Adhyaya 25

Verse 1

लोमश उवाच । तत्रोपविविशुः सर्वे सत्कृताश्च हिमाद्रिणा । ते देवाः सपरिवाराः सहर्षाश्च सवाहनाः

လောမရှက ပြောသည်။ ထိုနောက် အားလုံးသည် ဟိမာဒြီ၏ ဂုဏ်ပြုဧည့်ခံမှုကို ခံယူကာ ထိုနေရာ၌ ထိုင်ကြ하였다။ ထိုဒေဝတားတို့သည် မိမိတို့၏အပါအဝင်အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်း၍ မိမိတို့၏ယာဉ်များနှင့်အတူ ရောက်လာကြ하였다။

Verse 2

तत्रैव च महामात्रं निर्मितं विश्वकर्मणा । दीप्त्या परमया युक्तं निवासार्थं स्वयम्भुवः

ထိုနေရာ၌ပင် ဝိශ්ဝကರ್ಮာက အလွန်ကြီးမြတ်သော နန်းတော်တစ်ဆောင်ကို တည်ဆောက်하였다။ ထိုအိမ်တော်သည် အမြင့်ဆုံးသော တောက်ပမှုနှင့် ပြည့်စုံ၍ စွဝယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ) အတွက် နေထိုင်ရာအဖြစ် ရည်ရွယ်ထား하였다။

Verse 3

तथैव विष्णोस्त्वपरं भवनं स्वयमेव हि । भास्वरं सुविचित्र च कृतं त्वष्ट्रा मनोरमम् । वण्डीगृहं मनोज्ञं च तथैव कृतवान्स्वयम्

ထို့အတူ ဝိෂ္ဏုအတွက်လည်း အခြားနန်းတော်တစ်ဆောင်ကို မိမိ၏အာနုဘော်ဖြင့်ပင် ပြုလုပ်하였다။ ထိုအိမ်တော်သည် တောက်ပ၍ အလွန်အံ့ဖွယ်လှပကာ တ္ဝଷ္ဋೃက လှပစွာ ဖန်တီး하였다။ ထို့ပြင် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် ချီးမွမ်းရာ ဝဏ္ဍီဂೃಹ (ဗဏ္ဍီအိမ်) ကိုလည်း သာယာလှပစွာ ပြုလုပ်하였다။

Verse 4

तथैव श्वेतं परमं मनोज्ञं महाप्रभं देववरैः सुपूजितम् । कैलासलक्ष्मीप्रभया महत्या सुशोभितं तद्भवनं चकार

ထို့အတူ အလွန်ဖြူစင်၍ အထူးလှပကာ မဟာတောက်ပသော နန်းတော်တစ်ဆောင်ကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။ ထိုအိမ်တော်ကို ဒေဝတားအထွဋ်အမြတ်တို့က အလွန်အမင်း ပူဇော်လေးစားကြသည်။ ကైలာသ၏ သီရိလက္ခဏာကဲ့သို့ မဟာအလင်းရောင်ဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထား하였다။

Verse 5

तत्रैव शंभुः परया विभूत्या स स्थापितस्तेन हिमाद्रिणा वै

ထိုနေရာ၌ပင် သမ္ဘု (ရှီဝ) ကို ဟိမာဒြိက အမြင့်မြတ်သော ဂုဏ်တော်နှင့် ဗိဘူတိတော်ကြီးဖြင့် တည်ထောင်၍ ထီးနန်းတင်ထားလေ၏။

Verse 6

एतस्मिन्नंतरे मेना समायाता सखीगणैः । नीराजनार्थं शंभुं च ऋषिभिः परिवारिता

ထိုအချိန်အတွင်း မေနာသည် မိတ်သမီးအုပ်စုများနှင့်အတူ ရောက်လာပြီး၊ ရှင်ရသေ့များလည်း ဝန်းရံလျက် သမ္ဘု (ရှီဝ) အတွက် နီရာဇန (မင်္ဂလာမီးလှည့်ပူဇော်) ပြုရန် လာခဲ့လေ၏။

Verse 7

तदा वादित्रदिर्घोपैर्नादितं भुवनत्रयम् । नीराजनं कृतं तस्य मेनया च तपस्विनः

ထို့နောက် တူရိယာသံများ ရှည်လျား၍ ထိန်းမြည်သံကြီးဖြင့် လောကသုံးပါးတစ်လျှောက် တုန်ဟုန်သကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။ ထိုအခါ မေနာသည် ထိုတပသီကြီးမြတ်သော အရှင်အတွက် နီရာဇန ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 8

अवलोक्य परा साध्वी मेनाऽजानाद्धरं तदा । गिरिजोक्तमनुस्मृत्य मेना विस्मयमागता

ကြည့်မြင်သော်လည်း အလွန်သီလရှင် မေနာသည် ထိုအခါ ဟရ (ရှီဝ) ကို မသိမမြင်နိုင်ခဲ့။ ထို့နောက် ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ပြောခဲ့သမျှကို သတိရကာ မေနာသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်လာလေ၏။

Verse 9

यद्वै पुरोक्तं च तया पार्वत्या मम सन्निधौ । ततोऽधिकं प्रपश्यामि सौंदर्यं परमेष्ठिनः । महेशस्य मया दृष्टमनिर्वाच्यं च संप्रति

«ငါ့ရှေ့တွင် ပါရဝတီ ပြောခဲ့သမျှထက်ပင် ယခု ငါသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင်၏ အလွန်အမင်း လှပမြတ်နိုးဖွယ်ကို မြင်ရ၏။ ယခုအခါ ငါမြင်နေရသော မဟေရှ၏ ဂုဏ်တော်မဟာတန်ခိုးသည် စကားဖြင့် မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်၏»။

Verse 10

एवं विस्मयमापन्ना विप्रपत्नीभिरावृता । अहतां बरयुग्मेन शोभिता वरवर्णिनी

ဤသို့ အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဗြာဟ္မဏ မယားများက ဝိုင်းရံထားသဖြင့်၊ အရောင်လှပသော မဟာသမီးသည် မဝတ်ရသေးသော အဝတ်အထည် တစ်စုံဖြင့် တင့်တယ်လှပစွာ တောက်ပနေ하였다။

