Adhyaya 13

Verse 1

लोमश उवाच । ततस्ते गर्ज्जमानाश्च आक्षिपंतः सुरान्रणे । शतक्रतुप्रमुख्यांस्तन्महाबलपराक्रमान्

လောမရှ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် သူတို့သည် ဟိန်းဟောက်ကာ စစ်မြေပြင်၌ ဒေဝတို့ကို တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ကြ၏။ ထိုဒေဝတို့သည် သတကရတု (အိန္ဒြ) ကို ဦးဆောင်သော အင်အားကြီး၍ ရဲရင့်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 2

विमानमारुह्य तदा महात्मा वैरोचनिः सर्वबलेन सार्द्धम् । दैत्यैः समेतो विविधैर्महाबलैः सुरान्प्रदुद्राव महाभयावहम्

ထို့နောက် မဟာအတ္တမ ဝိုင်ရောစနိသည် ဗိမာန (vimāna) ပေါ်တက်၍ မိမိတပ်အားလုံးနှင့်အတူ၊ အင်အားကြီး ဒိုင်တျာများ များစွာနှင့် ပေါင်းစည်းကာ ဒေဝတို့ကို ထွက်ပြေးစေ၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အလွန်ကြီးမားသော အကြောက်တရားကို ဖြစ်ပေါ်စေ하였다။

Verse 3

स्वानि रूपाणि बिभ्रंतः समापेतुः स हस्रशः । केचिद्व्याघ्रान्समारूढा महिषांश्च तथा परे

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပုံသဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ယူကာ ထောင်ချီ၍ စုဝေးလာကြ၏။ အချို့သည် ကျားပေါ်စီး၍၊ အချို့သည် ကျွဲပေါ်စီးကြ၏။

Verse 4

अश्वान्केचित्समारूढा द्विपान्केचित्तथा परे । सिंहांस्तथा परे रूढाः शार्दूलाञ्छरभांस्तथा

အချို့သည် မြင်းပေါ်စီးကြ၍၊ အချို့သည် ဆင်ပေါ်စီးကြ၏။ အခြားသူတို့သည် ခြင်္သေ့ပေါ်စီးကာ၊ ထို့အပြင် ကျားနှင့် ရှရဘ (śarabha) ပေါ်လည်း စီးနင်းကြ၏။

Verse 5

मयूरान्राजहंसांश्च कुक्कुटांश्च तथा परे । केचिद्धयान्समारूढा उष्ट्रानश्वतरानपि

အချို့သည် မယူးရ (ပျားတောင်)၊ ရာဇဟံသ (တော်ဝင်ဟံသာ) နှင့် ကြက်ပင်စီးကြသည်။ အချို့သည် မြင်းစီး၍ ကုလားအုတ်နှင့် မြင်းလား (mule) တို့ကိုပါ စီးကြသည်။

Verse 6

गजान्खरान्परे चैव शकटांश्च तथा परे । पादाता बहवो दैत्याः खङ्गशक्त्यृष्टिपाणयः

အချို့တွင် ဆင်နှင့် မြည်းရှိ၍၊ အချို့တွင် လှည်းရထားများလည်းရှိသည်။ ဒိုင်တျယာများအများအပြားသည် ခြေလျင်တိုက်ခိုက်ကာ လက်တွင် ဓား၊ လှံတံ (javelin) နှင့် လှံ (spear) ကို ကိုင်ဆောင်ကြသည်။

Verse 7

परिघायुधिनः पाशशूलमुद्गरपाणयः । असिलोमान्विताः केचिद्भुशुंडीपरिघायुधाः

အချို့သည် သံတုတ်ကြီးကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်ကြပြီး၊ အချို့သည် ကြိုးချည် (pāśa)၊ တြိရှူလ (trident) နှင့် တူ (hammer) ကို ကိုင်ကြသည်။ အချို့သည် ဓားကဲ့သို့သော သံကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍၊ အချို့သည် ဘုရှုဏ္ဍီ (bhuśuṇḍī) နှင့် သံတုတ်ကြီးများကို လက်နက်အဖြစ် ဆောင်ကြသည်။

Verse 8

हयनागरथाश्चान्ये समारूढाः प्रहारिणः । विमानानि समारूढा बलिमुख्याः सहस्रशः

အချို့သည် မြင်း၊ ဆင်နှင့် ရထားစစ်ကို စီးနင်းကာ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဘာလီကို ဦးဆောင်သည့် ခေါင်းဆောင်များသည် ထောင်ချီ၍ ဝိမာန (vimāna) များကိုလည်း စီးနင်းကြသည်။

Verse 9

स्पर्द्धमानास्ततान्योन्यं गर्जंतश्च मुहुर्मुहुः । वृषपर्वा ह्युवा चेदं बलिनं दैत्यपुंगवम्

သူတို့သည် အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်ကာ မကြာခဏ ဟိန်းဟောက်ကြသည်။ ထို့နောက် ဝೃષပರ್ವန် (Vṛṣaparvan) နှင့် အခြား လူငယ်ခေါင်းဆောင်များက ဒာနဝတို့အတွင်း နွားထီးကဲ့သို့ အင်အားကြီးသော ဘာလီအား စကားဆိုကြသည်။

Verse 10

त्वया कृतं महाबाहो इंद्रेण सह संगमम् । विश्वासो नैव कर्तव्यो दुर्हृदा च कथंचन

အို မဟာဗာဟို၊ သင်သည် အိန္ဒြာနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့၏။ သို့သော် မကောင်းစိတ်ရှိသော ရန်သူကို မည်သို့မျှ ယုံကြည်မထားသင့်။

Verse 11

ऊनेनापि हि तुच्छेन वैरिणापि कथंचन । मैत्री बुद्धिमता कार्या आपद्यपि निवर्तते

နိမ့်ကျသူ သို့မဟုတ် အရေးမကြီးသူနှင့်ပင်—ရန်သူနှင့်ပင်—ပညာရှိသည် မိတ်ဖွဲ့နိုင်၏။ အန္တရာယ်ကာလ၌ ထိုမိတ်မှုသည် ဘေးကို ပြန်လှန်တားဆီးနိုင်သည်။

Verse 12

न विश्वसेत्पूर्वविरोधिना क्वचित्पराजिताः स्मोऽथ बले त्वयाधुना । पुराणदुष्टाः कथमद्य वै पुनर्मंत्रं विकर्तुं न च ते यतेरन्

ယခင်က ဆန့်ကျင်ခဲ့သူကို မည်သည့်အခါမျှ မယုံကြည်သင့်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တစ်ခါက ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ယခု သင်၏အင်အားကြောင့် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေသည်။ ရှေးကတည်းက ဆိုးယုတ်သူတို့သည် ယနေ့တိုင် အကြံအစည်နှင့် စီမံချက်ကို ပြန်လှန်ဖျက်ဆီးရန် မကြိုးစားဘဲ နေမည်လော။

