Adhyaya 16
Mahesvara KhandaKedara KhandaAdhyaya 16

Adhyaya 16

ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဆက်စပ်နေသော အပိုင်းသုံးခုဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ (၁) Śacī သည် ဒေဝတားတို့အား Viśvarūpa ကိုသတ်ခြင်းကြောင့် brahmahatyā အပြစ်ဒဏ်ခံနေရသော အိန္ဒြာထံ သွားရောက်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ ဒေဝတားတို့က အိန္ဒြာကို ရေထဲတွင် ပုန်းကွယ်၍ တစ်ကိုယ်တည်း တပသ္ယာနှင့် သမာဓိပြုနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ (၂) ထို့နောက် ဓမ္မနှင့် သီလဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ brahmahatyā ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးသဘောဖြင့် ဖော်ပြကာ Bṛhaspati ၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် အပြစ်ကို လောကဓာတ်လက်ခံသူ လေးမျိုး—မြေ (kṣamā/pṛthivī), သစ်ပင်များ, ရေများ, မိန်းမများ—ထံ အပိုင်းလေးပိုင်း ခွဲဝေစေ၍ အိန္ဒြာ၏ ရာဇဝတ်-ယဇ္ဉာဆိုင်ရာ ပြန်လည်တည်မြဲမှုနှင့် လောကတည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိစေသည်။ (၃) ဇာတ်လမ်းသည် Tvāṣṭṛ ၏ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် တပသ္ယာသို့ လှည့်ကာ Brahmā ၏ ပရသာဒကြောင့် Vṛtra မွေးဖွား၍ လောကကို ခြိမ်းခြောက်သော ရန်သူ ဖြစ်လာသည်။ ဒေဝတားတို့ အလက်နက်မရှိသဖြင့် Dadhīci ရှင်၏ အရိုးများကို အလက်နက်ပြုလုပ်ရန် ရယူရန် ညွှန်ကြားခံရသည်။ ဘြာဟ္မဏကို ထိခိုက်စေမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းကို ātātāyin ဓမ္မတရားဖြင့် ဖြေရှင်းကာ Dadhīci သည် လောကအကျိုးအတွက် သမာဓိဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒအလျောက် လက်ခံသည်။

Shlokas

Verse 1

। लोमश उवाच । ततः शची तान्प्रोवाच वाचं धर्मार्थसंयुताम् । मा चिंता क्रियतां देवा बृहस्पतिपुरोगमः

လောမရှမုနိက ဆိုသည်—ထို့နောက် သချီသည် ဓမ္မနှင့် အကျိုးပြုမှုတို့နှင့် ပြည့်စုံသော စကားဖြင့် သူတို့အား ပြောကြားလေ၏။ “နတ်တို့ရေ၊ စိုးရိမ်မနေကြနှင့်—ဗြဟ္စပတိကို ဦးဆောင်စေ၍ ရှေ့သို့ ချီတက်ကြလော့။”

Verse 2

गच्छत त्वरिताः सर्वे शक्रं द्रष्टुं विचक्षणाः । ब्रह्महत्याभिभूतोऽसौ यत्रास्ते सुरसत्तमः

ပညာရှိတို့အားလုံး မြန်မြန်သွား၍ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကို ကြည့်ရှုကြလော့။ နတ်တို့အထဲ အမြတ်ဆုံးသူသည် «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံကာ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

Verse 3

बहूनां कारणेनैव विश्वरूपे हि मंदधीः । हतस्तेन महेंद्रेण सर्वैः सोऽपि निराकृतः

အကြောင်းရင်းများစွာကြောင့်ပင် ဗိශ්ဝရူပသည် အမြင်အာရုံနှေးကွေးသူဖြစ်၍ မဟာအိန္ဒြာ (မဟိန္ဒြာ) က သတ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူလည်း အားလုံးက ပယ်ချခံရ၏။

Verse 4

तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च गंतव्यं यत्र स प्रभुः । अवज्ञा हि कृता पूर्वं महेंद्रेण तवानघ

ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံးသည် ထိုအရှင်ရှိရာသို့ သွားရမည်။ အပြစ်ကင်းသူရေ၊ ယခင်က မဟာအိန္ဒြာ (မဟိန္ဒြာ) က မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ခြင်း ရှိခဲ့သည်။

Verse 5

अवज्ञामात्रक्षुबंधेन त्वया शप्तः पुरंदरः । तथैव शापितश्चासि मया त्वं हि बृहस्पते

မထီမဲ့မြင်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော မနာလိုစိတ်၏ ချည်နှောင်မှုတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် သင်သည် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) ကို ကျိန်စာချခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူပင် ဗြဟ္စပတိရေ၊ ငါလည်း သင့်ကို ကျိန်စာချခဲ့၏။

Verse 6

निरस्तोऽपि हि तस्मात्त्वमवसानपरो भव

ထို့ကြောင့် သင်သည် ပယ်ချခံရသော်လည်း အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်မြဲမြံစွာ ရပ်တည်၍ ဤကိစ္စကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်လော့။

Verse 7

यथा मदर्थमानीतौ शक्रे जीवति तावुभौ । त्वयि जीवति भो ब्रहमन्कार्यं तव करिष्यति

သကရာ (အိန္ဒြာ) အသက်ရှင်နေသရွေ့ ငါ့အကျိုးအတွက် ထိုနှစ်ဦးကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းထားသကဲ့သို့၊ သင်အသက်ရှင်နေသရွေ့ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်၏ရည်ရွယ်ချက်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 8

कोऽपि सौभाग्यवांल्लोके तव क्षेत्रे जनिष्यति । पुत्रं विख्यातनामानमत्रनैवास्ति संशयः

ဤလောက၌ ကံကောင်းသူတစ်ဦးသည် သင်၏သန့်ရှင်းသောဒေသ၌ မွေးဖွားလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် နာမည်ကျော်ကြားသော သားတစ်ဦးလည်း ဤနေရာ၌ပင် မွေးဖွားမည်—သံသယမရှိ။

Verse 9

गच्छ शीघ्रं सुरैःसार्द्धं शक्रमानय म चिरम् । प्रयासि त्वरितो नो चेत्पुनः शापं ददामि ते