Verse 11

कंचुकी परमा दिव्या नानारत्नैश्च शोभिता । अंगीकृता तदा देव्या रराज परया श्रिया

အလွန်တန်ခိုးရှိသော ဒေဝီယဘော်ဒီစ်တစ်ထည်သည် ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တောက်ပလှပနေ၏။ ထိုအခါ ဒေဝီက လက်ခံဝတ်ဆင်သဖြင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တင့်တယ်သရေဖြင့် ထွန်းလင်းတောက်ပ하였다။

Verse 12

बिभ्रती च तदा हारं दिव्यरत्नविभूषितम् । वलयानि महार्हाणि शुद्धचामीकराणि च

ထို့နောက် နတ်ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဒေဝီယလည်ဆွဲကို ဝတ်ဆင်၍၊ သန့်ရှင်းသော ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တန်ဖိုးကြီး လက်ကောက်များကိုလည်း ဝတ်ဆင်하였다။

Verse 13

तत्रोपविष्टा सुभगा ध्यायंती परमेश्वरम् । सखीभिः सेव्यमाना सा विप्रपत्नीभिरेव च

ထိုနေရာ၌ ကံကောင်းလှသော မဟာသမီးသည် ထိုင်နေကာ ပရမေရှ్వరကို သမာဓိဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တရားသဘောထား၍၊ မိတ်သဟာယများနှင့် ဗြာဟ္မဏ မယားများကလည်း ဝတ်ပြုစောင့်ရှောက်နေ하였다။

Verse 14

एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गो वाक्यमभाषत । पाणिग्रहार्थं शंभुं च आनयध्वं स्वमंदिरम् । त्वरितेनैव वेलायामस्यामेव विचक्षणाः

ထိုအကြား၌ ဂါရ္ဂက ထိုနေရာတွင် ဤစကားကို ပြော하였다—“လက်ဆွဲမင်္ဂလာ (အိမ်ထောင်ပြု) အတွက် သမ္ဘူကို သင်တို့၏ အိမ်သို့ ခေါ်လာကြလော့။ ဤအလွန်မင်္ဂလာကောင်းသော အချိန်၌ပင် မြန်မြန်လုပ်ကြ၊ ဉာဏ်ရှိသူတို့ရေ!”

Verse 15

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य गर्गस्य च महात्मनः । अभ्युत्थानपराः सर्वे पर्वताः सकलत्रकाः

မဟာအတ္တမ ဂါရ္ဂ၏ စကားကို ကြားသော် တောင်မင်းတို့ အားလုံးသည် မိမိတို့၏ အဖွဲ့အပါအဝင် လေးစားပူဇော်ရန် ထ၍ ထွက်ခွာရန် စိတ်အားထက်သန်ကြ၏။

Verse 16

महाविभूत्या संयुक्ताः सर्वे मंगलपाणयः । सालंकृतास्तदा तेषां पत्न्योलंकारमंडिताः

သူတို့အားလုံးသည် မဟာဂုဏ်သိက္ခာဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လက်ထဲတွင် မင်္ဂလာပဏ္ဏာများကို ကိုင်ဆောင်ကာ လှပစွာ အလှဆင်ထားကြ၏။ ထို့အပြင် သူတို့၏ ဇနီးများလည်း တန်ခိုးတင့်တယ်သော အလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကြ၏။

Verse 17

उपायनान्यनेकानि जगृहुः स्निग्धलोचनाः । तदा वादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा

မျက်လုံးနူးညံ့သော သူတို့သည် လက်ဆောင်အမျိုးမျိုးကို ယူဆောင်ကြ၏။ ထို့နောက် တူရိယာသံကြီးမြည်သံနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ထွန်းကားသော ဝေဒသံကြားတွင်

Verse 18

आजग्मुः सकलात्रास्ते यत्र देवो महेश्वरः । प्रमथैरावृतस्तत्र चंड्या चैवाभिसेवितः

အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် မဟေရှ္ဝရ ဘုရားရှိရာသို့ ရောက်လာကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ဘုရားသည် ပ္ရမထများက ဝန်းရံထားပြီး ချဏ္ဍီကလည်း ပူဇော်ဝတ်ပြု၍ အနီးကပ် စောင့်ရှောက်နေ၏။

Verse 19

तथा महर्षिभिस्तत्र तथा देवगणैः सह । एभिः परिवृतः श्रीमाञ्छंकरो लोकशंकरः

ထိုနေရာ၌ မဟာရိရှီများနှင့် တကွ ဒေဝတাগဏများလည်း ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့အားလုံးက ဝန်းရံထားသဖြင့် တောက်ပမြင့်မြတ်သော ရှင်ကရ—လောကအကျိုးပြုရှင်—ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့ရ၏။

Verse 20

श्रुत्वा वादित्रनिर्घोषं सर्वे शंकरसेवकाः । उत्थिता ऐकापद्येन देवैरृषिभिरावृताः

တူရိယာသံများ၏ ကြီးမားသောမြည်ဟည်းသံကို ကြားသိလျှင်၊ ရှင်ကရာ (Śaṅkara) ကို ဆည်းကပ်သော အမှုထမ်းဂဏာတို့ အားလုံးသည် တပြိုင်နက် ထတက်ကြပြီး၊ ဒေဝတားနှင့် ရှိသီတို့က ဝိုင်းရံလျက် ရှိကြ၏။

Verse 21

तथोद्यतो योगिनाचक्रयुक्ता गणा गणानां गणानां पतिरेकवर्चसाम् । शिवंपुरस्कृत्य तदानुभावास्तथैव सर्वे गणनायकाश्च

ထို့နောက် ဂဏာတို့သည် ယောဂိနီ-စက္ကရ (Yoginī-cakra) နှင့် ပေါင်းစည်းကာ ရှေ့သို့ ချီတက်ကြ၏။ ဂဏာတို့၏ အရှင်သည် တစ်မူထူးကဲသော တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လက်လျက် ထွက်ခွာ၏။ ရှီဝ (Śiva) ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ အာနုဘာဝကြီးမားသူတို့နှင့် ဂဏာခေါင်းဆောင်တို့ အားလုံးလည်း တူညီစွာ ချီတက်ကြ၏။

Verse 22

तद्योगिनी चक्रमतिप्रचंडं टंकारभेरीरवनिस्वनेन । चंडीं पुरस्कृत्य भयानकां तदा महाविभूत्या समलंकृतां तदा