Verse 13

इत्यूचुस्ते दुराधर्षा योद्धुकामा व्यवस्थिताः । ध्वजैश्छत्रैः पताकैश्च रणभूमिममंडयन्

ထိုသို့ မတုန်လှုပ်နိုင်သော စစ်သူရဲတို့သည် ပြောကြ၍ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ဖြင့် စီတန်းရပ်တည်ကြ၏။ အလံတော်များ၊ ထီးတော်များ၊ ပတാകာများဖြင့် စစ်မြေကို အလှဆင်ကြ၏။

Verse 14

चामरैश्च दिशः सर्वा लोपितं च रणस्थलम् । तथा सर्वे सुरास्तत्र दैत्यान्प्रति समुत्सुकाः

ယက်မြီးပန်ကာ (ချာမရ) များကြောင့် အရပ်လေးမျက်နှာလုံး ပိတ်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍ စစ်မြေပြင်လည်း မရှင်းလင်းတော့။ ထိုနေရာ၌ ဒေဝတားအားလုံးသည် ဒೈတျာတို့ကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်အားထက်သန်ကြ၏။

Verse 15

पीत्वामृतं महाभागा वाहान्यारुह्य दंशिताः । गजारूढो महेंद्रोपि वज्रपाणिः प्रतापवान् । सूर्यश्चोच्चैः श्रवारूढो मृगा रूढश्च चन्द्रमाः

ကံကောင်းသူတို့သည် အမృతကို သောက်ပြီး စစ်မြင်းများပေါ် တက်ကာ လက်နက်ကိုင်၍ အဆင်သင့် ရပ်တည်ကြ၏။ မဟာဣန္ဒြာ၊ ဝဇ္ရကိုင်ရှင်သည် ဆင်ပေါ် စီး၏။ နေမင်းသည် ဥစ္စೈශ්ရဝသ်ပေါ် စီး၍ လမင်းသည် သမင်ပေါ် စီး၏။

Verse 16

छत्रचामरसंवीताः शोभिता विजयश्रिया । प्रणम्य विष्णुं ते सर्व इंद्राद्या जयकांक्षिणः

ထီးနှင့် ယက်မြီးပန်ကာတို့ဖြင့် ဝန်းရံကာ အောင်ပွဲ၏ တောက်ပမှုဖြင့် လှပကြ၏။ ဣန္ဒြာတို့အပါအဝင် အားလုံးသည် အောင်မြင်ခြင်းကို လိုလား၍ ဗိဿနုကို ဦးချကြ၏။

Verse 17

ते विष्णुना ह्यनुज्ञाता असुरान्प्रति वै रुषा । असुराश्च महाकाया भीमाक्षा भीमविक्रमाः

ဗိဿနု၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက် သူတို့သည် ဒေါသဖြင့် အဆုရများကို ဆန့်ကျင်၍ ချီတက်ကြ၏။ အဆုရတို့လည်း ကိုယ်ထည်ကြီးမား၍ မျက်လုံးကြောက်မက်ဖွယ်၊ အင်အားလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 18

तेषां बोरमभूद्युद्धं देवानां दानवैः सह । तुमुलं च महाघोरं सर्वभूतभयावहम्

ထို့နောက် ဒေဝတို့နှင့် ဒာနဝတို့အကြား စစ်ပွဲ ပေါက်ကွဲလာ၏။ အော်ဟစ်သံကြီး၍ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ သတ္တဝါအားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေ၏။

Verse 19

शरधारान्वितं सर्वं बभूव परमाद्भुतम् । ततश्च टचटाशब्दा बभूवुश्च दिशोदश

နေရာအနှံ့ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်လာပြီး မြားမိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။ ထို့နောက် “ṭacaṭā” ဟူသော တက်တက်မြည်သံများသည် ဒిశတစ်ဆယ်လုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

Verse 20

ततो निमिषमात्रेण शरघातयुता भवन् । शरतोमरनाराचैराहताश्चापतन्भुवि

ထို့နောက် မျက်တစ်မှိတ်အတွင်း မြားမိုးတိုက်ခိုက်မှု ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏။ မြား၊ လှံနှင့် သံချွန်တံများ ထိခိုက်သဖြင့် သူတို့သည် မြေပေါ်သို့ လဲကျကြ၏။

Verse 21

विध्यमानास्तथा केचिद्विविधुश्चापरान्रणे । भल्लैर्भग्नाश्च पतिता नाराचैः शकलीकृताः

အချို့သည် ထိုးဖောက်ခံနေရသော်လည်း စစ်မြေပြင်၌ အခြားသူတို့ကို ပြန်လည်ထိုးနှက်ချေမှုန်းကြ၏။ အချို့သည် ချွန်မြားများကြောင့် ချိုးကွဲလဲကျပြီး၊ အချို့သည် သံမြားတံများကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ခွဲကွဲသွားကြ၏။

Verse 22

क्षुरप्रहारिताः केचिद्दैत्या दानवराक्षसाः । शिलीमुखैर्मारिताश्च भग्नाः केचिच्च दानवाः

ဒೈတျာ၊ ဒာနဝ၊ ရာက္ခသတို့အချို့သည် မုတ်ဆိတ်ဓားကဲ့သို့ ချွန်ထက်သော လက်နက်များဖြင့် ထိခိုက်ကြ၏။ အချို့သည် «သီလီမုခ» မြားများကြောင့် သေဆုံးပြီး၊ ဒာနဝအချို့သည် ချိုးကွဲ၍ ထွက်ပြေးကွဲပြားကြ၏။

Verse 23

एवं भग्नं दानवानां च सैन्यं दृष्ट्वा देवा गर्जमानाः समंतात् । हृष्टाः सर्वे संमिलित्वा तदानीं लब्ध्वा युद्धे ते जयं श्लाघयन्ते

ဒာနဝတို့၏ စစ်တပ် ပျက်စီးကွဲပြားသွားသည်ကို မြင်သော် ဒေဝတို့သည် အရပ်ရပ်မှ ဟိန်းဟောက်ကြ၏။ အားလုံး ဝမ်းမြောက်၍ ထိုအခါ စုဝေးကာ စစ်ပွဲ၌ အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိသဖြင့် မိမိတို့၏ အောင်ပွဲကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 24

शंखवादित्रघोषेण पूरितं च जगत्त्रयम् । देवान्प्रति कृतामर्षा दानवास्ते महाबलाः

သင်္ခါသံနှင့် စစ်တီးဝိုင်းသံတို့ကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး ပြည့်နှက်သွား၏။ သို့ရာတွင် အင်အားကြီးသော ဒာနဝတို့သည် ဒေဝတို့အပေါ် အမျက်တရားထွက်ကာ ထပ်မံကြမ်းတမ်းလာကြ၏။