နတ်တို့နှင့်အတူ အမြန်သွား၍ သကရာ (အိန္ဒြာ) ကို နှောင့်နှေးမနေဘဲ ခေါ်လာလော့။ ချက်ချင်းမထွက်ခွာလျှင် သင့်အပေါ် ထပ်မံကျိန်စာပေးမည်။

Verse 10

शच्योक्तं वचनं श्रुत्वा सुरैः सार्द्धं जगाम सः । पुरंदरं गताः सर्वे ब्रह्महत्याभिपीडितम्

ရှချီ (Śacī) ပြောသောစကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် နတ်တို့နှင့်အတူ ထွက်သွား하였다။ အားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရသော ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြာ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

Verse 11

सरसस्तीरमासाद्य ते शक्रं चाभ्यवादयन् । दृष्टाः शक्रेम ते सर्वे तदा ह्यप्सु स्थितेन वै

ကန်ရေကမ်းသို့ ရောက်ကြသော် သကရာကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြသည်။ ထိုအခါ ရေထဲ၌ နေထိုင်နေသော သကရာက သူတို့အားလုံးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 12

उवाच देवानेदेवेशः कस्माद्यूयमिहागताः । अहं हि पातकग्रस्तो ब्रह्महत्यापरिप्सुतः । अप्सु तिष्ठामि भो देवा एकाकी तपसान्वितः

နတ်တို့၏အရှင်က နတ်တို့အား မိန့်တော်မူသည်– «သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်လာကြသနည်း။ ငါသည် အပြစ်ကပ်လျက်ရှိ၍ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု၏ အပြစ်ဒဏ်က လိုက်လံဖိစီးနေသည်။ အို နတ်တို့၊ ငါသည် ရေထဲ၌ တစ်ယောက်တည်း တပသ (အာသီတပ) ပြုလျက် နေထိုင်၏»။

Verse 13

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सर्वे देवाः शतक्रतोः । ऊचुर्विह्वलिता एनं देवराजानमद्भुतम्

သူ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက်၊ သတကရတု (အိန္ဒြ) ၏ နတ်တို့အားလုံးသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ တုန်လှုပ်ကာ အံ့ဖွယ် နတ်ဘုရင်ထံသို့ ပြောကြားလေ၏။

Verse 14

एतादृशं न वाच्यं ते परेषामुपकारतः । कृतं त्वयैव यत्कर्म विश्वरूपवधादिकम्

«အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် သင်သည် ဤသို့ မပြောသင့်ပါ။ ဗိශ්ဝရူပကို သတ်ခြင်း စသည့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ကర్మသည် အမှန်တကယ် သင်ကိုယ်တိုင် ပြုခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်»။

Verse 15

विश्वकर्मसुतेनैव कृतं याजनमद्भुतम् । येन देवाः क्षयं यांति ऋषयोऽपि महाप्रभाः

ဗိශ්ဝကರ್ಮာ၏ သားတော်က အံ့ဖွယ် ယဇ္ဉပူဇာတစ်ရပ်ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုယဇ္ဉကြောင့် နတ်တို့ပင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီး မဟာတန်ခိုးရှိ ရိရှီတို့ပင်လည်း ထိခိုက်ရ၏။

Verse 16

तस्माद्वतस्त्वया देव परेषामुपकारतः । ततः सर्वे वयं प्राप्तास्त्वां नेतुममरावतीम्

ထို့ကြောင့် အို နတ်ဘုရား၊ အခြားသူတို့၏ အကျိုးနှင့် အထောက်အပံ့အတွက် သင်ကို ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၍ သင်ကို အမရာဝတီ—အမရတို့၏ မြို့တော်—သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

Verse 17

एवं विवदमानेषु देवेषु च तदाऽब्रवीत् । ब्रह्महत्या त्वरायुक्ता देवेंद्रं वरयाम्यहम्

နတ်တို့ အငြင်းပွားနေစဉ်တွင် ဘ္ရဟ္မဟတ္ယာသည် အရေးတကြီးဖြင့် ပြောလေ၏— «ငါသည် ဒေဝိန္ဒြ (အိန္ဒြ) ကို ငါ၏ ပစ်မှတ်အဖြစ် ရွေးချယ်၏»။

Verse 18

तदा बृहस्पतिर्वाक्यमुवाच सहसैव तु

ထို့နောက် ဘృဟස්ပတိ (Bṛhaspati) သည် ချက်ချင်းပင် စကားဆိုလေ၏။

Verse 19

बृहस्पतिरुवाच । वासार्थं च करिष्यामः स्थानानि तव सांप्रतम् । प्रसांत्विता तदा हत्या देवैस्तत्कार्यगौरवात्

ဘૃဟස්ပတိက ပြောလေ၏— «ယခု သင်နေထိုင်ရန် သင့်တော်သော နေရာအိမ်ရာများကို ငါတို့ စီစဉ်ပေးမည်»။ ထို့နောက် ထိုကိစ္စ၏ အလေးအနက်ကို ထောက်ထား၍ နတ်တို့က ဘ္ရဟ္မဟတ္ယာကို သက်သာစေကာ ငြိမ်းချမ်းစေ하였다။

Verse 20

विमृश्य सर्वे विभजुश्चतुर्द्धा हत्यां सुरास्ते ऋषयो मनीषिणः । यक्षाः पिशाचा उरगाः पतंगास्तथा च सर्वे सुरसिद्धचारणाः

စဉ်းစားညှိနှိုင်းပြီးနောက် နတ်တို့နှင့် ပညာရှိ ရှင်ရသေ့တို့သည် ဘ္ရဟ္မဟတ္ယာကို လေးပိုင်းခွဲဝေကြ၏—ယက္ခ၊ ပိသာချ၊ မြွေမျိုး (ဥရဂ)၊ ငှက်တို့နှင့် ထို့ပြင် သုရ၊ စိဒ္ဓ၊ စာရဏတို့ အားလုံးပါဝင်သည်။

Verse 21

आदौ क्षमां प्रति तदा ऊचुः सर्वे दिवौकसः । हे क्षमेंऽशस्त्वया ग्राह्यो हत्यायाः कार्यसिद्धये

အစဦးတွင် ကောင်းကင်နေထိုင်သော နတ်တို့အားလုံးက က္ෂမာ (Kṣamā) ထံသို့ ပြောကြ၏— «အို က္ෂမာ၊ လိုအပ်သော ဤကိစ္စ ပြီးမြောက်ရန် ဘ္ရဟ္မဟတ္ယာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ကို သင် လက်ခံယူရမည်»။