ထို့နောက် အလွန်ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသော ယောဂိနီ-စက္ကရသည် တံကာရသံ၊ ဘေရီဒုံးသံတို့၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့သော မြည်ဟည်းမှုအလယ်၌ ရှေ့သို့ တိုးထွက်လာ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ် ချန်ဒီ (Caṇḍī) ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ၊ မဟာအလွန်တန်ခိုးတော်ဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 23

कंठे कर्कोटकं नागं हारभूतं च कार सा । पदकं वृश्चिकानां च दंदशूकांश्च बिभ्रती

သူမ၏ လည်ပင်း၌ ကရ္ကောဋက (Karkoṭaka) နဂါးကို ပန်းကုံးကဲ့သို့ ဆွဲထား၏။ ထို့ပြင် ကင်းမြီးကောက်တို့ဖြင့် ပြုလုပ်သော အလှဆင်ပစ္စည်းကိုလည်း ဆောင်ထားပြီး၊ အဆိပ်ပြင်းမြွေများကိုလည်း အလှတန်ဆာအဖြစ် ကိုင်ဆောင်ထား၏။

Verse 24

कर्णावतंसान्सा दध्रे पाणिपादमयांस्तथा । रणे हतानां वीराणां शिरांस्युरसिचापरान्

သူမသည် လက်နှင့် ခြေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နားကပ်များကို ဆင်မြန်း၏။ ထို့ပြင် စစ်မြေပြင်၌ ကျဆုံးသော သူရဲကောင်းတို့၏ ခေါင်းများကိုလည်း ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် အခြားသော အောင်မြင်မှုအမှတ်တံဆာအဖြစ် ဆောင်ထား၏။

Verse 25

द्वीपिचर्मपरीधाना योगिनीचक्रसंयुता । क्षेत्रपालावृता तद्वद्भैरवैः परिवारिता

သူမသည် ကျားအရေကို ဝတ်ဆင်၍ ယောဂိနီတို့၏ စက်ဝိုင်းနှင့် ပေါင်းစည်းကာ၊ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ ကာကွယ်သူ Kṣetrapāla များက ဝိုင်းရံပြီး၊ ထို့အတူ Bhairava များကလည်း အနီးကပ် စောင့်ရှောက်လျက် ရှိ하였다။

Verse 26

तथा प्रेतैश्च भूतैश्च कपटैः परिवारिता । वीरभद्रादयश्चैव गणाः परमदारुणाः । ये दक्षयज्ञनाशार्थे शिवेनाज्ञापितास्तदा

ထို့အပြင် သူမကို Preta များ၊ Bhūta များနှင့် လှည့်စားတတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများက ဝိုင်းရံထားသည်။ Vīrabhadra နှင့် အခြား Gaṇa များ—အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်ကြောက်မက်ဖွယ်—တို့သည် ထိုအခါ Dakṣa ၏ ယဇ్ఞကို ဖျက်ဆီးရန် Śiva ၏ အမိန့်ကို ခံယူထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 27

तथा काली भैरवी च माया चैव भयावहा । त्रिपुरा च जया चैव तथा क्षेमकरी शुभा

ထို့ပြင် Kāḷī နှင့် Bhairavī တို့ရှိပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို ဆောင်လာသော Māyā လည်းရှိသည်။ ထို့အတူ Tripurā နှင့် Jayā တို့လည်းရှိကာ၊ မင်္ဂလာတော်ဖြစ်သော Kṣemakarī သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးသနားသူ ဖြစ်သည်။

Verse 28

अन्याश्चैव तथा सर्वाः पुरस्कृत्य सदाशिवम् । गंतुकामाश्चोग्रतरा भूतैः प्रेतैः समावृताः

ထို့ပြင် အခြား ဒေဝီများလည်း အားလုံးပင် Sadāśiva ကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ ထွက်ခွာလိုကြသည်။ အလွန်တရာ ကြမ်းကြုတ်သဖြင့် Bhūta များနှင့် Preta များက ဝိုင်းရံထားကြသည်။

Verse 29

एताः सर्वा विलोक्याथ शिवभक्तो जनार्द्दनः । महर्षीश्च पुरस्कृत्य ह्यमरांश्च तथैव च । अनसूयां पुरस्कृत्य तथैव च ह्यरुंधतीम्

သူတို့အားလုံးကို မြင်ပြီးနောက် Śiva ကို भक्तိရှိသော Janārdana သည် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ မဟာရိရှီများနှင့် နတ်ဘုရားများကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ ဂုဏ်ပြု하였다။ ထို့ပြင် Anasūyā ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုကာ၊ ထိုနည်းတူ Arundhatī ကိုလည်း လေးစားဂုဏ်ပြု하였다။

Verse 30

विष्णुरुवाच । चण्डीं कुरु समीपस्थां लोकपालनतां प्रभो

ဗိဿနုက မိန့်တော်မူသည်– «အရှင်ဘုရား၊ ချဏ္ဍီကို အနီး၌ တည်စေ၍ လောကတို့ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်း အုပ်ချုပ်စေပါ»။

Verse 31

तदुक्तं विष्णुना वाक्यं निशम्य जगदीश्वरः । उवाच प्रहसन्नेव चंडीं प्रति सदाशिवः

ဗိဿနု၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ စကြဝဠာ၏ အရှင် စဒါရှီဝသည် ပြုံးလျက် ချဏ္ဍီအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 32

अत्रैव स्थीयतां चंडीं यावदुद्वहनं भवेत् । मम भावान्विजानासि कार्याकार्ये सुशोभने

«မင်္ဂလာသတို့သမီးကို ခေါ်ဆောင်သွားမည့် အချိန်ရောက်သည်အထိ ချဏ္ဍီသည် ဒီနေရာ၌ပင် တည်နေစေ။ အလှရှင်မ၊ လုပ်သင့်သော်လည်းကောင်း မလုပ်သင့်သော်လည်းကောင်း ငါ၏ အတွင်းသဘောကို သင်သိ၏»။

Verse 33

एवमाकर्ण्य वचनं शंभोरमिततेजसः । उवाच कुपिता चंडी विष्णुमुद्दिश्य सादरम्

အလွန်တောက်ပသော ရောင်ခြည်မဆုံးနိုင်သည့် ရှမ္ဘု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ချဏ္ဍီသည် ဒေါသထွက်သော်လည်း လေးစားစွာဖြင့် ဗိဿနုကို ရည်ညွှန်း၍ ပြော၏။