Verse 25

बलिप्रभृतयः सर्वे संभ्रमेणोत्थिताः पुनः । विमानैः सूर्यसंकासैरनेकैश्च समन्विताः

ဗလိနှင့် အခြားသူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ထပ်မံထ၍ နေ၏အလင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ဝိမာန်များ အများအပြားနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြ၏။

Verse 26

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां दानवैः सह । संप्रवृत्तं पुनश्चैव परस्परजिगीषया

ဒေဝတားတို့နှင့် ဒာနဝတို့အကြား အလွန်ပြင်းထန်၍ ဆူညံလှသော နှစ်ဖက်တစ်ဖက် တိုက်ပွဲကြီးသည် ထပ်မံစတင်ကာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အနိုင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 27

बलिना दानवेंद्रेण महेंद्रो युयुधे तदा । तथा यमो महाबाहुर्नमुच्या सह संगतः

ထိုအခါ မဟိန္ဒြ (အိန္ဒြ) သည် ဒာနဝတို့၏ အရှင် ဗလိနှင့် တိုက်ခိုက်လေ၏။ ထို့အတူ လက်မောင်းကြီးသော ယမသည်လည်း နမုချိနှင့် စစ်ပွဲတွင် ထိတွေ့တိုက်ခိုက်လေ၏။

Verse 28

नैरृतः प्रघसेनैव पाशी कुंभेन संगतः । निकुंभेनैव सुमहद्युद्धं चक्रे सदारयः

နೈရృతသည် ပရဃသေနနှင့် စစ်တွင် တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်လေ၏။ ကြိုးပတ် (ပါရှ) ကိုင်ဆောင်သူသည် ကုಂಭနှင့် ရင်ဆိုင်လေ၏။ စဒါရယသည်လည်း နိကုಂಭနှင့် အလွန်ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲလေ၏။

Verse 29

सोमेन सह राहुश्च युद्धं चक्रे सुदारुणम् । राहुणा चन्द्रदेहोत्थममृतं भक्षितं तदा । संपर्कादमृस्यैव यथा राहुस्तथाऽभवत्

ရာဟုသည် ဆိုမ (လ) နှင့် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲလေ၏။ ထိုအခါ လ၏ကိုယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမృతကို ရာဟု မျိုချလေ၏။ အမృతနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ရာဟုသည် ယနေ့မြင်ရသကဲ့သို့ (မသေမပျက်သော်လည်း လနှင့် အမြဲဆန့်ကျင်သော) အဖြစ်သို့ ဖြစ်လာလေ၏။

Verse 30

तानि सर्वाणि दृष्टानि शंभुना परमेष्ठिना । आश्रयोऽहं च सर्वेषां भूतानां नात्र संशयः । असुराणां सुराणां च सर्वेषामपि वल्लभः

ထိုအဖြစ်အပျက်အားလုံးကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအရှင် သမ္ဘု (ရှီဝ) သည် မြင်တော်မူ၏။ «သတ္တဝါအားလုံး၏ ခိုလှုံရာမှာ ငါပင်—သံသယမရှိ။ အဆုရာနှင့် ဒေဝါတို့အပါအဝင် အားလုံး၏ ချစ်ခင်ရာ ငါပင်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 31

एवमुक्तस्तदा राहुः प्रणम्य शिरसा शिवम् । मौलौ स्थितस्तदा चंद्रो अमृतं व्यसृजद्भयात्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူသဖြင့် ရာဟုသည် ခေါင်းချ၍ ရှီဝကို ဦးညွှတ်ပူဇော်၏။ ထိုအခါ ရှီဝ၏ မော်လီ (ခေါင်းမုဒ်) ပေါ်၌ တည်ရှိသော လသည် ကြောက်ရွံ့၍ အမృతကို ထုတ်လွှတ်လေ၏။

Verse 32

तेन तस्य हि जातानि शिरांसि सुबहून्यपि । एकपद्येन तेषां च स्रजं कृत्वा मनोहराम् । बबंध शंभुः शिरसि शिरोभूषणवत्कृतम्

ထိုကြောင့် သူ့အတွက် ခေါင်းများစွာပင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် သမ္ဘုသည် ကြိုးတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ထိုခေါင်းများကို လှပသော ပန်းကုံးကဲ့သို့ စီစဉ်ဖန်တီးကာ မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မုဒ်အလှဆင်ကဲ့သို့ ချည်တင်တော်မူ၏။

Verse 33

अशनात्कालकूटस्य नीलकंठोऽभवत्तदा । देवानां कार्यसिद्ध्यर्थं मुंडमाला तथा कृता

ကာလကူဋ အဆိပ်ကို မျိုသောက်တော်မူသဖြင့် ထိုအခါ နီလကဏ္ဌ (လည်ပင်းပြာ) ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဒေဝါတို့၏ အလုပ်ကိစ္စ အောင်မြင်စေရန် မုဏ္ဍမာလာ (ခေါင်းခွံပန်းကုံး) ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ခဲ့၏။

Verse 34

दधार शिरसा तां च मुण्डमालां महेश्वरः

ထို့နောက် မဟေရှဝရသည် ထိုမုဏ္ဍမာလာ (ခေါင်းခွံပန်းကုံး) ကို မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်၌ ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 35

तया स्रजाऽसौ शुशुभे महात्मा देवादिदेवस्त्रिपुरांतको हरः । गजासुरो येन निपातितो महानथांधको येन कृतश्च चूर्णः

ထိုပန်းကုံးဖြင့် အလှဆင်ခံရသော မဟာအတ္တရှိ ဟရ (ရှီဝ) သည်—ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ တ్రိပုရကို ဖျက်ဆီးသူ—တောက်ပလင်းလက်လျက် ရှုမောဖွယ် ဖြစ်၏။ အင်အားကြီး ဂဇာသုရကို လဲကျစေသူလည်း သူ၊ အန္ဓကကို ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွစေသူလည်း သူတည်း။

Verse 36

गंगा धृता येन शिरस्सुमध्ये चंद्रं च चूडे कृतवान्भयापहः । वेदाः पुराणानि तथागमाश्च तथैव नानाश्रुतयोऽथ शास्त्रम्

ခေါင်းအလယ်၌ ဂင်္ဂါကို ထိန်းထားသူ၊ ခေါင်းမောက်ပေါ်၌ လကို တင်ထားသူ—ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်။ ဝေဒများ၊ ပုရာဏများ၊ အာဂမများနှင့် များစွာသော သာသနာ့အစဉ်အလာများ၊ သာသနာ့ကျမ်းများသည် (သူ့ကိုပင် ချီးမွမ်းကြေညာကြ၏)။

