Adhyaya 17

Verse 1

। लोमश उवाच । ततः सर्वे सुरगणा दृष्ट्वा तं विलयं गतम् । चिंतयंतः सुरगणाः कथं च विदधामहे

လောမသက ဆို၏ - ထို့နောက် နတ်အပေါင်းတို့သည် သူ၏ ပျက်စီးခြင်း (သေဆုံးခြင်း) သို့ ရောက်သွားသည်ကို မြင်လျှင် 'ယခု ငါတို့ မည်သို့ ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ကြမည်နည်း' ဟု တိုင်ပင်ကြလေသည်။

Verse 2

सुरभिं चाह्वयित्वाथ तदोवाच शचीपतिः । कलेवरं दधीचस्य लिह्यास्त्वं वचनान्मम

ထို့နောက် သစိ၏သခင် (သိကြားမင်း) သည် သုရဘိနွားမကို ခေါ်ယူပြီး မိန့်တော်မူသည်မှာ - 'ငါ၏ အမိန့်အရ ဒဓီစိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စင်ကြယ်အောင် လျက်လော့' ဟု ဆို၏။

Verse 3

तथेति च वचोमत्वा तत्क्षणादेव लिह्य तत् । निर्मांसं च कृतं सद्यस्तया धेन्वा कलेवरम्

'ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ' ဟု ပြောဆိုကာ အမိန့်ကို နာခံလျက် သူမသည် ချက်ချင်း လျက်လိုက်ရာ ထိုနွားမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို အသားမရှိအောင် ချက်ချင်း ပြုလုပ်လိုက်သည်။

Verse 4

जगृहुस्तानि चास्थीनि चक्रुः शस्त्राणि वै सुराः । तस्य वंशोद्भवं वज्रं शिरो ब्रह्मशिरस्तथा

နတ်တို့သည် ထိုအရိုးများကို ယူ၍ လက်နက်များ ပြုလုပ်ကြ၏။ သူ၏ ကျောရိုးမှ ဝဇီရလက်နက်ကို လည်းကောင်း၊ ဦးခေါင်းမှ ဗြဟ္မာသီရ လက်နက်ကို လည်းကောင်း ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 5

अन्यानि चास्थीनि बहूनि तस्य ऋषेस्तदानीं जगृहुः सुराश्च । तथा शिराजालमयांश्च पाशांश्चक्रुः सुरा वैरयुताश्च दैत्यान्

ထို့နောက် နတ်တို့သည် ထိုရသေ့၏ အခြားသော အရိုးများစွာကို ယူကြပြီး၊ ရန်သူဖြစ်သော ဒေတျ (အသူရာ) တို့ကို ချည်နှောင်ရန် အကြောများနှင့် သွေးကြောကွန်ရက်များဖြင့် ကျော့ကွင်းများကိုလည်း ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 6

शस्त्राणि कृत्वा ते सर्वे महाबलपराक्रमाः । ययुर्देवातस्त्वरायुक्ता वृत्रघातनतत्पराः

လက်နက်တို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် အင်အားကြီး၍ သတ္တိပြောင်မြောက်သော ဒေဝတော်တို့အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ ဝෘတြကို သတ်ရန် အာရုံစိုက်ကြ၏။

Verse 7

ततः सुवर्च्चाश्च दधीचिपत्नी या प्रेषिता सा सुरकार्यसिद्धये । व्यलोकयत्तत्र समेत्य सर्वं मृतं पतिं देहमथो ददर्शतम्

ထို့နောက် ဒေဝတော်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ခေါ်ပို့ခံရသော ဒဓီချိ၏ ဇနီး ဆုဝါချာသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍ အရာအားလုံးကို ကြည့်ရှုကာ ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် သေဆုံးနေသော မိမိခင်ပွန်းကို တွေ့မြင်၏။

Verse 8

ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं सुराणां कृत्यं तदानीं च चुकोप साध्वी । ददौ सती शापमतीव रुष्टा तदा सुवर्चा ऋषिवर्यपत्नी

ဒေဝတော်တို့ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှ အမှုအရာကို သိမြင်သော် ထိုသီလရှင်မသည် ဒေါသထွက်လွန်၏။ အလွန်အမင်း မာန်ထန်ဒေါသဖြင့် ရှင်မြတ်ရသီ၏ ဇနီး ဆုဝါချာသည် ကျိန်စာကို ထုတ်ဆို၏။

Verse 9

अहो सुरा दुष्टतराश्च सर्वे सर्वे ह्यशक्ताश्च तथैव लुब्धाः । तस्माच्च सर्वेऽप्रजसो भवंतु दिवौकसोऽद्यप्रभृतित्युवाच सा

နាងက ဆို၏—«အို ဒေဝတော်တို့၊ သင်တို့အားလုံးသည် အလွန်ဆိုးယုတ်ကြ၏။ အမှန်တကယ် သင်တို့အားလုံးသည် အင်အားမရှိဘဲ လောဘကြီးကြ၏။ ထို့ကြောင့် ယနေ့မှစ၍ ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့အားလုံး သားသမီးမရှိကြပါစေ» ဟု။

Verse 10

एव शापं ददौ तेषां सुराणां सा तपस्विनी । प्रवीश्याश्वत्थमूले सा स्वोदरं दारयत्तदा

ဤသို့ ထိုတပသ္စဝင်မသည် ဒေဝတော်တို့အပေါ် ကျိန်စာကို ချမှတ်၏။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော အရှဝတ္ထ (ပိပယ်) ပင်၏ အမြစ်အောက်သို့ ဝင်ကာ ထိုခဏချင်း မိမိဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲဖောက်လေ၏။

Verse 11

निर्गतो जठराद्गर्भो दधीचस्य महात्मनः । साक्षाद्रुद्रावतारोऽसौ पिप्लादो महाप्रभः

မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ဒဓီချီ၏ ဝမ်းမှ ကလေးတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာ၏—တန်ခိုးတော်ကြီး ပိပ္ပလာဒ၊ ရုဒြ၏ တိုက်ရိုက် အဝတာရ ဖြစ်၏။

Verse 12

प्रहस्य जननी गर्भमुवाच रुषितेक्षणा । सुवर्चा तं पिप्पलादं चिरं तिष्ठास्य सन्निधौ

မိခင် ဆုဝါချာသည် ပြုံးလျက်၊ မကျေနပ်မှုကြောင့် မျက်လုံးများက တင်းမာနေသေးသော်လည်း ကလေးကို ပြော၏—“အို ပိပ္ပလာဒ၊ ဤအနီးအနား၌ အချိန်ကြာကြာ နေရမည်။”

Verse 13

अश्वत्थस्य महाभाग सर्वेषां सफलो भवेः । तथैव भाषमाणा सा सुवर्चा तनयं प्रति । पतिमन्वगमत्साध्वी परमेण समाधिना

“အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အရှွတ္ထ သစ်ပင်အားဖြင့် အားလုံး၏ ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဟု သားကို ပြောပြီးနောက် သီလရှင် ဆုဝါချာသည် အမြင့်ဆုံး သမာဓိဖြင့် ခင်ပွန်းနောက်သို့ လိုက်သွား၏။

Verse 14

एवं दधीचपत्नी सा पतिना स्वर्गमाव्रजत्

ဤသို့ဖြင့် ဒဓီချီ၏ ဇနီးသည် ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရောက်၏။

Verse 15

ते देवाः कृतशस्त्रास्त्रा दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः । आजग्मुश्चेंद्रमुख्यास्ते महाबलपराक्रमाः

ထိုဒေဝတားတို့သည် လက်နက်နှင့် အာစတြာတို့ကို ပြင်ဆင်ကာ ဒာနဝတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်အားထက်သန်၍ အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်ကာ အင်အားနှင့် သတ္တိကြီးစွာဖြင့် ချီတက်လာကြ၏။

Verse 16

गुरुं पुरस्कृत्य तदाज्ञया ते गणाः सुराणां बहवस्तदानीम् । भुवं समागत्य च मध्यदेशमूचुश्च सर्वे परमास्त्रयुक्ताः

ဆရာတော်ကို ရှေ့တန်းတွင် ထား၍ သူ၏အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာကာ ထိုအခါ နတ်တော်တို့၏ အဖွဲ့အများအပြားသည် မြေပြင်သို့ ဆင်းလာ၍ မဓျဒေသသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်သော လက်နက်မန်တရားများကို ကိုင်ဆောင်လျက် အားလုံးက ပြောဆိုကြ၏။

Verse 17

समागतानुपसृत्य देवांश्चेंद्रपुरोगमान् । ययौ वृत्रो महादैत्यो दैत्यवृन्दसमावृतः

အင်ဒြာဦးဆောင်သော စုဝေးလာသည့် နတ်တော်တို့ထံ ချဉ်းကပ်၍ မဟာဒೈတျာ ဝෘတြာသည် ဒိုင်တျာအစုအဝေးကြီးဖြင့် ဝန်းရံလျက် ရှေ့သို့ တိုးလာ၏။

Verse 18

यथा मेरोश्च शिखरं परिपूर्णं प्रदृश्यते । तथा सोऽपि महातेजा विश्वकर्म्मसुतो महान्

မေရုတောင်ထိပ်သည် ပြည့်ဝ၍ မြင့်မားစွာ မြင်ရသကဲ့သို့၊ ထိုမဟာတေဇရှိသူ—ဝိශ්ဝကರ್ಮာ၏ သားတော်ကြီး—လည်း ထိုနည်းတူ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာ၏။

Verse 19

तेन दृष्टो महेन्द्रश्च महेंद्रेण महासुरः । देवानां दानवानां च दर्शनं च महाद्भुतम्

သူက မဟေန္ဒြာ (အင်ဒြာ) ကို မြင်၏၊ မဟေန္ဒြာကလည်း ထိုမဟာအဆုရကို မြင်၏။ နတ်တော်တို့နှင့် ဒာနဝတို့ အပြန်အလှန် ရင်ဆိုင်မြင်တွေ့ရခြင်းသည် အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 20

तदा ते बद्धवैराश्च देवदैत्याः परस्परम् । अन्योन्यमभिसंरब्धा जगर्जुः परमाद्भुतम्

ထိုအခါ ရန်ငြိုးကို ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ထားသော နတ်တော်နှင့် ဒိုင်တျာတို့သည် အပြန်အလှန် တိုးဝင်ကြ၏။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အမျက်တက်လျက် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။

Verse 21

वादित्राणि च भीमानि वाद्यमानानि सर्वशः । श्रूयंतेऽत्र गभीराणि सुरा सुरसमागमे

နေရာအနှံ့တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် တူရိယာများကို တီးခတ်ကြ၍၊ နက်ရှိုင်းသံထွက်သော အသံများကို ထိုနေရာ၌ နတ်များနှင့် အသူရများ စုဝေးရာတွင် ကြားရ၏။

Verse 22

वाद्यमानेषु तूर्येषु ते सर्वे त्वरयान्विताः । अनेकैः शस्त्रसंघातैर्जघ्नुरन्योन्यमोजसा

တူရိယာများ မြည်သံထွက်လာသော်၊ သူတို့အားလုံးသည် အလျင်အမြန်ဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံကာ၊ မရေမတွက်နိုင်သော လက်နက်ထိုးနှက်မှုများဖြင့် အင်အားကြီးစွာ အချင်းချင်း ထိုးနှက်ကြ၏။

Verse 23

तदा देवासुरे युद्धे त्रैलोक्यं सचराचरम् । भयेन महता युक्तं बभूव गतचेतनम्

ထိုအခါ နတ်များနှင့် အသူရများ၏ စစ်ပွဲ၌၊ လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အပါအဝင် သုံးလောကလုံးသည် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ စိတ်သတိလွတ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 24

छेदिताः स्फोटिताश्चैव केचिच्छस्त्रैर्द्विधा कृताः । नाराचैश्च तथा केचिच्छस्त्रास्त्रैः शकलीकृताः

အချို့သည် လက်နက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခံရ၍၊ အချို့သည် ပေါက်ကွဲကာ ခွဲခြမ်းခံရပြီး၊ အချို့သည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွား၏။ ထို့အတူ အချို့သည် သံမြှားများနှင့် လက်နက်၊ အာஸ္တရများကြောင့် အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲကွဲပြားပြား ဖြစ်သွား၏။

Verse 25

भल्लैश्चेरुर्हताः केचिद्व्यंगभूता दिवौकसः । रश्मयो मेघसंभूताः प्रकाशंते नभस्स्विव

အချို့သော ကောင်းကင်နေထိုင်သူများသည် ချွန်ထက်သော မြှားများကြောင့် ထိခိုက်သေဆုံးကာ သို့မဟုတ် ကိုယ်အင်္ဂါပျက်စီး၍ လှုပ်ရှားသွားလာကြ၏။ ထို့ပြင် မိုးတိမ်မှ ပေါက်ဖွားသကဲ့သို့သော ရောင်ခြည်များသည် ကောင်းကင်၌ တောက်ပနေသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 26

शिरांसि पतितान्येव बहूनिच नभस्तलात् । नक्षत्राणीव च यथा महाप्रलयसंकुलम्

ကောင်းကင်ယံမှ ခေါင်းပြတ်များစွာသည် ကြယ်များကြွေကျသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး မဟာကပ်ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။

