Adhyaya 19

Verse 1

लोमश उवाच । एवं संबोधितो दैत्यो गुरुणा भार्गवेण हि । उवाच प्रहसन्वाक्यं मेघगंभीरया गिरा

လောမရှက ပြော၏—ဤသို့ ဆရာ ဘာဂဝက ခေါ်ဆိုဆုံးမသဖြင့် ဒိုင်တျာသည် ပြုံးလျက် မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် စကားဆို၏။

Verse 2

त्वयोक्तोहं हितार्थाय यैर्वाक्यैश्चालितोऽस्म्यहम् । तव वाक्यं मम प्रीत्यै हितमप्यहितं भवेत्

သင်သည် ကျွန်ုပ်၏အကျိုးအတွက် စကားဆိုခဲ့ပြီး သင်၏စကားများကြောင့် ကျွန်ုပ် လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းခံရ၏။ သို့သော် ကျွန်ုပ်ကို ပျော်ရွှင်စေလိုသည့်အတွက် သင်၏အကြံဉာဏ်သည် ကောင်းမြတ်သော်လည်း အန္တရာယ်ဖြစ်လာနိုင်၏။

Verse 3

दास्यामि भिक्षितं चास्मै विष्मवे बटुरूपिणे । पात्रीभूतो ह्ययं विष्णुः सर्वकर्मफलेश्वरः

ဗြဟ္မစာရီ လူငယ်ပုံစံဖြင့် ရောက်လာသော ဗိဿနုအား ကျွန်ုပ် အလှူဒါန ပေးမည်။ အကြောင်းမူကား ဤဗိဿနုသည် အလှူခံထိုက်သူ ဖြစ်ပြီး ကမ္မဖလအားလုံးကို ပေးသနားသော အရှင်ဖြစ်၏။

Verse 4

येषां हृदि स्थितो विष्णुस्ते वै पात्रतमा ध्रुवम् । यस्य नाम्ना सर्वमिदं पवित्रमिव चोच्यते

နှလုံးသား၌ ဗိဿဏု (Viṣṇu) တည်နေသူတို့သည် မသံသယဘဲ အလွန်အမင်း ထိုက်တန်သော လက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသူ၏ နာမတော်ကြောင့် ဤအရာအားလုံးကို သန့်ရှင်းသကဲ့သို့ ဟောကြားကြသည်။

Verse 5

येन वेदाश्च यज्ञाश्च मंत्रतंत्रादयो ह्यमी । सर्वे संपूर्णतां यांति सोऽयं विश्वेश्वरो हरिः

ဗေဒများနှင့် ယဇ္ဉများ၊ မန္တရ-တန္တရ စသည့် အခမ်းအနားများ အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူမှာ ထိုဟာရီ (Hari) — ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူသည်။

Verse 6

आगतः कृपया मेद्य सर्वात्मा हरिरीश्वरः । उद्धर्तुं मां न संदेह एतज्जानीहि तत्त्वतः

ယနေ့ ကရုဏာတော်ကြောင့် အရာအားလုံး၏ အတ္တဖြစ်သော ဟာရီ (Hari) အရှင်သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူပြီ။ မသံသယထားနှင့်—ကျွန်ုပ်ကို မြှောက်တင်ရန် ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု အမှန်တကယ် သိမှတ်လော့။

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा चुकोप च रुषान्वितः । भार्गवः शप्तुमारेभे दैत्येंद्रं धर्म्मवत्सलम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဘာရ္ဂဝ (Bhārgava) သည် ဒေါသထန်၍ အမျက်ပြည့်ကာ၊ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဒೈတျာတို့၏ အရှင်ကို ကျိန်စာချရန် စတင်လေ၏။

Verse 8

मम वाक्यमतिक्रम्य दातुमिच्छस्यरिंदम । विगुणो भव रे मंद तस्मात्त्वं निःश्रिको भव

«အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူရေ! ငါ့စကားကို လွန်ကျူး၍ အလှူပေးလိုကြသဖြင့် သင်သည် ကုသိုလ်အကျိုးမှ ကင်းလွတ်သွားလိမ့်မည်။ အို ဉာဏ်မထက်သူရေ၊ ထို့ကြောင့် ‘နိဟ်ရှရီက’—စည်းစိမ်နှင့် ကံကောင်းခြင်း ကင်းမဲ့သူ ဖြစ်လော့»။

Verse 9

एवं शशाप च तदा परमार्थविज्ञं शिष्यं महात्मानमगाधबोधम् । स वै जगामाथ महाकविस्त्वरात्स्वमाश्रमं धर्म्मविदां वरिष्ठः

ထိုအခါ မဟာရိရှီသည် အမြင့်ဆုံးသစ္စာကို သိမြင်သူ၊ စိတ်ဓာတ်ကြီးမား၍ ဉာဏ်အနက်မဆုံးသော တပည့်ကို ကျိန်စာချလိုက်၏။ ထို့နောက် ဓမ္မကို အထူးသိမြင်သူ မဟာကဗျာရှင် ဘာရ္ဂဝသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 10