Verse 34

तथान्ये प्रमथाः सर्वे विष्णुमूचुः प्रकोपिताः । यत्रयत्र शिवो भाति तत्रतत्र वयं प्रभो

ထို့နောက် အခြား ပ္ရမထာတို့အားလုံးလည်း ဒေါသထွက်ကာ ဗိဿနုကို ပြောကြသည်– «ရှီဝ ပေါ်ထွန်းတောက်ပရာရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့လည်း အရှင်ဘုရား၊ အဲဒီနေရာနေရာ၌ပင် ရှိပါသည်»။

Verse 35

त्वया निवारिताः कस्माद्वयमाभ्युदये परे । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा केशवोवाक्यमब्रवीत्

«အကြီးမားဆုံးသော အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်မည့်အခါ၌ အဘယ်ကြောင့် သင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို တားဆီးသနည်း» ဟုဆိုကြသော်၊ ထိုစကားကို ကြားပြီး ကေသဝသည် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 36

चण्डीमुद्दिश्य प्रमथानन्यांश्चैव तथाविधान् । यूयं चैव मया प्रोक्ता मा कोपं कर्त्तुमर्हथ

ချဏ္ဍီနှင့် ပ္ရမထတို့နှင့် ထိုသဘောတူသူများကို ရည်ညွှန်း၍ ကေသဝသည် မိန့်တော်မူ၏—«သင်တို့ကို ငါက အမိန့်ပေးသင်ကြားပြီးသား၊ ဒေါသမထွက်သင့်»။

Verse 37

एवमुक्तास्तदा तेन चंडीमुख्या गणास्तदा । एकांतमाश्रिताः सर्वे विष्णुवाक्याज्ज्वलद्धृदः

ထိုသို့ မိန့်တော်မူခြင်းကို ခံရသော်၊ ချဏ္ဍီကို ဦးဆောင်သော ဂဏများသည် တိတ်ဆိတ်ရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ ဗိෂ္ဏု၏ တားမြစ်စကားကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် မီးလောင်သကဲ့သို့ ပူလောင်နေဆဲဖြစ်၏။

Verse 38

तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः । सकलत्राः संभ्रमेण महेशं प्रति सत्वरम्

ထိုအချိန်တွင် တောင်တော်၏ အရှင်၏ အမတ်များအားလုံးသည် မိသားစုအပါအဝင် စုဝေးလာကြ၍ စိတ်လှုပ်ရှားလျက် မဟေရှကို ရောက်ရန် အလျင်အမြန် သွားကြ၏။

Verse 39

पंचवाद्यप्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । योषिद्भिः संवृतास्तत्र गीतशब्देन भूयसा

ထိုနေရာ၌ တူရိယာငါးမျိုး၏ အသံကြီးကာလှုပ်ရှားသံနှင့် ထို့ထက်ပို၍ ဝေဒသံ (ဗြဟ္မဃောသ) တရားသံများ ပိုမိုမြည်ဟည်း၏။ မိန်းမများ ဝိုင်းရံလျက် မင်္ဂလာသီချင်းသံသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားရ၏။

Verse 40

एवं प्राप्ता यत्र शंभुः सकलैः परिवारितः । आगत्य कलशैः साकं स्नापितो हि सदाशिवः । स्त्रीभिर्मंगलगीतेन सर्वाभरणभूषितः

ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် အဖော်အပါးအလုံးစုံဖြင့် ဝန်းရံထားသော သမ္ဘူ (Śambhu) ရပ်တည်ရာ အရပ်သို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် ကလသ (ရေခွက်) များဖြင့် သယ်ဆောင်လာသော သန့်ရှင်းရေဖြင့် စဒါရှီဝ (Sadāśiva) ကို ရေချိုးပူဇော်ကြပြီး၊ မိန်းမတို့သည် မင်္ဂလာသီချင်းများ သီဆိုကာ အလှအပ အလုံးစုံသော အာဘရဏာများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက် တောက်ပတင့်တယ်၏။

Verse 41

ऋषयो देवगंधर्वास्तथान्ये पर्वतोत्तमाः । शंभ्यग्रगास्तदा जग्मुः स्त्रियश्चैव सुपूजिताः । बभौ छत्रेण महता ध्रिमाणेन मूर्द्धनि

ထိုအခါ ရှိသီများ၊ ဒေဝဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် တောင်ပေါ်မှ မွေးဖွားသော အထွတ်အမြတ်ရှိသူများသည် သမ္ဘူအတွက် ရှေ့တန်းတွင် လျှောက်သွားကြ၏။ ကောင်းစွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုခံရသော မိန်းမတို့လည်း လိုက်ပါကြ၏။ ထို့ပြင် မဟာထီးကြီးကို ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆောင်ထားသဖြင့် သူသည် တောက်ပလှပ၏။

Verse 42

चामरै वीर्ज्यमानोऽसौ मुकुटेन विराजितः । ब्रह्मा विष्णुस्तथा चंद्रो लोकपालस्तथैव च

သူသည် စာမရ (cāmara) ပန်ကာဖြင့် လေညှင်းပေးခံရကာ မကူဋ (သရဖူ) ဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိ၏။ ထို့ပြင် ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ စန္ဒြ (လ) နှင့် လောကပါလ (လောကကာကွယ်သူများ) တို့လည်း အတူရှိကြ၏။

Verse 43

अग्रगा ह्यपि शोभंतः श्रिया परमया युताः । तथा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः

ရှေ့တန်းသို့ သွားသူတို့သည် အလွန်မြင့်မြတ်သော သရေတော်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ တင့်တယ်လှပကြ၏။ ထို့အပြင် သင်္ခ (ခွံ) များ၊ ဘေရီ (ဒရမ်) များ၊ ပဋဟ (တဘော်) များ၊ အာနက ဒရမ်များနှင့် ဂိုမုခ (gomukha) ခေါင်းလောင်းတူ သံချိုများက မြည်ဟည်းလျက်ရှိ၏။

