Adhyaya 24

Verse 1

लोमश उवाच । तथैव सर्वं परया मुदान्वितश्चक्रे गिरींद्रः स्वसुतार्थमेव । गर्गं पुरस्कृत्य महानुभावो मंगल्यभूमिं परया विभूत्या

လောမရှက ပြောသည်—ထိုသို့ပင် တောင်တန်းအရှင် ဟိမဝန္တသည် အမြင့်မြတ်သော ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ မိမိသမီးအတွက် အရာအားလုံးကို စီစဉ်ပြင်ဆင်လေ၏။ ဂာဂရကို ရှေ့တန်းတင်၍ ထိုမဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် မင်္ဂလာမြေကို အလွန်တင့်တယ်သော ဗိဘူတိဖြင့် ပြင်ဆင်လေ၏။

Verse 2

आहूय विश्वकर्माणं कारयामास सादरम् । मंडपं च सुविस्तीर्णं वेदिकाभिर्मनोरमम्

ဝိශ්ဝကರ್ಮာကို ခေါ်ယူ၍ လေးစားစွာဖြင့် ကျယ်ဝန်းသော မဏ္ဍပကို ဆောက်လုပ်စေကာ၊ ဝေဒိကာများစွာဖြင့် လှပစွာ စီမံထားလေ၏။

Verse 3

अयुतेनैव विस्तारं योजनानां द्विजोत्तमाः । मंडपं च गुणोपेतं नानाश्चर्यसमन्विततम्

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ထိုမဏ္ဍပသည် ယောဇနာ တစ်သောင်းတိုင်အောင် ကျယ်ပြန့်၍၊ အရည်အသွေးကောင်းမြတ် အစုံအလင်နှင့် ပြည့်စုံကာ အံ့ဩဖွယ် အမျိုးမျိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။

Verse 4

स्थावरं जंगमं चैव सदृशं च मनोहरम् । जंगमं च जितं तत्र स्थावरेण तथैव च

ထိုနေရာ၌ မရွေ့လျားသောအရာနှင့် ရွေ့လျားသောအရာတို့ ရုပ်သဏ္ဌာန်တူညီ၍ အလွန်လှပစွာ စိတ်ကိုဖမ်းစားနေ하였다။ ထိုတွင် ရွေ့လျားသောအရာသည် မရွေ့လျားသောအရာကြောင့် ကျော်လွန်ခံရသကဲ့သို့၊ မရွေ့လျားသောအရာလည်း ရွေ့လျားသောအရာကြောင့် ထိုနည်းတူ ကျော်လွန်ခံရသည်။

Verse 5

जंगमेन च तत्रैव जितं स्थावरमेव च । पयसा च जिता तत्र स्थलभूमिरभूत्तदा

ထိုနေရာ၌ မရွေ့လျားသောအရာသည် ရွေ့လျားသောအရာကြောင့် ကျော်လွန်ခံရပြီး၊ ရွေ့လျားသောအရာလည်း မရွေ့လျားသောအရာကြောင့် ထိုနည်းတူ ကျော်လွန်ခံရသည်။ ထို့ပြင် ခြောက်သွေ့သောမြေပြင်ပင် ရေကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရသဖြင့် ထိုနေရာသည် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 6

जलं किं नु स्थलं तत्र न विदुस्तत्त्वतो जनाः । क्वचित्सिंहाः क्वचिद्धंसाः सारसाश्च महाप्रभाः

ထိုနေရာ၌ လူတို့သည် အမှန်တကယ်အားဖြင့် ရေဖြစ်သလား မြေဖြစ်သလား မခွဲခြားသိနိုင်ကြ။ တချို့နေရာတွင် ခြင်္သေ့များရှိ၍၊ တချို့နေရာတွင် ဟံသာများရှိကာ၊ အခြားနေရာများတွင် တောက်ပသော စာရသ (ကြိုးငှက်) များရှိကြသည်။

Verse 7

क्वचिच्छिखंडिनस्तत्र कृत्रिमाः सुमनोहराः । तथा नागाः कृत्रिमाश्च हयाश्चैव तथा मृगाः

တချို့နေရာတွင် လက်ရာဖြင့်ဖန်တီးထားသော မော်ရ် (ပင်လယ်ငှက်မဟုတ်၊ မော်ရ်—ပီကော့) များ အလွန်လှပ၍ စိတ်ကိုဖမ်းစားနေ하였다။ ထိုနည်းတူ လက်ရာနဂါးများ၊ မြင်းများနှင့် မೃဂ (သမင်) များလည်း ရှိကြသည်။

Verse 8

के सत्याः के असत्याश्च संस्कृता विश्वकर्मणा । तथैव चैवं विधिना द्वारपाः अद्भुताः कृताः

ဘယ်ဟာက အမှန်၊ ဘယ်ဟာက မမှန်ဟု မည်သူမျှ မခွဲခြားနိုင်ကြ၊ အားလုံးကို ဝိශ්ဝကರ್ಮန်က လက်ရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းလမ်းတူတူဖြင့်ပင် အံ့ဩဖွယ် တံခါးစောင့်များကိုလည်း ဖန်တီးထား하였다။