गते तु भार्गवे तस्मिन्बलिर्विरोचनात्मजः । वामनं चार्चयित्वा स महीं दातुं प्रचक्रमे

ဘာရ္ဂဝ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဗိရောစန၏သား ဘလိသည် ဝါမနကို ပူဇော်ကန်တော့ပြီး မြေကြီးကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်ရန် အစပြုလေ၏။

Verse 11

विंध्यावलिः समागत्य बलेरर्द्धांगशोभिता । अवनिज्य बटोः पादौ प्रददौ विष्णवे महीम्

ဗိန္ဓျာဝလီသည် ဘလိ၏ အလှတင့်တယ်သော အဖော်အဖြစ် ရောက်လာ၍ လူငယ်တပသီ (ဝါမန) ၏ ခြေကို ဆေးကြောကာ ဗိဿဏုအား မြေကြီးကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 12

संकल्पपूर्वेण तदा विधिना विधिकोविदः । संकल्पेनैव महता ववृधे भगवानजः

ထို့နောက် ဝိဓိကို ကျွမ်းကျင်သူသည် သင်္ကల్ప (စိတ်ကတိ) ကို အရင်တင်၍ သင့်တော်သော ရိတုအတိုင်း ဆောင်ရွက်လေ၏။ ထိုမဟာသင်္ကల్ప၏ အာနုဘော်တော်ကြောင့်ပင် မမွေးဖွားသော အရှင် (အဇ) သည် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားချဲ့ထွင်လာ၏။

Verse 13

यदैकेन मही व्याप्ता विष्णुना प्रभविष्णुना । सर्वे स्वर्गा द्वितीयेन व्याप्तास्तेन महात्मना

အင်အားကြီးသော ဗိဿဏုသည် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် မြေကြီးကို လုံးဝလွှမ်းမိုးသွားသောအခါ၊ ဒုတိယခြေလှမ်းဖြင့် ထိုမဟာစိတ်ဓာတ်ရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံအားလုံးကို လွှမ်းမိုးလေ၏။

Verse 14

सत्यलोकगतो विष्णोश्चरणः परमेष्ठिना । कमण्डलुगतेनैव अंभसा चावनेनिजे

ဗိဿနု၏ ခြေတော်သည် သတ္တျလောကသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ပရမေဋ္ဌိန် (ဗြဟ္မာ) သည် မိမိ၏ ကမဏ္ဍလုအတွင်းရှိ ရေဖြင့် ထိုခြေတော်ကို သန့်စင်လျှော်တော်မူ၏။

Verse 15

तत्पादसंपर्कजलाच्च जाता भागीरथी सर्वसुमंगला च । यया त्रिलोकी च कृता पवित्रा यया च सर्वे सगराः समुद्धृताः । यया कपर्दः परिपूरितो वै शंभोस्तदानीं च भगीरथेन

ထိုခြေတော်နှင့် ထိတွေ့ခဲ့သော ရေမှ ဘာဂီရသီ—ဂင်္ဂါ၊ ကောင်းမြတ်မင်္ဂလာအပေါင်း၏ မိခင်—ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သူမကြောင့် လောကသုံးပါး သန့်ရှင်းသွားပြီး၊ စဂရ၏ သားတော်အပေါင်းတို့လည်း ကယ်တင်ခံရ၏။ ထို့ပြင် ထိုခေတ်၌ ဘာဂီရသက သူမကို ဆင်းသက်စေသောအခါ၊ သမ္ဘု၏ ခေါင်းမွှေးချည် (ဇဋာ) သည် သူမဖြင့် ပြည့်ဝလေ၏။

Verse 16

तीर्थानां तीर्थमाद्यं च गंगाख्यमवतारितम् । तद्विष्णोश्चरणेनैव समेतं ब्रह्मणा कृतम्

တီရ္ထများအနက် အဓိကတီရ္ထဖြစ်သော “ဂင်္ဂါ” ဟူသည့် သန့်မြတ်ရေစီးကို အဝတားဆင်းသက်စေခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ဗိဿနု၏ ခြေတော်တည်းဟူသော အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ဗြဟ္မာက စီမံတည်ထောင်ခဲ့၏။

Verse 17

त्रिविक्रमात्परो ह्यात्मा नाम्ना त्रिविक्रमोऽभवत् । त्रिविक्रमक्रमाक्रांतं त्रैलोक्यं च तदाऽभवत्

ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တမန်သည် “ထရီဝိက్రమ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။ ထိုအခါ ထရီဝိက్రమ၏ ခြေလှမ်းများက လောကသုံးပါးကို လွှမ်းခြုံသွား၏။

Verse 18

पदद्वयेन वा पूर्णं जगदेतच्चराचरम् । विहाय तत्स्वरूपं च देवदेवो जनार्द्दनः । पुनश्च बटुरूपोऽसावुपविश्य निजासने

ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းတည်းဖြင့် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာတို့ပါဝင်သော ဤစကြဝဠာတစ်လုံးလုံး ပြည့်စုံသွား၏။ ထို့နောက် ဒေဝဒေဝ ဂျနာရ္ဒနသည် ထိုအလုံးစုံလွှမ်းခြုံသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ချန်ထားပြီး၊ ထပ်မံ၍ လူငယ် ဘြဟ္မစာရီ (ဗတု) ရုပ်ကို ဆောင်ကာ မိမိ၏ အာသနပေါ်၌ ထိုင်တော်မူ၏။

Verse 19

तदा देवाः सगंधर्वा मुनयः सिद्धचारणाः । आगताश्च बलेर्यज्ञं द्रष्टुं यज्ञपतिं प्रभुम्

ထိုအခါ နတ်တို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ မုနိများ၊ စိဒ္ဓများ၊ စာရဏများပါဝင်၍ ဘလိ၏ ယဇ္ဉကို ကြည့်ရှုရန်နှင့် ယဇ္ဉ၏ အရှင်တော်ကို ဖူးမြင်ရန် ရောက်လာကြသည်။

Verse 20

तत्र ब्रह्मा समागत्य स्तुतिं चक्रे परात्मनः । बलेस्तत्रैव चान्येन च दैत्येंद्राश्चागतास्त्वरम्

ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာသည် ရောက်လာ၍ ပရမాత್ಮန်ကို ချီးမွမ်းသီချင်း ဆောင်ရွက်하였다။ ထိုနေရာတည်းမှာပင် အခြား ဒာနဝအရှင်များလည်း အလျင်အမြန် ဘလိဘက်သို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 21

एभिः सर्वैः परिवृतो वामनो बलिसद्मनि । उपविश्यासने सोऽथ उवाच गरुडं प्रति

သူတို့အားလုံးက ဝန်းရံထားသဖြင့် ဝာမနသည် ဘလိ၏ မဏ္ဍပ၌ အာသနပေါ် ထိုင်လျက်၊ ထို့နောက် ဂရုဍကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 22

दैत्योऽसौ बालिशो भूत्वा दत्तानेन मही मम । त्रिपदक्रमणेनैव गृहीतं च पदद्वयम्

«ဒိုင်တျာသူသည် မိုက်မဲလာ၍ ငါ့အား မြေပြင်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သုံးခြေလှမ်း လှမ်းခြင်းတည်းဟူသော အမှုကြောင့်ပင် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းကို ငါ ယူဆောင်ကာ သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ» ဟု ဆို၏။

Verse 23

पदमेकं प्रतिश्रुत्य न ददाति हि दुर्मतिः । तस्मात्त्वया गृहीतव्यं तृतीयं पदमेव च

«ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ကတိပေးထားသော်လည်း ထိုမကောင်းမြတ်သောသူသည် မပေးချင်တော့။ ထို့ကြောင့် သင်သည် တတိယခြေလှမ်းကိုပါ ယူဆောင်ရမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 24

इत्युक्तो गरुडस्तेन वामनेन महात्मना । वैरोचनिं विनिर्भर्त्स्य वाक्यं चेदमुवाच ह

မဟာစိတ်ရှိသော ဝါမနာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဂရုဍသည် ဝိုင်ရောစန၏ သား ဘလီကို ပြစ်တင်ကာ ဤစကားများကို ဆို하였다။

Verse 25

रे बले किं त्वया मूढ कृतमस्ति जुगुप्सितम् । अविद्यमाने ह्यर्थे हि किं ददासि परमात्मने । औदार्येण हि किं कार्यमल्पकेन त्वयाधुना

«ဟေ့ ဘလီ၊ မိုက်မဲသူရေ—မင်း ဘာလောက် အရှက်ရစရာ အလုပ်ကို လုပ်လိုက်တာလဲ။ မင်းမှာ ဘာမှ မကျန်တော့တဲ့အခါ အမြင့်ဆုံး အတ္တမ (ပရမတ္တမ) ထံ ဘာကို ပူဇော်မလဲ။ အခု မင်းက နည်းနည်းသာ ကျန်တော့တဲ့အခါ ရက်ရောမှုက ဘာအကျိုးရှိမလဲ»

Verse 26

इत्युक्तो बलिराविष्टः स्यमानः खगेश्वरम् । वक्ष्यमाणमिदं वाक्यं गरुत्मन्तं तदाऽब्रवीत्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသောအခါ ဘလီသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မငြိမ်မသက်ဖြစ်လာကာ၊ ငှက်တို့၏ အရှင် ဂရုဍက စကားကို ဆက်လက်ဆိုနေစဉ် ထိုအခါ ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 27

समर्थोस्मि महापक्ष गृपणो न भवाम्यहम् । येनेदं कारितं सर्वं तस्मै किं प्रददाम्यहम्