Verse 22

सुराणां तद्वचः श्रुत्वा धरित्री कंपिताऽवदत् । कथं ग्राह्ये मया ह्यंशो हत्यायास्तद्विमृश्यताम्

နတ်တို့၏စကားကိုကြားသော် မြေမိခင်ဓရိတရီသည် တုန်လှုပ်ကာ ပြန်ဆိုသည်– «ဗြဟ္မဟတ္တျာ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ငါဘယ်လို လက်ခံနိုင်မည်နည်း။ သေချာစွာ စဉ်းစားကြပါစေ»။

Verse 23

अहं हि सर्वभूतानां धात्री विश्वं धराम्यहम् । अपवित्रा भविष्यामि एनसा संवृता भृशम्

«ငါသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ ထိန်းသိမ်းသူ မိခင်ဖြစ်၍ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ငါထမ်းဆောင်ထားသည်။ ဤအပြစ်ကို ငါယူလျှင် ငါမသန့်ရှင်းဖြစ်ကာ အပြစ်အနာဂတ်ဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းမည်»။

Verse 24

पृथ्वयास्तद्वचनं श्रुत्वा बृहस्पतिरुवाच ताम् । मा भौषीश्चारुसर्वांगि निष्पापासि न चान्यथा

မြေမိခင်၏စကားကိုကြားသော် ဗြဟ္စပတိက သူမအား ပြောသည်– «မကြောက်ပါနှင့်၊ ကိုယ်အင်္ဂါလှပသူရေ။ သင်သည် အပြစ်ကင်းစင်၏၊ အခြားမဟုတ်»။

Verse 25

यदा यदुकुले श्रीमान्वासुदेवो भविष्यति । तदा तत्पदविन्यासान्नष्पापा त्वं भविष्यसि

«ယဒုမျိုးရိုး၌ တင့်တယ်သော ဝါစုဒေဝ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါ၊ သူ၏ခြေတော်တင်ရာကြောင့် သင်သည် အပြစ်ကင်းစင်လာမည်»။

Verse 26

कुरु वाक्यं त्वमस्माकं नात्र कार्या विचारणा

«ငါတို့၏အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်လော့; ဤကိစ္စ၌ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် မလို»။

Verse 27

इत्युक्ता पृथिवी तेषां निष्पापा साकरोद्वचः । ततो वृक्षान्समाहूय सर्वे देवाऽब्रुवन्वचः

ဤသို့ သူတို့က ပြောဆိုသဖြင့် မြေမိခင်သည် အပြစ်ကင်းစင်လာကာ သူတို့၏စကားကို လက်ခံသဘောတူ하였다။ ထို့နောက် ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် သစ်ပင်များကို ခေါ်ယူ၍ သူတို့ထံ သာသနာတော်စကား ပြောကြသည်။

Verse 28

हत्यांशो हि ग्रहीतव्यो भवद्भिः कार्यसिद्धये । एवमुक्ताऽब्रुवन्वबृक्षा देवान्सर्वे समागताः

“လုပ်ငန်းအောင်မြင်စေရန် ‘ဟတ္ယာ’ (သတ်ဖြတ်ခြင်း၏အပြစ်) အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ကို သင်တို့က ယူဆောင်ရမည်” ဟုဆို၏။ ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် စုဝေးလာသော သစ်ပင်အပေါင်းတို့သည် ဒေဝတားတို့ထံ ပြန်လည်ပြောကြသည်။

Verse 29

वयं सर्वे तथा भूतास्तापसानां फलप्रदाः । तदा हत्यान्विताः सर्वे भविष्यंति तपस्विनः

“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် တပသီတို့အတွက် အကျိုးဖလ ပေးသော သတ္တဝါများဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ‘ဟတ္ယာ’ နှင့် ဆက်နွယ်သွားလျှင် တပသီအပေါင်းတို့လည်း အညစ်အကြေးကပ်မည်” ဟုဆိုကြသည်။

Verse 30

पापिनो हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विमृश्यताम् । तदा पुरोधसा चोक्ताः सर्वे वृक्षाः समागताः

“ထို့ကြောင့် အို ကံကောင်းသူတို့၊ သင်တို့သည် အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်လာမည်။ ထို့ကြောင့် အရာအားလုံးကို သေချာစွာ စဉ်းစားကြပါ” ဟုဆို၏။ ထိုအခါ ပုရောဟိတ်၏ညွှန်ကြားချက်အရ သစ်ပင်အပေါင်းတို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 31

मा चिंता क्रियतां सर्वैः प्रसादाच्च शतक्रतोः । छेदिताश्चैव सर्वे वै ह्यनेकांशत्वमागताः

“မည်သူမျှ စိုးရိမ်မနေကြနှင့်။ ရှတကရတု (အိန္ဒြာ) ၏ကျေးဇူးကြောင့် သင်တို့သည် လုံခြုံမည်။ ဖြတ်တောက်ခံရသော်လည်း သင်တို့အားလုံးသည် အစိတ်အပိုင်းများစွာ ဖြစ်လာ၍ ခွဲခွာပွားများမည်” ဟုဆို၏။

Verse 32

ततो विटपिनो नित्यं यूयं सर्वे भविष्यथ । इत्युक्तास्ते तदा सर्वेगृह्णन्हत्यां विभागशः

“ထို့နောက် သင်တို့အားလုံးသည် အစဉ်အမြဲ အကိုင်းအခက်များပွားသော သစ်ပင်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ မိန့်ကြားခံရသဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် “ဟတ်တျာ” ကို ခွဲဝေသတ်မှတ်ထားသည့် အပိုင်းအလိုက် လက်ခံယူကြ၏။

Verse 33

ततो ह्यपः समाहूय ऊचुः सर्वे दिवौकसः । अद्भिश्च गृह्यतामद्य हत्यांशः कार्यसिद्धये

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံသားတို့သည် ရေတို့ကို ခေါ်ယူကာ ပြောကြသည်– “ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ယနေ့ ရေတို့လည်း ‘ဟတ်တျာ’ ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်ကို ယူဆောင်ကြပါစေ” ဟု။