Verse 9

पुंसो धनूंषि चोत्कृष्य स्थावरा जंगमोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ယောက်ျားတို့၏ လေးများကို မြှောက်တင်ထားကြ၍ မလှုပ်မရှားသော ရုပ်ပုံများတောင် အသက်ရှိ၍ လှုပ်ရှားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ မြင်းများတွင် စီးသူများရှိပြီး ဆင်များတွင်လည်း ဆင်စီးသူများရှိသည်။

Verse 10

चामरैर्वीज्यमानाश्च केचित्पुष्पांकुरान्विताः । केचिच्च पुरुषास्तत्र विरेजुः स्रग्विणस्तथा

အချို့ကို စာမရ (cāmara) ပန်ကာဖြင့် လှုပ်ခတ်ပေးကြပြီး အချို့မှာ ပန်းပင်ပေါက်ကလေးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ယောက်ျားအချို့သည် ပန်းကုံးဝတ်ဆင်လျက် တောက်ပစွာ ထင်ရှားကြသည်။

Verse 11

कृत्रिमाश्च तथा बह्व्यः पताकाः कल्पितास्तथा । द्वारि स्थिता महालक्ष्मीः क्षीरोदधिसमुद्भवा

အတုလုပ်ထားသော အလံပတಾಕာများစွာကိုလည်း ထိုနေရာ၌ စီစဉ်ထားကြသည်။ တံခါးဝ၌ နို့ပင်လယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော မဟာလက္ခမီ (Mahālakṣmī) သည် ရပ်တည်နေသည်။

Verse 12

गजाः स्वलंकृता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । तथाश्वाः सादिभिश्चैव गजाश्च गजसादिभिः

ဆင်များကို အလွန်လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားကြပြီး အတုဖြစ်သော်လည်း သဘာဝဆင်များနှင့် မကွာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထို့အတူ မြင်းများတွင် စီးသူများရှိပြီး ဆင်များတွင်လည်း ဆင်စီးသူများရှိသည်။

Verse 13

रथा रथियुता ह्यासन्कृत्रिमा ह्यकृतोपमाः । सर्वेषां मोहनार्थाय तथा च संसदः कृताः

ရထားများသည် ရထားမောင်းသူများနှင့်အတူ ရှိနေပြီး အတုလုပ်ထားသော်လည်း လူလုပ်အရာအားလုံးထက် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် အံ့သြဖွယ် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အားလုံး၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်၍ အံ့ဩစေရန် စည်းဝေးခန်းများ၊ မင်းတော်တရားရုံးသဖွယ် အစည်းအဝေးများကိုလည်း ဖန်တီးထားသည်။

Verse 14

महाद्वारि स्थितो नंदी कृतस्तेन हि मंडपे । शुद्धस्फटिकसंकाशो यथा नंदी तथैव सः

ထိုမဏ္ဍပ၏ မဟာတံခါးဝ၌ သူသည် နန္ဒီကို စောင့်တပ်အဖြစ် ရပ်တည်စေ၍ ဖန်တီး하였다—သန့်ရှင်းသော ကြည်လင်ကျောက်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ နန္ဒီအမှန်တကယ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 15

तस्योपरि महद्दिव्यं पुष्पकं रत्नभूषितम् । राजितं पल्लवाच्छत्रैश्चामरैश्च सुशोभितम्

ထိုအပေါ်၌ မဟာဒိဗ္ဗ ပုෂ္ပကာ (ကောင်းကင်ယာဉ်) တစ်စင်း ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထား၍—အရွက်ပုံစံ ထီးများဖြင့် တောက်ပကာ၊ စာမရာပန်ကာများဖြင့် လှပစွာ ပန်ဆင်ထား၏။

Verse 16

वामपार्श्वे गजौ द्वौ च शुद्धकाश्मीरसन्निभौ । चतुर्दतौ षष्टिवर्षौ महात्मानौ महाप्रभौ

ဘယ်ဘက်၌ ဆင်နှစ်ကောင် ရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ကာရှ်မီးရ်အဖြူရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်—လေးစွယ်ရှိကာ အသက်ခြောက်ဆယ်နှစ်၊ မဟာစိတ်ဓာတ်နှင့် မဟာတောက်ပမှုရှိ၏။

Verse 17

तथैव दक्षिणे पार्श्वे द्वावश्वौ दंशितौ कृतौ । रत्नालंकारसंयुक्तांल्लोकपालांस्तथैव च

ထိုနည်းတူ ညာဘက်၌ ကြိုးတပ်ထားသော မြင်းနှစ်ကောင်ကို ဖန်တီးခဲ့သည်; ထို့အပြင် ထိုနည်းတူပင် ရတနာအလင်္ကာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော လောကပါလများကိုလည်း ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 18

षोडशप्रकृतीस्तेन याथातथ्येन धीमता । सर्वे देवा यथार्थेन कृता वै विश्वकर्मणा

ပညာရှိသူသည် ဖန်ဆင်းခြင်း၏ သဘာဝအစိတ်အပိုင်း ဆယ့်ခြောက်ပါးကို အမှန်တကယ်တိကျစွာ ဖန်တီးခဲ့သည်; အမှန်ပင် ဘုရားတို့အားလုံးကို ဝိශ්ဝကರ್ಮာက သူတို့၏ အစစ်အမှန်အတိုင်းပင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 19