ဘလီက ဆိုသည်—«အို မဟာတောင်ပံရှင်၊ ငါသည် စွမ်းနိုင်သူဖြစ်၏၊ ငါ မကပ်စီးမန့်ကန်း မဖြစ်။ ဤအရာအားလုံးကို ဖြစ်စေတော်မူသော ထိုအရှင်ထံ ငါ ဘာကို မပေးရမည်နည်း»

Verse 28

असमर्थो ह्यहं तात कृतोऽनेन महात्मना । तदोवाच बलिं सोऽपि तार्क्ष्यपुत्रो महामनाः

«အရှင်တော်၊ ဤမဟာစိတ်ရှိသော အရှင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် အင်အားမဲ့သွားရပါပြီ» ဟုဆို၏။ ထို့နောက် တာရ္ක්ෂယ၏ သား ဂရုဍ မဟာမနာသည် ဘလီအား ပြောဆို하였다။

Verse 29

जानन्नपि च दैत्येंद्र गुरुणापि निवारितः । विष्णवेऽपि महीं प्रादास्त्वया किं विस्मृतं महत्

ဒေတ္တယတို့၏အရှင်ရေ၊ အကျိုးဆက်ကို သိလျက်နှင့်ပင်၊ ဂုရုက တားမြစ်သော်လည်း၊ သင်သည် ဗိဿဏုအား မြေကြီးကို ပေးအပ်ခဲ့သည်—သင်၏ မဟာသစ္စာကတိကို မေ့လျော့သလော။

Verse 30

दातव्यं तत्पदं विष्णोस्तृतीयं यत्प्रतिश्रुतम् । न ददासि कथं वीर निरयेच पतिष्यसि

သင်က ကတိပြုထားသော ဗိဿဏု၏ တတိယခြေလှမ်းကို ပေးအပ်ရမည်။ မပေးလျှင် မည်သို့ သူရဲကောင်းဟု ခေါ်နိုင်မည်နည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် နရကသို့လည်း ကျရောက်မည်။

Verse 31

न ददासि तृतीयं च पदं मे स्वामिनः कथम् । बलाद्गृह्णामि रे मूढ इत्युक्त्वा तं महासुरम् । बबंध वारुणैः पाशैर्विरोचन सुतं तदा

“ငါ့အရှင်၏ တတိယခြေလှမ်းကို သင် မပေးဘဲ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ။ မပေးလျှင် အမိုက်မားသူရေ၊ ငါ အင်အားဖြင့် ယူမည်!” ဟုဆိုကာ ထိုအချိန်၌ မဟာအသူရ—ဗိရောစန၏သား ဘလီကို ဝရုဏ၏ ကြိုးပတ်များဖြင့် ချည်နှောင်하였다။

Verse 32

नितरां निष्ठुरो भूत्वा गरुडो जयतां वरः । बद्धं स्वपतिमालोक्य विंध्यावलिः समभ्ययात्

အလွန်တင်းကြပ်ကြမ်းတမ်းလာသော ဂရုဍ—အောင်မြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် မလှုပ်မယှက် ရပ်တည်၏။ မိမိခင်ပွန်း ချည်နှောင်ထားသည်ကို မြင်သော် ဝိန္ဓျာဝလီသည် ရှေ့သို့ လာရောက်하였다။

Verse 33

बाणमेकं समारोप्य वामनस्याग्रतः स्थिता । वामनेन तदा पृष्टा केयं चात्राग्रतः स्थिता

မြားတစ်စင်းကို တင်၍ ဝါမန၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေ၏။ ထိုအခါ ဝါမနက “ဤနေရာ၌ ရှေ့တန်းတွင် ရပ်နေသူကား မည်သူနည်း” ဟု မေး하였다။

Verse 34

तदोवाच महातेजाः प्रह्लादो ह्यसुराधिपः । बलेः पत्नीति त्वां प्राप्ता इयं विंध्यावली सती

ထို့နောက် တေဇောတောက်ပသော အဆုရမင်း ပရဟ္လာဒက ပြောသည်– «သီလသန့်ရှင်းသော ဝိန္ဓျာဝလီသည် သင်ထံသို့ ဘလိမင်း၏ ဇနီးအဖြစ် ရောက်လာပြီ»။

Verse 35

प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा वामनो वाक्यमब्रवीत् । ब्रूहि विंध्यावले वाक्यं किं कार्यं ते करोम्यहम् । एवमुक्ता भगवता विंध्यावलिरभाषत

ပရဟ္လာဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဝါမနက မိန့်သည်– «ဝိန္ဓျာဝလီရေ၊ ပြောပါ—သင်အတွက် ငါ ဘာကို လုပ်ပေးရမည်နည်း»။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသဖြင့် ဝိန္ဓျာဝလီက ပြန်လည်ပြောကြား하였다။

