Adhyaya 14

Verse 1

लोमश उवाच । ततो युद्धमतीवासीदसुरैर्विष्णुना सह । ततः सिंहाः सपक्षास्ते दंशिताः परमाद्भुताः

လောမသက ဆို၏။ ထို့နောက် အသူရာများနှင့် ဗိဿနိုးတို့အကြား အပြင်းထန်ဆုံး စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားလေသည်။ ထိုအခါ အတောင်ပံပါရှိ၍ အစွယ်များဖြင့် လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော အံ့ဖွယ်ခြင်္သေ့ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

Verse 2

असुरैरुह्यमानास्ते रहुत्मंतं व्यदारयन् । सिंहास्ते दारितास्तेन खंडशश्च विदारिताः

ထိုခြင်္သေ့များကို အသူရာများ သယ်ဆောင်လာစဉ် ၎င်းတို့သည် ရာဟုတ္မန္တ (Rahutmanta) ကို ဆွဲဆုတ်ကြ၏။ သို့သော် သူသည် ထိုခြင်္သေ့များကို ပြန်လည် ဆွဲဆုတ်ကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်စေခဲ့၏။

Verse 3

विष्णुना च तदा दैत्याश्चक्रेण शकलीकृताः । हतांस्तानसुरान्दृष्ट्वा कालनेमिः प्रतापवान्

ထိုအခါ ဗိဿနိုးသည် မိမိ၏စက်လက်နက်ဖြင့် ဒေတျာတို့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လေ၏။ ထိုအသူရာတို့ သေဆုံးသည်ကိုမြင်လျှင် တန်ခိုးကြီးသော ကာလနေမိသည် သတိပြုမိလေ၏။

Verse 4

त्रिशूलेनाहनद्विष्णुं रोषपर्याकुलेक्षणः । तमायांतं च जगृहे मुकुंदोऽनाथसंश्रयः

မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့် နီရဲလျက် သူသည် ၎င်း၏ နှဲခွဖြင့် ဗိဿနိုးကို တိုက်ခိုက်လေ၏။ သူဝင်ရောက်လာစဉ် ကိုးကွယ်ရာမဲ့တို့၏ အားထားရာဖြစ်သော မုကုန္ဒသည် သူ့ကို ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

Verse 5

करेण वामेन जघान लीलया तं कालनेमिं ह्यसुरं महाबलम् । तेनैव शूलेन समाहतोऽसौ मूर्च्छान्वितोऽसौ सहसा पपात

ဘယ်လက်ဖြင့် လွယ်ကူစွာပင် ထိုတန်ခိုးကြီးသော အသူရာ ကာလနေမိကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ထိုနှဲခွဖြင့်ပင် အရိုက်ခံရပြီး သူသည် မူးမေ့ကာ ချက်ချင်း လဲကျသွားလေ၏။

Verse 6

पतितः पुनरुत्थाय शनैरुन्मील्य लोचने । पुरतः स्थितमालोक्य विष्णुं सर्वगुहाशयम्

လဲကျရာမှ ပြန်ထပြီး မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ နှလုံးသားဂူအတွင်း ကိန်းအောင်းတော်မူသော ဗိဿနိုးကို မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

Verse 7

लब्धसंज्ञोऽब्रवीद्वाक्यं कालनेमिर्महाबलः । तव युद्धं न दास्यामि नास्ति लोके स्पृहा मम

သတိပြန်လည်လာသောအခါ တန်ခိုးကြီးသော ကာလနေမိက ဆိုလေသည် - "အသင်နှင့် စစ်မတိုက်လိုတော့ပါ။ ဤလောကတွင် အကျွန်ုပ် မက်မောရာ အဘယ်အရာမျှ မရှိတော့ပါ"။

Verse 8

ये येऽसुरा हता युद्धे अक्षयं लोकमाप्नुयुः । ब्रह्मणो वचनात्सद्य इंद्रेण सह संगताः

စစ်ပွဲ၌ သတ်ဖြတ်ခံရသော အသူရာတို့သည် မပျက်မယွင်းသော လောကသို့ ရောက်ကြ၏။ ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် အိန္ဒြာနှင့် အတူ မိတ်သဟာယဖြစ်ကြ၏။

Verse 9

भुंजतो विविधान्भोगान्देववद्विचरंति ते । इंद्रेण सहिताः सर्वे संसारे च पतंत्यथ

သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော အာနန္ဒဘောဂများကို ခံစား၍ ဒေဝတားကဲ့သို့ လှည့်လည်ကြ၏။ အိန္ဒြာနှင့် အတူ အားလုံးပေါင်းစည်းနေပြီးနောက်၊ ထို့နောက် သံသရာသို့ ပြန်လည်ကျရောက်ကြ၏။