तथैव ऋषयः सर्वे भृग्वाद्यश्च तपोधनाः । विश्वे च पार्षदैः साकमिंद्रो हि परमार्थतः

ထိုနည်းတူပင် တပဿာဓနဖြစ်သော ရှင်ရသီအပေါင်း—ဘೃဂုနှင့် အခြားသူတို့—ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ပရိဝါရတို့နှင့်တကွ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် အင်ဒြာလည်း မူလအမှန်ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 20

कृताः सर्वे महात्मानो याथातथ्येन धीमता । एवंभूतः कृतस्तेन मंडपो दिव्यरूपवान्

ထို့ကြောင့် မဟာတ္မာအပေါင်းတို့ကို ဉာဏ်ပညာရှိသော အလုပ်သမားက အမှန်တကယ်တိကျစွာ ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထိုနည်းဖြင့် မဏ္ဍပသည် တကယ့်ဒိဗ္ဗရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် တောက်ပစွာ ဆောက်လုပ်ပြီးစီး၏။

Verse 21

अनेकाश्चर्यसंभूतो दिव्यो दिव्यविमोहनः । एतस्मिन्नंतरे तत्र आगतो नारदोग्रतः

အံ့ဩဖွယ်များစွာမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုမဏ္ဍပသည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ ဒိဗ္ဗအလှဖြင့် စွဲမက်စေ၏။ ထိုအချိန်အတွင်းပင် နာရဒသည် ထိုနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၍ ရှေ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 22

ब्रह्मणा नोदितस्तत्र हिमालयगृहं प्रति । नारदोथ ददर्शाग्रे आत्मानं विनयान्वितम्

ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်နှိုးဆော်မှုကြောင့် နာရဒသည် ဟိမာလယ၏ နေအိမ်သို့ ထိုနေရာသို့ သွားလေ၏။ ထို့နောက် ရှေ့တွင် သူသည်—မိမိကိုယ်တိုင်ကို—နှိမ့်ချမှုနှင့် သင့်လျော်သော အကျင့်ဝတ်ဖြင့် ပြည့်စုံနေသည်ကို မြင်လေ၏။

Verse 23

भ्रांतो हि नारदस्तेन कृत्रिमेण महायशाः । अवलोकपरस्तत्र चरितं विश्वकर्मणः

ဂုဏ်သတင်းကြီးသော နာရဒသည် ထိုအံ့ဩဖွယ် အတုဖန်တီးမှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မိန်းမောသွား၏။ ထိုနေရာတွင် သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ အံ့ဩဖွယ် လက်ရာကို စဉ်းစားနေ၏။

Verse 24

प्रविष्टो मंडपं तस्य हिमाद्रे रत्नचित्रितम् । सुवर्णकलशैर्जुष्टं रंभाद्यैरुपशोभितम्

ထိုဟိမဝန္တတောင်ပေါ်ရှိ မဏ္ဍပသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ မဏ္ဍပသည် ရတနာများဖြင့် အလှဆင်ထား၍ ရွှေကလသများဖြင့် တင့်တယ်ကာ ရမ္ဘာနှင့် အပ്സရာတို့ကြောင့် ပိုမိုလှပ၏။

Verse 25

सहस३स्तम्भसंयुक्तं ततोऽद्रिः स्वगणैर्वृतः । तमृषिं पूजयामास किं कार्यमिति पृष्टवान्

ထို့နောက် တောင်တော်သည် မိမိ၏အဖွဲ့အပါအဝင် ဝန်းရံလျက်၊ တိုင်တစ်ထောင်ပါသော မဏ္ဍပ၌ ထိုရိရှိကို ပူဇော်ကာ “ဤနေရာသို့ ဘာအတွက် လာသနည်း” ဟု မေးမြန်း၏။

Verse 26

नारद उवाच । आगतास्ते महात्मानो देवा इन्द्रपुरोगमाः । तथा महर्षयः सर्वे गणैश्च परिवारिताः । महादेवो वृषारूढो ह्यागतोद्वहनं प्रति

နာရဒက ပြော၏— “အင်ဒြာကို ဦးဆောင်သော မဟာစိတ်ရှိသည့် ဒေဝတော်များ ရောက်လာကြပြီ။ ထို့အတူ မဟာရိရှိတို့ အားလုံးလည်း မိမိတို့၏ ဂဏများနှင့်အတူ လာရောက်ကြ၏။ မဟာဒေဝသည် နွားတော်ပေါ် စီးနင်းလျက် မင်္ဂလာပွဲသို့ ချီတက်လာတော်မူ၏။”

Verse 27

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा हिमवान्गिरिसत्तमः । उवाच नारदं वाक्यं प्रशस्तमधुरं महत्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဟိမဝန် တောင်တော်ကြီးသည် တောင်တို့အထက်မြတ်သူဖြစ်၍ နာရဒအား ချီးမွမ်းဖွယ်၊ ချိုမြိန်၍ မြင့်မြတ်သော စကားကြီးဖြင့် ပြောကြား၏။