Verse 27

प्रवर्तितं मध्यदेशे सर्वबूतक्षयावहम् । शक्रेण सह संग्रामं चकार नमुचिस्तदा

ထို့နောက် အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် နမုစိသည် သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား ပျက်စီးစေသော စစ်ပွဲကို သိကြားမင်းနှင့် စတင်တိုက်ခိုက်လေသည်။

Verse 28

वज्रेण जघ्ने तरसा नमुचिं देवराट् स्वयम् । न रोमैकं च त्रुचितं तमुचेरसुरस्य च

နတ်တို့သနင်းမင်းသည် နမုစိအား ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပစ်ခတ်သော်လည်း ထိုအသူရာ၏ အမွေးတစ်ပင်မျှပင် မကျိုးပဲ့ချေ။

Verse 29

वज्रेणापि तदा सर्वे विस्मयं परमं गताः । असुराश्च सुराश्चैव महेंद्रो व्रीडितस्तदा

ထိုအခါ ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ပစ်ခတ်သော်လည်း အရာမထင်သဖြင့် အသူရာများနှင့် နတ်များအားလုံး အလွန်အံ့သြသွားကြပြီး မဟိန္ဒြာသည် ရှက်ရွံ့သွားလေသည်။

Verse 30

गदया नमुचिं जघ्ने गदा सापि विचूर्णिता । नमुचेरंगलग्नापि पपात वसुधातले

သူသည် နမုစိအား ဧရာမတုတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်သော်လည်း ထိုတုတ်သည် အမှုန့်မှုန့် ကြေမွသွားလေသည်။ နမုစိ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ထိကပ်လျက်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားလေသည်။

Verse 31

तथा शूलेन महता तं जघान पुरंदरः । तच्छूलं शतधा चूर्णं नमुचेरंगमाश्रितम्

ထိုနည်းတူ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် တန်ခိုးကြီး သုံးခွားဖြင့် သူ့ကို ထိုးနှက်လေ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသုံးခွားသည် နမုချိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသို့ ထိရောက်သော် ရာပိုင်းတစ်ရာအဖြစ် ကြေမွသွားလေ၏။

Verse 32

एवं तं वविधैः शस्त्रैराजघान सुरारिहा । प्रहस्य मानो नमुचिर्न जघान पुरंदरम्

ထိုသို့ နတ်တို့၏ ရန်သူသည် လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်လေ၏။ မာနဖြင့် ရယ်မောနေသော နမုချိသည် ပုရန္ဒရကို မသတ်မိလေ၏။

Verse 33

तूष्णींभूतस्तदा चेंद्रश्चिंतया परया युतः । किं कार्यं किमकार्यं वा इतींद्रो नाविदत्तदा

ထိုအခါ အိန္ဒြသည် တိတ်ဆိတ်သွား၍ အလွန်နက်ရှိုင်းသော အတွေးအခေါ်တွင် စိမ့်ဝင်နေ၏။ “ဘာကို လုပ်သင့်သနည်း၊ ဘာကို မလုပ်သင့်သနည်း” ဟူ၍ ထိုအချိန်၌ မဆုံးဖြတ်နိုင်လေ၏။

Verse 34

एतस्मिन्नंतरे तत्र महायुद्धे महाभये । जाता नभोगता वाणी इंद्रसुद्दिश्य सत्वरम्

ထိုအချိန်အတွင်း၌ ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲကြားတွင် ကောင်းကင်မှ အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာကာ အိန္ဒြကို အလျင်အမြန် ရည်ညွှန်း၍ ခေါ်ဆိုလေ၏။

Verse 35

जह्येनमद्याशु महेंद्र दैत्यं दिवौकसां घोरतरं भयावहम् । फेनेन चैवाशु महासुरेन्द्रमपां समीपेन दुरासदेन

“ယခု ချက်ချင်း သတ်လော့၊ မဟေန္ဒြာ၊ နတ်တို့အား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကို ဆောင်လာသော ဒೈတျကို။ ရေ၏ အနီး၌ ဖျော်ဖျား (ဖိုမ်) ဖြင့် မဟာအဆုရဣန္ဒြကို အလျင်အမြန် ချေမှုန်းလော့—ထိုနည်းလမ်းသည် တားဆီးရန် ခက်ခဲ၏။”

Verse 36

अन्येन शस्त्रेण च आहतोऽसौ वध्यः कदाचिन्न भवत्ययं तु । तस्माच्च देवेश वधार्थमस्य कुरु प्रयत्नं नमुचेर्दुरात्मनः

အခြားလက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လျှင် သူသည် ဘယ်သောအခါမျှ သေဆုံးမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့သခင်၊ ထိုယုတ်မာသော နာမူစီအား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းတော်မူပါ။

Verse 37

निशम्य वाचं परमार्थयुक्तां दैवीं सदानंदकरीं शुभावहाम् । चक्रे परं यत्नवतां वरिष्ठो गत्वोदधेः पारमनंतवीर्यः

အနှစ်သာရအားဖြင့် မှန်ကန်သော၊ အစဉ်အမြဲ ရွှင်လန်းဖွယ်ကောင်းသော၊ မင်္ဂလာရှိသော ထိုနတ်စကားကို ကြားရလျှင် လုံ့လဝီရိယရှိသူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဣန္ဒြာသည် သမုဒ္ဒရာ၏ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကြိုးစားအားထုတ်၍ သွားလေ၏။

Verse 38

तत्रागतं समीक्ष्याथ नमुचिः क्रोधमूर्छितः । हत्वा शूलेन देवेंद्रं प्रहसन्निदमब्रवीत्

ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် နာမူစီသည် ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်လျက် ဒေဝိန္ဒြာကို ත්‍ရိသُولဖြင့် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် ရယ်မောကာ ဤစကားကို ဆိုလေ၏။

Verse 39

समुद्रस्य तटः कस्मात्सेवितः सुरसत्तम । विहाय रणभूमिं च त्यक्तशस्त्रोऽभवद्भवान्

“အို နတ်တို့တွင် အမြတ်ဆုံး၊ အဘယ်ကြောင့် ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်လာသနည်း။ စစ်မြေပြင်ကို စွန့်ခွာပြီး လက်နက်မဲ့ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။”

Verse 40

त्वदीयेनैव वज्रेण किं कृतं मम दुर्मते

“သင်၏ ဝရဇိန်လက်နက်ဖြင့် ငါ့ကို အဘယ်သို့ ပြုနိုင်သနည်း၊ အို မိုက်မဲသောသူ။”

Verse 41

तथान्यानि च शस्त्राणि अस्त्राणि सुबहूनि च । गृहीतानि पुरा मंद हंतुं मामेव चाधुना

အို လူမိုက်၊ ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရှေးယခင်က လက်နက်များစွာကို ကိုင်စွဲခဲ့ဖူးပြီ၊ ယခုလည်း သင်သည် ထိုသို့ပြုရန် ကြိုးစားနေပြန်သည်။

Verse 42

किं करिष्यसि मां हंतुं युद्धाय समुपस्थितः । केन शस्त्रेण रे मंद योद्धुमिच्छसि संयुगे

စစ်တိုက်ရန် ထွက်လာသော ယခုအခါ သင်သည် ငါ့ကို မည်သို့ သတ်မည်နည်း။ အို လူမိုက်၊ ဤတိုက်ပွဲတွင် မည်သည့်လက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုသနည်း။

Verse 43

त्वां गातयामि चाद्यैव यदि तिष्ठसि संयुगे । नो चेद्गच्छ मया मुक्तश्चिरं जीव सुखी भव

သင်သည် ဤစစ်ပွဲတွင် ဆက်ရှိနေပါက ယနေ့ပင် သင့်ကို ငါ အဆုံးစီရင်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက ငါလွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်၍ သွားလော့၊ အသက်ရှည်၍ ပျော်ရွှင်ပါစေ။

Verse 44

एवं स गर्वितं तस्य वाक्यमाहवशोभिनः । श्रुत्वा महेंद्रोऽपि रुषा जगृहे फेनमद्भुतम्

စစ်မြေပြင်တွင် တောက်ပနေသော သူ၏ မာနထောင်လွှားသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မဟိန္ဒ (သိကြားမင်း) သည်လည်း အမျက်ဒေါသဖြင့် အံ့ဖွယ်ရေမြှုပ်ကို ကိုင်လိုက်သည်။

Verse 45

फेनं करस्थं दृष्ट्वा तु असुरा जहसुस्तदा

သို့သော် သူ၏လက်ထဲတွင် ရေမြှုပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အသူရာတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ရယ်မောကြလေသည်။

Verse 46

क्षयं गतानि चास्त्राणि पेनेनैव पुरंदरः । हंतुमिच्छति मामद्य शतक्रतुरुदारधीः

သူ၏လက်နက်များကုန်ခန်းသွားပြီ။ ယခု ပုရန္ဒရ—သတကရတု၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်သူ—ယနေ့ ငါ့ကို ပ泡(ဖோம்)တစ်ခုတည်းဖြင့် သတ်လိုသည်ဟု ဆို၏။

Verse 47

एवं प्रहस्य नमुचिरज्ञाय पुरंदरम् । सावज्ञं पुरतस्तस्थौ नमुचिर्दैत्यपुंगवः

ဤသို့ နမုချိသည် ရယ်မောလျက် ပုရန္ဒရကို မသိမမြင်နိုင်ဘဲ၊ ဒိုင်တျာတို့အတွင်း နွားထီးကဲ့သို့ အထက်မြတ်သူ နမုချိသည် သူ့ရှေ့တွင် မထီမဲ့မြင်ဖြင့် ရပ်တည်၏။

Verse 48

तदैव तं स फेनेन शीघ्रमिंद्रो जघान ह

ထိုခဏတည်းမှာပင် အိန္ဒြာသည် ဖோம்(ပ泡)ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ထိုးနှက်ကာ သူ့ကို လဲကျစေ၏။

Verse 49

हते तु नमुचौ देवाः सर्वे चैव मुदान्विताः । साधुसाध्विति शब्देन ऋषयश्चाभ्यपूजयन्

နမုချိ သတ်ခံရသောအခါ ဒေဝတားအားလုံး ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြစ်ကြ၏။ ရှိသီတို့သည်လည်း “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟူသောအသံဖြင့် ထိုကာရိယကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 50

तदा सर्वे जयं प्राप्ता हत्वा नमुचिमाहवे । दैत्यास्ते कोपसंरब्धा योद्धुकामा मुदान्विताः

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ နမုချိကို သတ်ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး အောင်ပွဲကို ရရှိကြ၏။ ထိုဒိုင်တျာတို့သည် ဒေါသဖြင့် တက်ကြွကာ ထပ်မံတိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းပြ၍ ရင်ခုန်သန်မာလျက် ရှိကြ၏။

Verse 51

पुनः प्रववृते युद्धं देवानां दानवैः सह । शस्त्रास्त्रैर्बहुधा मुक्तैः परस्परवधैषिबिः

တဖန်တည်း စစ်ပွဲသည် ထပ်မံပေါက်ကွဲ၍ ဒေဝတားတို့နှင့် ဒာနဝတို့ အကြား ဖြစ်ပွား하였다။ လက်နက်မျိုးစုံ၊ မြားအာစတြာတို့ကို အပြန်အလှန် ပစ်လွှတ်ကာ တစ်ဖက်တစ်ဖက်ကို သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 52

यदा ते ह्यसुरा देवैः पातिताश्च पुनःपुनः । तदा वृत्रो महातेजाः शतक्रतुमुपाव्रजत्

အဆုရာတို့ကို ဒေဝတားတို့က ထပ်ခါထပ်ခါ လှဲချသတ်ဖြတ်သောအခါ၊ တောက်ပသည့် မဟာတေဇရှိသော ဝြတ္တရသည် သတကရတု (အိန္ဒြ) ထံသို့ ရှေ့တိုးလာ၏။

Verse 53

वृत्रं दृष्ट्वा तदा सर्वे ससुरासुरमानवाः । भयेन महताविष्टाः पतिता भुवि शेरते

ဝြတ္တရကို မြင်သောအခါ၊ ဒေဝတား၊ အဆုရာနှင့် လူသားတို့ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုကြီးစွာ ဝင်ရောက်ကာ လဲကျပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြ၏။

Verse 54

एवं भीतेषु सर्वेषु सुरसिद्धेषु वै तदा । इंद्रश्चैरावणारूढो वज्रपाणिः प्रतापवान्

ဤသို့ စုရ-သိဒ္ဓတို့ အားလုံး ကြောက်ရွံ့နေစဉ်၊ ထိုအခါ အဲရာဝတပေါ် စီးနင်းသော ဝဇ္ရပာဏိ အိန္ဒြသည် တန်ခိုးတောက်ပ၍ ရဲရင့်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 55

छत्रेण ध्रियमाणेन चामरेण विराजितः । तदा सर्वैः समेतो हि लोकपालैः प्रतापितः

ထီးတော်ကို ကိုင်ဆောင်ပေးထား၍ ချာမရဖြင့် တောက်ပလှပသော အိန္ဒြသည် ထိုအခါ လောကပာလတို့ အားလုံးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ မဟာဂုဏ်ရောင်ဖြင့် ထင်ရှားတင့်တယ်၏။