Verse 10

तस्माद्युद्धेन मरणं न कांक्षे क्षणभंगुरम् । अन्यजन्मनि मे वीर वैरभावान्न संशयः । दातुमर्हसि मे नाथ कैवल्यं केवलं परम्

ထို့ကြောင့် ခဏတာပျက်လွယ်သော စစ်ပွဲ၌ သေခြင်းကို မလိုလားပါ။ အခြားဘဝ၌လည်း အို သူရဲကောင်း၊ ရန်ငြိုးစိတ်သည် မသံသယဘဲ ငါ့အတွင်း ပြန်လည်ပေါ်ထွန်းမည်။ ထို့ကြောင့် အို သခင်၊ အမြင့်ဆုံး သန့်ရှင်းသော ကိုင်ဝလျ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ငါ့အား ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 11

तथेति दैत्यप्रवरो निपातितः परेण पुंसा परमार्थदेन । दत्त्वाऽभयं देवतानां तदानीं तथा सुधां देवताभ्यः प्रदत्त्वा

«အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟုဆိုကာ ဒေတျာတို့အနက် အထူးမြတ်သူသည် အမြင့်ဆုံးအကျိုးကို ပေးတော်မူသော ပရမပုရုရှက လဲကျစေခြင်းခံရ၏။ ထိုအခါ ဒေဝတားတို့အား အဘယ (ကြောက်မက်ခြင်းကင်း) ကို ပေးတော်မူပြီး၊ ထို့အတူ အမృతကိုလည်း ဒေဝတားတို့အား ပေးတော်မူ၏။

Verse 12

कालनेमिर्हतो दैत्यो देवा जाता ह्यकटकाः । शल्यरूपो महान्सद्यो विष्णुना प्रभविष्णुना

ကာလနေမိ ဒေမုန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဒေဝတားတို့သည် ဒုက္ခကင်းလွတ်ကြ၏။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် လှံတံကပ်နေသကဲ့သို့ ကြီးမားသော နာကျင်မှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏—အာဏာအပြည့်ရှိသော ဗိဿနုကြောင့်ပင် ဖြစ်လာသကဲ့သို့။

Verse 13

तिरोधानं गतः सद्यो भगवान्कमलेक्षणः । इंद्रोऽपि कदनं कृत्वा दैत्यानां परमाद्भुतम्

ကြာမျက်စိတော်ရှိသော ဘုရားသခင်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် အိန္ဒြာလည်း အဆုရတို့အပေါ် အံ့ဩဖွယ် အကြမ်းဖက်သတ်ဖြတ်မှုကို ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 14

पतितानां क्लीबरूपाणां भग्नानां भीतचेतसाम् । मुक्तकच्छशिखानां च चक्रे स कदनक्रियाम्

လဲကျပြီး ကွဲပျက်ကာ စိတ်ကြောက်ရွံ့၍ အားနည်းသူပုံစံဖြစ်သွားသောသူများ၊ ခါးပတ်နှင့် ဆံထုံးပင် လျော့ကျနေသူများအပေါ် သူသည် ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်မှုကို ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 15

अर्थशास्त्रपरो भूत्वा महेंद्रो दुरातिक्रमः । दैत्यानां कालरूपोऽसौ शचीपतिरुदारधीः

မဟိန္ဒြာသည် မဟာဗျူဟာနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးပညာကို အာရုံစိုက်လာ၍ မလွန်ဆန်နိုင်သူ ဖြစ်လာ၏။ ဒိုင်တျာတို့အတွက် သူသည် ကာလ (အချိန်) ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၍၊ သချီ၏ခင်ပွန်း၊ စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်သူ ဖြစ်လေ၏။

Verse 16

एवं निहन्य्मानानामसुराणां शचीपतेः । निवारणार्थं भगवानागतो नारदस्तदा

သချီပတိ (သချီ၏ခင်ပွန်း) က အဆုရတို့ကို ထိုသို့ သတ်ဖြတ်နေစဉ်၊ ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် အရှင်နာရဒသည် ထိုအခါ ရောက်လာလေ၏။

Verse 17

नारद उवाच । युद्धहताश्च ये वीरा ह्यसुरा रणमण्डले । तेषामनु कथं कर्ता भीतानां च विहिंसनम्

နာရဒက ဆို၏—“စစ်မြေပြင်၌ တိုက်ပွဲကြောင့် ကျဆုံးသွားသော သူရဲကောင်း အဆုရတို့ ရှိပြီးနောက်၊ ကြောက်ရွံ့နေသူများအပေါ် မည်သို့ ဆက်လက် အကြမ်းဖက်နိုင်မည်နည်း?”