Verse 34

तदा ह्यापो मिलित्वाथ ऊचुः सर्वाः पुरोधसम् । यानि कानि च पापानि तथा दुश्चरितानि च

ထိုအခါ ရေတို့အားလုံး စုဝေးကာ ပုရောဟိတ်ထံသို့ ပြောကြသည်– “ရှိသမျှ အပြစ်များနှင့် မကောင်းသော အကျင့်ဆိုးများ အားလုံးလည်း…” ဟု။

Verse 35

अस्मत्संपर्कसंबंधात्स्नानशौचाशनादिभिः । पुनंति प्राणिनः सर्वे पापेन परिवेष्टिताः

“ကျွန်ုပ်တို့နှင့် ထိတွေ့ပေါင်းသင်းခြင်းကြောင့်—ရေချိုးခြင်း၊ သန့်စင်ခြင်း၊ သောက်သုံးခြင်း စသည်တို့ဖြင့်—အပြစ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း သတ္တဝါအားလုံး သန့်စင်ပူဇော်ဖြစ်ကြ၏” ဟု။

Verse 36

तासां वचनमाकर्ण्य बृहस्पतिरुवाच ह । मा भयं क्रियतामाप एनसा दुस्तरेण हि

သူတို့၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဘృဟස්ပတိက ပြောသည်– “မကြောက်ကြပါနှင့်၊ အို ရေတို့၊ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ကျော်လွှားရန် အလွန်ခက်ခဲသော အပြစ်နှင့် ဆက်နွယ်နေကြသည်” ဟု။

Verse 37

आपः पुनंतु सर्वेषां चराचरनिवासिनाम् । तदा स्त्रियः समाहूय बृहस्पतिरुवाच ह

ရွေ့လျားသော သတ္တဝါနှင့် မရွေ့လျားသော သတ္တဝါအပေါင်းတို့ကို ရေသည် သန့်စင်စေပါစေဟု ဗြိဟဿပတိနတ်မင်းသည် အမျိုးသမီးတို့ကို ခေါ်ယူ၍ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 38

अद्यैव ग्राह्ये हत्यांशः सर्वकार्यार्थसिद्धये । निशम्य तद्गुरोर्वाक्यमूचुः सर्वाश्चयोपितः

ရည်မှန်းချက်အလုံးစုံ ပြည့်စုံစေရန်အလို့ငှာ လူသတ်မှုအပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းကို ယနေ့ပင် လက်ခံကြလော့ဟု ဆရာသခင်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ မိန်းမတို့သည် အံ့ဩလျက် ပြန်ပြောကြ၏။

Verse 39

पापमाचरते योषा तेन पापेन नान्यथा । लिप्यंते बहवः पक्षा इति वेदानुशासनम्

အပြစ်ကျူးလွန်သော အမျိုးသမီးသည် ထိုအပြစ်ဖြင့်သာ ညစ်ညူး၏၊ အခြားနည်းဖြင့် မဟုတ်ပေ။ အသင်းအဖွဲ့များစွာတို့သည် စွန်းထင်းကြကုန်၏ ဟူ၍ ဗေဒကျမ်း၌ ဆိုထားသည်။

Verse 40

श्रुतमस्ति न ते किंचिद्धेपुरोधो विमृश्यताम् । योषिद्भिः प्रोच्यमानोऽपि उवाचाथ बृहस्पतिः

အို ပုရောဟိတ်၊ ဤအရာကို သင်မကြားဖူးပါလော၊ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပါလော့။ ထိုသို့ အမျိုးသမီးတို့က ပြောဆိုသော်လည်း ဗြိဟဿပတိသည် ပြန်လည်မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 41

मा भयं क्रियतां सर्वाः पापादस्मात्सुलोचनाः । भविष्याणां तथान्येषां भविष्यति फलप्रदः । हत्यांशो यो हि सर्वासां यथाकामित्वमेव च

အို မျက်လုံးလှပသူတို့၊ ဤအပြစ်ကြောင့် မကြောက်ကြလင့်။ နောင်ကာလ၌ သင်တို့နှင့် အခြားသူများအတွက် အကျိုးပေးလိမ့်မည်။ ဤအပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းသည် အလိုဆန္ဒပြည့်ဝခြင်းဆုကို ပေးလိမ့်မည်။

Verse 42

एवमंशाश्च त्यायाश्चत्वारः कल्पिताः सुरैः । निवासमकरोत्सद्यस्तेषुतेषु द्विजोत्तमाः

ဤသို့ နတ်တို့သည် အပိုင်းလေးပိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်ရာ ခွဲဝေမှုတို့ကို စီမံသတ်မှတ်ကြ၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ သူတို့သည် သက်ဆိုင်ရာ နေရာအိမ်ရာများ၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 43

निष्पापो हि तदा जातो महेंद्रो ह्यभिषेचितः । देवपुर्यां सुरगणैस्तथैव ऋषभिः सह

ထိုအခါ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) သည် အပြစ်ကင်းစင်လာ၍ အဘိသေက ခံရ၏။ နတ်မြို့၌ နတ်အစုအဝေးတို့နှင့်အတူ ရှင်ရသီတို့လည်း ပါဝင်ကာ ထိုသို့ပင် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 44

शच्या समेतो हि तदा पुरंदरो बभूव विश्वाधिपतिर्महात्मा । देवैः समेतो हि महानुभावैर्मुनीश्वरैः सिद्धगणैस्तदानीम्

ထိုအခါ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) သည် ရှချီနှင့်အတူ မဟာအတ္တမဖြစ်သော လောကအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်လာ၏။ ထိုအချိန်၌ အာနုဘော်ကြီးသော နတ်တို့၊ မုနိအရှင်တို့နှင့် စိဒ္ဓအစုအဝေးတို့က ဝန်းရံလျက်ရှိကြ၏။

Verse 45

तदाग्नयः शोभना वायवश्च सर्वे ग्रहाः सुप्रभाः शांतियुक्ताः । जाताः सद्यः पृथिवी शोभमाना तथाद्रयो मणिप्रभवा बभूवुः

ထိုအခါ မီးတို့သည် မင်္ဂလာဖြစ်လာ၍ လေတို့လည်း နူးညံ့သက်သာလာ၏။ ဂြိုဟ်အားလုံးသည် တောက်ပစွာ လင်းလက်၍ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးသည် ရောင်ပြန်လင်းလက်လာပြီး တောင်တန်းတို့လည်း မဏိရောင်တောက်ပမှု၏ အရင်းအမြစ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 46