Verse 28

पूजयित्वा यथान्यायं गच्छ त्वं शंकरं प्रति

“ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက်၊ သင်သည် သင်္ကရထံသို့ သွားလော့—သွားလော့။”

Verse 29

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा मुनिर्हिमवतो गिरेः । तथैव मत्वा वचनं शैलराजानब्रवीत् । मेनाकेन च सह्येन मेरुणा गिरिणा सह

ထို့နောက် ဟိမဝန်၏စကားကို ကြားသိပြီး မုနိသည် ထိုစကားကို သင့်လျော်သည်ဟု ယူဆကာ တောင်တော်မင်းထံသို့ မေနာကာ၊ သဟျာနှင့် မေရုတောင်တို့နှင့်အတူ ပြောကြား하였다။

Verse 30

एभिः समेतो ह्यधुनामहामते यतस्व शीघ्रं शिवमत्र चानय । देवैः समेतं च महर्षिवर्यैः सुरासुरैर्चितपादपंकजम्

«အို မဟာပညာရှိ၊ ယခု ဤသူတို့နှင့်အတူရှိသဖြင့် အမြန်ကြိုးစား၍ ဤနေရာသို့ ရှိဝကို ခေါ်ဆောင်လာပါ။ နတ်တို့နှင့် မဟာရိသီအထွတ်အမြတ်တို့နှင့်အတူ—ဒေဝနှင့် အသူရတို့ကတောင် တူညီစွာ ပူဇော်ကြသည့် ကြာပန်းခြေတော်ရှင်ကို» ဟုဆို၏။

Verse 31

तथेति मत्वा स जगाम तूर्णां सहै व तैः पर्वतराजभिश्च । त्वरागतश्चैकपदेन शंभुं प्राप्नोदृषीणां प्रवरो महात्मा

«ထိုသို့ပင်» ဟု ယူဆကာ မဟာစိတ်ရှိသော ရိသီအထွတ်အမြတ်သည် တောင်မင်းတို့နှင့်အတူ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။ အလျင်အမြန်ရောက်လာပြီး တစ်ခြေလှမ်းတည်းဖြင့် သမ္ဘုကို ရောက်ရှိ하였다။

Verse 32

तावद्दृष्टो महादेवो देवैश्च परिवारितः । तदा ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव सुरैः सह

ထိုအခါ မဟာဒေဝကို နတ်တို့က ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်ရ၏။ ထိုနေရာတွင် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် ရုဒြာတို့လည်း နတ်အစုအဝေးနှင့်အတူ ရှိကြ၏။

Verse 33

पप्रचछुर्नारदं सर्वे येऽन्ये रुद्रचरा भृशम् । कथ्यतां पृच्छमानानामस्माकं कथ्यते न हि

ထို့နောက် ရုဒြာ၏ အခြားသော အစေခံတို့အားလုံးက နာရဒကို အလွန်တက်ကြွစွာ မေးမြန်းကြ၏။ «ကျွန်ုပ်တို့ မေးနေကြသဖြင့် ပြောပြပါ—အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အား မရှင်းပြသနည်း» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 34

एकैकस्यात्मजाः स्वाः स्वाः सह्यमैनाकमेरवः । कन्यां दास्यंति वा शंभोः किं त्विदानीं प्रवर्तते

“သဟျ၊ မိုင်နာက၊ မေရု—တစ်ဦးချင်းစီတွင် မိမိတို့၏ သမီးများရှိ၏။ သမ္ဘု (ရှီဝ) ထံသို့ မင်္ဂလာအတွက် ကညာတစ်ဦး ပေးမည်လော။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ယခု ဘာဖြစ်နေသနည်း?”

Verse 35

ततोऽवोचन्महातेजा नारदश्चर्षिसत्तमः । ब्रह्माणं पुरतः कृत्वा विष्णुं प्रति सहेतुकम्

ထို့နောက် တေဇောတောက်ပသော နာရဒ မဟာရိရှီသည်—ဗြဟ္မာကို ရှေ့တန်းတွင်ထား၍—အကြောင်းပြချက်နှင့်တကွ ဗိෂ္ဏုထံသို့ စကားဆို၏။

Verse 36

एकांतमाश्रित्य तदा सुरेन्द्रं स नारदो वाक्यमिदं बभाषे । त्वष्ट्रा कृतं वै भवनं महत्तरं येनैव सर्वे च विमोहिता वयम्

ထို့နောက် နာရဒသည် အင်ဒြာကို သီးသန့်ဘက်သို့ ခေါ်ယူကာ ဤစကားကို ပြော၏—“တဝෂ္ဋṛ သည် အလွန်ကြီးမြတ်၍ တင့်တယ်သော မဟာမန်းရှင်ကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။ ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မောဟဖြစ်ခဲ့ကြသည်။”

Verse 37

पुरा कृतं तस्य महात्मनस्त्वया किं विस्मृतं तत्सकलं शचीपते । तस्मादसौ त्वां विजिगीषुकामो गृहे वसंस्तस्यगिरेर्महात्मनः