Verse 56

वृत्रं विलोक्य ते सर्वे लोकपाला महेश्वराः । भयभीताश्च ते सर्वे शिवं शरणमन्वयुः

ဝෘတြာကို မြင်လျှင် လောကပာလတို့—အင်အားကြီးသော အရှင်များ—အားလုံး ကြောက်ရွံ့သွားကြ၍ အားလုံးပင် ရှိဝကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ရှာဖွေကြ၏။

Verse 57

मनसाचिंतयन्सर्वे शंकरं लोकशंकरम् । लिंगं संपूज्य विधिवन्महेंद्रो जयकामुकः

အားလုံးသည် စိတ်ထဲ၌ လောကကို ကောင်းကျိုးပေးသော သင်္ကရကို သတိတရားဖြင့် စဉ်းစားကြ၏။ ထို့နောက် အောင်မြင်ခြင်းကို လိုလားသော မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြာ) သည် ထုံးတမ်းအတိုင်း လင်္ဂကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်၏။

Verse 58

गुरुणा विदितः सद्यो विश्वासेन परेण हि । उवाच च तदा शक्रं बृहस्पतिरुदारधीः

ထိုအကြောင်းသည် ယုံကြည်ခြင်းအလွန်နက်ရှိုင်းမှုကြောင့် ဆရာဂုရုထံသို့ ချက်ချင်း သိမြင်လာ၏။ ထို့နောက် ဉာဏ်ပညာမြင့်မြတ်သော ဘృဟස්ပတိသည် သက္ကရ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ပြောကြား၏။

Verse 59

बृहस्पतिरुवाच । कार्तिके शुक्लपक्षे तु मंदवारे त्रयोदशी । समग्रा यदि लभ्येत सर्वप्राप्तयै न संशयः

ဘృဟස්ပတိက ဆို၏—ကာရ္တိကလတွင်၊ လဆန်းပက္ခ၌၊ မန္ဒဝါရ (စနေ) ကျရောက်သော တရယောဒသီကို အပြည့်အဝ (အခြေအနေများပြည့်စုံစွာ) ရရှိနိုင်လျှင်၊ လိုရာအကျိုးအားလုံးကို ရရှိစေသည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 60

तस्यां प्रदोषसमये लिंगरूपी सदाशिवः । पूजनीयो हि देवेंद्र सर्वकामार्थसिद्धये

ထို ပရဒိုးရှ အချိန်မြတ်သော ဆည်းဆာတွင် လင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိသော စဒါရှိဝကို၊ အို ဒေဝအရှင် (ဒေဝိန္ဒြာ)၊ လိုရာဆန္ဒနှင့် အကျိုးရလဒ် အားလုံး ပြည့်စုံစေရန် မဖြစ်မနေ ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

स्नात्वा मध्याह्नसमये तिलामलकसंयुतम् । शिवस्य कुर्याद्गंधपुष्पफलादिभिः

နေ့လယ်အချိန်တွင် ရေချိုးပြီးနောက် နှမ်းနှင့် အာမလက (အမ်လာ) ပါဝင်သော ပူဇော်ပစ္စည်းများကို ယူ၍ သီဝကို အနံ့သာ၊ ပန်း၊ သစ်သီး စသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်။

Verse 62

पश्चात्प्रदोषवेलायां स्थावरं लिंगमर्च्चयेत् । स्वयंभु स्थापितं चापि पौरुषेयमपौरुषम्

ထို့နောက် ပရဒိုးရှ (Pradoṣa) အချိန်တွင် မရွှေ့မပြောင်းသော လင်္ဂကို ပူဇော်ရမည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းသော (svayambhū) ဖြစ်စေ၊ တည်ထောင်ထားသော ဖြစ်စေ၊ လူ့လက်ရာဖြစ်စေ၊ လူ့လက်ရာမဟုတ်စေ ပူဇော်ရမည်။

Verse 63

जने वा विजने वापि अरण्ये वा तपोवने । तल्लिंगमर्च्चयेद्भक्त्या प्रदोषे तु विशेषतः

လူအများကြား၌ဖြစ်စေ တိတ်ဆိတ်ရာ၌ဖြစ်စေ၊ တောအုပ်၌ဖြစ်စေ တပိုးဝန (tapo-vana) အာရုံတော၌ဖြစ်စေ၊ ထိုလင်္ဂကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်—အထူးသဖြင့် ပရဒိုးရှ အချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 64

ग्रामद्बहिः स्थितं लिंगं ग्रामाच्छतगुणं फलम् । ब्राह्मच्छतगुणं पुण्यमरण्ये लिंगमद्भुतम्

ရွာအပြင်ဘက်ရှိ လင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် ရွာအတွင်းရှိ လင်္ဂထက် အကျိုးရလဒ် တစ်ရာဆ ပိုမိုရသည်။ ထို့ထက်လည်း တောထဲရှိ လင်္ဂသည် အကုသိုလ်ကင်းသော ကုသိုလ်တရားကို တစ်ရာဆ ထပ်မံပေး၏—တောရိုင်း၌ရှိသော လင်္ဂသည် အံ့ဩဖွယ်ပင်။

Verse 65

आरण्याच्छतगुणं पुण्यमर्चितं पार्वतं यथा । पार्वताच्चैव लिंगाच्च फलं चायुतसंज्ञितम् । तपोवनाश्रितं लिंगं पूजितं वा महाफलम्

တောလင်္ဂထက် တောင်ပေါ်လင်္ဂကို သေချာစွာ ပူဇော်လျှင် ကုသိုလ်သည် တစ်ရာဆ ပိုမိုသည်ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် တောင်ပေါ်လင်္ဂထက်လည်း အကျိုးရလဒ်ကို «တစ်သောင်းဆ» ဟု ကြေညာထားသည်။ တပိုးဝန၌ တည်ရှိသော လင်္ဂကို ပူဇော်လျှင် အလွန်ကြီးမားသော အကျိုးကို ရ၏။

Verse 66

तस्मादेतद्विभागेन शिवपूजनार्चनं बुधैः । कर्त्वयं निपुणत्वेन तीर्थस्नानादिकं तथा

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ဤခွဲခြားချက်များအတိုင်း သီဝဘုရားအား ပူဇော်အာရ္ချနာပြုရမည်။ ထို့အတူ သေချာစွာဖြင့် တီရ္ထရေချိုးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများကိုလည်း ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 67

पंचपिंडान्समुद्धृत्य स्नानमात्रेण शोभनम् । कूपे स्नानं प्रकुर्वीत उद्धृतेन विसेषतः

ရေကို ငါးပင်္ဍ (အတိုင်းအတာငါး) ဆွဲယူပြီး ရေချိုးခြင်းသည် ထိုလုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သည်။ ကူးပ (အဝဲ) တွင် ရေချိုးရာ၌ အထူးသဖြင့် ဆွဲယူထားသောရေဖြင့် ရေချိုးသင့်သည်။

Verse 68

तडागे दश पिंडांश्च उद्धृत्य स्नानमाचरेत् । नदीस्नानं विश्ष्टं च महानद्यां विशेषतः

ကန်တွင် ရေကို တစ်ဆယ်ပင်္ဍ (အတိုင်းအတာတစ်ဆယ်) ဆွဲယူပြီး ရေချိုးရမည်။ မြစ်တွင် ရေချိုးခြင်းသည် ပိုမိုမြတ်ကောင်းပြီး အထူးသဖြင့် မြစ်ကြီးတွင် ပို၍ထူးကဲသည်။

Verse 69

सर्वेषामपि तीर्थानां गंगास्नानं विशिष्यते । देवखाते च तत्तुल्यं प्रशस्तं स्नानमाचरेत्

တီရ္ထများအားလုံးအနက် ဂင်္ဂါမြစ်တွင် ရေချိုးခြင်းသည် အထူးမြတ်ကောင်းသည်။ ဒေဝခါတ (နတ်ဘုရားရေကန်) တွင် ရေချိုးခြင်းလည်း ထိုနှင့်တူညီ၍ ချီးမွမ်းထိုက်သော ရေချိုးခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 70

प्रदीपानां सहस्रेण दीपनीयः सदाशिवः । तथा दीपशतेनापि द्वात्रिंशद्दीपमालया

စဒါသီဝကို မီးခွက်တစ်ထောင်ဖြင့် ပူဇော်အလင်းထွန်းရမည်။ ထို့အတူ မီးခွက်တစ်ရာဖြင့်လည်းကောင်း၊ သုံးဆယ်နှစ်မီးခွက် မီးပန်းကုံးဖြင့်လည်းကောင်း အလင်းဖြင့် ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 71

घृतेन दीपयेद्दीपाञ्छिवस्य परितुष्टये । तथा फलैश्च दीपैश्च नैवेद्यैर्गंधधूपकैः

ရှီဝ၏ အပြည့်အဝ စိတ်တော်ပျော်ရွှင်စေရန် ဂီ (ghee) ဖြင့် မီးခွက်များကို ထွန်းညှိရမည်။ ထို့အတူ အသီးအနှံ၊ မီးခွက်များ၊ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) အစားပူဇော်၊ အနံ့သာနှင့် သောက်ပင် (ဓూప) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 72

उपचारैः षोडशभिर्लिंगरूपी सदा शिवः । पूज्यः प्रदोषवेलायां नृभिः सर्वार्थसिद्धये

လင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိသော စဒါရှီဝကို လူတို့သည် ပရဒိုးရှ (Pradoṣa) အချိန်၌ ဥပစာရ ၁၆ မျိုးဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ အလိုအလျောက် အကျိုးရလဒ် အားလုံး ပြည့်စုံစေရန်။

Verse 73

प्रदक्षिणं प्रकुर्वीत शतमष्टोत्तरं तथा । नमस्कारान्प्रकुर्वीत तावत्संख्यान्प्रयत्नतः

ပရဒက္ခိဏာ (လှည့်ပတ်ဝတ်ပြု) ကို ၁၀၈ ကြိမ် ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့အတူ ကြိုးစားအားထုတ်၍ နမස්ကာရ (ဦးချ/ပျပ်ဝပ်) ကိုလည်း ထိုအရေအတွက်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 74

प्रदक्षिणनमस्कारैः पूजनीयः सदाशिवः । नाम्नां शतेन रुद्रोऽसौ स्तवनीयो यताविधि

စဒါရှီဝကို ပရဒက္ခိဏာနှင့် နမස්ကာရတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုရုဒ္ဒရကိုလည်း စည်းကမ်းအတိုင်း နာမ ၁၀၀ ဖြင့် စတဝန (ချီးမွမ်း) ရမည်။

Verse 75

नमो रुद्राय भीमाय नीलकण्ठाय वेधसे । कपर्द्धिने सुरेशाय व्योमकेशाय वै नमः

ကြောက်မက်ဖွယ် ရုဒ္ဒရအား နမော။ လည်ချောင်းပြာ နီလကဏ္ဍ္ဍအား နမော။ စီမံတော်မူသူ ဝေဓသအား နမော။ ဆံပင်ချည်ထုံးရှိသူ ကပရ္ဒိန်အား နမော။ ဒေဝတို့၏ အရှင် ဆုရေးရှအား နမော။ ကောင်းကင်ကို ဆံပင်တော်ဖြစ်သော ဗျိုးမကေရှအားလည်း နမော။

Verse 76

वृषध्वजाय सोमाय नीलकण्ठाय वै नमः । दिगंबराय भर्गाय उमाकांतकपर्द्दिने

နွားအလံတင်တော်မူသော သခင်၊ ဆိုမ၊ နီလကဏ္ဌတော်အား နမಸ್ಕာရ။ ဒိဂမ္ဗရ၊ ဘರ್ಗ၊ ဥမာ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ကပရ္ဒိန်တော်အားလည်း နမস্কာရ။

Verse 77

तपोमयाय व्याप्ताय शिपिविष्टाय वै नमः । व्यालप्रियाय व्यालाय व्यालानां पतये नमः

တပစ်အာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝတော်မူသော သခင်၊ အလုံးစုံကို လွှမ်းခြုံတော်မူသော သခင်၊ ရှိပိဝိဋ္ဌတော်အား နမস্কာရ။ မြွေကိုချစ်မြတ်နိုးတော်မူသော သခင်၊ မြွေဆန်သော သခင်၊ မြွေတို့၏ အရှင်တော်အား နမস্কာရ။

Verse 78

महीधराय व्याघ्राय पशूनां पतये नमः । त्रिपुरांतकसिंहाय शार्दूलोग्ररवाय च

တောင်ကို ထမ်းဆောင်တော်မူသော သခင်၊ ကျားကဲ့သို့သော သခင်၊ ပသုပတိ—သတ္တဝါတို့၏ အရှင်တော်အား နမস্কာရ။ တြိပုရကို ဖျက်ဆီးသော सिंहတော်နှင့် ကျား၏ကြမ်းတမ်းသော ဟိန်းသံကဲ့သို့ ဟိန်းတော်မူသော သခင်အား နမস্কာရ။

Verse 79

मीनाय मीननाथाय सिद्धाय परमेष्ठिने । कामांतकाय बुद्धाय बुद्धीनां पतये नमः

မီနာတော်၊ ငါးတို့၏ အရှင် မီနနာထတော်၊ စိဒ္ဓ—အောင်မြင်ပြီးသူ၊ ပရမေဋ္ဌိန်—အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်တော်အား နမস্কာရ။ ကာမကို ဖျက်ဆီးသော ကာမာန္တက၊ ပညာရှိတော်၊ ဉာဏ်ပညာတို့၏ အရှင်တော်အား နမস্কာရ။