Verse 44

तथैव गायकाः सर्वे परममंगलम् । पुनः पुनरवाद्यंत वादित्राणि महोत्सवे

ထိုနည်းတူပင် အဆိုတော်အားလုံးသည် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော သီချင်းများကို သီဆိုကြ၏။ မဟာပွဲတော်အတွင်း တူရိယာများကို ထပ်ခါထပ်ခါ တီးခတ်ကြ၏။

Verse 45

अरुंधती महाभागा अनसूया तथैव च । सावित्री च तथा लक्ष्मीर्मातृभिः परिवारिताः

ကံကောင်းမြတ်သော အရုန္ဓတီ၊ အနသုယာ၊ သာဝိတြီ နှင့် လက္ရှ္မီတို့သည် မာတೃကာ မိခင်ဒေဝီများက ဝန်းရံလျက် ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 46

एभिः समेतो जगदेकबंधुर्बभौ तदानीं परमेण वर्चसा । सचंद्रसूर्यानिलवायुना वृतः सलोकपालप्रवरैर्महर्षिभिः

ဤသူတို့နှင့် ပေါင်းစည်းသောအခါ၊ လောက၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆွေမျိုးတော်သည် ထိုအချိန်၌ အမြင့်မြတ်ဆုံး တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်းတော်မူ၏။ လ၊ နေ၊ လေ (အနိလ/ဝါယု)၊ လောကပာလ အထွတ်အမြတ်များနှင့် မဟာရိရှီများက ဝန်းရံကြ၏။

Verse 47

स वीज्यमानः पवनेनः साक्षाच्छत्रं च तस्मै शशिना ह्यधिष्ठितम् । सूर्यः पुरस्तादभवत्प्रकाशकः श्रियान्वितो विष्णुरभूच्च सन्निधौ

ထိုအရှင်ကို လေတော်ကိုယ်တိုင် ပန်ကာကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်ပေး၏။ လသည်လည်း ထီးတော်အဖြစ် တိုက်ရိုက် အုပ်မိုး၏။ နေသည် ရှေ့တော်၌ အလင်းပေးသူအဖြစ် ရပ်တည်ပြီး၊ တင့်တယ်သော ဗိဿဏုသည်လည်း အနီး၌ ရှိနေ၏။

Verse 48

पुष्पैर्ववर्षुर्ह्यवकीर्यमाणा देवास्तदानीं मुनिभिः समेताः । ययौ गृहं कांचनकुट्टिमं महन्महावि भूत्यापरिशोभितं तदा । विवेश शंभुः परया सपर्यया संपूज्यमानो नरदेवदानवैः

ထိုအခါ မုနိများနှင့် စုဝေးလာသော ဒေဝတော်များသည် ပန်းများကို အရပ်ရပ်သို့ ကြဲချကာ မိုးသဖွယ် ရွာချကြ၏။ ထို့နောက် ရွှေခင်းကပ်ထားသော ကြီးမားသည့် နန်းတော်သို့ သမ္ဘုသည် မဟာဗိဘူတိဖြင့် တင့်တယ်လှပစွာ သွားရောက်၍၊ မင်းများ၊ ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများက အမြင့်မြတ်ဆုံး စေတနာဖြင့် ပူဇော်ကာ လက်ခံကြသဖြင့် ထိုအိမ်တော်သို့ ဝင်တော်မူ၏။

Verse 49

एवं समागतः शंभुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् । संस्तूयमानो विबुधैः स्तुतिभिः परमेश्वरः

ဤသို့ သမ္ဘုသည် ရောက်ရှိလာ၍ ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဝင်တော်မူ၏။ ပရမေရှ္ဝရကို ဒေဝတော်များက အမြင့်မြတ်သော စတုတိများဖြင့် ချီးမွမ်းနေကြ၏။

Verse 50

गजादुत्तारयामास महेशं पर्वतोत्तमः । उपविश्य ततः पीठे कृत्वा नीराजनं महत्

တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ်သည် မဟေရှာကို ဆင်ပေါ်မှ ဆင်းစေကူညီ하였다။ ထို့နောက် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေ၍ နီရာဇန (အာရတီ) မဟာပူဇာကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 51

मेनया सखिभिः साकं तथैव च पुरोधसा । मधुपर्कादिकं सर्वं यत्कृतं चैव तत्र वै

ထိုနေရာတွင် မေနာသည် မိတ်သဟာယများနှင့်အတူ၊ ထို့အပြင် မိသားစု ပုရောဟိတ်နှင့်လည်းတကွ မဓုပရက (madhuparka) စသော ပူဇာအလှူအတန်း အားလုံးကို စီစဉ်ပြင်ဆင်하였다။

Verse 52

ब्रह्मणा नोदितः सद्यः पुरोधाः कृतवान्प्रभुः । मंगलं शुभकल्याणं प्रस्तावसदृशं बहु

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်နှိုးဆော်မှုကြောင့် ပုရောဟိတ်သည် ချက်ချင်းပင် အခမ်းအနားနှင့်ကိုက်ညီသော မင်္ဂလာကောင်းချီးများ၊ ဆုတောင်းကောင်းချီးများကို များစွာ ပြုလုပ်하였다။

Verse 53

अंतर्वेद्यां संप्रवेश्य यत्र सा पार्वती स्थिता । वेदिकोपरि तन्वंगी सर्वाभरणभूषिता

အတွင်းဝေဒိ (အတွင်းသန့်ရှင်းရာ) သို့ ခေါ်ဆောင်ဝင်စေရာ၊ ထိုနေရာတွင် ပါရဝတီသည် ဝေဒိကာပေါ်၌ ရပ်နေပြီး ကိုယ်လက်သွယ်လျ၍ အလှဆင်အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်း အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား하였다။

Verse 54

तत्रानीतो हरः साक्षाद्विष्णुना ब्रह्मणा सह । लग्नं निरीक्षमाणास्ते वाचस्पतिपुरोगमाः

ထိုနေရာတွင် ဟရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်ကို ဗိဿနုသည် ဗြဟ္မာနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာ하였다။ ထို့နောက် ဝါစස්ပတိကို ဦးဆောင်သူအဖြစ်ထား၍ သူတို့သည် လဂ္န (မင်္ဂလာအချိန်) ကို စောင့်ကြည့်စိစစ်하였다။