“ရှချီ၏ အရှင် (အင်ဒြာ) အို၊ ယခင်က သင်သည် ထိုမဟာပုဂ္ဂိုလ်အပေါ် ပြုခဲ့သမျှကို အကုန်လုံး မေ့လျော့သွားပြီလော။ ထို့ကြောင့် သူသည် သင့်ကို အနိုင်ယူလိုသော စိတ်ဖြင့် ထိုမဟာတောင်၏ အိမ်၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။”

Verse 38

अहो विमोहितस्तेन प्रतिरूपेण भास्वता । तथा विष्णुः कृतस्तेन शंखचक्रगदादिभृत्

“အိုဟို! ထိုတောက်ပသော အတုရုပ်ပုံကြောင့် သင်သည် မောဟဖြစ်သွား၏။ ထိုနည်းတူပင် ဗိෂ္ဏုကိုလည်း သူက သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ စသည့် အာယုဓများကို ကိုင်ဆောင်သကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းစေခဲ့သည်။”

Verse 39

ब्रह्मा चैव तथाभूतस्तं चैव कृतवानसौ

ဗြဟ္မာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လာ၏။ ထိုသူသည် ဗြဟ္မာကိုလည်း ထိုသို့ပင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 40

मायामयो वृषभस्तेन वेषात्कृतो हि नागोश्वतरस्तथैव । तथा चान्यान्याप्यनेनामरेन्द्र सर्वाण्येवोल्लिखितान्यत्र विद्धि

သူ၏ အယောင်ဆောင်မှုကြောင့် မာယာဖြစ်သော နွားတစ်ကောင်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။ ထိုနည်းတူ မြွေတစ်ကောင်နှင့် မြည်းတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အမရတို့၏ အရှင်တော်၊ ဤနေရာ၌ အခြားအရာများစွာလည်း သူကပင် အားလုံးကို စီမံကွက်ကွက် ဖန်တီးထားသည်ဟု သိလော့။

Verse 41

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य देवेंद्रो वाक्यमब्रवीत्

သူ၏စကားကို ကြားသော်၊ ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြာ) သည် နတ်တို့၏ အရှင်တော်အဖြစ် ပြန်လည် မိန့်ကြား၏။

Verse 42

विष्णुं प्रति तदा शीघ्रं दृष्ट्वा यामि वसात्र भोः । पुत्रशोकेन तप्तोऽसौ व्याजेनान्येन वाऽकरोत्

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—“ထိုကြောင့် ဗိဿနုကို မြန်မြန် သွားတွေ့မည်—မိတ်ဆွေ၊ ဤနေရာ၌ နေပါ။ သူသည် သားအပေါ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် လောင်ကျွမ်းနေ၍ ဤအမှုကို အကြောင်းပြချက်တစ်မျိုးမဟုတ် အခြားကိန်းကွက်တစ်မျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။”

Verse 43

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा देवदेवो जनार्द्दनः । उवाच प्रहसन्वाक्यं शक्रमाप्तभयं तदा

ထိုစကားကို ကြားသော်၊ ဒေဝဒေဝ ဂျနာရ္ဒန (ဗိဿနု) သည် ပြုံးရယ်လျက်၊ ထိုအခါ ကြောက်ရွံ့လာသော သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ကို မိန့်ကြား၏။

Verse 44

निवातकवचैः पूर्वं मोहितोऽसि शचीपते । विद्याऽमृता तत्र मया समानीतोपसत्तये

အို သချီ၏အရှင် (အိန္ဒြာ)၊ ယခင်က နိဝာတကဝချ အသူရတို့ကြောင့် သင် မောဟဖြစ်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် တာဝန်ကို နီးကပ်၍ ပြီးမြောက်စေရန် အမృతကဲ့သို့ အသက်ပေးသော သာသနာဗိဒ္ဓာကို ငါ ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာခဲ့၏။

Verse 45

महाविद्याबलेनैव प्रविश्य मण्डपेऽधुना । पर्वतो हिमवानेष तथान्ये पर्वतोत्तमाः

ထို မဟာဗိဒ္ဓာ၏ အင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့် ယခု မဏ္ဍပသို့ ဝင်လော့။ ဤနေရာတွင် ဟိမဝန် (ဟိမလယ) တောင်တန်းရှိသကဲ့သို့ အခြား အထွတ်အမြတ် တောင်တန်းများလည်း ရှိ၏။

Verse 46

विपक्षा हि कृताः सर्वे मम वाक्याच्च वासव । हेतुं स्मृत्वाथ वै त्वष्टा मायया ह्यकरोदिदम्

အို ဝါသဝ (အိန္ဒြာ)၊ ငါ၏စကားကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် အမှန်တကယ် ရန်သူဘက်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ ထို့နောက် အကြောင်းရင်းကို မှတ်မိ၍ တွဝဋ္ဌာ (Tvaṣṭṛ) သည် မာယာဖြင့် ဤအရာကို ဖန်ဆင်းခဲ့၏။

Verse 47

जयमिच्छंति वै मूढा न च भेतव्यमण्वपि

မောဟသူတို့သည် အောင်မြင်မှုကို လိုလားကြ၏။ သို့သော် အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်သင့်။