Verse 37

जल्पंति नानागमभेदैर्मीमांसमानाश्च भवंति मूकाः । नानागमार्चायमतप्रभेदैर्निरूप्यमाणो जगदेकबंधुः

လူတို့သည် အာဂမများကို မျိုးစုံခွဲခြားကာ စကားများစွာ ပြောကြ၏။ အငြင်းပွား၍ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းသာ လုပ်သူတို့သည် (သစ္စာတရားရှေ့တွင်) မူကာသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ အာဂမပူဇာပုံစံမျိုးစုံနှင့် အယူဝါဒကွဲပြားမှုများဖြင့် ဖော်ပြခံရသော်လည်း၊ သူသည် ကမ္ဘာ၏ မိတ်ဆွေတစ်ပါးတည်း ဖြစ်နေတည်း။

Verse 38

शिवं हि नित्यं परमात्मदैवं वेदैकवेद्यं परमात्मदिव्यम् । विहाय तं मूढजनाः प्रमत्ताः शिवं न जानंति परात्मरूपम्

ရှီဝသည် နိစ္စတည်မြဲသော အမြင့်ဆုံး အတ္တ၊ သာသနာ့ဒေဝတော်—ဝေဒတစ်ခုတည်းဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အလင်းရောင်ပြည့်ဝသည့် အမြင့်ဆုံး သတ္တဝါတရား ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် မိုက်မဲ၍ ပေါ့လျော့သော လူတို့သည် သူ့ကို စွန့်ပစ်ကာ အမြင့်ဆုံး အတ္တရূপဖြင့် ရှီဝကို မသိမမြင်ကြ။

Verse 39

येनैव सृष्टं विधृतं च येन येन श्रितं येन कृतं समग्रम् । यस्यांशभूतं हि जगत्कदाचिद्वेदांतवेद्यः परमात्मा शिवश्च

ဤစကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းသူ၊ ထိန်းသိမ်းသူ၊ ၎င်းသည် အားကိုးတည်ရှိရာဖြစ်သူ၊ အလုံးစုံကို စီမံဖန်တီးသူ—ကမ္ဘာလောကသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်နေသူ—ထိုအရှင်သည် ဝေဒာန္တသင်ကြားချက်ဖြင့် သိမြင်နိုင်သော အမြင့်ဆုံး အတ္တ ရှီဝ ဖြစ်တည်း။

Verse 40

आढ्यो वापि दरिद्रो वा उत्तमो ह्यधमोऽपि वा । शिवभक्तिरतो नित्यं शिव एव न संशयः

ချမ်းသာသူဖြစ်စေ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ မြင့်မြတ်သူဖြစ်စေ နိမ့်ကျသူဖြစ်စေ—ရှီဝဘက္တိ၌ အမြဲတမ်းမြဲမြံစွာ အပ်နှံနေသူသည် အမှန်တကယ် ရှီဝတော်ပင် ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 41

यो वा परकृतां पूजां शिवस्योपरि शोभिताम् । दृष्ट्वा संतोषमायाति दायं प्राप्नोति तत्समम्

အခြားသူ၏ ရှီဝတော်အား ဆက်ကပ်သော အလှပဆုံးသော ပူဇော်မှုကို မြင်၍ စိတ်မှန်ကန်စွာ ဝမ်းမြောက်လာသူသည် ထိုပူဇော်မှုနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်အစုကို ရရှိသည်။

Verse 42

ये दीपमालां कुर्वंति कार्तिक्यां श्रद्धयान्विताः । यावत्कालं प्रज्वलंति दीपास्ते लिंगमग्रतः । तावद्युगसहस्राणि दाता स्वर्गे महीयते

ကာတ္တိကလ၌ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှီဝလင်္ဂအရှေ့၌ မီးအလင်းတန်းများကို မီးပန်းကွင်းကဲ့သို့ စီစဉ်ပူဇော်သူတို့အတွက်—မီးများ မီးလောင်တောက်ပနေသမျှ ကာလအတိုင်း၊ ထိုအလှူရှင်သည် ယုဂထောင်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 43

कौसुंभतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । दातारस्तेऽपि कैलासे मोदन्ते शिवसंनिधौ

ကူသုမ္ဘဆီ (safflower oil) ဖြင့် ပြည့်စုံသော မီးအလင်းများကို ရှီဝဘုရားကျောင်း၌ ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့သည်လည်း ကైలាសတောင်၌ ရှီဝတော်၏ နီးကပ်သော အရှေ့တော်၌ ပျော်ရွှင်မြူးတူးကြသည်။

Verse 44

अतसीतैलसंयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

အတစီဆီ (linseed oil) ဖြင့် ပြည့်စုံသော မီးအလင်းများကို ရှီဝဘုရားကျောင်း၌ ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့သည်—မိမိမိသားစု၏ မျိုးဆက်တစ်ရာနှင့်အတူ—ရှီဝတော်ထံသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 45

ज्ञानिनोऽपि हि जायंते दीपदानफलेन हि

မီးပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးဖလကြောင့်ပင် ပညာရှိ၊ ဉာဏ်တော်ထွန်းလင်းသူတို့တောင် မွေးဖွားလာကြသည် (ဤကုသိုလ်သည် ဉာဏ်ပညာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်)။

Verse 46

तिलतैलेन संयुक्ता दीपा दत्ताः शिवालये । ते शिवं यांति संयुक्ताः कुलानां च शतेन वै

နှမ်းဆီဖြင့် ပြည့်စုံသော မီးပူဇော်ကို ရှိဝဘုရားကျောင်း၌ ပူဇော်လှူဒါန်းသူတို့သည် ရှိဝသို့ ရောက်ကြပြီး မိမိတို့ မျိုးဆက်တစ်ရာနှင့်အတူ လိုက်ပါရောက်ရှိကြသည်။

Verse 47

घृताक्ता यैः कृता दीपा दीपिताश्च शिवालये । ते यांति परमं स्थानं कुललक्षसमन्विताः

ဂျီ (ထောပတ်သန့်) ဖြင့် လိမ်းကာ မီးပူဇော်ကို ပြုလုပ်ပြီး ရှိဝဘုရားကျောင်း၌ ထွန်းညှိသူတို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ကြပြီး မိမိတို့ မျိုးရိုးတစ်လက္ခ (တစ်သိန်း) နှင့်အတူ ပါဝင်ကြသည်။

Verse 48

कर्पूरागुरुधूपैश्च ये यजंति सदा शिवम् । आरार्तिकां सकर्प्पूरां ये कुर्वंति दिनेदिने । ते प्राप्नुवंति सायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