Verse 55

गर्गो मुनिश्चोपविष्टस्तत्रैव घटिकालये । यावत्पूर्णा घटी जाता तावत्प्रणवभाषणम्

မုနိ ဂါရ္ဂ သည် အချိန်တိုင်းတာရာနေရာ၌ ထိုင်နေ၏။ ဂဋီ (ghaṭī) တစ်ခုပြည့်သည့်အထိ «ပရဏဝ» (Oṃ) ကို ဆက်လက်ရွတ်ဆိုနေ하였다။

Verse 56

ओंपुण्येति प्रणिगदन्गर्गो वध्वंजलिं दधे । पार्वत्यक्षतपूर्णं च शिवोपरि ववर्ष वै

«အိုမ်၊ ပုဏ္ဏယ!» ဟု ဆိုကာ ဂါရ္ဂ သည် သတို့သမီး၏ လက်များကို အဉ္ဇလိ အဖြစ် စုပေး၏။ ထို့နောက် ပါရဝတီသည် မကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (akṣata) ဖြင့် လက်ပြည့်ကာ ရှိဝအပေါ်သို့ မိုးကဲ့သို့ ချွန်းချခဲ့သည်။

Verse 57

तया संपूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशादिभिः । मुदा परमया युक्ता पार्वती रुचिरानना

သူမက ဒဿီ၊ မကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (akṣata)၊ ကုရှမြက် (kuśa) စသည်တို့ဖြင့် ရုဒြကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ခဲ့၏။ မျက်နှာလှပသော ပါရဝတီသည် အမြင့်ဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပူဇော်ကန်တော့ခဲ့သည်။

Verse 58

विलोकयंती शंभुं तं यदर्थे परमं तपः । कृतं पुरा महादेव्या परेषां परमं महत्

သူမသည် သမ္ဘုကို မျက်စိမလွှဲဘဲ ကြည့်နေ၏—အကြောင်းမှာ ထိုအရှင်အတွက်ပင် မဟာဒေဝီသည် ယခင်က အခြားသူတို့ထက် အလွန်ကြီးမြတ်သော အမြင့်ဆုံး တပဿ (austerity) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သောကြောင့်။

Verse 59

तपसा तेन संप्राप्तो जगज्जीवनजीवनः । नारदेन ततः प्रोक्तो महादेवो वृषध्वजः

ထိုတပဿကြောင့် သူမသည် ကမ္ဘာလောကရှိ သက်ရှိအားလုံး၏ အသက်တော်ဖြစ်သော အရှင်ကို ရရှိခဲ့၏။ ထို့နောက် နာရဒသည် ဝೃಷဓွဇ—နွားတံဆိပ်တော်ကိုင် မဟာဒေဝကို ဖော်ပြ၍ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 60

तथा गंगादिभिश्चन्यैर्मुनिभिः सनकादिभिः । प्रति पूजां कुरु क्षिप्रं पार्वत्याश्च त्रिलोचन । तदा शिवेन सा तन्वी पूजितार्घ्याक्षतादिभिः

ထိုနည်းတူ ဂင်္ဂါနှင့် အခြားသော သန့်ရှင်းသူများ၊ စနကာတို့ကဲ့သို့ မုနိများနှင့်အတူ၊ အို သုံးမျက်စိရှင်၊ ပါရဝတီအတွက်လည်း အပြန်အလှန် ပူဇော်မှုကို မြန်မြန် ဆောင်ရွက်လော့။ ထို့နောက် သီဝက အရ္ဃျ၊ အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်) စသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ထိုသွယ်လျသော မိခင်ကို ပူဇော်တော်မူ၏။

Verse 61

एवं परस्परं तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ । अर्च्यमानौ तदानीं च शुशुभाते जगन्मयौ

ဤသို့ပင် ပါရဝတီနှင့် ပရမေရှ္ဝရတို့သည် အပြန်အလှန် ပူဇော်ကြ၏။ ထိုအခါ ကမ္ဘာလောကအနှံ့ ပြည့်ဝနေသော ထိုနှစ်ပါးသည် ပူဇော်ခံနေရစဉ် တောက်ပသော တေဇောဖြင့် လှပစွာ ထင်ရှားကြ၏။

Verse 62

त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षंतौ परस्परम् । तदा नीराजितौ लक्ष्म्या सावित्र्या च विशेषतः । अरुंधत्या तदा तौ च दंपती परमेश्वरौ

သုံးလောက၏ လက္ခမီတေဇောဖြင့် ဝတ်ဆင်လျက် ထိုနှစ်ပါးသည် အပြန်အလှန် ကြည့်ရှုကြ၏။ ထို့နောက် လက္ခမီနှင့် အထူးသဖြင့် ဆာဝိထရီတို့က နီရာဇန (မင်္ဂလာမီးလှည့်) ကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်ကြ၏။ ထိုအခါ အရုန္ဓတီလည်း ထိုဘုရားစုံတွဲ အမြင့်မြတ်သော အရှင်တို့ကို ဂုဏ်ပြုလေ၏။

Verse 63

अनसूया तथा शंभुं पार्वतीं च यशस्विनीम् । दृष्ट्वा नीराजयामास प्रीत्युत्कलितलोचना

ထို့အတူ အနသုယာသည်လည်း ရှမ္ဘုနှင့် ဂုဏ်သတင်းထင်ရှားသော ပါရဝတီကို မြင်၍ သူတို့နှစ်ပါးအတွက် နီရာဇနကို ဆောင်ရွက်ပူဇော်၏။ ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပြည့်လျှံ၍ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

Verse 64

तथैव सर्वा द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरहो पुनः पुनः । सतीं च शंभुं च विलोकयंत्यस्तथैव सर्वा मुदिता हसंत्यः

ထိုနည်းတူပင် ဗြာဟ္မဏမယားများအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ နီရာဇနကို ထပ်ခါထပ်ခါ ဆောင်ရွက်ကြ၏။ စတီ (ပါရဝတီ) နှင့် ရှမ္ဘုကို ကြည့်ရှုလျက် အားလုံး ပျော်ရွှင်ကာ ပြုံးရယ်၍ သာယာကြည်နူးနေကြ၏။

Verse 65

लोमश उवाच । एतस्मिन्नंतरे तत्र गर्गाचार्यप्रणोदितः । हिमवान्मेनया सार्द्धं कन्यां दातुं प्रचक्रमे