Verse 36

विन्ध्यावलिरुवाच । कस्माद्बद्धो मम पतिर्गरुडेन महात्मना । तत्कथ्यतां महाभाग त्वरन्नेव जनार्द्दन । तदोवाच महातेजा बटुवेषधरो हिः

ဝိန္ဓျာဝလီက ပြောသည်– «အဘယ်ကြောင့် ငါ့ခင်ပွန်းကို မဟာစိတ်ရှိသော ဂရုဍက ချည်နှောင်ထားသနည်း။ ကံကောင်းသော ဇနာရ္ဒနာရေ၊ အမြန်ပင် ပြောပြပါ»။ ထို့နောက် တေဇောတောက်ပ၍ ဗြဟ္မစာရီကလေးပုံစံ ဝတ်ဆင်ထားသော အရှင်က ပြန်လည်မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 37

श्रीभगवानुवाच । अनेनैव प्रदत्ता मे मही त्रिपदलक्षणा । पदद्वयेन च मयाक्रांतं त्रैलोक्यमद्य वै

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်– «သူ့ကပင် သုံးခြေလှမ်းအတိုင်းအတာရှိသော မြေကြီးကို ငါ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ ငါသည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းဖြင့် သုံးလောကကို အမှန်တကယ် လွှမ်းမိုးပြီးပြီ»။

Verse 38

अनेन मम दातव्यं तृतीयं पदमेव च । तस्माद्बद्धो मया साध्वि गरुडेनैव ते पतिः

«ဤကတိအတိုင်း တတိယခြေလှမ်းကိုလည်း ငါ့အား ပေးရမည်။ ထို့ကြောင့် သီလရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်၏ ခင်ပွန်းကို ငါက ချည်နှောင်စေခဲ့သည်—အမှန်တကယ် ဂရုဍကပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 39

श्रुत्वा भगवतो वाक्यमुवाच परमं वचः । प्रतिश्रुतमनेनैव न दत्तं हि तव प्रभो

ဘုရားသခင်၏စကားကိုကြားပြီးနောက် မိန်းမသည် အမြင့်မြတ်သောအဖြေကိုဆို၏— «အရှင်ဘုရား၊ သူကကတိပြုထားသော်လည်း သင့်ထံသို့ မပေးရသေးပါ»။

Verse 40

क्रांतं त्रिभुवनं चाद्य त्वया विक्रमरूपिणा । तदस्माकं विजघ्नीथाः स्वर्गे वाप्यथवा भुवि

«ယနေ့ သင်သည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ခြေလှမ်း၏ရုပ်သဘောဖြင့် သုံးလောကကို လှမ်းကျော်ပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် ကျန်သောခြေလှမ်းကို ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ချပါ—ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ မြေပြင်၌ဖြစ်စေ»။

Verse 41

किंचिन्न दत्ता हि विभो देवदेव जगत्पते । प्रहस्य भगवानाह तदा विंध्यावलिं प्रभुः

«အလုံးစုံကိုဖြန့်ကျက်သော အရှင်၊ နတ်တို့၏နတ်၊ လောက၏အရှင်—ဘာမျှမပေးရသေးပါ» ဟုဆို၏။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဘုရားသည် ပြုံးလျက် ဝိန္ဓျာဝလီအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 42

पदानि त्रीणि मे चाद्य दातव्यानि कुतोऽधुना । शीघ्रं वद विशालाक्षि यत्ते मनसि वर्त्तते । तदोवाच च सा साध्वी ह्युरुक्रममवस्थिता

အရှင်က မိန့်တော်မူ၏— «ယနေ့ ငါ့အတွက် ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းကို ပေးရမည်ဆိုသော် ယခုအခါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ မျက်လုံးကျယ်သောသူမ၊ စိတ်ထဲရှိသမျှကို မြန်မြန်ပြောပါ»။ ထိုအခါ သီလရှင်မသည် ဥရုက్రమ (ဗိဿနု) ရှေ့တွင် ရပ်လျက် ပြော၏။

Verse 43

त्वया कुतो वेयमुरुक्रमेण क्रांता त्रिलोकी भुवनैकनाथ । तथैव सर्वं जगदेकबंधो देयं किस्माभिरतुल्यरूपिणे

«သုံးလောကကို လှမ်းကျော်ခဲ့သော ဥရုက్రమ၊ စကြဝဠာ၏ တစ်ပါးတည်းသော အရှင်—ကျွန်ုပ်တို့က သင့်အား ဘာကိုပေးနိုင်မည်နည်း။ အမှန်တကယ်ပင် လောက၏ တစ်ပါးတည်းသော ဆွေမျိုးတော်၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ရုပ်သဘောရှိသူအား ကျွန်ုပ်တို့က ဘာကို ဆက်ကပ်နိုင်မည်နည်း»။

Verse 44

तस्माद्विहाय तद्विष्णो त्वमेवं कुरु संप्रति । प्रति श्रुतानि मे भर्त्रा पदानि त्रीणि चाधुना । ददाति मे पतिस्तेद्य नात्र कार्या विचारणा

