည် အမှန်တကယ် ကပြ၏။ ထို့ပြင် အခြားသော ဘူတနှင့် ဝေတාලတို့သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ လာရောက်ကာ ဤသို့ပင် အပြောအဆိုမပြတ် ဗလုံးဗထွေး ပြောကြ၏။

Verse 40

एवं तेषामुद्धवं हि निरिक्ष्य मधुसूदनः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शंकरं लोकशंकरम्

ထိုသို့ သူတို့၏ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကို မြင်သော် မဓုသူဒနသည် ပြုံးရယ်လျက် စကားတစ်ခွန်းကို လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးပြုရှင် သင်္ကရထံသို့ ဆို၏။

Verse 41

एतान्गणान्वारय भो अत्र मत्तांश्च संप्रति । अस्मिन्काले च यत्कार्यं सर्वैस्तत्कार्यमे व च

“အရှင်ဘုရား၊ ယခုဤနေရာ၌ မူးယစ်နေသော ဤဂဏာတို့ကို တားဆီးပါ။ ထို့ပြင် ဤအချိန်၌ လုပ်ဆောင်ရမည့် အမှုရှိသမျှကို အားလုံးပေါင်း၍ ထိုအမှုကိုပင် ဆောင်ရွက်ကြပါစေ။”

Verse 42

पांडित्येन महादेव तस्मादेतान्निवारय । तच्छ्रुत्वा भगवान्रुद्रो वीरभद्रमुवाच ह

“မဟာဒေဝ၊ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်ပညာဖြင့် သူတို့ကို တားဆီးပါ။” ထိုစကားကို ကြားသော် ကောင်းမြတ်တော်မူသော ရုဒ္ရသည် ဝီရဘဒ္ရအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 43

रुद्र उवाच । वारयस्व प्रमत्तांश्च क्षीबांश्चैव विशेषतः । तेनोक्तो वीरभद्रश्च शंभुना परमेष्ठिना

ရုဒ္ဒရက မိန့်တော်မူသည်။ «မသတိလွန်သူတို့ကို တားဆီးလော့၊ အထူးသဖြင့် မူးယစ်သူတို့ကို»။ အမြင့်မြတ်ဆုံး သမ္ဘုဘုရား၏ အမိန့်ကို ခံယူ၍ ဝီရဘဒ္ဒရသည် ထိုအတိုင်း လိုက်နာ하였다။

Verse 44

आज्ञापिताः प्रमत्ताश्च वीरभद्रेण धीमता । प्रमथा वारितास्तेन तूष्णीमाश्रित्य ते स्थिताः

ပညာရှိ ဝီရဘဒ္ဒရက မသတိလွန်သူတို့ကို အမိန့်ပေး하였다။ ထိုသူက တားဆီးသဖြင့် ပရမထတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 45

निश्चला योगिनीमध्ये भूतप्रमथगुह्यकाः । शाकिन्यो यातुधानाश्च कूष्मांडाः कोपिकर्पटाः

ယောဂိနီတို့အလယ်၌ ဘူတ၊ ပရမထ၊ ဂုဟျကတို့သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေကြ၏။ ထို့ပြင် ရှာကိနီ၊ ယာတုဓာန၊ ကုဿမာဏ္ဍနှင့် အခြား ကြမ်းတမ်းသော အုပ်စုများလည်း ရှိကြ၏။

Verse 46

तथान्ये भूतवेतालाः क्षेत्रपालाश्च भैरवाः । सर्वे शांताः प्रमत्ताश्च बभूवुः प्रमथादयः

ထိုနည်းတူ အခြား ဘူတနှင့် ဝေတාලတို့၊ က్షೇತ್ರပာလနှင့် ဘဲရဝတို့လည်း—အမှန်တကယ် ပရမထတို့နှင့် အခြားသူအားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ပျောက်ကင်း၍ ငြိမ်းချမ်းသွားကြ၏။