လောမရှာက ပြောသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း၌ ထိုနေရာတွင် ဂါရ္ဂာဆရာ၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဟိမဝန်သည် မေနာနှင့်အတူ သမီးတော်ကို မင်္ဂလာပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်မှုကို စတင်하였다။

Verse 66

हैमं कलशमादाय मेना चार्द्धां गामाश्रिता । हिमाद्रेश्च महाभागा सर्वाभरणभूषिता

ရွှေကလသကို ကိုင်ဆောင်၍ မေနာသည် နွားကို အားထားကာ ထုံးတမ်းအခမ်းအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ ဟိမာဒြီ၏ ကံကောင်းသော မိဖုရားသည် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာ အစုံအလင်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 67

तदा हिमाद्रिणा प्रोक्तो विश्वनाथो वरप्रदः । ब्रह्मणा सह संगत्य विष्णुना च तथैव च

ထို့နောက် ဟိမာဒြီသည် ကောင်းချီးပေးတော်မူသော ဗိශ්ဝနာထကို လျှောက်ထား하였다။ ထိုအခါ ဘြဟ္မာလည်း အတူရောက်လာပြီး ဗိෂ္ဏုလည်း ထိုနည်းတူပင် ရောက်ရှိ하였다။

Verse 68

सार्द्धं पुरोधसा चैव गर्गेण सुमहात्मना । कन्यादानं करोम्यद्य देवदेवस्य शूलिनः

မိသားစု ပုရောဟိတ်နှင့် မဟာအတ္တမ ဂါရ္ဂာတို့နှင့်အတူ ယနေ့ ငါသည် ဒေဝဒေဝ၊ သုံးချွန်တံကိုင်တော်မူသော သီဝလင်အရှင်ထံ သမီးပေးအပ်ခြင်း (ကနျာဒာန) ကို ပြုလုပ်မည်။

Verse 69

प्रयोगो भण्यतां ब्रह्मन्नस्मिन्समय आगते । तथेति मत्वा ते सर्वे कालज्ञा द्विजसत्तमाः

“အို ဘြာဟ္မဏ၊ အချိန်တော်တန်လာပြီဖြစ်သဖြင့် ထုံးတမ်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို မိန့်ကြားပါ” ဟုဆို၏။ “အဲဒီလိုပဲ” ဟုယူဆကာ အချိန်ကိုသိသော အထူးမြတ်သော ဒွိဇတို့အားလုံး သဘောတူ하였다။

Verse 70

कथ्यतां तात गोत्रं स्वं कुलं चैव विशेषतः । कथयस्व महाभाग इत्याकर्ण्य वचस्तथा । सुमुखेन विमुखः सद्यो ह्यशोच्यः शोच्यतां गतः

«ချစ်သား၊ သင်၏ ဂိုထရ (gotra) နှင့် မျိုးရိုးကူလကို အထူးသဖြင့် ပြောပြပါ—ကံကောင်းသူရေ ကြေညာပါ» ဟုဆိုသံကြားသော် မျက်နှာလှသူသည် ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲသွား၏။ ဝမ်းနည်းခြင်းကင်းသော်လည်း သူတို့အမြင်၌ စိုးရိမ်ဝမ်းနည်းရမည့်သူ ဖြစ်သွား၏။

Verse 71

एवंविधः सुरवरैरृषिभिस्तदानीं गंधर्वयक्षमुनिसिद्धगणैस्तथैव । दृष्टो निरुत्तरमुखो भगवान्महेशो हास्यं चकार सुभृशं त्वथ नारदश्च

ထိုအခါ မဟေရှ (Bhagavān Maheśa) ကို နတ်မင်းကြီးများ၊ ရှင်ရသေ့များနှင့် ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ မုနိ၊ စိဒ္ဓတို့၏ အစုအဝေးများက မြင်ကြသော်—အဖြေမပေးဘဲ မျက်နှာတိတ်ဆိတ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထိုအခါ မဟေရှသည် အလွန်ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောပြီး နာရဒလည်း ထို့နောက် ရယ်မော၏။

Verse 72

वीणां प्रकटयामास ब्रह्मपुत्रोऽथ नारदः । तदानीं वारितो धीमान्वीणां मा वादय प्रभो

ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏သား နာရဒသည် မိမိ၏ ဝီဏာကို ထုတ်ဖော်ယူလာ၏။ ထိုခဏ၌ ပညာရှိကို တားမြစ်ကြ၍ «အရှင်၊ ဝီဏာကို မတီးပါနှင့်» ဟုဆို၏။

Verse 73

इत्युक्तः पर्वतेनैव नारदो वाक्यमब्रवीत् । त्वया पृष्टो भवः साक्षात्स्वगोत्रकथनं प्रति

ပဗ္ဗတက ထိုသို့ပြောဆိုသဖြင့် နာရဒက ပြန်လည်ဆို၏—«သင်သည် ဘဝ (ရှီဝ) ကို တိုက်ရိုက် မိမိ၏ ဂိုထရ ပြောကြားခြင်းအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်» ဟု။

Verse 74

अस्य गोत्रं कुलं चैव नाद एव परं गिरे । नादे प्रतिष्ठितः शंभुर्नादो ह्यस्मिन्प्रतिष्ठितः

«သူ၏ ဂိုထရနှင့် ကူလမျိုးရိုးသည် နာဒ (သန့်ရှင်းသော အသံ) တည်းဟူသော အရာသာ ဖြစ်၏၊ တောင်တို့အထွဋ်အမြတ်ရေ။ ရှမ္ဘုသည် နာဒ၌ တည်ရှိပြီး နာဒသည်လည်း သူ၌ တည်ရှိ၏» ဟု။

Verse 75

तस्मान्नादमयः शंभुर्नादाच्च प्रतिलभ्यते । तस्माद्वीणा मया चाद्य वादिता हि परंतप

ထို့ကြောင့် သမ္ဘု (Śambhu) သည် နာဒ (Nāda) ဖြင့်ဖွဲ့စည်းထားပြီး နာဒအားဖြင့်ပင် ရောက်ရှိနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ ငါသည် ဝီဏာကို တီးခတ်ခဲ့သည်၊ ရန်သူတို့ကို နှိမ်နင်းသူရေ။

Verse 76

अस्य गोत्रं कुलं नाम न जानंति हि पर्वत । ब्रह्मादयो हि विवुधा अन्येषां चैव का कथा