प्रसन्नानि तथा ह्यासन्मनांसि च मनस्विनाम्

ထို့ကြောင့် သတ္တိဓာတ်မြင့်မြတ်သော သူတော်ကောင်းတို့၏ စိတ်များသည် ငြိမ်းချမ်း၍ ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပြည့်ဝလာကြ၏။

Verse 47

नद्यश्चामृतवाहिन्यो वृक्षा ह्यासन्सदाफलाः । अकृष्टपच्यौषधयो बभूवुश्चमृतोपमाः

မြစ်များသည် အမృతရည်ကို သယ်ဆောင်သကဲ့သို့ စီးဆင်း၍၊ သစ်ပင်များသည် အမြဲတမ်း အသီးပြည့်လျှံနေ၏။ စိုက်ပျိုးမလိုဘဲ အလိုလိုရင့်သည့် ဆေးပင်များပင် အမృతနှင့်တူလာ၏။

Verse 48

ऐकपद्येन सर्वेषामिंद्रलोकनिवासिनाम् । बभूव परमोत्साहो महामोदकरस्तथा

ထိုစကားတစ်ခွန်းတည်းကြောင့်ပင် အိန္ဒြလောက၌ နေထိုင်သူအားလုံးသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုလည်း ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 49

लोमश उवाच । एतस्मिन्नंतरे त्वष्टा दृष्ट्वा चेंद्रमहोत्सवम् । बभूव रुषि तोऽतीव पुत्रशोकप्रपीडितः

လောမရှာက ဆို၏— ထိုအချိန်တွင် တွဝဿ္ဋṛ သည် အိန္ဒြ၏ မဟာပွဲတော်ကို မြင်လျှင်၊ သားအပေါ် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် နှိပ်စက်ခံနေရသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်လာ၏။

Verse 50

जगाम निर्वेदपरस्तपस्तप्तुं सुदारुणम् । तपसा तेन संतुष्टो ब्रह्मा लोकपितामहः

စိတ်ပျက်အားငယ်မှုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ သူသည် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပဿကို ဆောင်ရွက်ရန် ထွက်ခွာသွား၏။ ထိုတပဿကြောင့် လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 51

त्वष्टारमब्रवीत्तुष्टो वरं वरय सुव्रत । तदा वव्रे वरं त्वष्टा सर्वलोकभयावहम् । वरं पुत्रो हि दात्वोय देवानां हि भयावहः

ဘြဟ္မာသည် ကျေနပ်တော်မူ၍ တွဝဿ္ဋṛ ကို မိန့်တော်မူသည်— «ကောင်းမြတ်သော ဝ్రတကို ဆောင်သူရေ၊ ဆုတောင်းလိုသော အပေးအယူကို ရွေးချယ်လော့»။ ထိုအခါ တွဝဿ္ဋṛ သည် လောကအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေမည့် ဆုကို တောင်းဆိုသည်— «ဒေဝတားတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်မည့် သားတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါ»။

Verse 52

तथेति च वरो दत्तो ब्रह्मणा परमेष्ठिना । वरदानात्सद्य एव बभूव पुरुषस्तदा

ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေဟု အမြင့်မြတ်သော ပရမေဋ္ဌိ ဘြဟ္မာမဟာသခင်က ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။ ထိုကောင်းချီးကြောင့် ယောက်ျားသတ္တဝါတစ်ပါးသည် ချက်ချင်း ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 53

वृत्रनामांकितस्तत्र दैत्यो हि परमाद्भुतः । धनुषां शतमात्रं हि प्रत्यहं ववृधेऽसुरः

ထိုနေရာ၌ “ဝြတ္တရ” ဟူသော အမည်တံဆိပ်ပါသော အံ့ဩဖွယ် ဒೈတျာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုအဆုရသည် နေ့စဉ် လေးတံအလျား တစ်ရာခန့်စီ ကြီးထွားလာ၏။

Verse 54

पातालान्निर्गता दैत्या ये पुराऽमृतमंथने । घातिताः सुरसंघैश्च भृगुणा जीवितास्त्वरात्

အမృతကို မွှေထုတ်သည့် အခါ ပာတာလာမှ ယခင်က ထွက်ပေါ်လာသော ဒೈတျာတို့သည် နတ်တော်အဖွဲ့များက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဘൃဂု ရှင်ရသီက လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးခဲ့၏။

Verse 55

सर्वं महीतलं व्याप्तं तेनैकेन महात्मना

ထိုမဟာသတ္တဝါတစ်ပါးတည်းကြောင့် မြေမျက်နှာပြင် အားလုံးသည် ပြန့်နှံ့၍ လွှမ်းမိုးခံရ၏။

Verse 56

तदा सर्वेऽपि ऋषयो वध्यमानास्तपस्विनः । ब्रह्माणं त्वरिताः सर्वे ऊचुर्व्यसनमागतम्

ထိုအခါ တပသီ ရှင်ရသီအားလုံးသည် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ခံရသဖြင့် အားလုံး လျင်မြန်စွာ ဘြဟ္မာထံ သွားရောက်ကာ မဟာဘေးအန္တရာယ် ရောက်လာကြောင်း လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 57

तथा चेंद्रादयो देवा गंधर्वाः समरुद्गणाः । ब्रह्मणा कथितं सर्वं त्वष्टुश्चैतच्चिकीर्षितम्

ထိုနည်းတူ အိန္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် မာရုတ်အဖွဲ့တို့ပါဝင်၍၊ ဘြဟ္မာက အရာအားလုံးကို ပြောကြားခဲ့ပြီး၊ တွဗෂ္ဍೃ၏ ပြုလုပ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုပါ ထင်ရှားစွာ ဆိုပြခဲ့သည်။

Verse 58

भवद्वधार्थं जनितस्तपसा परमेण तु । वृत्त्रोनाम महातेजाः सर्वदैत्यापिधो महान्

သင်တို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပဿာဖြင့်၊ “ဝೃတ္တရ” ဟူသော အလွန်တောက်ပသည့် မဟာသတ္တဝါတစ်ပါး မွေးဖွားလာပြီး၊ ဒိုင်တျများအားလုံးအတွက် အကျယ်အဝန်းကြီးသော ခိုလှုံရာ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 59