Verse 80

कपोताय विशिष्टाय शिष्टाय परमात्मने । वेदाय वेदबीजाय देवगुह्याय वै नमः

«ကပောတာယ» ဟု ခေါ်အပ်သော သခင်၊ အထူးထင်ရှားမြင့်မြတ်တော်မူသော သခင်၊ သီလနှင့် ဓမ္မရှိသူတို့၏ ခိုလှုံရာ၊ ပရမာတ္မန်တော်အား အမှန်တကယ် နမস্কာရ။ ဝေဒတော်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၍ ဝေဒတို့၏ မျိုးစေ့ဖြစ်ကာ နတ်တို့တောင် မသိနိုင်သည့် ဒေဝဂုဟျ အလျှို့ဝှက်တော်အား နမস্কာရ။

Verse 81

दीर्घाय दीर्घदीर्घाय दीर्घार्घाय महाय च । नमो जगत्प्रतिष्ठाय व्योमरूपाय वै नमः

ရှည်လျားသောအရှင်၊ အဆုံးမရှိရှည်လျားသောအရှင်အား နမော။ ကျယ်ဝန်းမြင့်မြတ်သောအရှင်အား နမော။ စကြဝဠာ၏အခြေခံတည်ရာ၊ အကာသအနန္တရূপရှိသောအရှင်အား နမော။

Verse 82

गजासुरविनाशाय ह्यंधकासुरभेदिने । नीललोहितशुक्लाय चण्डमुण्डप्रियाय च

ဂဇာသူရကိုဖျက်ဆီးသောအရှင်၊ အန္ဓကာသူရကိုခွဲထွင်းသောအရှင်အား နမော။ အပြာ၊ အနီ၊ အဖြူ သုံးရောင်တော်မူသောအရှင်အား နမော။ ခဏ္ဍနှင့် မုဏ္ဍတို့နှစ်ဦး၏ချစ်ခင်ရာအရှင်အားလည်း နမော။

Verse 83

भक्तिप्रियाय देवाय ज्ञानज्ञानाव्ययाय च । महेशाय नमस्तुभ्यं महादेवहराय च

ဘက္တိကိုချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝအရှင်အား နမော။ ဉာဏ်နှင့် ဉာဏသိသူ နှစ်ပါးလုံးဖြစ်၍ မပျက်မယွင်းသောအရှင်အား နမော။ အို မဟေရှ၊ သင့်အား နမော— မဟာဒေဝ၊ ဟရာ အရှင်အားလည်း နမော။

Verse 84

त्रिनेत्राय त्रिवेदाय वेदांगाय नमोनमः । अर्थाय अर्थरूपाय परमार्थाय वै नमः

သုံးမျက်စိတော်မူသောအရှင်၊ သုံးဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂများဖြစ်သောအရှင်အား ထပ်ထပ်နမော။ အဓိပ္ပါယ်တော်တည်းဟူသောအရှင်၊ အဓိပ္ပါယ်ရূপတော်ရှိသောအရှင်၊ အမြင့်ဆုံးအဓိပ္ပါယ် (အမြင့်ဆုံးသစ္စာ) ဖြစ်သောအရှင်အား နမော။

Verse 85

विश्वरूपाय विश्वाय विश्वनाताय वै नमः । शंकराय च कालाय कालावयवरूपिणे

စကြဝဠာရূপတော်ရှိသောအရှင်၊ စကြဝဠာတော်တည်းဟူသောအရှင်၊ စကြဝဠာ၏နာထာ (အရှင်) အား နမော။ ရှင်ကရာအားလည်း နမော၊ ကာလတော်တည်းဟူသောအရှင်အားလည်း နမော— ကာလ၏အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ရုပ်တော်ဖွဲ့စည်းထားသောအရှင်အား နမော။

Verse 86

अरूपाय च सूक्ष्माय सूक्ष्मसूक्ष्माय वै नमः । श्मशानवासिने तुभ्यं नमस्ते कृत्तिवाससे

ရုပ်မဲ့သောအရှင်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအရှင်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ထဲမှ အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်တော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ အရေပြားဝတ်ဆင်တော်မူသောအရှင် (ကృတ္တိဝာသ) အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 87

शशांकशेखरायैव रुद्रविश्वाश्रयाय च । दुर्गाय दुर्गसाराय दुर्गावयवसाक्षिणे

လမင်းကို မကွက်အဖြစ် ဆောင်တော်မူသော သရှာင်္ကရှေခရာအား နမස්ကာရပါ၏။ စကြဝဠာ၏ အားကိုးရာ ရုဒြာအားလည်း နမස්ကာရပါ၏။ ဒုရ္ဂါအား နမස්ကာရပါ၏၊ ဒုရ္ဂါ၏ အနှစ်သာရအား နမස්ကာရပါ၏၊ ဒုရ္ဂါ၏ အင်္ဂါရပ်နှင့် အာနုဘော်တို့၏ သက်သေဖြစ်တော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 88

लिंगरूपाय लिंगाय लिंगानां पतये नमः । प्रणवरूपाय प्रणवार्थाय वै नमः

လင်္ဂရূপတော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏။ လင်္ဂတော်ကိုလည်း နမස්ကာရပါ၏။ လင်္ဂတို့၏ အရှင်သခင်အား နမස්ကာရပါ၏။ ပ္ရဏဝ (အိုမ်) ရূপတော်မူသောအရှင်အား နမස්ကာရပါ၏၊ ပ္ရဏဝ၏ အဓိပ္ပါယ်တော်မူသောအရှင်အားလည်း နမස්ကာရပါ၏။

Verse 89

नमोनमः कारणकारणाय ते मृत्युंजयायात्मभवस्वरूपिणे । त्रियंबकायासितकंठ भर्ग गौरिपते सकलमंगलहेतवे नमः

အကြိမ်ကြိမ် နမස්ကာရပါ၏—အကြောင်းရင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းတော်မူသော သင်အား။ မရဏကို အောင်မြင်တော်မူသော မృత్యုဉ္ဇယ အရှင်အား။ အတ္တနှင့် ဖြစ်တည်မှု၏ မူလသဘောတရားတော်မူသော သင်အား နမස්ကာရပါ၏။ သုံးမျက်စိတော်မူသော တြိယမ္ဗက အရှင်အား၊ မည်းညိုသော လည်ချောင်းတော်မူသော တောက်ပသည့် ဘ္ဟရ္ဂ (Bharga) အရှင်အား၊ ဂေါရီ၏ ပတိဖြစ်တော်မူသော အရှင်အား၊ မင်္ဂလာအပေါင်း၏ အကြောင်းရင်းတော်မူသော သင်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 90

बृहस्पतिरुवाच । नाम्नां शतं महेशस्य उच्चार्यं व्रतिना तदा । प्रदक्षिणनमस्कारैरेतत्संख्यैः प्रयत्नतः । कार्यं प्रदोषसमये तुष्ट्यर्थं संकरस्य च

ဗృဟஸပတိ မိန့်တော်မူသည်—“ထိုအခါ ဝ్రတကို စောင့်ထိန်းသူသည် မဟေရှ၏ နာမတော် တစ်ရာကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့နှင့် တူညီသော အရေအတွက်ဖြင့် ပတ်လည်လှည့်ခြင်း (ပရဒက္ခိဏာ) နှင့် ဦးချခြင်းတို့ကို ကြိုးစား၍ ပရဒိုးෂ အချိန်၌ ပြုလုပ်ရမည်၊ ရှင်ကရာကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းအတွက် ဖြစ်သည်” ဟု။

Verse 91

एवं व्रतं समुद्दिष्टं तव शक्र महामते । शीघ्रं कुरु महाभाग पश्चाद्युद्धं कुरु प्रभो

ဤသို့ပင် ဉာဏ်ကြီးသော သက္ကရာ၊ သင်အတွက် ဝရတကို သတ်မှတ်ပေးပြီးပြီ။ ကံကောင်းသော အရှင်၊ အမြန်ပြုလုပ်ပါ; ထို့နောက် စစ်ပွဲသို့ ဝင်ရောက်ပါ၊ အရှင်တော်။

Verse 92

शंभोः प्रसादात्सर्वं ते भविष्यति जयादिकम्

သမ္ဘူ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်အတွက် အရာအားလုံး—အောင်ပွဲနှင့် အခြားအရာများပါ—ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 93

वृत्रो ह्ययं महातेजा दैतेयस्तपसा पुरा । शिवं प्रसादयामास पर्वते गंधमादने

ဤ ဝෘတြ သည် တေယတ (Daiteya) မျိုးရိုး၏ တောက်ပကြီးမားသူ ဖြစ်၏။ ယခင်က တပဿ (အာသီတ) ဖြင့် ဂန္ဓမာဒန တောင်ပေါ်တွင် ရှီဝကို ပူဇော်၍ ပရသာဒကို ရယူခဲ့၏။

Verse 94

नाम्ना चित्ररथो राजा वनं चित्ररथस्य तत् । एतज्जानीहि भो इन्द्र शिवपुर्याः समीपतः

စိတ္တရထ (Citraratha) ဟူသော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိ၏၊ ထိုတောကိုလည်း “စိတ္တရထ၏ တော” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဤအရာကို သိလော့၊ အို အိန္ဒြာ—၎င်းသည် ရှီဝပူရီ အနီး၌ တည်ရှိ၏။

Verse 95

यस्मिन्वने महाभाग न संति च षडूर्मयः । तस्माच्चैत्ररथं नाम वनं परममंगलम् । तस्य राज्ञः शिवेनैव दत्तं यानं महाद्भुतम्

ကံကောင်းကြီးသောသူရေ၊ ထိုတော၌ လောကဒုက္ခ၏ ခြောက်လှိုင်း (ṣaḍ-ūrmi) မရှိကြ။ ထို့ကြောင့် ထိုတောကို အလွန်မင်္ဂလာရှိသော “ချိုင်တြရထ တော” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထိုဘုရင်အား ရှီဝတော်ကိုယ်တိုင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ယာဉ်တစ်စီးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 96

कामगं किंकिणीयुक्तं सिद्धचारणसेवितम् । गंधर्वैरप्सरोयक्षैः किंनरैरुपशोभितम्

အလိုရှိသလို လှုပ်ရှားနိုင်၍ ချောင်းချောင်းမြည်သော ခေါင်းလောင်းများဖြင့် အလှဆင်ထားကာ စိဒ္ဓာနှင့် စာရဏာတို့က စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြပြီး ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္စရာ၊ ယက္ခ၊ ကိန္နရတို့ဖြင့် ပိုမိုတင့်တယ်လှပနေသည်။

Verse 97

ततस्तेनैव यानेन पृथिवीं पर्यटन्पुरा । तथा गिरीशमुख्यांश्च द्वीपांश्च विविधांस्तथा

ထို့နောက် အတိတ်ကာလ၌ ထိုယာဉ်တည်းဟူသော ယာဉ်ဖြင့်ပင် မြေကြီးတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာကာ ထို့အတူ အထင်ကရ တောင်တန်းများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ကျွန်းများကိုလည်း သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

Verse 98

एकदा पर्यटन्राजा नाम्ना चित्ररथो महान् । कैलासमागतस्तत्र स ददर्श पराद्भुतम्

တစ်ခါတစ်ရံ ခရီးသွားနေစဉ် မဟာဘုရင် စိတ္တရထဟူသော အမည်ရှိသူသည် ကိုင်လာသသို့ ရောက်လာပြီး ထိုနေရာ၌ အလွန်အံ့ဖွယ်ရာကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 99

सभातलं महेशस्य गणैश्चैव विराजितम् । अर्द्धागलग्नया देव्या शोभितं च महेश्वरम्

သူသည် မဟေရှ၏ စည်းဝေးခန်းမကို မြင်ရသည်—ဂဏာတို့ဖြင့် တောက်ပလှပနေပြီး၊ ထို့ပြင် မဟေရှ္ဝရကိုလည်း မြင်ရသည်—ကိုယ်တော်၏ တစ်ဝက်ကဲ့သို့ ကပ်လျက်ရှိသော ဒေဝီကြောင့် ပိုမိုတင့်တယ်လှပနေသည်။

Verse 100

निरीक्ष्य देव्या सहितं सदाशिवं देव्यान्वितं वाक्यमिदं बभाषे

ဒေဝီနှင့်အတူရှိသော စဒါရှီဝကို ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ဒေဝီ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ထိုနှစ်ပါးထံသို့ ဤစကားကို ပြောကြား하였다။

Verse 101

वयं च शंभो विषयान्विताश्च मंत्र्यादयः स्त्रीजिताश्चापि चान्ये । न लोकमध्ये वयमेव चाज्ञाः स्त्रीसेवनं लज्जया नैव कुर्मः

အို သမ္ဘုရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့လည်း လောကီအရာဝတ္ထုတို့နှင့် ပတ်သက်နေကြ၏။ ဝန်ကြီးတို့နှင့် အခြားသူများလည်း မိန်းမတို့၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကြ၏။ လောကအလယ်၌ မသိမြင်သူသည် ကျွန်ုပ်တို့တစ်စုတည်း မဟုတ်—သို့သော် အရှက်ကြောင့် မိန်းမတို့ကို ပွင့်လင်းစွာ မဆောင်ရွက်မိကြ။