Verse 18

ये भीतांश्च प्रपन्नांश्चघातयंति मदोद्धताः । ब्रह्मघ्नास्तेऽपि विज्ञेया महापातकसंयुताः

မာနမူး၍ ကြောက်ရွံ့သူများနှင့် အလျှော့ပေး၍ ခိုလှုံလာသူများကို သတ်ဖြတ်သူတို့ကိုလည်း “ဗြဟ္မာသတ်သူ” ဟု သိမှတ်ရမည်—မဟာအပြစ်ကြီးများကပ်လျက်ရှိသူများဖြစ်သည်။

Verse 19

तस्मात्त्वया न कर्त्तव्यं मनसापि विहिंसनम् । एवमुक्तस्तदा शक्रो नारदेन महात्मना

ထို့ကြောင့် သင်သည် စိတ်ထဲတွင်ပင် အကြမ်းဖက်မှုကို မပြုရ။ ဤသို့ဆို၍ မဟာစိတ်ရှိသော နာရဒ မုနိက ထိုအခါ သက္ကရ (အိန္ဒြ) ကို သတိပေးဆုံးမ하였다။

Verse 20

सुरसेनान्वितः सद्य आगतो हि त्रिविष्टपम् । तदा सर्वे सुरगणाः सुहृद्भ्यश्च परस्परम् । बभूवुर्मुदिताः सर्वे यक्षगंधर्वकिंनराः

နတ်တပ်တော်နှင့်အတူ သူသည် ချက်ချင်း တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ပြန်ရောက်လာ하였다။ ထိုအခါ နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် မိတ်ဆွေချစ်ခင်များကဲ့သို့ အပြန်အလှန် ဝမ်းမြောက်ကြပြီး ယက္ခ၊ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ကိန္နရ တို့လည်း အားလုံး ပျော်ရွှင်ကြ하였다။

Verse 21

तदा इंद्रोऽमरावत्यां हस शच्याऽभिषेचितः

ထိုအခါ အမရာဝတီမြို့၌ အိန္ဒြသည် သချီဒေဝီ၏ အဘိသေက (သန့်ရှင်းသော လိမ်းသွန်းပွဲ) ဖြင့် တင်မြှောက်ခံရ하였다။

Verse 22

देवर्षिप्रमुखैश्चैव ब्रह्मर्षिप्रमुखैस्तथा । शक्रोऽपि विजयं प्राप्तः प्रसादाच्छंकरस्य च

ဒေဝရ္ဠိတို့ကို ဦးဆောင်သူများနှင့် ထို့အတူ ဗြဟ္မရ္ဠိတို့ကို ဦးဆောင်သူများ၏ အလယ်တွင် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည်လည်း ရှင်ကရ (ရှီဝ) ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် အောင်ပွဲကို ရရှိ하였다။

Verse 23

तदा महोत्सवो विप्रा देवलोके महानभूत् । शंखाश्च पटहाश्चैव मृदंगा मुरजा अपि । तथानकाश्च भेर्यश्च नेदुर्दुंदुभयः समम्

ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဒေဝလောက၌ မဟာပွဲတော်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။ သင်္ခများ၊ ပတဟာဒရမ်များ၊ မృဒင်္ဂနှင့် မုရဇာများ၊ ထို့ပြင် နာကနှင့် ဘေရီများ—ဒုန္ဒုဘီတို့သည် တညီတညွတ်တည်း မြည်ဟည်းလေ၏။

Verse 24

गायकाश्चैव गंधर्वाः किन्नराश्चाप्सपोगणाः । ननृतुर्जगुस्तुष्टुवुश्च सिद्धचारणगुह्यकाः

သီချင်းဆိုသူများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ကိန္နရများနှင့် အပ္စရာသမူဟများသည် ကခုန်၍ သီဆိုကာ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ဆုတောင်းတင်ပြကြ၏။ ထိုနည်းတူ စိဒ္ဓများ၊ စာရဏများနှင့် ဂုဟျကများလည်း ပြုကြ၏။

Verse 25

एवं विजयमापन्नः शक्रो देवेस्वरस्तदा । देवैर्हतास्तदा दैत्याः पतितास्ते महीतले

ဤသို့ဖြင့် ထိုအခါ ဒေဝတို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သက္ကရ (Śakra) သည် အောင်ပွဲကို ရရှိလေ၏။ ထို့နောက် ဒေဝတို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဒါနဝ/ဒೈတျများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြ၏။

Verse 26

गतासवो महात्मानो बलिप्रमुखतो ह्यमी । तपस्तप्तुं पुरा विप्रो भार्गवो मानसोत्तरम्

ထိုမဟာသူရဲကောင်းများ—ဘလိကို အဓိကထား၍—အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြ၏။ ယခင်က ဗြာဟ္မဏ ဘာရ္ဂဝ (Śukra) သည် တပသ္ (အာစတေရ) ပြုရန် မာနဆိုတ္တရသို့ သွားခဲ့၏။