ထို့ကြောင့် အို ဗိဿနု၊ အဲဒီအရာကို ချန်ထား၍ ယခုချက်ချင်း ဤသို့ ပြုပါ။ ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်းက ကတိပြုထားသော ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းကို ယနေ့ ခင်ပွန်းက သင့်အား ပေးအပ်မည်။ ဤနေရာတွင် စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလိုပါ။

Verse 45

निधेहि मे पदं त्वं हि शीर्ष्णि देववर प्रभो । द्वितीयं मे शिशोस्त्वं हि कुरु मूर्ध्नि जगत्पते

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ ကျွန်မ၏ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ကျွန်မ၏ ခေါင်းပေါ်၌ တင်ပါ။ ထို့ပြင် ကမ္ဘာ၏ အရှင်၊ ဒုတိယခြေလှမ်းကို ကျွန်မ၏ ကလေး၏ ခေါင်းပေါ်၌ တင်ပေးပါ။

Verse 46

तृतीयं च जगन्नाथ कुरु शीर्ष्णि पतेर्मम । एवं त्रीणि पदानीश तव दास्यामि केशव

ထို့ပြင် အို ကမ္ဘာ၏ အရှင်၊ တတိယခြေလှမ်းကို ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း၏ ခေါင်းပေါ်၌ တင်ပါ။ ထိုသို့ဖြင့် အို အရှင်၊ ကေသဝ၊ ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းကို သင့်အား ကျွန်မ ပေးအပ်မည်။

Verse 47

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा परितुष्टो जनार्दनः । उवाच श्लक्ष्णया वाचा विरोचनसुतं प्रति

သူမ၏ စကားကို ကြားသော် ဇနာဒန (ဗိဿနု) သည် အလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်လေ၏။ ထို့နောက် နူးညံ့သော စကားသံဖြင့် ဗိရောစန၏ သား (ဗလိ) ထံသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 48

भगवानुवाच । सुतलंगच्छ दैत्येन्द्र मा विलंबितुमर्हसि । सर्वैश्चासुरसंघैश्च चिरं जीव सुखी भव

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—“အို ဒೈတျာတို့၏ အရှင်၊ စုတလသို့ သွားလော့၊ နှောင့်နှေးရန် မသင့်။ အဆုရအဖွဲ့အစည်း အားလုံးနှင့်အတူ ကြာရှည်အသက်ရှင်၍ ချမ်းသာပျော်ရွှင်ပါစေ။”

Verse 49

परितुष्टोऽस्म्यहं तात किं कार्यं करवाणि ते । सर्वेषामपि दातॄणां वरिष्ठोऽसि महामते

ချစ်သားရေ၊ ငါသည် အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်၏။ သင့်အတွက် ငါ ဘာကို ပြုလုပ်ပေးရမည်နည်း။ မဟာစိတ်ရှိသူရေ၊ ပေးကမ်းသူအပေါင်းတို့အနက် သင်သည် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။

Verse 50

वरं वरय भद्रं ते सर्वान्कामान्ददामि ते । त्रिविक्रमेणैवमुक्तो विरोचनसुतस्तदा

ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိပါစေ၊ ဆုတောင်းတော်ကို ရွေးချယ်လော့။ သင်လိုသော အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ငါ ပေးမည်။ ထရီဝိက్రమ၏ ဤသို့ မိန့်ကြားခြင်းကို ကြားသော် ဝိရောစန၏ သား ဘလိသည် ထိုအခါ…

Verse 51

विमुक्तो हि परिष्वक्तो देवदेवेन चक्रिणा । तदा बलिरुवाचेदं वाक्यं वाक्यविशारदः

ဘုရားတို့၏ ဘုရား၊ စက်ရင်ကိုင်တော်မူသော အရှင်၏ လွှတ်ပေးခြင်းနှင့် ဖက်လှုပ်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက်၊ စကားကျွမ်းကျင်သူ ဘလိသည် ထိုစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 52

त्वया कृतमिदं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । तस्मान्न कामये किंचित्त्वत्पदाब्जं विना प्रभो

ဤအရာအားလုံးကို သင်က ပြုလုပ်တော်မူ၏—လှုပ်ရှားသောနှင့် မလှုပ်ရှားသော လောကတစ်ခုလုံးကိုပါ။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော် မရှိလျှင် ငါသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုလားပါ။

Verse 53

भक्तिरस्तु पदांभोजे तव देव जनार्दन । भूयोभूयश्च देवेश भक्तिर्भवतु शाश्वती

အို ဘုရား ဂျနာရ္ဒန၊ သင်၏ ကြာပန်းခြေတော်၌ ဘက္တိရှိပါစေ။ ထပ်ခါထပ်ခါ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငါ၏ ဘက္တိသည် ထာဝရဖြစ်ပါစေ။