तथापि यत्नः क्रियतां यथा वध्यो भवेदसौ । निशम्य ब्रह्मणो वाक्यमूचुर्द्देवाः सवासवाः

သို့သော်လည်း “သူကို သတ်နိုင်အောင် လမ်းစဉ်တစ်ခု ရှာဖွေ၍ ကြိုးစားကြပါစို့” ဟုဆို၏။ ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ အိန္ဒြာနှင့်အတူ ဒေဝတားတို့က ပြန်လည်ဖြေကြား하였다။

Verse 60

देवा ऊचुः । यदा इंद्रो हि हत्याया विमुक्तः स्थापितो दिवि । तदास्माभिरकार्यं वै कृतमस्ति दुरासदम्

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– “အိန္ဒြာသည် သတ်ဖြတ်မှု၏ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ပြန်လည်တင်မြှောက်ခံရသောအခါ၊ ထိုအချိန်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အမှားတစ်ရပ်ကို အမှန်တကယ် ပြုမိခဲ့ပြီး၊ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။”

Verse 61

शस्त्राण्यस्त्राण्यनेकानि संक्षिप्तानि ह्यबुद्धितः । दधीच स्याश्रमे ब्रह्मन्किं कार्यं करवामहे

လက်နက်မျိုးစုံနှင့် အစြာမျိုးစုံကို မသိမသာ အလျင်အမြန် စုထားမိကြပြီး၊ ဒဓီစိ၏ အာရှရမ်၌ ထားခဲ့ကြသည်။ အို ဘြဟ္မာ၊ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။

Verse 62

तच्छ्रुत्वा प्रहसन्वाक्यं देवान्ब्रह्मा तदाऽब्रवीत् । चिरं स्थितानि विज्ञायागच्छध्वं तानि वै सुराः

ထိုစကားကိုကြားသော် ဗြဟ္မာသည် ပြုံးရယ်လျက် ဒေဝတားတို့အား မိန့်တော်မူသည်— «ထိုလက်နက်တို့သည် အချိန်ကြာကြာ ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြောင်း သိပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ သွား၍ ပြန်ယူကြလော့၊ အို စူရတို့»။

Verse 63

गत्वा देवास्तदा सर्वे नापश्यन्स्वं स्वमायुधम् । पप्रच्छुश्च दधीचिं ते सोऽवादीन्नैव वेद्भयहम्

ဒေဝတားအားလုံး ထိုနေရာသို့ သွားကြသော်လည်း မိမိတို့၏ လက်နက်ကို မမြင်ကြ။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဒဓီစိ ရှင်တော်ကို မေးမြန်းကြရာ၊ သူက «ငါမသိပါ» ဟု ပြန်ဆို하였다။

Verse 64

पुनर्ब्रह्माणमागात्य ऊचुः सर्वे मुनेर्वचः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဗြဟ္မာထံသို့ ပြန်လာကြပြီး ရှင်တော်၏ စကားကို အားလုံးတင်ပြကြသည်။

Verse 65

ब्रह्मोवाच तदा देवान्सर्वेषां कार्यसिद्धये । तस्यास्थीन्येव याचध्वं प्रदास्यति न संशयः

ထိုအခါ ဗြဟ္မာသည် ဒေဝတားတို့အား မိန့်တော်မူသည်— «အားလုံး၏ ကိစ္စအောင်မြင်စေရန်၊ သူ၏ အရိုးများကိုသာ တောင်းကြလော့။ သူသည် မသံသယမရှိဘဲ ပေးလိမ့်မည်»။

Verse 66

तच्छ्रुत्वा ब्राह्मणो वाक्यं शक्रो वचनमब्रवीत्

ဗြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားသော် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ထိုအခါ ပြန်လည် မိန့်ဆို하였다။

Verse 67

विश्वरूपो हतो देव देवानां कार्यसिद्धये । एक एव तदा ब्रह्मन्पापिष्ठोऽहं कृतः सुरैः

အို ဘုရားသခင်၊ ဒေဝတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံစေရန် ဗိශ්ဝရူပကို သတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် အို ဗြဟ္မဏ၊ ထိုအခါ ဒေဝတို့က အပြစ်အဆိုးဆုံးကို ငါတစ်ယောက်တည်း ထမ်းစေခဲ့ကြ၏။

Verse 68

तथा पुरोधसा चैव निःश्रीकस्तत्क्षणात्कृतः । दिष्ट्या परमया चाहं प्रविष्टो निजमंदिरम्

ထိုနည်းတူပင် ငါ့ပုရောဟိတ်ကပင် ချက်ချင်း ငါ့ကို ဂုဏ်ရောင်ခြည်ကင်းမဲ့စေ하였다။ သို့သော် အမြင့်မြတ်သော ကံကောင်းခြင်းကြောင့် ငါသည် မိမိနန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့၏။

Verse 69

दधीचं घातयित्वा वै तस्यास्थीनि बहून्यपि । अस्त्राणि तानि भगवन्कृतानि ह्यशुभानि वै

ဒဓီချကို သတ်စေပြီး သူ၏ အရိုးများစွာကို ယူကာ ထိုလက်နက်များကို ဖန်ဆင်းခဲ့ကြ၏၊ အို အရှင်ဘုရား၊ အမှန်တကယ် ထိုလက်နက်တို့သည် မကောင်းသင်္ကာရဖြင့် မလွတ်ကင်းခဲ့။

Verse 70

त्वष्ट्रा हि जनितो यो वै वृत्रो नामैष दैत्यराट् । कथं तं घातयाम्येवं सततं पापभीरुणा । शक्रेणोक्तं निशम्याथ ब्रह्मा वाक्यमुवाच ह

တွဝෂ္ဋṛက မွေးဖွားလာသော ဤဝೃत्रသည် ဒာနဝတို့အကြား ဘုရင်ဖြစ်၏။ အပြစ်ကို အမြဲကြောက်ရွံ့သော ငါသည် သူ့ကို မည်သို့ သတ်နိုင်မည်နည်း။ ဤသို့ သက္ကရ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဗြဟ္မာသည် ပြန်လည် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 71

अर्थशास्त्रपरेणैव विधिना तमबोधयत् । आततायिनमायांतं ब्राह्मणं वा तपस्विनम् । हंतुकामं जिघांसीयान्न तेन ब्रह्महा भवेत्