ကမ္ဖော်နှင့် အဂုရုအမွှေးတိုင်တို့ဖြင့် အစဉ်အမြဲ ရှိဝကို ပူဇော်သူ၊ နေ့စဉ် ကမ္ဖော်ပါသော အာရတီကို ပြုလုပ်သူတို့သည် စာယုဇျ (ဘုရားနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်း) ကို ရရှိကြသည်—ဤအပေါ် မစဉ်းစားမေးခွန်း မလို။

Verse 49

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं ये ह्यतंद्रिताः । लिंगार्चनं प्रकुर्वंति ते रुद्रा नात्र संशयः

မပျင်းမနာဘဲ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် သုံးကြိမ် ရှိဝလင်္ဂကို ပူဇော်သူတို့သည် ရုဒ္ဒရတို့ပင် ဖြစ်လာကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 50

रुद्राक्षधारणं ये च कुर्वंति शिवपूजने । दाने तपसि तीर्थे च पर्वकाले ह्यतंद्रिताः । तेषां यत्सुकृतं सर्वमनंतं भवति द्विजाः

အို ဒွိဇာတို့၊ ရှိဝပူဇာ၊ ဒါန၊ တပဿ၊ တီရ္ထ၊ ပွဲတော်ကာလတို့တွင် မပျင်းမနာ ရုဒ္ရాక్షမဏိကို ဝတ်ဆင်သူတို့၏ ကုသိုလ်အကျိုးအားလုံးသည် အဆုံးမရှိ အနန္တ ဖြစ်လာ၏။

Verse 51

रुद्राक्षा ये शिवेनोक्तास्ताच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः । आरम्भैकमुखं तावद्याबद्वक्त्राणि षोडश । एतेषां द्वौ च विज्ञेयौ श्रेष्ठौ तारयितुं द्विजाः

အို ဒွိဇာအထွတ်အမြတ်တို့၊ ရှိဝက မိန့်ကြားသော ရုဒ္ရాక్షတို့ကို နားထောင်ကြလော့။ တစ်မျက်နှာမှ စ၍ ဆယ့်ခြောက်မျက်နှာအထိ ရှိ၏။ ထိုတို့အနက် ကယ်တင်ပေးနိုင်ရန် အထူးမြတ်သော နှစ်မျိုးကို သိမှတ်ရမည်၊ ဒွိဇာတို့။

Verse 52

रुद्राक्षाणां पंचमुखखस्तथा चैकमुखः स्मृतः । ये धारयंत्येकमुखं रुद्राक्षमनिशं नराः । रुद्रलोकं च गच्छंति मोदन्ते रुद्रसंनिधौ

ရုဒ္ရాక్షတို့အနက် ငါးမျက်နှာနှင့် တစ်မျက်နှာသည် အထူးသဖြင့် မှတ်သားရ၏။ တစ်မျက်နှာရုဒ္ရాక్షကို နေ့ညမပြတ် ဝတ်ဆင်သူတို့သည် ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်ကာ ရုဒ္ရ၏ အနီးတော်၌ ပျော်မြူးကြ၏။

Verse 53

जपस्तपः क्रिया योगः स्नानं दानार्चनादिकम् । क्रियते यच्छृभं कर्म्म ह्यनंतं चाक्षधारणात्

ဂျပ်၊ တပဿ၊ ကရိယာ၊ ယောဂ၊ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်း၊ ဒါန၊ ပူဇာ စသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှု မည်သည့်အရာမဆို ရုဒ္ရాక్షကို ဝတ်ဆင်ခြင်းကြောင့် မကုန်ခန်းသော အနန္တ ဖြစ်လာ၏။

Verse 54

शुनः कंठनिबद्धोऽपि रुद्राक्षो यदि वर्तते । सोऽपि संतारितस्तेन नात्र कार्या विचारणा

ခွေး၏ လည်ပင်းတွင်ပင် ရုဒ္ရాక్షကို ချည်ထားလျှင်လည်း ထိုသတ္တဝါသည် ထိုကြောင့်ပင် ကူးမြောက်ကယ်တင်ခံရ၏။ ဤအကြောင်း၌ သံသယမပြုရ၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 55

तथा रुद्राक्षसंबंधात्पापमपिक्षयं व्रजेत् । एवं ज्ञात्वा शुभं कर्म कार्यं रुद्राक्षबंधनात्

ထို့အတူ ရုဒ္ရాక్షနှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းကြောင့် အပြစ်တောင် ပျက်စီးသွား၏။ ထိုသို့ သိပြီးနောက် ရုဒ္ရाक्षကို ဝတ်ဆင်ထားလျက် မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကမ္မကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 56

त्रिपुण्ड्रधारणं येषां विभूत्वा मन्त्रपूतया । ते रुद्रलोके रुद्राश्च भविष्यंति न संशयः

မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဝိဘူတိကို လိမ်းကာ တြိပုဏ္ဍြ (Tripuṇḍra) ကို ဆောင်ထားသူတို့သည် ရုဒ္ရ၏ လောက၌ ရုဒ္ရများ ဖြစ်လာကြမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 57

कपिलायाश्च संगृह्य गोमयं चांतरिक्षगम् । शुष्कं कृत्वाथ संदाह्यं विभूत्यर्थं शिवप्रियैः

ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော ဘက္တများသည် ကပိလာ (အညိုဝါ) နွား၏ နွားချေးကို စုဆောင်း၍ ခြောက်အောင်လုပ်ပြီးနောက် မီးရှို့ကာ ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ပြုလုပ်ရန် လုပ်ဆောင်သင့်၏။

Verse 58

विभूतीति समाख्याता सर्वपापप्रणाशिनी । ललाटेंऽगुष्ठरेखा च आदौ भाव्या प्रयत्नतः

၎င်းကို “ဝိဘူတိ” ဟု ခေါ်ကြပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ အစမှာ ကြိုးစား၍ နဖူးပေါ်တွင် လက်မဖြင့် အမှတ်လိုင်းကို သေချာစွာ ချန်ထားသင့်၏။

Verse 59

मध्यमां वर्जयित्वा तु अंगुलीक्द्वयेन च । एवं त्रिरेखासंयुक्तो ललाटे यस्य दृश्यते । स शैवः शिववज्ज्ञेयो दर्शनात्पापनाशनः

လက်မောင်းအလယ်ချောင်းကို ချန်ထား၍ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းဖြင့် လိမ်းရမည်။ ထိုသို့ နဖူးပေါ်တွင် သုံးကြောင်းပါသော အမှတ်ကို တွေ့ရသူသည် ရှೈဝ (Śaiva) ဟု သိရပြီး၊ ရှီဝကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ သူကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်စီးသည်။