Verse 47

एवं विस्तारसंयुक्तं कृतमुद्वहनं तदा । हिमाद्रिणा परं विप्राः सुमंगल्यं सुशोभनम्

ထို့ကြောင့် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအခါ ဟိမာဒြိက အခမ်းအနား ‘ဥဒ္ဝဟန’ ကို အပြည့်အဝ ဂုဏ်ထည်ဝါစွာ ဆောင်ရွက်하였다။ အလွန်မင်္ဂလာရှိ၍ မြင်ရသော်လည်း လှပတင့်တယ်၏။

Verse 48

चत्वारो दिवसा जाताः परिपूर्णेन चेतसा । हिमाद्रिणा कृता पूजा देवदेवस्य शूलिनः

လေးရက်ကုန်လွန်သွား၍ စိတ်နှလုံးသည် အပြည့်အဝ တည်ကြည်နေသကဲ့သို့၊ ဟိမာဒြီသည် တိရစ္ဆာန်သုံးချွန်ကိုင်သော ဒေဝဒေဝ ရှူလင်ကို ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 49

वस्त्रालंकाराभरणै रत्नैरुच्चावचैस्ततः । पूजयित्वा महादेवं विष्णोर्वचनपरोऽभवत्

ထို့နောက် အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်း၊ အာဘရဏာများနှင့် အမျိုးမျိုးသော တန်ဖိုးကြီး ရတနာများဖြင့် မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ဟိမာဒြီသည် ဗိဿဏု၏ မိန့်တော်ကို အလေးထားနားထောင်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 50

लक्ष्मीसमेतं विष्णुं च वस्त्रालंकरणैः शुभैः । पूजयामास हिमवांस्तथा ब्रह्माणमेव च

ဟိမဝန်သည်လည်း လက္ရှ္မီနှင့်အတူရှိသော ဗိဿဏုကို မင်္ဂလာရှိသော အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ထို့အတူ ဘြဟ္မာကိုလည်း ပူဇော်하였다။

Verse 51

इंद्रं पुरोधसा सार्द्धमिंद्राण्या सहितं विभुम् । तथैव लोकपालांश्च पूजयित्वा पृथक्पृथक्

ထို့နောက် အင်အားကြီးသော အိန္ဒြကို ပုရောဟိတ်နှင့်အတူ၊ အိန္ဒြာဏီနှင့်လည်း အတူတကွ ပူဇော်ကန်တော့ပြီး၊ ထို့အတူ လောကပာလများကိုလည်း တစ်ပါးစီ ခွဲ၍ ပူဇော်하였다။

Verse 52

तथैव पूजिता चंडी भूतप्रमथगुह्यकैः । वस्त्रालंकरणैश्चैव रत्नैर्नानाविधैरपि । ये चान्य आगतास्तत्र ते च सर्वे प्रपूजिताः

ထိုနည်းတူ စန္ဒီကိုလည်း ဘူတများ၊ ပ္ရမထများနှင့် ဂုဟျကများက အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ရတနာများဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့하였다။ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသော အခြားသူအားလုံးလည်း သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ခံရ하였다။

Verse 53

एवं तदानीं प्रतिपूजिताश्च देवाश्च सर्वे ऋषयश्च यक्षाः । गंधर्वविद्याधरसिद्धचारणास्तथैव मर्त्त्याप्सरसां गणाश्च

ထိုအခါ၌ နတ်ဒေဝတော်အပေါင်းတို့သည် ပြန်လည်ဂုဏ်ပြုပူဇော်ခံရကြ၏။ ထိုနည်းတူ ရှိသီတို့နှင့် ယက္ခတို့လည်းကောင်း၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ သိဒ္ဓ၊ စာရဏတို့နှင့် လူသားအစုအဝေးများ၊ အပ္စရာအစုအဝေးများလည်းကောင်း ပါဝင်ကြ၏။