Verse 48

एवं विवदमानांस्तान्देवाञ्छक्रपुरोगमान् । सांत्वयामास वै विष्णुर्नारदं ते ततोऽब्रुवन्

သချာ (အိန္ဒြာ) ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် ထိုသို့ အငြင်းပွားနေစဉ် ဗိဿနုသည် သူတို့ကို နှစ်သိမ့်၍ စိတ်ချစေ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် နာရဒအား ပြောကြ၏။

Verse 49

ददाति वा न ददाति कन्यां गिरीन्द्रः स्वां वै कथ्यतां शीघ्रमेव । किं तेन दृष्टां किं कृतं चाद्य शंस तत्सर्वं भो नारद ते नमोऽस्तु

တောင်တို့၏အရှင် ဟိမဝန္တသည် မိမိသမီးကို ပေးမည်လား မပေးမည်လား၊ ချက်ချင်း ပြောပါ။ သူမြင်ခဲ့သမျှနှင့် ယနေ့ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှကို အကုန်လုံး ကြေညာပါ၊ အို နာရဒာ; သင်အား နမಸ್ಕာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 50

तच्छ्रुत्वा प्रहसञ्छंभुरुवाच वचनं तदा । कन्यां दास्यति चेन्मह्यं पर्वतो हि हिमालयः । मायया मम किं कार्यं वद विष्णो यथातथम्

ထိုစကားကို ကြားသော် သမ္ဘူ (ရှီဝ) သည် ပြုံးရယ်ကာ ထိုအခါ မိန့်တော်မူ၏—“ဟိမဝန္တ ဟိမလယတောင်က မိမိသမီးကို ငါ့အား ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ငါ့အတွက် မာယာ အဘယ်လိုလိုအပ်မည်နည်း? အို ဗိဿနု၊ အမှန်အတိုင်း ပြောပါ။”

Verse 51

केनाप्वुपायेन फलं हि साध्यमित्युच्यते पंडितैर्न्यायविद्भिः । तस्मात्सर्वैर्गम्यतां शीघ्रमेव कार्यार्थोभिश्चेन्द्रपुरोगमैश्च

“လိုချင်သော အကျိုးကို မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ပြီးမြောက်စေမည်နည်း” ဟု တရားဟေတုကို သိသော ပညာရှိတို့ ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် အလုပ်ကိစ္စကို ရည်ရွယ်သူအားလုံး ချက်ချင်း ထွက်ခွာကြစေ—အင်ဒြာကို ရှေ့တန်းခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထား၍။

Verse 52

तदा शिवोऽपि विश्वात्मा पंचबाणेन मोहितः । महाभूतेन भूतेशस्त्वन्येषां चैव का कथा

ထိုအခါ စကြဝဠာ၏ အတ္တမ (ဗိဿဝါတ္မာ) ဖြစ်သော ရှီဝတော်တိုင်ပင် “မြားငါးစင်း” ကြောင့် မောဟဖြစ်သွား၏။ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်တော်တိုင် ထိုမဟာအင်အားကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရလျှင် အခြားသူတို့ကို မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။

Verse 53

एवं च विद्यमानेऽसौ शंभुः परमशोभनः । कृतो ह्यनंगेन वशे यथान्यः प्राकृतो जनः

ထိုသို့ ဖြစ်နေစဉ်တွင်ပင် အလွန်တောက်ပမြတ်သော သမ္ဘူသည် အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်စေခံရ၍၊ သာမန် လောကီလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 54

मदनो हि बली लोके येन सर्वमिदं जगत् । जितमस्ति निजप्रौढ्या सदेवर्षिसमन्वितम्

လောက၌ မဒန (ကာမဒေဝ) သည် အလွန်တန်ခိုးကြီး၏။ သူ၏ရဲရင့်သောအင်အားကြောင့် ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံးကို နတ်တို့နှင့် ဒေဝဋ္ဌိ ဥရှီတို့ပါ အတူတကွ အနိုင်ယူထားသည်။

Verse 55

सर्वेषामेव भूतानां देवानां च विशेषतः । राजा ह्यनंगो बलवान्यस्य चाज्ञा बलीयसी

သတ္တဝါအားလုံးအတွက်—အထူးသဖြင့် နတ်တို့အတွက်—အနင်္ဂ (ကာမဒေဝ) သည် အင်အားကြီးသော မင်းတစ်ပါးဖြစ်၏။ သူ၏အမိန့်သည် ထို့ထက်ပင် အလွန်အာဏာပြင်းထန်သည်။

Verse 56

पार्वतीस्त्रीस्वरूपेण अजेयो भुवनत्रये । तां दृष्ट्वा हि स्त्रियं सर्वे ऋषयोऽपि विचक्षणाः

မိန်းမရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့်—ပါရဝတီ—သူမသည် သုံးလောက၌ မအနိုင်ယူနိုင်သူဖြစ်၏။ ထိုမိန်းမကို မြင်သော် ပညာရှိ ဥရှီတို့တောင် စိတ်လှုပ်ရှားထိခိုက်ကြသည်။

Verse 57

देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः । आज्ञानुल्लंघिनः सर्वे मदनस्य महात्मनः