Verse 60

जटाधराश्च ये शैवाः सप्त पंच तथा नव । जटा ये स्थापियिष्यंति शैवेन विधिना युताः

ဂျဋာ (ဆံပင်ချည်) ကိုဆောင်သော ရှိုင်ဝတို့သည် ခုနစ်၊ ငါး သို့မဟုတ် ကိုး (ချည်) ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ရှိုင်ဝဝိဓိအတိုင်း ဂျဋာကို တည်စေမည့်သူတို့လည်း—

Verse 61

ते शिवं प्राप्नुवं तीह नात्र कार्या विचारणा । रुद्राक्षधारणं कार्यं शिवभक्तैर्विशेषतः

သူတို့သည် ဤလောက၌လည်း (နောက်လောက၌လည်း) ရှီဝကို ရောက်ကြ၏။ ဤအကြောင်း၌ စဉ်းစားသံသယ မလို။ ရှီဝဘက်တော်သားတို့သည် အထူးသဖြင့် ရုဒ္ရాక్షကို ဆောင်ရမည်။

Verse 62

अल्पेन वा महत्त्वेन पूजितो वा सदाशिवः । कुलकोटिं समुद्धृत्य शिवेन सह मोदते

အနည်းငယ်ဖြင့်ဖြစ်စေ အများကြီးဖြင့်ဖြစ်စေ စဒါရှီဝကို ပူဇော်လျှင်၊ အမျိုးအနွယ်ကုဋိများကို မြှောက်တင်ကယ်တင်၍ ရှီဝနှင့်အတူ ပျော်မြူးတော်မူ၏။

Verse 63

तस्माच्छिवात्परतरं नास्ति किंचिद्द्विजोत्तमाः । यदैवमुच्यते शास्त्रे तत्सर्वं शिवकारणम्

ထို့ကြောင့် ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ရှီဝထက် မြင့်မြတ်သော အရာ မရှိ။ သာသ္တရ၌ ဤသို့ဆိုထားသမျှ အားလုံးသည် ရှီဝကို အကြောင်းရင်းအဖြစ် ထားရှိသည်။

Verse 64

शिवो दाता हि लोकानां कर्ता चैवानुमोदिता । शिवशक्त्यात्मकं विश्वं जानीध्वं हि द्विजोत्तमाः

ရှီဝသည် လောကတို့၏ ပေးကမ်းရှင်ဖြစ်၍ လုပ်ဆောင်ရှင်လည်း ဖြစ်ကာ အတည်ပြုခွင့်ပြုရှင်လည်း ဖြစ်၏။ ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ဤကမ္ဘာသည် ရှီဝနှင့် ရှီဝ-ရှက္တိ၏ သဘောတရားဖြစ်ကြောင်း သိကြလော့။

Verse 65

शिवेति द्व्यक्षरं नाम त्रायते महतो भयात् । तस्माच्छिवश्चिंत्यतां वै स्मर्यतां च द्विजोत्तमाः

အက္ခရာနှစ်လုံးပါသော «ရှီဝ» ဟူသောနာမသည် ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့မှုမှ ကယ်တင်ပေးသည်။ ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်သော ဒွိဇတို့၊ ရှီဝကို စိတ်တွင်တင်၍ အမြဲသတိရကြလော့။

Verse 66

ऋषय ऊचुः । सोमनाथस्य माहात्म्यं ज्ञातं तस्य प्रसादतः । राहोः शिरोभयात्सर्वे रक्षिताः परमेष्ठिना

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်– «သင်၏ကရုဏာကြောင့် စိုးမနာထ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ သိမြင်ခဲ့ပါသည်။ ရာဟု၏ ခေါင်းကြောက်ရွံ့မှုမှ အားလုံးကို ပရမေဋ္ဌင် (ဗြဟ္မာ) က ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်»။

Verse 67

सुराश्चेंद्रादयश्चान्ये तस्मिन्युद्धे सुदारुणे । अत ऊर्ध्वं सुराः सर्वे किमकुर्वत उच्यताम्

«ထိုအလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲတွင် အင်ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတားများလည်း ရှိကြသည်။ ထို့နောက် ဒေဝတားအားလုံး ဘာလုပ်ခဲ့ကြသနည်း၊ ပြောပြပါ»။

Verse 68

शिवस्य महिमा सर्वः श्रुतस्तव मुखोद्गतः । अथ युद्धस्य वृत्तान्तः कथ्यतां परमार्थतः

«သင်၏နှုတ်မှ ထွက်လာသကဲ့သို့ ရှီဝ၏ မဟာတန်ခိုးအားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာပြီးပြီ။ ယခု စစ်ပွဲ၏ ဖြစ်ရပ်မှန်ကို အဓိပ္ပါယ်အမှန်အတိုင်း ပြောပြပါ»။

Verse 69

लोमश उवाच । यदा हि दैत्यैश्च पराजिताः सुराः शम्भुं च सर्वे शरणं प्रपन्नाः । शिवं प्रणेमुः सहसा सुरोत्तमा युद्धाय सर्वे च मनो दधुस्तदा

လောမရှက ပြောသည်– ဒိုင်တျများကြောင့် ဒေဝတားတို့ ရှုံးနိမ့်သော်လည်း အားလုံးသည် ရှမ္ဘုထံ သ refuge ကို ခိုလှုံကြသည်။ ဒေဝတားအထွဋ်အမြတ်တို့သည် ချက်ချင်း ရှီဝကို ဦးချကန်တော့ပြီး နောက်တစ်ဖန် အားလုံး၏စိတ်ကို စစ်ပွဲသို့ တင်ကြသည်။

Verse 70

तथैव दैत्या अपि युध्यमाना उत्साहयुक्तातिबलाश्च सर्वे । देवैः समेताश्च पुनः पुनश्च युद्धं प्रचक्रुः परमास्त्रयुक्ताः

ထိုနည်းတူ ဒೈတျာတို့လည်း စိတ်အားထက်သန်၍ အင်အားကြီးမားစွာ တိုက်ခိုက်ကာ၊ အမြင့်မြတ်သော လက်နက်ကြီးများကို ကိုင်ဆောင်၍ နတ်တို့နှင့် ထပ်ခါထပ်ခါ စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲကြ၏။

Verse 71

एवं च सर्वे ह्यसुराः सुराश्च शक्त्यृष्टिशूलैः परिघैः परश्वधैः । जयार्थिनोमर्षयुताः परस्परं सिंहा यथा हैमवतीं दुरात्ययाः । निहन्यमाना ह्यसुराः सुरैस्तदा नानास्त्रयोगैः परमैर्निपेतुः