နိုင်ငံရေးဓမ္မနှင့် ဥပဒေကို အခြေခံသော စည်းကမ်းဖြင့် သူ့ကို သင်ကြားတော်မူ၏—“သတ်လို၍ လာသော ရန်သူသည် ဗြဟ္မဏဖြစ်စေ၊ တပသီဖြစ်စေ၊ အကြမ်းဖက်သူဖြစ်လျှင် သတ်ရန် ထိုးနှက်သင့်၏; ထိုအမှုကြောင့် ဗြဟ္မဏသတ်သူ မဖြစ်ရ။”

Verse 72

इन्द्र उवाच । दधीचस्य वधाद्ब्रह्मन्नहं भीतो न संशयः । तस्माद्ब्रह्मवधात्सत्यं महदेनो भविष्यति

ဣန္ဒြာက ဆို၏ — «အို ဘြာဟ္မဏ၊ ဒဓီစိကို သတ်ခြင်းကြောင့် ငါကြောက်ရွံ့၏၊ သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ဘြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်းမှ အမှန်တကယ် အပြစ်ကြီး ပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်»။

Verse 73

अतो न कार्यमस्माभिर्ब्राह्मणानां तु हेलनम् । हेलनाद्बहवो दोषा भविष्यंति न चान्यथा

«ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် ဘြာဟ္မဏတို့ကို မထီမဲ့မြင် မပြုရ။ မထီမဲ့မြင်ခြင်းမှ အပြစ်အနာဂတ်များစွာ ပေါ်ပေါက်မည်၊ အခြားအဖြေမရှိ»။

Verse 74

अदृष्टं परमं धर्म्यं विधिना परमेण हि । कर्तव्यं मनसा चैवं पुरुषेण विजानता

«မမြင်ရသေးသော အကျိုးရှိသော်လည်း အမြင့်ဆုံးသော ဓမ္မလမ်းကို အမြင့်ဆုံးသော စည်းကမ်းနည်းလမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သိမြင်သူသည် စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်ကာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည်»။

Verse 75

निःस्पृहं तस्य तद्वाक्यं श्रुत्वा ब्रह्मा ह्युवाच तम् । शक्रस्वबुद्ध्यावर्तस्व दधीचिं गच्छ सत्वरम्

သူ၏စကားကို ကိုယ်ကျိုးမလိုသော စိတ်ဖြင့် ပြောကြားသည်ကို ကြားပြီး ဘြဟ္မာက ပြော၏ — «အို သက္ကရ၊ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ပြန်လှည့်လော့; ဒဓီစိထံသို့ အမြန်သွားလော့»။

Verse 76

याचस्व तस्य चास्थीनि दधीचेः कार्यगौरवात् । गुरुणा सहितः शक्रो देवैः सह समन्वितः

«အလုပ်၏ အရေးကြီးမှုကြောင့် ဒဓီစိ၏ အရိုးများကို သွား၍ တောင်းလော့»။ ထို့နောက် သက္ကရ (ဣန္ဒြာ) သည် မိမိ၏ ဂုရုနှင့်အတူ၊ ဒေဝတားတို့ကလည်း လိုက်ပါကာ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 77

तथेति गत्वा ते सर्वे दधीचस्याश्रमं शुभम् । नानासत्त्वसमायुक्तं वैरबावविवर्जितम्

“ထိုသို့ပင်” ဟုဆိုကာ သူတို့အားလုံးသည် မင်္ဂလာရှိသော ဒဓီစိ ရသီ၏ အာရှရမ်သို့ သွားကြ၏။ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါများနှင့် ပြည့်စုံသော်လည်း ရန်လိုမှု၏ ဝိညာဉ်မရှိသော နေရာဖြစ်၏။

Verse 78

मार्जारमूषकाश्चैव परस्परमुदान्विताः । ऐकपद्येन सिंहाश्च गजिन्यः कलभैः सह

ထိုနေရာ၌ ကြောင်နှင့် ကြွက်တောင် အပြန်အလှန် မိတ်သဟာယဖြစ်ကြ၏။ ခြင်္သေ့တို့လည်း ရန်မရှိဘဲ လှုပ်ရှားကြပြီး၊ မဒ္ဒမနှင့်အတူ မိဒ္ဒမဆင်မများလည်း အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 79

तथा जात्यश्च विविधाः क्रीडायुक्ताः परस्परम् । नकुलैः सह सर्पाश्च क्रीडायुक्ताः परस्परम्

ထို့အတူ အမျိုးမျိုးသော သတ္တဝါမျိုးစုံတို့သည် အပြန်အလှန် ကစားပျော်ရွှင်ကြ၏။ မြွေတို့တောင် နကူလ (mongoose) များနှင့်အတူ အပြန်အလှန် ကစားကြ၏။

Verse 80

एवंविधान्यनेकानि ह्यश्चर्याणि तदाश्रमे । पश्यंतो विबुधाः सर्वे विस्मयं परमं ययुः

ထိုအာရှရမ်၌ ဤသို့သော အံ့ဩဖွယ်ရာများ အမျိုးမျိုး များစွာရှိ၏။ ထိုအရာတို့ကို မြင်ကြသော ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

Verse 81

अथासने मुनिश्रेष्ठं ददृशुः परमास्थितम् । तेजसा परमेणैव भ्राजमानं यथा रविम्

ထို့နောက် သူတို့သည် အာසနပေါ်၌ ထိုင်နေသော မုနိအထွတ်အမြတ်ကို မြင်ကြ၏။ အလွန်မြင့်မြတ်သော တည်ငြိမ်မှု၌ တည်ရှိကာ၊ အမြင့်ဆုံး တေဇောဖြင့် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိ၏။

Verse 82

विभावसुं द्वितीयं वा सुवर्चसहितं तदा । यथा ब्रह्मा हि सावित्र्या तथासौ मुनिसत्तमः

ထိုအခါ၌ ထိုမုနိမြတ်သည် တောက်ပသော ရောင်ခြည်နှင့်အတူ ဒုတိယ ဝိဘာဝသု (မီးနတ်) ကဲ့သို့ ထင်ရှားပေါ်ထွန်း၏—ဗြဟ္မာသည် စာဝိတြီနှင့်အတူရှိသကဲ့သို့ ထိုမုနိမြတ်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 83