နတ်များ၊ လူများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ပိသာချများ၊ နာဂများနှင့် ရာက္ခသများ—သူတို့အားလုံးသည် မဟာအတ္မာ မဒန၏ အမိန့်ကို မလွန်ဆန်ကြ။

Verse 58

तपोबलेन महता तथा दानबलेन च । वेत्तुं न शक्यो मदंनो विनयेन विना द्विजाः

ကြီးမားသော တပေါအင်အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒါနအင်အားဖြင့်လည်းကောင်း မဒနကို အမှန်တကယ် သိမြင်မရနိုင်။ နှိမ့်ချမှုမရှိလျှင် မဖြစ်နိုင်ပါ၊ ဒွိဇတို့ရေ။

Verse 59

तस्मादनंगस्य महान्क्रोधो हि बलवत्तरः । ईश्वरं मदनेनैवं मोहितं वीक्ष्य माधवः

ထို့ကြောင့် အနင်္ဂ၏ မဟာဒေါသသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ မဒနက ပရမేశ్వరကို ဤသို့ မောဟစေသည်ကို မြင်၍ မာဓဝ (ဗိဿနု) …

Verse 60

उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो मा चिंतां कुरु वै प्रभो । यदुक्तं नारदेनैव मंडपं प्रति सर्वशः

စကားတတ်သူက ဤသို့ဆို၏— «မစိုးရိမ်ပါနှင့်၊ အရှင်ဘုရား။ နာရဒက မဏ္ဍပအကြောင်း အပြည့်အစုံ ပြောခဲ့သမျှကို (ကျွန်ုပ်တို့) စီမံဖြေရှင်းမည်»။

Verse 61

त्वष्ट्रा कृतं विचित्रं च तत्सर्वं मदनात्प्रभोः । तदानीं शंकरो वाक्यमुवाच मधुसूदनम्

«တွဗဿ္ဋရက ဖန်တီးသော အံ့ဖွယ်အရာအားလုံးသည် မဒနကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်၊ အရှင်ဘုရား» ဟုဆို၏။ ထို့နောက် ရှင်ကရ (ရှီဝ) သည် မဓုသူဒန (ဗိဿနု) ထံသို့ စကားဆို၏။

Verse 62

अविद्यया वृतं तेन कृतं त्वष्ट्रा हि मण्डपम् । किं तु वक्ष्यामहे विष्णो मण्डपः केवलेन हि

အဝိဇ္ဇာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် ထိုမဏ္ဍပကို တွဗဿ္ဋရက တကယ်ပင် ပြုလုပ်ခဲ့၏။ သို့သော် ဗိဿနုရေ၊ ထိုအကြောင်းကို အမှန်တကယ် ဘာပြောနိုင်မည်နည်း။ မဏ္ဍပဟူသည် မဏ္ဍပသာ ဖြစ်၏။

Verse 63

विवाहो हि महाभाग अविद्यामूल एव च । तस्मात्सर्वे वयं याम उद्वाहार्थं च संप्रति

အို ကံကောင်းသူရေ၊ လက်ထပ်ပွဲသည် အဝိဇ္ဇာ (လောကမောဟ) ကို အမြစ်ခံထားသည် အမှန်ပင်။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး မင်္ဂလာအခမ်းအနားအတွက် သွားကြစို့။

Verse 64

नारदं च पुरस्कृत्य सर्वे देवाः सवासवाः । हिमाद्रिसहिता जग्मुर्मन्दिरं परमाद्भुतम् । अनेकाश्चर्यसंयुक्तं विचित्रं विश्वकर्मणा

နာရဒကို ရှေ့တန်းထား၍ အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်အားလုံးတို့သည် ဟိမာဒြီနှင့်အတူ အလွန်အံ့ဖွယ်သော မဟာဗိမာန်သို့ သွားကြ၏။ ထိုဗိမာန်သည် အံ့ဩဖွယ်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ လက်ရာဖြင့် အလွန်လှပစွာ တည်ဆောက်ထားသည်။

Verse 65

कृतं च तेनाद्य पवित्रमुत्तमं तं यज्ञवाटं बहुभिः पुरस्कृतम् । विचित्रचित्रं मनसो हरं च तं यज्ञवाटं स चकार बुद्धिमान्

ထိုပညာရှိ (ဝိශ්ဝကರ್ಮာ) သည် ထိုနေ့၌ပင် အလွန်မြတ်၍ အလွန်သန့်ရှင်းသော ယဇ္ဉဝါဋ (ပူဇော်ပွဲဝင်း) ကို ဖန်တီး하였다။ လူအများက ချီးမြှောက်ကြပြီး အံ့ဖွယ်ပုံရိပ်များဖြင့် အလှဆင်ကာ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်လှသည်။

Verse 66

प्रवेक्ष्यमाणास्ते सर्वे सुरेन्द्रा ऋषिभिः सह । दृष्टा हिमाद्रिणा तत्र अभ्युत्थानगतोऽभवत्

နတ်မင်းတို့အားလုံးသည် ရှင်ရသေ့တို့နှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာကြစဉ်၊ ဟိမာဒြီက သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ မြင်၍ ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာ ကြိုဆိုရန် ထရပ်တော်မူ၏။