Verse 102

एतद्वाक्यं निशम्याथ महेशः प्रहसन्निव । उवाच न्यायसंयुक्तं सर्वेषामपि श्रृण्वताम्

ဤစကားတို့ကို ကြားသော် မဟေရှာသည် နူးညံ့စွာ ရယ်မောသကဲ့သို့ ပြုံး၍၊ အားလုံးနားထောင်နေစဉ် သင့်လျော်သော တရားသဘောနှင့် ကိုက်ညီသည့် အဖြေစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 103

भयं लोकापवादाच्च सर्वेषामपि नान्यथा । ग्रासितं कालकूटं च सर्वेषामपि दुर्जरम्

လောက၏ အပြစ်တင်ပြောဆိုမှုကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အားလုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်၏—မည်သူမျှ မလွတ်ကင်း။ ကာလကူဋ (သေစေသော အဆိပ်) ကို မျိုချခြင်းလည်း အားလုံးအတွက် မခံနိုင်သော အမှုတော်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 104

तथापि उपहासो मे कृतो राज्ञा हि दुर्जरः । तं चित्ररथमाहूय गिरिजा वाक्यमब्रवीत्

သို့သော်လည်း ဘုရင်၏ ကျွန်ုပ်အပေါ် ပြက်ရယ်လှောင်ပြောင်မှုသည် ခံရခက်၏။ ထို့နောက် ဂိရိဇာသည် စိတြရထကို ခေါ်ယူ၍ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 105

गीरिजोवाच । रे दुरात्मन्कथं त्वज्ञ शंकरश्चोपहासितः । मया सहैव मंदात्मन्द्रक्ष्यसे कर्मणः फलम्

ဂိရိဇာ မိန့်တော်မူသည်—“ဟေ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူ၊ မသိမြင်မှုကြောင့် သင်သည် ရှင်ကရကို မည်သို့ လှောင်ပြောင်ရဲသနည်း။ ဟေ မိုက်မဲသောဝိညာဉ်၊ ငါနှင့်အတူ သင်၏ကံအကျိုးကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရလိမ့်မည်။”

Verse 106

साधूनां समचित्तानामुपहासं करोति यः । देवो वाप्यथ वा मर्त्यः स विज्ञेयोऽधमाधमः

စိတ်တည်ငြိမ်၍ မျှတသော သာဓုတို့ကို လှောင်ပြောင်သူသည်—နတ်ဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ—အနိမ့်ဆုံးထဲက အနိမ့်ဆုံးဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 107

एते मुनींद्राश्च महानुभावास्तथा ह्यमी ऋषयो वेदगर्भाः । तथैव सर्वे सनकादयो ह्यमी अज्ञाश्च सर्वे शिवमर्चयंते

ဤမုနိဣန္ဒြာတို့သည် မဟာအာနုဘော်ရှိကြ၏; ထို့အတူ ဝေဒပညာဖြင့် ပြည့်ဝသော ရှိတို့လည်းရှိကြ၏; ထို့ပြင် သနကာဒီတို့အားလုံး—မာနကြီးသူတို့အမြင်၌ “ရိုးရိုး” ထင်ရသော်လည်း—အားလုံးသည် ရှိဝကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 108

रे मूढ सर्वेषु जनेष्वभिज्ञस्त्वमेव एवाद्य न चापरे जनाः । तस्मादभिज्ञं हि करोमि दैत्यं देवैर्द्विजैश्चापि बहिष्कृतं त्वाम्

«ဟေ့ မိုက်မဲသူ! လူအပေါင်းတို့အနက် ယနေ့ သင်တစ်ယောက်တည်းသာ ‘သိသူ’ ဟု ဆိုကာ အခြားသူမရှိဟု ထင်မြင်၏။ ထို့ကြောင့် သင့်ကို ‘သိသူ’ အမှန်တကယ်ဖြစ်စေမည်—နတ်တို့နှင့် ဒွိဇတို့ကပါ ပယ်ချထားသော ဒೈတျအဖြစ်!»

Verse 109

एवं शप्तस्तया देव्या भवान्या राजसत्तमः । राजा चित्ररथः सद्यः पपात सहसा दिवः

ထိုသို့ ဘဝါနီဒေဝီ၏ ကျိန်စာကို ခံရသဖြင့် မင်းမြတ်ကြီး စိတ္တရထသည် ကောင်းကင်မှ ချက်ချင်း ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွား၏။

Verse 110

आसुरीं योनिमासाद्य वृत्रोनाम्नाऽभवत्तदा । तपसा परमेणैव त्वष्ट्रा संयोजितः क्रमात्

အဆုရယောနီသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ထိုအခါ သူသည် ဝြတ္တရဟု အမည်ရ၏။ အမြင့်မားဆုံးသော တပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် တ்வဿ္ဋြာသည် အချိန်တန်သလို အစဉ်လိုက် သူ၏ ကိုယ်ရုပ်ကို ဖွဲ့စည်းပေး၏။

Verse 111

तपसा तेन महता अजेयो वृत्र उच्यत । तस्माच्छंभुं समभ्यर्च्य प्रदोषे विधिनाऽधुना

ထိုမဟာတပဿာကြောင့် ဝෘတြာကို «မအနိုင်ယူနိုင်သူ» ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ပရဒိုးရှ (Pradoṣa) အချိန်၌ သမ္ဘု (Śambhu) ကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပါ။

Verse 112

जहि वृत्रं महादैत्यं देवानां कार्यसिद्धये । गुरोस्तद्वचनं श्रुत्वा उवाचाथ शतक्रतुः । सोद्यापनविधिं ब्रूहि प्रदोषस्य च मेऽधुना

«ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် မဟာဒೈတျ ဝෘတြာကို သတ်လော့» ဟုဆိုသည်။ ဂုရု၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သတကရတု (အိန္ဒြာ) က— «ယခု ပရဒိုးရှ (Pradoṣa) ဝ్రတ၏ အဆုံးသတ်ပွဲ (udyāpana) နည်းလမ်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ» ဟု မေးလေ၏။

Verse 113

बृहस्पतिरुवाच । कार्तिके मासि संप्राप्ते मंदवारे त्रयोदशी । संपूर्तिस्तु भवेत्तत्र संपूर्णव्रतसिद्धये

ဗြဟස්ပတိ (Bṛhaspati) မိန့်တော်မူသည်— «ကာရ္တိက (Kārtika) လ ရောက်လာ၍ စနေနေ့ကျရောက်သော တရယောဒသီ (Trayodaśī) တွင် ပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်ပေါ်ကာ ဝ్రတသည် အပြည့်အဝ အောင်မြင်စေသည်»။

Verse 114

वृषभो राजतः कार्यः पृष्ठे तस्य सुपीठकम् । तस्योपरिन्यसेद्देवमुमाकांतं त्रिलोचनम्

ငွေဖြင့် နွား (ဝೃಷဘ) ရုပ်တုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုနွား၏ ကျောပေါ်တွင် ကောင်းမွန်သော ပီဋက (ပလ္လင်) တင်ရမည်။ ထိုပေါ်၌ ဥမာကာန္တ (Umākānta) သုံးမျက်စိရှင် ကိုယ်တော်ကို တင်ထားရမည်။

Verse 115

पंचवक्त्रं दशभुजमर्द्धांगे गिरिजां सतीम् । एवं चोमामहेशं च सौवर्णं कारयेद्बुधः

ပညာရှိသည် ရွှေဖြင့် အိုမာမဟေရှ (Oṃāmaheśa) ရုပ်တုကို ပြုလုပ်စေရာ— မျက်နှာငါးပါး၊ လက်တစ်ဆယ်ပါး၊ ကိုယ်တစ်ဝက်၌ သီလသန့်ရှင်းသော ဂိရိဇာ (Girijā/စတီ) ကို ထင်ရှားစေသင့်သည်။

Verse 116

सवृषं ताम्रपत्रे च वस्त्रेण परिगुंठिते । स्थापयित्वोमया सार्द्धं नानाबोगसमन्वितम्

နန္ဒီနွားနှင့်အတူ ရွှေ့တံဆိပ်ကြေးပြားပေါ်၌ မూర్తိကို ထား၍ အဝတ်ဖြင့် ပတ်လည်ဖုံးအုပ်ပါ; ထို့နောက် ဥမာနှင့်အတူ သီဝကို တည်ထောင်ပြီး ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် ဘောဂအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစေပါ။

Verse 117

विधिना जागरं कुर्याद्रात्रौ श्रद्धासमन्वितः । पंचामृतेन स्नपनं कार्यमादौ प्रयत्नतः

ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ညအခါ ရိုးရာနည်းအတိုင်း ညအိပ်မပျော် စောင့်ကြည့်ပူဇော်ရမည်; အစတွင်လည်း ကြိုးစား၍ ပဉ္စာမෘတ (pañcāmṛta) ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 118

गोक्षीरस्नानं देवेश गोक्षीरेण मया कृतम् । स्नपनं देवदेवेश गृहाण परमेश्वर

«အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ကျွန်ုပ်သည် နွားနို့ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလုပ်ပြီးပါပြီ။ အို နတ်တို့၏နတ်အရှင်၊ ဤအဘိသေကကို လက်ခံတော်မူပါ၊ အို အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင်»။

Verse 119

दध्ना चैव मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाम च मया दत्तं सुप्रसन्नो भवाद्य वै

«ယခုအခါ အို ဒေဝ၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) ဖြင့်လည်း သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်ကို ပြုလုပ်နေပါသည်။ ကျွန်ုပ်ပူဇော်ထားသမျှကို လက်ခံတော်မူ၍ ယနေ့ အလွန်ပင် ကြည်နူးကာ ကရုဏာပြည့်ဝတော်မူပါ»။

Verse 120

सर्पिषा च मया देव स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाण श्रद्धया दत्तं तव प्रीत्यर्थमेव च

အို ဒေဝ၊ ယခုအခါ သင်၏ ရိုးရာရေချိုးပူဇော်ကို စပ်ပိဿ (ghi/နွားနို့ဆီ) ဖြင့် ပြုလုပ်ပါသည်။ သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်ထားသမျှကို သင်၏ ပီတိအတွက်သာ လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 121

इदं मधु मया दत्तं तव प्रीत्यर्थमेव च । गृहाम त्वं हि देवेश मम शांतिप्रदो भव

ဤပျားရည်ကို သင်၏ပီတိအတွက်သာ ငါပူဇော်ပါ၏။ အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ လက်ခံတော်မူ၍ ငါ့အား ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးတော်မူပါ။

Verse 122

सितया देवदेवेश स्नपनं क्रियतेऽधुना । गृहाण श्रद्धया दत्तां सुप्रसन्नो भव प्रभो

အို အရှင်တို့၏အရှင်၊ ယခု ငါသည် သကြားဖြင့် သင့်ကို ရေချိုးပူဇော်ပါ၏။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ထားသမျှကို လက်ခံတော်မူ၍ အလွန်ကြည်နူးတော်မူပါ၊ အို သခင်။

Verse 123

एवं पंचामृतेनैव स्नपनीयो वृषध्वजः । पश्चादर्घ्यं प्रदातव्यं ताम्रपात्रेण धीमता । अनेनैव च मंत्रेण उमाकांतस्य तृष्टये

ဤသို့ပင် ဝೃಷဓွဇ (ရှီဝ) ကို ပဉ္စာမృతဖြင့် အမှန်တကယ် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ပညာရှိသည် ကြေးအိုးဖြင့် အर्घ्य ကို ဆက်ကပ်ရမည်၊ ဤမန်ထရကိုပင် အသုံးပြု၍ ဥမာကာန္တ၏ စိတ်ကျေနပ်မှုအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 124

अर्घ्योऽसि त्वमुमाकांत अर्घेणानेन वै प्रभो । गृहाण त्वं मया दत्तं प्रसन्नो भव शंकर

အို ဥမာကာန္တ၊ သင်သည် အर्घ्य ကို ခံယူထိုက်သူဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အို प्रभो၊ ငါပူဇော်သော ဤအर्घ्य ကို လက်ခံတော်မူ၍ ကြည်နူးတော်မူပါ၊ အို ရှင်ကရ။

Verse 125

मया दत्तं च ते पाद्यं पुष्पगंधसमन्वितम् । गृहाण देवदेवेश प्रसन्नो वरदो भव

ငါပူဇော်သော သင်၏ ပာဒျ (ခြေသုတ်ရေ) သည် ပန်းနံ့သင်းနှင့် ပြည့်စုံ၏။ အို ဒေဝတို့၏အရှင်၊ လက်ခံတော်မူ၍ ကြည်နူးတော်မူကာ ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်တော်မူပါ။

Verse 126

विष्टरं विष्टरेणैव मया दत्तं च वै प्रभो । शांत्यरथं तव देवेश वरदो भव मे सदा

အရှင်ဘုရား၊ ငါသည် ထုံးတမ်းအတိုင်း ဗိဿ္ဍရ (viṣṭara) အာသနကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ငါ့အား အမြဲ ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။

Verse 127

आचमनीयं मया दत्तं तव विश्वेश्वर प्रभो । गृहाण परमेशान तुष्टो भव ममाद्य वै

ကမ္ဘာလောက၏ အရှင် ဗိဿွေရှ္ဝရ ဘုရား၊ ငါသည် အာစမနီယ (ācamanīya) သောက်ရေကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။ ပရမေရှာန၊ လက်ခံတော်မူ၍ ယနေ့ ငါ့အပေါ် စိတ်တော်ကျေနပ်တော်မူပါ။