Verse 54

एवमभ्यर्थितस्तेन भगवान्भूतभावनः । उवाच परमप्रीतो विरोचनसुतं तदा

ဤသို့ သူက တောင်းပန်လျှင် သတ္တဝါတို့ကို ထိန်းသိမ်းပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် အလွန်နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်၍ ထိုအခါ ဝိရောစန၏သား ဘလိအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 55

भगवानुवाच । बले त्वं सुतलं याहि ज्ञातिसंबंधिभिर्वृतः । एवमुक्तस्तदा तेन असुरो वाक्यब्रवीत्

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်—“အို ဘလိ၊ သင်သည် ဆုတလသို့ သွားလော့၊ မျိုးရင်းဆွေမျိုးတို့ ဝိုင်းရံလျက်” ဟု။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် အဆုရသည် ပြန်လည်ဖြေကြား၏။

Verse 56

सुतले किं नु मे कार्यं देवदेव वदस्व मे । तिष्ठामि तव सांनिध्ये नान्यथा वक्तुमर्हसि

“ဆုတလ၌ ကျွန်ုပ်အတွက် ဘာတာဝန်ရှိသနည်း၊ ဒေဝဒေဝ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ အနီးအပါး၌ နေမည်၊ အခြားသို့ မိန့်ဆိုရန် မသင့်” ဟု။

Verse 57

तदोवाच हृषीकेशो बलिं तं कृपयाऽन्विततः । अहं तव समीपस्थो भवामि सततं नृप

ထိုအခါ ဟೃષီကေရှ (ဟရိ) သည် ကရုဏာဖြင့် လှုံ့ဆော်ကာ ဘလိအား မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ ငါသည် သင်၏ အနီး၌ အမြဲတမ်း ရှိနေမည်” ဟု။

Verse 58

द्वारि स्थितस्तव विभो निवासामि नित्यं मा खिद्यतामसुरवर्य बले श्रृणुष्व । वाक्यं तु मे वर महो वरदस्तवाद्य वैकुंठवासिभिपलं च भजामि गेहम्

“သင်၏ တံခါးဝ၌ ရပ်လျက်၊ အို အရှင်ကြီး၊ ငါသည် အမြဲတမ်း ထိုနေရာ၌ နေမည်။ အဆုရတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဘလိ၊ မစိတ်မကောင်းပါနှင့်—ငါ၏ စကားကို နားထောင်လော့။ ယနေ့ သင်သည် အလွန်ကြီးမြတ်သော အပေးအကမ်းရှင် ဖြစ်သဖြင့်၊ ဗೈကుంఠ၌ နေထိုင်သူတို့နှင့်အတူ ငါသည် သင်၏ အိမ်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်” ဟု။

Verse 59

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य विष्मोरतुलतेजसः । जगाम सुतलं दैत्यौ ह्यसुरैः परिवारितः

မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော တေဇောရှိသည့် ဗိဿဏု၏ ထိုစကားကို ကြားသော် ဒೈတျ ဘာလိသည် အဆုရတို့ ဝန်းရံလျက် စုတလသို့ သွားလေ၏။

Verse 60

तदा पुत्रशतेनैव बाणमुख्येन सत्वरम् । वसमानो महाबाहुर्दातॄणां च परा गतिः

ထို့နောက် မဟာဗာဟုဖြစ်သော သူသည် ဘာဏကို ဦးဆောင်သည့် သားတစ်ရာနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လေ၏။ ထို့ပြင် ဒါနပေးသူတို့၏ အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 61

त्रैलोक्ये याचका ये च सर्वे यांति बलिं प्रति । द्वारि स्थितस्तस्य विष्णुः प्रयच्छति यथेप्सितम्

လောကသုံးပါးရှိ ယာစကတို့ အားလုံးသည် ဘာလိထံသို့ လာကြ၏။ သူ၏ တံခါးဝ၌ ရပ်နေသော ဗိဿဏုသည် သူတို့လိုသမျှကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 62

भुक्तिकामाश्च ये केचिन्मुक्तिकामास्तथा परे । येषां यज्ञे च ते विप्रास्तत्तेभ्यः संप्रयच्छति

အချို့သည် လောကီအာနန္ဒကို လိုလားကြ၍ အချို့သည် မုတ်ခကို လိုလားကြ၏။ ယဇ္ဉ၌ ပါဝင်သော ဗြာဟ္မဏတို့လည်း အပါအဝင် သူတို့အားလုံးထံသို့ လိုရာကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 63

एवंविधो बलिर्जातः प्रसादाच्छंकरस्य च । पुरा हि कितवत्वेन यद्दत्तं परमात्मने

ဤသို့သော ဘာလိသည် ရှင်ကရ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ အတိတ်ကာလ၌ပင် မပေါ့မပါးသဘော (ကစားသဘော) ဖြင့်ပေးခဲ့သော်လည်း ပရမాత్మန်ထံ ပူဇော်သကဲ့သို့ ပေးအပ်ခဲ့သောအရာသည် အကျိုးသီးပွင့်ခဲ့၏။