ဤသို့ အဆုရာတို့နှင့် သုရာတို့အားလုံးသည် လှံ၊ ဓားမြှား၊ သုံးခေါင်းလှံ၊ တုတ်ကြီး၊ ပုဆိန်တို့ဖြင့် အောင်ပွဲကိုလိုလား၍ ဒေါသပြင်းထန်စွာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ဟိမဝတီတောင်တန်း၏ ခက်ခဲသောဒေသ၌ စင်္ဟာများကဲ့သို့ ထိပ်တိုက်ဆုံကြ၏။ ထို့နောက် နတ်တို့က အမြင့်မြတ်သော လက်နက်ပေါင်းစုံဖြင့် ထိုးနှက်သဖြင့် အဆုရာတို့ လဲကျကြ၏။

Verse 72

चक्रुस्ते सकलामुर्वी मांसशोणितकर्दमाम् । महीं वृक्षाद्रिसंयुक्तां ससागरवनाकराम्

သူတို့သည် သစ်ပင်တောင်တန်းတို့နှင့်အတူ၊ သမုဒ္ဒရာ၊ တောအုပ်၊ သတ္တုတွင်းများပါဝင်သော ဤကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို အသားနှင့် သွေး၏ ရွံ့ကန်အဖြစ် ပြောင်းလဲစေကြ၏။

Verse 73

शिरांसि च कबन्धानि कवचानि महांति च । ध्वजारथाः पताकाश्च गजवाजिशिरांसि च

ခေါင်းများနှင့် ခေါင်းမဲ့ကိုယ်ခန္ဓာများ၊ ကြီးမားသော ကာဝါချာသံကာများ၊ အလံနှင့် ပတাকাတင်ထားသော စစ်ရထားများ၊ ထို့ပြင် ဆင်နှင့် မြင်းတို့၏ ခေါင်းများပါ အနှံ့အပြား ပြန့်ကျဲနေ၏။

Verse 74

बहन्त्यश्चापगा ह्यासन्नद्यो भीरुभयावहाः । अगाधाः शोणितोदाश्च तरंतो ब्रह्मराक्षसाः । तयंति परान्भूतप्रतप्रमथराक्षसान्

ထိုနေရာ၌ ချောင်းငယ်များနှင့် မြစ်များ စီးဆင်းနေ၍ ကြောက်တတ်သူတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။ အနက်မိုက်သော သွေးရေစီးကြောင်းများဖြစ်ပြီး၊ ဗြဟ္မရာက္ခသတို့သည် ရေကူးကာ ဖြတ်ကျော်ကြ၏။ ထို့ပြင် သူတို့သည် အခြားသတ္တဝါများကို နှိပ်စက်ကာ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဘူတ၊ ပ္ရမထ၊ ရာက္ခသတို့ကိုလည်း ဒုက္ခပေးကြ၏။

Verse 75

शाकिनीडाकिनीसंघा यक्षिण्योऽथ सहस्रशः । नानाकेलिषु संयुक्ताः परस्परमुदान्विताः

ရှာကိနီ၊ ဒါကိနီတို့၏အုပ်စုများနှင့် ယက္ခိနီတို့ အထောင်ပေါင်းများစွာသည် အမျိုးမျိုးသော ရူးသွပ်ကစားပွဲများတွင် ပေါင်းစည်းကာ အချင်းချင်း ဝမ်းမြောက်မြူးတူးနေကြ၏။

Verse 76

एवं संक्रीडमानास्ते भूतप्रमथराक्षसाः । रणे तस्मिन्महारौद्रे देवासुरसमागमे

ထိုသို့ပင် ဘူတ၊ ပရမထ၊ ရာက္ခသတို့သည် ဒေဝနှင့် အဆုရတို့ တိုက်ခိုက်ဆုံတွေ့သော အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲအတွင်း၌ ကစားမြူးတူးနေကြ၏။

Verse 77

बलिना सह देवेन्द्रो युयुधेऽद्भुतविक्रमः । शक्त्या जघान देवेंद्रं वैरोचनिरमर्षणः

အံ့ဖွယ်သတ္တိရှိသော ဒေဝအင်္ဒြာသည် ဘလိနှင့် တိုက်ခိုက်၏။ ထို့နောက် ဒေါသမခံနိုင်သော ဝိရောစနီ (ဘလိ) သည် လှံဖြင့် ဒေဝအင်္ဒြာကို ထိုးနှက်၏။

Verse 78

तां शक्तिं वञ्चयामास महेन्द्रो लघुविक्रमः । जघान स बलिं यत्नाद्दैत्येंद्रं परमेण हि

လျင်မြန်သော သတ္တိရှိသည့် မဟေန္ဒြာသည် ထိုလှံကို ရှောင်လွှဲနိုင်၏။ ထို့နောက် အားထုတ်ကြိုးပမ်းကာ ဒိုင်တျယတို့၏ အရှင် ဘလိကို အမြင့်မြတ်သော ထိုးနှက်ချက်ဖြင့် လဲကျစေ၏။

Verse 79

वज्रेण शितधारेण बाहुं चिच्छेद विक्रमी । गातासुरपतद्भूमौ विमानात्सूर्यसंन्निभात्

သွားထက်သော ဝဇ္ရဖြင့် သတ္တိရှိသူသည် သူ၏ လက်မောင်းကို ဖြတ်တောက်၏။ ထို့နောက် နေကဲ့သို့ တောက်ပသော ဗိမာန်မှ အဆုရတို့၏ အရှင်သည် မြေပြင်သို့ ကျလဲ၏။

Verse 80

पतितं च बलिं दृष्ट्वा वृषपर्वा रूपान्वितः । ववर्ष शरधाराभिः पयोद इव पर्वतम्

ဗလိ လဲကျနေသည်ကို မြင်သော် ရုပ်သဏ္ဌာန်တင့်တယ်သော ဝೃṣပರ್ವန် သည် မိုးတိမ်က တောင်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ မြားမိုးကြီးကို ရွာချလိုက်သည်။

Verse 81

महेंद्रं सगजं चैव सहमानं शिताञ्छरान् । तदा युद्धमभूद्वोरं महेन्द्रवृषपर्वणोः

ထိုအခါ မဟေန္ဒြ (အိန္ဒြ) နှင့် ဝೃṣပರ್ವန် တို့အကြား ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွား၏။ အိန္ဒြသည် ဆင်တော်နှင့်အတူ မြားချွန်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိစွာ တိုက်ခိုက်하였다။

Verse 82

निपात्य वृषपर्वाणमिंद्रः परबलार्दनः

ရန်သူတပ်ကို ချေမှုန်းသူ အိန္ဒြသည် ဝೃṣပರ್ವန် ကို ထိုးကျလဲချလိုက်၏။

Verse 83

ततो वज्रेण महता दानवानवधीद्रणे । शिरसि च्छेदिताः केचित्केचित्कंधरतो हताः

ထို့နောက် မဟာဝဇ္ရဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ ဒာနဝများကို သတ်ဖြတ်၏။ အချို့၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်၍၊ အချို့ကို လည်ပင်း/ပခုံးဘက်၌ ထိုးနှက်သတ်ခဲ့သည်။