Verse 128

ब्रह्मग्रन्थिसमायुक्तं ब्रह्मकर्मप्रवर्तकम् । यज्ञोपवीतं सौवर्णं मया दत्तं तव प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ ငါသည် ဘြဟ္မဂရန္ထိ (Brahma-knot) ဖြင့် ချည်နှောင်ထား၍ ဘြဟ္မကမ္မ အခမ်းအနားများကို အားပေးစေသော ရွှေယဇ္ဉောပဝီတ (yajñopavīta) ကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။

Verse 129

सुगंधं चंदनं देव मया दत्तं च वै प्रभो । भक्त्या पर मया शंभो सुगंधं कुरु मां भव

ဒေဝဘုရား၊ အရှင်၊ ငါသည် မွှေးကြိုင်သော စန္ဒနကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။ ရှမ္ဘု၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဖြင့် ငါ့ကို မွှေးကြိုင်စေ၍ ငါ့ဘဝကို သန့်ရှင်း၍ နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်စေတော်မူပါ။

Verse 130

दीपं हि परमं शंभो घृतप्रज्वलितं मया । दत्तं गृहाण देवेश मम ज्ञानप्रदो भव

ရှမ္ဘု၊ ငါသည် ဂီ (ghee) ဖြင့် မီးထွန်းထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး မီးအိမ်ကို ပူဇော်အပ်ပါ၏။ ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ လက်ခံတော်မူ၍ ငါ့အား မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာ ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 131

दीपं विशिष्टं परमं सर्वौषधिविजृंभितम् । गृहाण परमेशान मम शांत्यर्थमेव च

အို ပရမေရှာနာ၊ ဆေးမြတ်အပေါင်း၏ အာနုဘော်ဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော အထူးမြတ်၍ အမြင့်မြတ်သော မီးတိုင်ဤကို လက်ခံတော်မူပါ။ ကျွန်ုပ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် စိတ်သက်သာခြင်းအတွက်သာ ကောင်းချီးပေးတော်မူပါ။

Verse 132

दीपावलिं मया दत्तां कृहाण परमेश्वर । आरार्तिकप्रदानेन मम तेजः प्रदो भव

အို ပရမေရှွရ၊ ကျွန်ုပ်ပူဇော်ထားသော မီးတိုင်တန်းကို လက်ခံတော်မူပါ။ ဤ အာရတီ ပူဇော်ဒါနကြောင့် ကျွန်ုပ်အား အလင်းရောင်၊ အသက်အားနှင့် ဓမ္မတေဇကို ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 133

फलदीपादिनैवेद्यतांबूलादिक्रमेण च । पूजनीयो विधानज्ञैस्तस्यां रात्रौ प्रयत्नतः

ထိုညတွင် အခမ်းအနားနည်းလမ်းကို သိသူတို့သည် သေချာစွာ ကြိုးစား၍ ပူဇော်ရမည်။ သစ်သီး၊ မီးတိုင်၊ နိုင်ဝေဒျ (naivedya) အစားပူဇော်နှင့် တမ္ဘူလာ (tāmbūla) စသည်တို့ကို အစဉ်လိုက် ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 134

पश्चाज्जागरणं कार्यं गृहे वा देवतालये । वितानमंडपं कृत्वा नानाश्चर्यसमन्वितम् । गीतवादित्रनृत्येन अर्चनीयः सदाशिवः

ထို့နောက် ညလုံးနိုးကြားပူဇော်ခြင်းကို အိမ်၌ဖြစ်စေ ဘုရားကျောင်း၌ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ရမည်။ မျက်နှာကျက်ကာ မဏ္ဍပ်တည်ဆောက်၍ အံ့ဖွယ်အလှဆင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြင်ဆင်ကာ သီချင်း၊ တူရိယာတီးခတ်ခြင်းနှင့် အကဖြင့် စဒါရှီဝကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 135

अनेनैव विधानेन प्रदोषोद्यापने विधिः । कार्ये विधिमता शक्र सर्वकार्यार्थसिद्धये

ဤနည်းလမ်းတူတူဖြင့်ပင် ပရဒိုးရှ (Pradoṣa) ဝတ်ပြုမှုကို အဆုံးသတ်အပ်သော ဥဒျာပန (udyāpana) နည်းလမ်းလည်း ရှိသည်။ အို သက္ကရာ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါစေ၊ ရည်မှန်းသမျှ အလုပ်အကိုင်အရာရာ အောင်မြင်စေရန်။

Verse 136

गुरुणा कथितं सर्वं तच्चकार शतक्रतुः । तेनैव च सहायेन इंद्रो युद्धपरायणः

ဂုရုက ဟောကြားသမျှကို ရာတကရတုသည် အကုန်လုံး လိုက်နာဆောင်ရွက်하였다။ ထိုအကူအညီတည်းဟူသော အားဖြင့် အိန္ဒြာသည် စစ်ပွဲသို့ စိတ်တည်ကြည်လာ၏။

Verse 137

वृत्रं प्रति सुरैः सार्द्धं युयुधे च शतक्रतुः । तुमुलं युद्धमभवद्देवानां दानावैः सह

ထို့နောက် ရာတကရတုသည် ဒေဝတော်များနှင့်အတူ ဝෘတြကို တိုက်ခိုက်하였다။ ဒေဝများနှင့် ဒာနဝများအကြား ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 138

तस्मिन्सुतुमुले गाढे देवदैत्यक्षयावहे । द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलमतिवेलं भयावहम्

ထိုအလွန်တုန်လှုပ်ပြင်းထန်၍ နီးကပ်သော တိုက်ပွဲတွင် ဒေဝနှင့် ဒೈတျတို့ ပျက်စီးစေသော အခြေအနေဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဒွန္ဒ္ဝတိုက်ပွဲများ ပိုမိုတုန်လှုပ်ကာ ကြာရှည်စွာ ဖြစ်ပွား하였다။

Verse 139

व्योमो यमेन युयुधे ह्यग्निना तीक्ष्णकोपनः । वरुणेन महादंष्ट्रो वायुना च महाबलः

ဗျိုးမသည် ယမနှင့် တိုက်ခိုက်하였다။ ဒေါသပြင်းထန်သူသည် အဂ္နိနှင့် တိုက်ခိုက်하였다။ သွားကြီးသူသည် ဝရုဏနှင့် တိုက်ခိုက်하였다။ အင်အားကြီးသူသည် ဝါယုနှင့် တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 140

द्वन्द्वयुद्ध रताः सर्वे अन्योन्यबलकांक्षिणः

သူတို့အားလုံးသည် ဒွန္ဒ္ဝတိုက်ပွဲကို နှစ်သက်ကာ အချင်းချင်း၏ အင်အားကို စမ်းသပ်လိုကြ၏။

Verse 141

तथैव ते देववरा महाभुजाः संग्रामशूरा जयिनस्तदाऽभवन् । पराजयं दैत्यवाराश्च सर्वे प्राप्तास्तदानीं परमं समंतात्

ထိုအခါ အင်အားကြီးလက်မောင်းရှိ၍ စစ်ပွဲ၌ ရဲရင့်သော နတ်မင်းမြတ်တို့သည် အမှန်တကယ် အောင်မြင်ကြ၏။ ထိုအချိန်၌ ဒိုင်တျာအကြီးအကဲတို့သည် အရပ်ရပ်မှ လုံးဝရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ခံကြရ၏။

Verse 142

दृष्ट्वा सुरैर्दैत्यवरान्पराजितान्पलायमानानथ कान्दिशीकान् । तदैव वृत्रः परमेण मन्युना महाबलो वाक्य मिदं बभाषे

နတ်တို့က ဒိုင်တျာအကြီးအကဲများကို ရှုံးနိမ့်စေ၍ အလွန်ရှုပ်ထွေးစွာ ထွက်ပြေးနေသည်ကို မြင်သော်၊ အင်အားကြီးသော ဝෘတြသည် မီးလောင်သကဲ့သို့သော ဒေါသကြီးဖြင့် ချက်ချင်း ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 143

वृत्र उवाच । हे दैत्याः परमार्ताश्च कस्माद्यूयं भयातुराः । पलायनपराः सर्वे विसृज्य रणमद्भुतम्

ဝෘတြက ပြောသည်— “ဟေ ဒိုင်တျာတို့၊ အဘယ်ကြောင့် သင်တို့သည် အလွန်ဒုက္ခရောက်၍ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသနည်း။ အံ့ဖွယ်သော ဤစစ်ပွဲကို စွန့်ပစ်ကာ အားလုံး ထွက်ပြေးလိုကြသနည်း။”

Verse 144

स्वंस्वं पराक्रमं वीरा युद्धाय कृतनिश्चयाः । दर्शयध्वं सुरगणास्सूदयध्वं महाबलाः

“ဟေ သူရဲကောင်းတို့၊ စစ်တိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသူတို့၊ ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင် သတ္တိဗလကို ပြသကြလော့။ အင်အားကြီးသူတို့၊ နတ်တပ်စုများကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းကြလော့။”

Verse 145

गदाभिः पट्टिशैः खड्गैः शक्तितोमरमुद्गरैः । असिभिर्भि दिपालैश्च पाशतोमरमुष्टिभिः

တုတ်ကြီးများ၊ စစ်ပုဆိန်များ၊ ဓားများ၊ လှံများ၊ ပစ်လှံများနှင့် ထုတံများဖြင့်လည်းကောင်း; ဓားသွားများ၊ ဘိန္ဒိပါလ ပစ်လက်နက်များ၊ ကြိုးပတ် (ပာရှ) များ၊ တောမရ ပစ်တံများနှင့် သံလက်သီးများဖြင့်လည်းကောင်း—သူတို့သည် လက်နက်တပ်ဆင်ကြ၏။

Verse 146

तदा देवाश्च युयुधुर्दधीचास्थिसमुद्भवैः । शस्त्रैरस्त्रैश्च परमैरसुरान्समदारयन्

ထိုအခါ နတ်ဒေဝတို့သည် ဒဓီစိ၏ အရိုးမှ ထုတ်လုပ်ထားသော အမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်နှင့် အာစတြာများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ အသူရတို့ကို ခွဲဖျက်သုတ်သင်ကြ၏။

Verse 147

पुनर्दैत्या हता देवैः प्राप्तास्तेपि पराजयम् । पुनश्च तेन वृत्रेण नोद्यमानाः सुरान्प्रति

ထပ်မံ၍ ဒေဝတို့က ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်သဖြင့် ဒိုင်တျာတို့သည် ရှုံးနိမ့်ကြ၏။ သို့သော်လည်း ဗြတ္တရ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ထပ်မံကာ နတ်တို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် တိုးတက်လာကြ၏။

Verse 148

यदा हि ते दैत्यवराः सुरेशैर्निहन्यमानाश्च विदुद्रुवुर्दिशः । केचिद्दृष्ट्वा दानवास्ते तदानीं भीतित्रस्ताः क्लीबरूपाः क्रमेणा

နတ်တို့၏ အရှင်များက သတ်ဖြတ်နေစဉ် ဒိုင်တျာအထင်ကရတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားကြ၏။ ထိုအခါ ဒာနဝအချို့သည် ထိုအရာကို မြင်၍ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ တဖြည်းဖြည်း သတ္တိပျက်သွားကြ၏။

Verse 149

वृत्रेण कोपिना चैवं धिक्कृता दैत्यपुंगवाः । हे पुलोमन्महाभाग वृषपर्वन्नमोस्तु ते

ထို့ကြောင့် ဒေါသထန်သော ဗြတ္တရက အပြစ်တင်သတိပေးသဖြင့် ဒိုင်တျာခေါင်းဆောင်တို့က ဆိုကြ၏— “အို ပုလိုမန် မဟာဘဂါ၊ အို ဝೃಷပර්ဝန်၊ သင်တို့အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။”

Verse 150

हे धूम्राक्ष महाकाल महादैत्य वृकासुर । स्थूलाक्ष हे महादैत्य स्थूलदंष्ट्र नमोस्तु ते

အို ဓူမ္ရာက္ษ၊ အို မဟာကာလ၊ အို မဟာဒိုင်တျာ ဝೃကာဆုရ! အို စ္ထူလာက္ษ၊ အို ကြီးမားသော အစွယ်ရှိ မဟာဒိုင်တျာ စ္ထူလဒံෂ္ဍရ—သင်တို့အား နမസ്കာရ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 151

स्वर्गद्वारं विहायैव क्षत्रियाणां मनस्विनाम् । पलायध्वे किमर्थं वा संग्रामाङ्गणमुत्तमम्

စွမ်းအားကြီးသော က္ṣatriya များအတွက် ‘ကောင်းကင်တံခါး’ ကိုပင် စွန့်ပစ်ပြီး၊ အဘယ်ကြောင့် အကောင်းဆုံး စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ပြေးကြသနည်း။

Verse 152

संगरे मरणं येषां ते यांति परमं पदम् । यत्र तत्र च लिप्सेत संग्रामे मरणं बुधः

စစ်ပွဲ၌ သေဆုံးသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ပညာရှိသည်—မည်သည့်နေရာ၌မဆို—တာဝန်တရားခေါ်သည့်အခါ စစ်ပွဲ၌ သေခြင်းကို ဆန္ဒပြုသင့်သည်။