तं प्रणम्य ततो देवा वचनं चेदमब्रुवन् । त्वं दाता त्रिषु लोकेषु त्वत्सकाशमिहगताः

ထိုသူကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ပြီးနောက် ဒေဝတော်တို့က ဤစကားကို ပြောကြ၏—“သင်သည် လောကသုံးပါး၌ အလှူရှင်အဖြစ် ထင်ရှားသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ သင်၏ ရှေ့တော်သို့ ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ လာရောက်ကြပါသည်။”

Verse 84

निशम्य वचनं तेषां देवानां भुनिरब्रवीत् । किमर्थ मागताः सर्वे वदध्वं तत्सुरोत्तमाः

ဒေဝတော်တို့၏ စကားကို ကြားသော် မုနိက ပြော၏—“သင်တို့အားလုံး ဘာအကြောင်းကြောင့် လာကြသနည်း။ ပြောကြလော့၊ အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့။”

Verse 85

प्रयच्छामि न संदेहो नान्यथा मम भाषितम् । तदोचुः सहिताः सर्वे दधीचिं स्वार्थकामुकाः

“ငါပေးမည်—သံသယမရှိ; ငါ၏စကားသည် မပြောင်းလဲ” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် သူတို့အားလုံး ပေါင်းစည်းကာ မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လိုလားလျက် ဒဓီချိထံ ပြောကြ၏။

Verse 86

भयभीता वयं विप्र भवद्दर्शनकांक्षिणः । त्रातारं त्वां समाकर्ण्य ब्रह्मणा नोदिता वयम्

အို ဗြာဟ္မဏ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြောက်လန့်နေ၍ သင်၏ ဒർശနကို လိုလားကာ လာရောက်ကြပါသည်။ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်ဟု ကြားသိသဖြင့် ဗြဟ္မာက ကျွန်ုပ်တို့ကို သင်ထံ ချဉ်းကပ်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

Verse 87

सम्प्राप्ता विद्धि तत्सर्वं दातुमर्होऽथ सुव्रत

ဤအကြောင်းအရာအတွက်ပင် အပြည့်အဝ ရောက်ရှိလာကြောင်း သိပါလော့။ ထို့ကြောင့် အကျင့်သီလမြတ်သောသူရေ၊ သင်သည် အားလုံးကို ပေးအပ်ရန် ထိုက်တန်၏။

Verse 88

निशम्य वचनं तेषां किं दातव्यं तदुच्यताम्

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် (သူက) «ဘာကို ပေးရမည်နည်း။ ထိုအရာကို ပြောကြပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 89

ततो देवाब्रुवन्विप्र दैत्यानां निधनायनः । शस्त्रनिर्माणकार्यार्थं तवास्थीनि प्रयच्छ वै

ထို့နောက် နတ်တို့က ပြောကြသည်– «အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဒိုင်တျာတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် လက်နက်ဖန်တီးရာတွင် အသုံးပြုဖို့ သင်၏ အရိုးများကို အမှန်တကယ် ပေးပါ»။

Verse 90

प्रहस्योवाच विप्रर्षिस्तिष्ठध्वं क्षणमेव हि । स्वयमेव त्वहं देवास्त्यक्ष्याम्यद्य कलेवरम्

ပြုံးလျက် ရှင်ရသီက ဆိုသည်– «ခဏလေးပဲ ဒီမှာ ရပ်နေကြပါ။ အို နတ်တို့၊ ယနေ့ပင် ငါကိုယ်တိုင် ဤကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်မည်»။

Verse 91

इत्युक्त्वा तानथो पत्नीं समाहूय सुवर्चसम् । प्रोवाच स महातेजाः श्रृणु देवी शुचिस्मिते

ထိုသို့ သူတို့အား ပြောပြီးနောက်၊ သူသည် တောက်ပလှသော ဇနီးကို ခေါ်ယူ၏။ ထိုမဟာတေဇရှိသူက «နားထောင်ပါ၊ ဒေဝီရေ၊ သန့်ရှင်းသောအပြုံးရှိသူရေ» ဟု ဆို၏။

Verse 92

अस्थ्यर्थं याचितो देवैस्त्यजाम्येतत्कलेवरम् । ब्रह्मलोकं व्रजाम्यद्य परमेण समाधिना

နတ်တို့က အရိုးအတွက် တောင်းဆိုသဖြင့် ဤကိုယ်ခန္ဓာကို ငါစွန့်လွှတ်မည်။ ယနေ့ ငါသည် အမြင့်ဆုံး သမာဓိဖြင့် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားမည်။

Verse 93

मयि याते ब्रह्मलोकं त्वं स्वधर्मेण तत्र माम् । प्राप्स्यस्येव न संदेहो वृथा चिन्तां च मा कृथाः

ငါ ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ သင်လည်း ကိုယ့်ဓမ္မအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ငါ့ကို မလွဲမသွေ ရောက်မည်—သံသယမရှိ။ အကျိုးမဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မလုပ်ပါနှင့်။

Verse 94

इत्युक्त्वा तां स्वपत्नीं स प्रेषयामास चाश्रमम् । ततो देवाग्रतो विप्रः समाधिमगमत्तदा

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် မိမိဇနီးကို အာရှရမ်သို့ ပြန်ပို့하였다။ ထို့နောက် နတ်တို့၏ မျက်မှောက်တွင် ဗြာဟ္မဏသည် သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 95

समाधिना परेणैव विसृज्य स्वं कलेवरम् । ब्रह्मलोकं गतः सद्यः पुनर्नावर्तते यतः

အမြင့်ဆုံး သမာဓိတစ်ပါးတည်းဖြင့် မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ကာ ချက်ချင်း ဗြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်하였다—ထိုနေရာမှ ပြန်မလာတော့သောကြောင့်။

Verse 96

दधीचिनामा मुनिवृंदवर्यः शिवप्रियः शिवदीक्षाभियुक्तः । परोपकारार्थमिदं कलेवरं शीघ्रं स विप्रोऽत्यजदात्मना तदा

ထိုအခါ သီဝကို ချစ်မြတ်နိုးသော မုနိအထူးမြတ် ဒဓီစိသည် သီဝဒိက္ခာ၌ တည်ကြည်သူဖြစ်၍၊ အခြားသူတို့၏ အကျိုးအတွက် ဤကိုယ်ခန္ဓာကို မိမိဆန္ဒဖြင့် လျင်မြန်စွာ စွန့်လွှတ်하였다။