Verse 27

गतः शिष्यैः परिवृतस्तस्माद्युद्धं न वेद तत् । अवशेषाश्च ये दैत्यास्ते गता भार्गवं प्रति

သူသည် တပည့်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် ထိုနေရာသို့ သွားခဲ့သဖြင့် ထိုစစ်ပွဲကို မသိခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော ဒೈတျများသည် ဘာရ္ဂဝထံသို့ သွားကြ၏။

Verse 28

कथितं वै महद्धृत्तमसुराणां क्षयावहम् । निशम्य मन्युमाविष्टो ह्यागतो भृगुनंदनः

အသူရာတို့ကို ပျက်စီးစေသော အကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်ကို ကြားသိရသော် ဘൃဂု၏သား (ဘာရ္ဂဝ/သုကြာ) သည် ဒေါသလွှမ်းမိုးကာ ထွက်ပေါ်လာ하였다။

Verse 29

शिष्यैः परिवृतो भूत्वा मृतांस्तानसुरानपि । विद्यया मृतजीविन्या पतितान्समजीवयत्

တပည့်များဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ ကျဆုံးသေဆုံးသွားသော အသူရာတို့ကိုပင် ‘သေသူကို ပြန်အသက်သွင်းသော’ ဗိဒ္ဓယာ (အသက်ပြန်ပညာ) ဖြင့် ပြန်လည်အသက်သွင်း하였다။

Verse 30

निद्रापायगता यद्वदुत्थितास्ते तदाऽसुराः । उत्थितः स बलिः प्राह भार्गवं ह्यमितद्युतिम्

အိပ်စက်ခြင်းသာ ကုန်ဆုံးသကဲ့သို့ အသူရာတို့သည် ထိုအခါ ထလာကြ၏။ ထို့နောက် ဘလိသည်လည်း ထကာ အလင်းရောင်အတိုင်းမသိသော ဘာရ္ဂဝအား ပြောကြား하였다။

Verse 31

जीवितेन किमद्यैव मम नास्ति प्रयोजनम् । पातितस्त्रिदशेंद्रेण यथा कापुरुषस्तथा

«အခု ငါ့အတွက် အသက်ရှင်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ ငါ့မှာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိတော့ပြီ—သုံးဆယ်သမားတို့၏ အရှင် (အိန္ဒြာ) က ငါ့ကို ကောက်ကျစေသကဲ့သို့၊ ကောက်ကျသူရဲဘောကြောင်တစ်ယောက်လိုပဲ» ဟု ဆို၏။

Verse 32

बलिनोक्तं वचः श्रुत्वा शुक्रो वचनमब्रवीत् । मनस्विनो हि ये शूराः पतंति समरे बुधा

ဘလိ၏စကားကို ကြားသော် သုကြာသည် ပြန်လည်ဆို၏—«စိတ်ဓာတ်မြင့်သော သူရဲကောင်းတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ ကျဆုံးလျှင် ပညာရှိတို့က အမှန်တကယ် မြတ်နိုးထိုက်သူဟု သတ်မှတ်ကြသည်»။

Verse 33

ये शस्त्रेण हताः सद्यो म्रियमाणा व्रजंति वै । त्रिविष्टपं न संदेह इति वेदानुशासनम्

လက်နက်ဖြင့် ထိခိုက်သတ်ဖြတ်ခံရ၍ ချက်ချင်းသေဆုံးသူတို့သည် အမှန်တကယ် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ရောက်ကြသည်—သံသယမရှိ၊ ဗေဒ၏ အမိန့်တော်ဟူ၏။

Verse 34

एवमाश्वासयामास बलिनं भृगुनंदनः । तपस्तताप विविधं दैत्यानां सिद्धिदायकम्

ဤသို့ဖြင့် ဘൃဂု၏သား (သုက္ကရာ) သည် ဘလိကို နှစ်သိမ့်ပေး하였다။ ထို့နောက် ဒိုင်တျာတို့အတွက် အောင်မြင်မှုနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ပေးစွမ်းသော အမျိုးမျိုးသော တပသ္ယာများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 35

तथा दैत्य गताः सर्वे भृगुणा च प्रचोदिताः । पातालमवसन्सर्वे बलिमुख्याः सुखेन वै

ဤသို့ဖြင့် ဘൃဂု၏မျိုးဆက် (သုက္ကရာ) က တိုက်တွန်းသဖြင့် ဘလိကို ဦးဆောင်သော ဒိုင်တျာတို့အားလုံးသည် ပါတားလသို့ သွားရောက်နေထိုင်ကြပြီး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြ하였다။