Verse 153

त्यजन्ति संगरं ये वै ते यांति निरयं ध्रुवम्

အမှန်တကယ် စစ်ပွဲကို စွန့်ပစ်သူတို့သည် မလွဲမသွေ နရကသို့ သွားကြသည်။

Verse 154

ये ब्राह्मणार्थे भृत्यार्थे स्वार्थे वै शस्त्रपाणयः । संग्रामं ये प्रकुर्वंति महापातकिनो नराः

လက်နက်ကိုင်၍ ဗြာဟ္မဏတို့အကျိုးအတွက်၊ မိမိအပေါ်မူတည်သူ/အမှုထမ်းတို့အကျိုးအတွက်၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏တရားမျှတသော အကျိုးအတွက် စစ်ဆင်နွှဲသူတို့သည် အပြစ်မရှိကြ; သို့ရာတွင် အဓမ္မဖြင့် စစ်ကို လှုံ့ဆော်သူတို့သည် မဟာအပြစ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 155

शस्त्रघातहता ये वै मृता वा संगरे तथा । ते यांति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

လက်နက်ထိုးခတ်၍ သတ်ခံရသူတို့၊ သို့မဟုတ် စစ်ပွဲ၌ ထိုနည်းတူ သေဆုံးသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ကြသည်။ ဤအကြောင်း၌ သံသယ သို့မဟုတ် အငြင်းပွားရန် မလို။

Verse 156

शस्त्रैर्विच्छिन्नदेहा ये गवार्थे स्वामिकारणात् । रणे मृताः क्षता ये वै ते यांति परमां गतिम्

လက်နက်တို့ဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ ခွဲခြမ်းခံရ၍၊ နွားတို့အကျိုးအတွက် သို့မဟုတ် မိမိသခင်အတွက် စစ်မြေပြင်၌ ဒဏ်ရာဖြင့် သေဆုံးသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ကြ၏။

Verse 157

तस्माद्रणेऽपि ये शूराः पापिनो निहताः पुरः । प्राप्नुवंति परं स्थानं दुर्लभं ज्ञानिनामपि

ထို့ကြောင့် အပြစ်ရှိသူပင်ဖြစ်စေ၊ သူရဲကောင်းဖြစ်၍ စစ်မြေပြင်၌ ရှေ့တန်း၌ သတ်ဖြတ်ခံရလျှင်—ပညာရှိတို့အတွက်တောင် ရောက်ရန်ခက်ခဲသော အမြင့်ဆုံးသော အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 158

अथवा तीर्थगमनं वेदाध्ययनमेव च । देवतार्चनयज्ञादिश्रेयांसि विविधानि च

သို့မဟုတ်—တီर्थသို့ သွားရောက်ခြင်း၊ ဝေဒကို လေ့လာဖတ်ရှုခြင်း၊ ထို့ပြင် ဒေဝတာတို့ကို ပူဇော်ခြင်း၊ ယဇ္ဉာတို့နှင့် အခြားသော ကုသိုလ်ကောင်းမှု အမျိုးမျိုးတို့။

Verse 159

ऐकपद्येन तान्येव कलां नार्हंति षोडशीम् । संग्रामे पतितानां च सर्वशास्त्रेष्वयं विधिः

ခြေတစ်ပုံတစ်ပိုင်းမျှသာဖြစ်စေ၊ ထိုကုသိုလ်တို့သည် စစ်မြေပြင်၌ လဲကျသေဆုံးသူတို့၏ ကုသိုလ်၏ ဆယ့်ခြောက်ပုံတစ်ပုံတောင် မတူညီနိုင်။ စစ်၌ သေဆုံးသူတို့အကြောင်း ဤနည်းလမ်းကို သာස්တရားအပေါင်းတို့၌ အတည်ပြုထား၏။

Verse 160

तस्माद्युद्धावदानं च कर्तव्यमविशंकितैः । भवद्भिर्नान्यथा कार्यं देववाक्यप्रमाणतः

ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် မသံသယမရှိဘဲ ဤစစ်ရေးလုပ်ငန်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဒေဝတာတို့၏ ဝါစကားသည် အာဏာပိုင်အထောက်အထားဖြစ်သဖြင့် အခြားနည်းဖြင့် မလုပ်ကြနှင့်။

Verse 161

यूयं सर्वे शौरवृत्त्या समेताः कुलेन शीलेन महानुभावाः । पदानि तान्येव पलायमाना गच्छंत्यशूरा रणमंडलाच्च

သင်တို့အားလုံးသည် သူရဲကောင်းသဘောနှင့် ပြည့်စုံ၍ မျိုးရိုးမြင့်၊ အကျင့်သီလကောင်း၊ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားကြသည်။ သို့ရာတွင် ထွက်ပြေးသည့်အခါ ထိုခြေတော်များပင် စစ်ကွင်းဝိုင်းမှ သင်တို့ကို ကြောက်ရွံ့သူကဲ့သို့ ဆုတ်ခွာစေသည်။

Verse 162

त एव सर्वे खलु पापलोकान्गच्छंति नूनं वचनात्स्मृतेश्च

အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့သောသူတို့အားလုံးသည် အပြစ်ရှိသော လောကများသို့ သွားကြသည်ဟု သာသနာတော်၏ သင်ကြားချက်နှင့် Smṛti ၏ စည်းကမ်းအမိန့်တို့က ကြေညာထားသည်။

Verse 163

ये पापिष्ठास्त्वधर्म्मस्था ब्रह्मघ्ना गुरुतल्पगाः । नरकं यांति ते पापं तथैव रणविच्युताः

အပြစ်အကြီးဆုံးသူများ—အဓမ္မ၌ တည်သူ၊ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ—တို့သည် နရကသို့ သွားကြသည်။ ထိုနည်းတူ စစ်မြေမှ ဆုတ်ခွာကျသွားသူတို့လည်း ထိုအပြစ်နှင့်ချည်နှောင်သော အဆုံးသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 164

तस्माद्भवद्भिर्योद्धव्यं स्वामिकार्यभरक्षमैः । एवमुक्तास्तदा तेन वृत्रेणापि महात्मना

ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် မိမိသခင်၏ အမှုတော်၏ ဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သူများဖြစ်သဖြင့် တိုက်ခိုက်ရမည်။ ထိုအခါ မဟာအတ္တမ Vṛtra က ထိုသို့ ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 165

चक्रुस्ते वचंनं तस्य असुराश्च सुरान्प्रति । चक्रुः सुतुमुलं युद्धं सर्वलोकभयंकरम्

အဆုရာတို့သည် သူ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာ၍ ဒေဝါတို့ကို ဆန့်ကျင်ကာ လောကအားလုံးကို ကြောက်လန့်စေသော အလွန်တုန်လှုပ်ဖွယ် စစ်ပွဲကြီးကို ဆင်နွှဲကြသည်။

Verse 166

तस्मिन्प्रवृत्ते तुमुले विगाढे वृत्रो महादैत्यपतिः स एकः । उवाच रोषेण महाद्भुतेन शतक्रतुं देववरैः समेतम्

ထိုပြင်းထန်၍ နက်ရှိုင်းစွာလွှမ်းမိုးသော စစ်ပွဲကြီး စတင်သွားသောအခါ ဒိုင်တျာတို့၏ မဟာအရှင် ဝෘတြ သည် တစ်ဦးတည်း ရပ်တည်ကာ အံ့ဖွယ်ဒေါသကြီးဖြင့် သတကရတု (အိန္ဒြ) ကို၊ အကောင်းဆုံးသော ဒေဝတော်များနှင့်အတူရှိသူကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 167

वृत्र उवाच । श्रृणु वाक्यं मया चोक्तं धर्म्मार्थसहितं हितम् । त्वं देवानां पतिर्भूत्वा न जानासि हिताहितम्

ဝෘတြက မိန့်တော်မူသည်—“ငါပြောသော စကားကို နားထောင်လော့။ ဓမ္မနှင့် အကျိုးရည်ရွယ်ချက်တို့နှင့် ကိုက်ညီ၍ အကျိုးရှိသော စကားဖြစ်သည်။ သင်သည် ဒေဝတော်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော်လည်း အကျိုးနှင့် အန္တရာယ်ကို မခွဲခြားသိနိုင်သေး။”

Verse 168

किंबलार्थपरो भूत्वा विश्वरूपो हतस्त्वया । प्राप्तमद्यैव भो इंद्र तस्येदं कर्म्मणः फलम्

အာဏာလိုချင်စိတ်ကြောင့် သင်က ဝိශ්ဝရူပ ကို အဘယ်ကြောင့် သတ်ခဲ့သနည်း။ အို အိန္ဒြ၊ ယနေ့ပင် ထိုကံ၏ အကျိုးကို သင်ရရှိပြီးပြီ။

Verse 169

ये दीर्घदर्शिनो मंदा मूढा धर्मबहिष्कृताः । अकल्पाः कार्यसिद्ध्यर्थं यत्कुर्वंति च निष्फलम् । तत्सर्वं विद्धि देवेंद्र मनसा संप्रधार्यताम्

အဝေးမြင်ဟန်ဆောင်သော်လည်း မိုက်မဲ၍ မောဟဖြစ်ကာ ဓမ္မမှ ပယ်ဖျက်ခံရသူတို့သည်—အောင်မြင်မှုအတွက် ကြိုးစားသော်လည်း မသင့်လျော်သူများ—သူတို့လုပ်သမျှ အကျိုးမရှိဖြစ်သွားသည်။ အို ဒေဝအိန္ဒြ၊ ဤအရာအားလုံးကို သိထား၍ စိတ်ဖြင့် ကောင်းစွာ ချိန်ဆပါစေ။

Verse 170

तस्माद्धर्म्मपरो भूत्वा युध्यस्व गतकल्मषः । भ्रातृहा त्वं ममैवेंद्र तस्मात्त्वा घातयाम्यहम्

ထို့ကြောင့် ဓမ္မ၌ တည်ကြည်ကာ အပြစ်အညစ်ကို ချွတ်ပယ်ပြီး စစ်တိုက်လော့။ အို အိန္ဒြ၊ သင်သည် ငါ့ညီကို သတ်သူဖြစ်သဖြင့် ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်ကို ချေမှုန်းမည်။

Verse 171

मा प्रयाहि स्थिरो भूत्वा देवैश्च परिवारितः । एव मुक्तस्तु वृत्रेण शक्रोऽतीव रुषान्वितः । ऐरावतं समारुह्य ययौ वृत्रजिघांसया

“မသွားပါနှင့်၊ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်ပါ” ဟု နတ်များဝိုင်းရံလျက် ဆိုကြ၏။ ဗြတ္တရက လွှတ်ပေးသဖြင့် သက္ကရာဣန္ဒြာသည် အလွန်ဒေါသထန်ကာ အဲရာဝတကို စီး၍ ဗြတ္တရကို သတ်လိုသည့် စိတ်ဖြင့် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 172

इंद्रमायांतमालोक्य वृत्रो बलवतां वरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं सर्वेषां श्रृण्वतामपि

ဣန္ဒြာ လာရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဗြတ္တရသည် အင်အားကြီးသူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ရယ်မောလျက် စကားတစ်ခွန်းကို အားလုံးကြားနိုင်အောင် ပြောဆို၏။

Verse 173

आदौ मां प्रहरस्वेति तस्मात्त्वां घातयाम्यहम्

“အရင်ဆုံး ငါ့ကို ထိုးနှက်လော့” ဟု ဆို၏; ထို့ကြောင့် ငါသည် သင့်ကို ချက်ချင်း ချေမှုန်းမည်။

Verse 174

इत्येवमुक्तो देवेंद्रो जघान गदया भृशम् । वृत्रं बलवतां श्रेष्ठं जानुदेशे महाबलम्

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် နတ်တို့၏ အရှင် သက္ကရာဣန္ဒြာသည် ဂဒါဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်၍ အင်အားကြီးသူတို့အနက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော ဗြတ္တရ၏ ဒူးအနီးကို ထိခိုက်စေ၏၊ သူသည် မဟာဗလရှိသော်လည်း။

Verse 175

तामापतंतिं जग्राह करेणैकेन लीलया । तयैवैनं जघानाशु गदया त्रिदिवेश्वरम्

ထိုဂဒါ ပျံလာသည်ကို သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ကစားသလို ဖမ်းယူ၏။ ထိုဂဒါတည်းဖြင့်ပင် သုံးလောက၏ အရှင်ကို လျင်မြန်စွာ ထိုးနှက်၍ လဲကျစေ၏။

Verse 176

सा गदा पातयामास सवज्रं च पुरंदरम् । पतितं शक्रमालोक्य वृत्र ऊचे सुरान्प्रति

ထိုဂဒါသည် လက်ထဲတွင် ဝဇ္ရကိုင်ထားသော်လည်း ပုရန္ဒရကို လဲကျစေ하였다။ ရှက္ရ ကျသွားသည်ကို မြင်၍ ဝෘတြသည် ဒေဝတို့အား မိန့်ဆို하였다။

Verse 177

नयध्वं स्वामिनं देवाः स्वपुरीममरावतीम्

“ဒေဝတို့ရေ၊ သင်တို့၏ အရှင်ကို သင်တို့၏ မြို့တော် အမရావတီသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ကြလော့။”