အို ပရဝတ (Parvata)၊ သူ၏ ဂိုတ်ရ (gotra)၊ မျိုးရိုး (kula) နှင့် “နာမ” တောင် မသိကြပါ။ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့တောင် မသိလျှင် အခြားသူများအကြောင်း ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။

Verse 77

त्वं हि मूढत्वमापन्नो न जानासि हि किंचन । वाच्यावाच्यं महेशस्य विषया हि बहिर्मुखाः

သင်သည် မောဟထဲသို့ ကျရောက်ပြီး ဘာမျှ မသိတော့။ မဟေရှ (Maheśa) အကြောင်း ပြောသင့်/မပြောသင့်သော အရာများသည် အပြင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသော အာရုံခံအရာများ၏ လက်လှမ်းမမီရာ ဖြစ်၏။

Verse 78

येये आगमिकाश्चाद्रे नष्टास्ते नात्र संशयः । अरूपोयं विरूपाक्षो ह्यकुलीनोऽयमुच्यते

အို အဒြိ (Adri)၊ တောင်ပေါ်၌ ရှိမည်ဟု သင်ထင်သော အာဂမိက (Āgamic) အာဏာများသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ—သံသယမရှိ။ ဤသူသည် ရုပ်မဲ့ဖြစ်၏; ဝီရူပါက္ရှ (Virūpākṣa) ဟု ခေါ်သော်လည်း မျိုးရိုးမရှိသူဟု ဆိုကြ၏။

Verse 79

अगोत्रोऽयं गिरिश्रेष्ठ जामाता ते न संशयः । न कर्त्तव्यो विमर्शोऽत्र भवता विबुधेन हि

အို တောင်တို့၏ အမြတ်ဆုံး (Giriśreṣṭha)၊ ဤသူသည် ဂိုတ်ရမရှိသူဖြစ်၏; သင်၏ သမက်ဖြစ်သည်မှာ မသံသယ။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသော သင်သည် ဤကိစ္စ၌ ထပ်မံ စဉ်းစားမေးမြန်း မပြုသင့်။

Verse 80

न जानंति हरं सर्वे किं बहूक्त्या मम प्रभो । यस्याज्ञानान्महाभाग मोहिता ऋषयो ह्यमी

လူတိုင်းဟာ ဟရ (ရှီဝ) ကို မသိကြပါ—အရှင်မြတ်ရေ၊ စကားများစွာ ပြောရန် ဘာလိုသနည်း။ ကံကောင်းမြတ်သူရေ၊ ဤရသီတို့တောင်ပင် မသိမှုကြောင့် မောဟဖြင့် လှည့်လည်မိကြသည်။

Verse 81

ब्रह्मापि तं न जानाति मस्तकं परमेष्ठिनः । विष्णुर्गतो हि पातालं न दृष्टो हि तथैव च

ဗြဟ္မာတောင်ပင် သူ၏အမြင့်ဆုံးထိပ်ကို မသိနိုင်—အမြင့်မြတ်ဆုံး ဖန်ဆင်းရှင်၏ မောက်တော်တိုင်ပင် ဖြစ်၏။ ဗိဿဏုသည် ပာတාලသို့ ဆင်းသွားသော်လည်း အဆုံးကို ထိုနည်းတူ မမြင်နိုင်ခဲ့။

Verse 82

तेन लिंगेन महता ह्यगाधेन जगत्त्रयम् । व्याप्तमस्तीति तद्विद्धि किमनेन प्रयोजनम्

ထို့ကြောင့် သိထားလော့—အလွန်ကြီးမား၍ မတိုင်းတာနိုင်သော လိင်္ဂတော်ကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး ပြန့်နှံ့လျက်ရှိသည်။ ထပ်မံ စူးစမ်းခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း။

Verse 83

अनयाराधितं नूनं तव पुत्र्या हिमालय । तत्त्वतो हि न जानासि कथं चैव महागिरे

ဟိမာလယရေ၊ သင်၏သမီးက သူ့ကို အမှန်တကယ် ပူဇော်ခဲ့သည်မှာ သေချာ၏။ သို့သော် သင်သည် သူ့ကို တတ္တဝတော်အတိုင်း မသိနိုင်—မဟာတောင်ရေ၊ ဘယ်လိုသိနိုင်မည်နည်း။

Verse 84

आभ्यामुत्पाद्यते विश्वमाभ्यां चैव प्रतिष्ठितम् । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य नारदस्य महात्मनः

ထိုနှစ်ပါးမှပင် စကြဝဠာသည် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ထိုနှစ်ပါးကြောင့်ပင် တည်တံ့ထောက်ပံ့ထားသည်။ ထိုမဟာဝိညာဉ် နာရဒ၏ စကားကို ကြားသော်…

Verse 85

हिमाद्रिप्रमुखाः सर्वे तथा चेंद्रपुरोगमाः । साधुसाध्विति ते सर्वे ऊचुर्विस्मितमानसाः

ဟိမာဒြိ (ဟိမလယ) ဦးဆောင်သူတို့နှင့် အိန္ဒြာဦးဆောင်သူတို့အပါအဝင် အားလုံးသည် အံ့ဩစိတ်ဖြင့် «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 86

ईश्वरस्य तु गांभीर्यं ज्ञात्वा सर्वे विचक्षणाः । विस्मयेन समाश्लिष्टा ऊचुः सर्वे परस्परम्

အရှင်၏ နက်နဲမြင့်မားမှုကို သိမြင်ကြသော ပညာရှိအားလုံးသည် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြောဆိုကြ၏။

Verse 87

ऋषय ऊचुः । यस्याज्ञया जगदिदं च विशालमेव जातं परात्परमिदं निजबोधरूपम् । सर्वं स्वतंत्रपरमेश्वरभागम्यं सोऽसौ त्रिलोकनिजरूपयुतो महात्मा

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– «သူ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ဤကျယ်ပြန့်သော လောကကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သူသည် အလွန်အထက်တန်းသော အလွန်အထက်တန်း၊ မိမိသိမြင်မှုသန့်ရှင်းသော သဘောတရားဖြစ်၏။ အရာအားလုံးသည် လွတ်လပ်သော အမြင့်ဆုံး အရှင်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုမဟာအတ္မာသည် တိလောကကို မိမိ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် ဆောင်ထား၏»။