Verse 64

अशुचिं भूमिमासाद्य गंधपुष्पादिकं महत् । पतितं चार्प्पितं तेन शिवाय परमात्मने

မသန့်ရှင်းသော မြေပြင်သို့ ရောက်သော်လည်း အနံ့သာ၊ ပန်းစသည်တို့ကဲ့သို့ ကြီးမြတ်သော ပူဇော်သက္ကာသည် ကျသွားခဲ့ပါကလည်း ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးအတ္တဖြစ်သော သီဝသို့ ဆက်ကပ်ပူဇော်하였다။

Verse 65

किं पुनः परया भक्त्या चार्चयंति महेश्वरम् । पुष्पं फलं तोयं ते यांति शिवसन्निधिम्

ထို့ကြောင့် အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် မဟေဿဝရကို ပူဇော်သူတို့သည် ပန်း၊ သစ်သီး၊ ရေတို့ကို ဆက်ကပ်ပူဇော်လျှင် သီဝ၏ အနီးကပ်တည်ရှိရာသို့ မလွဲမသွေ ရောက်ကြသည်။

Verse 66

शिवात्परतरो नास्ति पूजनीयो हि भो द्विजाः । ये हि मूकास्तथांधाश्च पंगवो ये जडास्तथा

သီဝထက် မြင့်မြတ်သူ မရှိ။ အို ဒွိဇတို့၊ အမှန်တကယ် ပူဇော်ထိုက်သူမှာ သီဝတစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ စကားမပြောနိုင်သူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ခြေမကောင်းသူ၊ ဉာဏ်မထက်သူတို့ပင်—

Verse 67

जातिहीनाश्च चंडालाः श्वपचा ह्यंत्यजा ह्यमी । शिवभक्तिपरा नित्यं ते यांति परमां गतिम्

ဇာတိအဆင့်မရှိသူများ—ချဏ္ဍာလ၊ ခွေးသားချက်သူနှင့် ‘အနိမ့်ဆုံး’ ဟု ခေါ်ကြသူတို့ပင်—သီဝဘက္တိ၌ အမြဲတမ်း အလေးအနက်ထားလျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 68

तस्मात्सदाशिवः पूज्यः सर्वैरेवमनीषिभिः । पूजनीयो हि संपूज्यो ह्यर्चनीयः सदाशिवः

ထို့ကြောင့် ပညာရှိ၍ ခွဲခြားသိမြင်သူ အားလုံးက စဒါသီဝကို ပူဇော်ထိုက်သည်ဟု သိရမည်။ အမှန်တကယ် စဒါသီဝတစ်ပါးတည်းသာ အပြည့်အဝ ဂုဏ်ပြုထိုက်၍ ပူဇော်သက္ကာဖြင့် အာရాధနာပြုထိုက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 69

महेशं परमारथज्ञाश्चिंतयंति हृदि स्थितम् । यत्र जीवो भवत्येव शिवस्तत्रैव तिष्ठति

အမြင့်ဆုံးသစ္စာကို သိသူတို့သည် နှလုံးအတွင်း တည်နေသော မဟေရှကို စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ကြသည်။ သက်ရှိဇီဝရှိရာနေရာတိုင်း၌ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ရှိဝလည်း တည်ရှိသည်။

Verse 70

विना शिवेन यत्किंचिदशिवं भवति क्षणात् । ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च गुणकार्यकरा ह्यमी

ရှီဝမရှိလျှင် မည်သည့်အရာမဆို ခဏချင်း အမင်္ဂလာဖြစ်သွားသည်။ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒ္ရတို့တောင် ဂုဏ်သုံးပါးနှင့် ၎င်းတို့၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆောင်ရွက်သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 71

रजोगुणान्वितो ब्रह्मा विष्णुः सत्त्वगुणान्वितः । तमोगुणाश्रितो रुद्रो गुणातीतो महेश्वरः

ဘြဟ္မာသည် ရဇောဂုဏ်နှင့် ဆက်နွယ်ပြီး၊ ဗိဿနုသည် သတ္တဝဂုဏ်နှင့် ဆက်နွယ်သည်။ ရုဒ္ရသည် တမောဂုဏ်ကို အခြေခံသော်လည်း မဟေရှဝရသည် ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်တော်မူ၏။

Verse 72

लिंगरूपो महादेवो ह्यर्चनीयो मुमुक्षुभिः । शिवात्परतरो नास्ति भुक्तिमुक्तिप्रदायकः

လင်္ဂရုပ်ဖြင့် တည်ရှိသော မဟာဒေဝကို မုက္ခရှာသူတို့က ပူဇော်အာရုံပြုသင့်သည်။ ရှီဝထက် မြင့်မြတ်သူ မရှိဘဲ၊ လောကီအာနန္ဒနှင့် မုက္ခကို ပေးသနားတော်မူ၏။