Verse 178

एतच्छ्रुत्वा वचः सत्यं वृत्रस्य च महात्नः । तथा चक्रुः सुराः सर्वे रणाच्चेंद्रं समुत्सुकाः

မဟာအတ္တမရှိသော ဝෘတြ၏ အမှန်တရားစကားကို ကြားသော် ဒေဝအားလုံးသည် ထိုသို့ပင် ပြုကြပြီး စစ်မြေပြင်မှ အိန္ဒြကို ခေါ်ထုတ်ရန် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကြ하였다။

Verse 179

अपोवाह्य गजस्थं हि परिवार्य भयातुराः । सुराः सर्वे रणं हित्वा जग्मुस्ते त्रिदिवं प्रति

ဒေဝအားလုံးသည် ဆင်ပေါ်ထိုင်နေသော အိန္ဒြကို သယ်ဆောင်ကာ ကြောက်ရွံ့စိတ်ဖြင့် ဝိုင်းရံ၍ စစ်ကို စွန့်ကာ တြိဒိဝ (ကောင်းကင်) သို့ သွားကြ하였다။

Verse 180

ततो गतेषु देवेषु ननर्त च महासुरः । वृत्रो जहास च परं तेना पूर्यत दिक्तटम्

ဒေဝတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မဟာအဆုရ ဝෘတြသည် အောင်မြင်သံဖြင့် ကခုန်ကာ အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မော하였다။ ထိုဟိန်းသံကြောင့် အရပ်အနှံ့ အာကာသတစ်လျှောက် ပြည့်နှက်သွား하였다။

Verse 181

चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना । चुक्षुभे च तदा सर्वं जंगमं स्थावरं तथा

ထို့နောက် တောင်တန်းများ၊ တောအုပ်များ၊ သစ်တောများနှင့်အတူ မြေကြီးတစ်လုံးလုံး လှုပ်ခတ်သွား၍ ထိုခဏ၌ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံးပင် တုန်လှုပ်ကာ ရုန်းကန်သွားသည်။

Verse 182

श्रुत्वा प्रयातं देवेंद्रं ब्रह्मा लोकपितामहः । उपयातोऽथ देवेंद्र स्वकमण्डलुवारिणा । अस्पृशल्लब्धसंज्ञोऽभूत्तत्क्षणाच्च पुरंदरः

အိန္ဒြာ ထွက်ပြေးသွားကြောင်း ကြားသိသဖြင့် လောကပိတామဟ ဘြဟ္မာသည် သူ့ထံသို့ လာရောက်하였다။ ထို့နောက် အို အိန္ဒြာ၊ မိမိ၏ ကမဏ္ဍလုမှ ရေဖြင့် ထိတွေ့ပေးရာ ခဏချင်းပင် ပုရန္ဒရသည် သတိပြန်လည်ရရှိ하였다။

Verse 183

दृष्ट्वा पितामहं चाग्रे व्रीडायुक्तोऽभवत्तदा । महेंद्रं त्रपया युक्तं ब्रह्मोवाच पितामहः

ရှေ့တွင် ပိတామဟကို မြင်သော် အိန္ဒြာသည် ထိုအခါ အရှက်တရားဖြင့် ပြည့်ဝလာသည်။ ထိုအရှက်နှင့် ရပ်နေသော မဟာအိန္ဒြာအား ပိတామဟ ဘြဟ္မာက မိန့်ကြား하였다။

Verse 184

ब्रह्मोवाच । वृत्रो हि तपसा युक्तो ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः । त्वष्टुश्च तपसा युक्तो वृत्रश्चायं महायशाः । अजेयस्तपसोग्रेण तस्मात्त्वं तपसा जय

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– «ဝೃತ್ರသည် တပသဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဘြဟ္မစရိယ ဝ്രတ၌ တည်နေ၏။ တွဝଷ္ဌೃလည်း တပသဖြင့် ပြည့်စုံပြီး ဤဝೃತ್ರသည် ဂုဏ်သတင်းကြီး၏။ ပြင်းထန်သော တပသ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မအနိုင်ယူနိုင်သူဖြစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် တပသဖြင့်သာ အောင်နိုင်ရမည်»။

Verse 185

वृत्रासुरो दैत्यपतिश्च शक्र ते समाधिना परमेणैव जय्यः । निशम्य वाक्यं परमेष्ठिनो हरिः सस्मार देवं वृषभध्वजं तदा

«အို သက္ရ၊ ဒೈತ್ಯတို့၏ အရှင် ဝೃತ್ರာสุရကို သင်သည် အမြင့်ဆုံးသော သမာဓိဖြင့်သာ အနိုင်ယူနိုင်သည်» ဟု မဟာပရမေဋ္ဌင် (ဘြဟ္မာ) ၏ စကားကို ကြားသော် ဟရိ (အိန္ဒြာ) သည် ထိုအခါ နွားတံဆိပ်တော်ကို ထမ်းသော ဒေဝ (ရှီဝ) ကို သတိရလေ၏။

Verse 186

स्तुत्या तदातं स्तवमानो महात्मा पुरंदरो गुरुणा नोदितो हि

ထို့နောက် မဟာစိတ်ရှိသော ပုရန္ဒရသည် ဆရာ၏ အမိန့်နှိုးဆော်မှုကြောင့်ပင် သီချင်းသံစဉ်ဖြင့် ထိုဘုရားကို ချီးမွမ်းစတင်하였다။

Verse 187

इंद्र उवाच । नमो भर्गाय देवाय देवानामतिदुर्गम । वरदो भव देवेश देवानां कार्यसिद्धये

အိန္ဒြက ပြောသည်– «ဘဂ္ဂါ (Bharga) သော ဒေဝဘုရားတော်အား နမောတော်။ ဒေဝတို့အတွက်ပင် ချဉ်းကပ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော အရှင်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်၊ ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်တော်မူပါ။»

Verse 188

एवं स्तितिपरो भूत्वा शचीपतिरुदारधीः । स्वकार्यदक्षो मंदात्मा प्रपंचाभिरतः खलु

ဤသို့ စည်းကမ်းတည်တံ့စေလိုသော စိတ်ထားရှိသော်လည်း၊ သချီ၏ ခင်ပွန်း အိန္ဒြသည် ဉာဏ်ရည်ကောင်းကင့်သော်လည်း ကိုယ်ကိုသာစွဲလမ်း၍ မိမိအလုပ်ကိစ္စများတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ လောကီပရပဉ္စများကို အမှန်တကယ် နှစ်သက်နေ하였다။

Verse 189

प्रपंचाभिरता मूढाः शिवभक्तिपरा ह्यपि । न प्राप्नुवंति ते स्थानं परमीशस्यरागिणः

လောကီပရပဉ္စတွင် စွဲလမ်းနေသော မိုက်မဲသူတို့သည်၊ ရှိဝဘုရားကို ဘက်တော်ထားကြောင်း ဆိုသော်လည်း၊ တဏှာကပ်ငြိနေသဖြင့် အမြင့်ဆုံးအရှင်၏ နေရာတော်ကို မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 190

निर्मला निरहंकारा ये जनाः पर्युपासते । मृडं ज्ञानप्रदं चेशं परेशं शंभुमेव च

စင်ကြယ်၍ အဟင်္ကာရကင်းသော လူတို့သည်၊ ဉာဏ်ပညာပေးတော်မူသော မೃဍ (မရဍ) ရှိဝဘုရား၊ အရှင်တော်၊ အမြင့်ဆုံးအရှင်၊ သမ္ဘုဘုရားကိုပင် ဘက်တော်ထား၍ ပူဇော်ကြသည်။

Verse 191

तेषां परेषां वरद इहामुत्र च शंकरः । महेंद्रेण स्तुतः शर्वो रागिणा परमेण हि

ထိုအမြင့်မြတ်သော ဘက္တိဝန်များအတွက် ရှင်ကရာ (Śaṅkara) သည် ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်ပါးလုံး၌ ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ အမှန်တကယ်ပင် ရာဂပြင်းထန်သော မဟာဣန္ဒြာက ရှာဝ (Śarva) ကို ချီးမွမ်းခဲ့၏။

Verse 192

रागिणां हि सदा शंभुर्दुर्लभो नात्र संशयः । तस्माद्विरागिणां नित्यं सन्मुखो हि सदाशिवः

ရာဂဖြင့်ချည်နှောင်နေသူတို့အတွက် ရှမ္ဘု (Śambhu) သည် အမြဲတမ်း ရောက်ရှိရန်ခက်ခဲ၏—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ရာဂကင်းသူတို့အတွက် စဒါရှီဝ (Sadāśiva) သည် အစဉ်အမြဲ မျက်နှာချင်းဆိုင်နီးကပ်၍ ကရုဏာပြည့်ဝတော်မူ၏။

Verse 193

राजा सुराणां हि महानुरागी स्वकर्मसंसिद्धिमहाप्रवीणः । तस्मात्सदा क्लेशपरः शचीपतिः स्वकामभावात्मपरो हि नित्यम्

ဒေဝတাদের ဘုရင်သည် အလွန်အမင်း ရာဂရှိသူဖြစ်ပြီး မိမိ၏ တာဝန်နှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ပြီးမြောက်စေရာ၌ အလွန်ကျွမ်းကျင်သော်လည်း၊ ထို့ကြောင့် စချီ၏ အရှင် ဣန္ဒြာသည် အမြဲတမ်း ဒုက္ခကလေးရှ်များဖြင့် ဝိုင်းရံခံရ၏။ အကြောင်းမှာ မိမိဆန္ဒနှင့် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်စေသော စိတ်အခြေအနေများကို အစဉ်လိုက်လံနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 194

स्तवमानं तदा चेंद्रमब्रवीत्कार्यगौरवात् । विज्ञायाखिलदृग्द्रष्टा महेशो लिंगरूपवान्

ထိုအခါ ဣန္ဒြာက ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ အရာအားလုံးကို မြင်သိတော်မူသော မဟေရှ (Maheśa) သည် ကိစ္စ၏ အလေးအနက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစား၍ လင်္ဂ (Liṅga) ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းကာ သူ့အား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 195

इंद्र गच्छ सुरैः सार्द्धं वृत्रं वै दानवं प्रति । तपसैव च साध्योऽयं रणे जेतुं शतक्रतो

“ဣန္ဒြာ၊ ဒေဝတাদেরနှင့်အတူ သွား၍ ဒါနဝ ဝෘတြ (Vṛtra) ကို တိုက်ခိုက်လော့။ သို့သော် ဤရန်သူကို တပသ (austerity) ဖြင့်သာ အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် စတကရတု (Śatakratu) အို၊ စစ်ပွဲ၌ အောင်နိုင်လိမ့်မည်။”

Verse 196

इंद्र उवाच । केनोपायेन साध्योऽयं वृत्रो दैत्यवरो महान् । त्चछीघ्रं कथ्यतां शंभो येन मे विजयो भवेत्

အိန္ဒြက မိန့်တော်မူသည်။ «ဒೈတျတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မဟာဝೃತ್ರကို ဘယ်နည်းလမ်းဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်သနည်း။ ရှမ္ဘုဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အောင်ပွဲရစေရန် အမြန်ပြောကြားပါ»။

Verse 197

रुद्र उवाच । रणे न शक्यते हंतुमपि देववरैरपि । तस्मात्त्वया हि कर्तव्यं कुत्सितं कर्म चाद्य वै

ရုဒြက မိန့်တော်မူသည်။ «စစ်မြေပြင်၌ သူ့ကို သတ်နိုင်ခြင်းမရှိ၊ နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့တောင် မတတ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ယနေ့ သင်သည် လိုအပ်သဖြင့် အပြစ်တင်စရာ အလုပ်တစ်ခုကို ပြုရမည်»။

Verse 198

अस्य शापः पुरा दत्तः पार्वत्या मम सन्निधौ । असौ चित्ररथो नाम्ना विख्यातो भुवनत्रये

«အတိတ်ကာလ၌ ကျွန်ုပ်၏ ရှေ့မှောက်တော်တွင်ပင် ပါರ್ವတီမယ်တော်က သူ့အပေါ် ကျိန်စာတော် ချခဲ့သည်။ သူသည် ‘စိတ္တရထ’ ဟူသော နာမဖြင့် လောကသုံးပါးတစ်လျှောက် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်»။

Verse 199

पर्यटन्सु विमानेन मया दत्तेन भास्वता । उपहासादिमां योनिं संप्राप्तो दत्यपुंगवः

«ကျွန်ုပ်ပေးအပ်သော တောက်ပသည့် ဝိမာနာယာဉ်ဖြင့် လှည့်လည်သွားလာစဉ်၊ ဒာနဝတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ အထက်မြတ်သူသည် အပြောင်အပြက်ကြောင့် ယခုရှိသော မွေးဖွားမှုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်»။

Verse 200

तस्मादजेयं जानीहि रणे रणविदां वर । एवमुक्तो महेंद्रोऽयं शंभुना योगिना भृशम्

«ထို့ကြောင့် စစ်ပညာကျွမ်းကျင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ စစ်မြေပြင်၌ သူသည် မအနိုင်ယူနိုင်သူဟု သိထားလော့» ဟု ရှမ္ဘု ယောဂီမဟာက မဟာအိန္ဒြကို တင်းကြပ်စွာ သင်ကြားတော်မူ၏။