Verse 67

तथैव तेषां च मनोहराणि हर्म्याणि तेन प्रतिकल्पितानि । गन्धर्वयक्षाः प्रमथाश्च सिद्धा देवाश्च नागाप्सरसां गणाश्च । वसंति यत्रैव सुखेन तेभ्यः स तत्रतत्रोपवनं चकार

ထို့အတူ သူသည် သူတို့အတွက် စိတ်မောဟာရသော မဟာအိမ်တော်များကိုလည်း စီမံဖန်တီး하였다။ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ယက္ခ၊ ပ္ရမထ၊ သိဒ္ဓ၊ နတ်တို့နှင့် နာဂ၊ အပ္ဆရာသမူဟာတို့ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ရာနေရာတိုင်း၌ သူသည် ထိုထိုနေရာများတွင်ပင် အပန်းဖြေဥယျာဉ်များကိုလည်း ပြုလုပ်ပေး하였다။

Verse 68

तेषामर्थे महार्हाणि धाराजिरगृहाणि च । अत्यद्भुतानि शोभंते कृतान्येव महात्मना

သူတို့အတွက် တန်ဖိုးကြီး၍ အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နေအိမ်များကိုလည်း ထိုမဟာစိတ်ရှိသူက ဆောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်။ အလွန်အံ့ဖွယ်သော ထိုအဆောက်အဦများသည် တောက်ပလှပစွာ ထင်ရှားနေ하였다။

Verse 69

निवासार्थे कल्पितानि सावकाशानि तत्र वै । देवानां चैव सर्वेषामृषीणां भावितात्मनाम्

ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်ရန်အတွက် ကျယ်ဝန်းသော နေရာများကို စီမံထားပြီး၊ နတ်ဘုရားအပေါင်းတို့နှင့် စိတ်ကိုသင့်တော်စွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော ရှင်ရသီတို့အတွက်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 70

एवं विस्तारयामास विश्वकर्मा बहून्यपि । मन्दिराणि यथायोग्यं यत्र तत्रैव तिष्ठताम्

ဤသို့ဖြင့် ဝိශ්ဝကರ್ಮာသည် သင့်လျော်သလို ဘုရားကျောင်းများနှင့် နေထိုင်ရာအဆောင်များကို ထပ်မံကျယ်ပြန့်စီမံ၍၊ မည်သည့်နေရာ၌ တည်နေသူမဆို ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်နိုင်အောင် ပြုလုပ်하였다။

Verse 71

भैरवाः क्षेत्रपालाश्च येऽन्ये च क्षेत्रवासिनः । श्मशानवासिनश्चान्ये येऽन्ये न्यग्रोधवासिनः

ဘိုင်ရဝတို့နှင့် က్షೇತ್ರपाल (သန့်ရှင်းရာနယ်မြေကို ကာကွယ်သူ) တို့၊ ထို့ပြင် ထိုဒေသနေထိုင်သူ အခြားသူများ—သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်သူများနှင့် နယဂ္ရောဓ (ဗန်ယန်) ပင်အောက်၌ နေထိုင်သူ အခြားသူများ—

Verse 72

अश्वत्थसेविनश्चान्ये खेचराश्च तथा परे । येये यत्रोपविष्टाश्च तत्रतत्रैव तेन वै

ထို့ပြင် အရှွတ္ထ (သန့်ရှင်းသော ဗောဓိပင်) ကို ဆည်းကပ်သူ အခြားသူများနှင့် ကေခရာ (ကောင်းကင်သွားလာသူ) များလည်းရှိ၏။ မည်သူမဆို ထိုင်နေသည့်နေရာ၌ပင် ဝိශ්ဝကర్మာသည် ထိုနေရာတိုင်းတွင် သင့်လျော်သလို စီမံပေး하였다။

Verse 73

कृतानि च मनोज्ञानि भवनानि महांतिवै । तेषामेवानुकूलानि भूतानां विश्वकर्मणा

ထို့ပြင် အမှန်တကယ် စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေသော ကြီးမားသည့် အဆောင်အအုံများကို ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ ဝိශ්ဝကర్మာသည် သတ္တဝါအမျိုးမျိုး၏ သဘောသဘာဝနှင့် လိုအပ်ချက်အတိုင်း ကိုက်ညီအောင် ဖန်တီးပေး하였다။

Verse 74

तत्रैव ते सर्वगणैः समेता निवासितास्तेन हिमाद्रिणा स्वयम् । सेंद्राः सुरा यक्षपिशाचरक्षसां गन्धर्वविद्याप्सरसां समूहाः

ထိုနေရာ၌ပင် အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် မိမိတို့၏အပါအဝင်အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ စုဝေးလာကြပြီး ဟိမာဒြီ (ဟိမဝန္တတောင်) ကိုယ်တိုင်က နေရာချထားပေး하였다။ အင်ဒြာနှင့်တကွ ဒေဝတားများ၊ ယက္ခ၊ ပိသာစ၊ ရက္ခသ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ဝိဒ္ယာဓရ၊ အပ္ဆရာတို့၏အစုအဝေးများလည်း ရှိ하였다။