Verse 84

विह्वलाश्च कृताः केचिदिंद्रेण कुपितेन च । तथा यमेन निहता वायुना वरुणेन च

အချို့ကို ဒေါသထွက်သော အိန္ဒြက မူးဝေတုန်လှုပ်စေ၏။ ထို့အတူ အချို့ကို ယမ၊ ဝါယု နှင့် ဝရုဏ တို့ကလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

Verse 85

कुबेरेण हताश्चान्ये नैरृतेन तथा परे । अग्निना निहताः केचिदीशेनैव विदारिताः

အချို့ကို ကုဗေရဒေဝက သတ်ဖြတ်၍၊ အချို့ကို နိုင်ရဿတဒေဝက သတ်ဖြတ်၏။ အချို့ကို အဂ္နိဒေဝက ချေမှုန်း၍၊ အချို့ကို အီရှာ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် ခွဲဖျက်ပစ်၏။

Verse 86

एवं तदा तैर्निहता बलीयसो महासुरा विक्रमशानिनश्च । सुरैस्तु सर्वैः सह लोकपालैः शिवप्रसादा भिहतास्तदानीम्

ထိုအခါ အင်အားကြီး၍ သူရဲကောင်းသတ္တိပြည့်ဝသော မဟာအဆုရများကို ဒေဝတားအားလုံးနှင့် လောကပာလများပေါင်း၍ ရှီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုချိန်တွင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့၏။

Verse 87

ततो महादैत्यवरो दुरात्मा स कलानेमिः परमास्त्रयुक्तः । ययौ तदानीं सुरसत्तमांस्तान्हंतुं सदा क्रूरमतिः स एकः

ထို့နောက် မဟာဒိုင်တျာတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်သော မကောင်းသဘောရှိ ကလာနေမိသည် အမြင့်ဆုံးလက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက်၊ အမြဲတမ်း ရက်စက်သောစိတ်ဖြင့် တစ်ယောက်တည်း ထိုအကောင်းဆုံးဒေဝတားတို့ကို သတ်ရန် ချီတက်လာ၏။

Verse 88

सिंहारूढो दंशितश्च त्रिशुलेन हि संयुतः । दैत्यानामर्बुदेनैव सिंहारूढेन संवृतः

သူသည် ခြင်္သေ့ပေါ်စီး၍ ကာကွယ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ကာ တြိရှူလကို ကိုင်ဆောင်၏။ ထို့ပြင် ခြင်္သေ့စီးသော ဒိုင်တျာများ အလွန်များပြားသည့် အစုအဝေးကြီးက ဝိုင်းရံထား၏။

Verse 89

ते सिंहा दंशिताः सर्वे महाबलपराक्रमाः । तेषु सिंहेषु चारूढा महादैत्याश्च तत्समाः

ထိုခြင်္သေ့အားလုံးသည် လက်နက်တပ်ဆင်၍ စစ်ရေးအဆင်သင့်ဖြစ်ကာ အင်အားနှင့် စွမ်းရည်အလွန်ကြီး၏။ ထိုခြင်္သေ့များပေါ်တွင်လည်း ရက်စက်မှု၌ ထိုနှင့်တူညီသော မဟာဒာနဝ (ဒိုင်တျာ) များ စီးနင်းနေကြ၏။

Verse 90

आयांतीं दैत्यसेनां तां सर्वां सिंहविभूषिताम् । कालनेमियुतां दृष्ट्वा देवा इंद्रपुरोगमाः । भयमाजग्मुरतुलं तदा ध्यानपरा भवन्

ခြင်္သေ့အလှဆင်ထားသော ဒೈತ್ಯစစ်တပ်ကြီးသည် ကာလနေမိနှင့်အတူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သော်၊ အိန္ဒြာဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့သည် နှိုင်းမရသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြီးကို ခံစားကြပြီး၊ ထိုအခါ စိတ်ကို သမาธိ၌ တည်စေကြ၏။

Verse 91

किं कुर्मोऽद्य वयं सर्वे कथं जेष्याम चाद्भुतम् । एतादृशमसंख्याकमनीकं सिंहसंवृतम्

«ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဘာလုပ်ရမလဲ။ ခြင်္သေ့များက ဝိုင်းရံထားသော အရေအတွက်မတွက်နိုင်သည့် အံ့ဩဖွယ် စစ်အင်အားကြီးကို ဘယ်လိုအနိုင်ယူနိုင်မလဲ»

Verse 92

एवं विचिंत्यमानास्ते ह्यागतस्तत्र नारदः । नारदेन च तत्सर्वं पुरावृत्तं महत्तरम्

ထိုသို့ စဉ်းစားဆွေးနွေးနေစဉ် နာရဒ မုနိသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ နာရဒအားဖြင့် ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်လုံးကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 93

कथितं च महेंद्राय कालनेमेस्तपोबलम् । अजेयत्वं च संग्रामे वरदानबलेन तु

ထို့ပြင် မဟာအိန္ဒြာအား ကာလနေမိ၏ တပဿာအင်အားကိုလည်းကောင်း၊ အလှူတော် (ဗရ) ၏ အင်အားကြောင့် စစ်ပွဲ၌ မအနိုင်ယူနိုင်သော အခြေအနေကိုလည်းကောင်း ရှင်းလင်းပြောကြားလေ၏။

Verse 94

विष्णुं विना वयं देवा अशक्ता रणमंडले । जेतुं च स ततो विष्णुः स्मर्यतां परमेश्वरः । तमालनीलो वरदः सर्वैर्विजयकांक्षिभिः

«ဗိဿနု မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ ဒေဝတားတို့သည် စစ်မြေပြင်၌ အားမရှိကြ။ ထို့ကြောင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် ဗိဿနုကို သတိရကြစို့—တမာလပင်ကဲ့သို့ အပြာမဲရောင်၊ ကောင်းချီးပေးတော်မူသူ—အောင်ပွဲကို လိုလားသူ အားလုံးက ဆင့်ခေါ်ရမည်»။

Verse 95

नारदस्य वचः श्रुत्वा तदा देवास्त्वरान्विताः । ध्यानेन च महाविष्णुं ततः परबलार्द्दनम् । स्मरंतः परमात्मानमिदमूचुश्च तं विभुम्

နာရဒ၏စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝတော်များသည် အရေးတကြီးဖြင့် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြ၏။ ထို့နောက် သမาธိဖြင့် မဟာဗိဿနု—ရန်သူ၏အင်အားကို ချေမှုန်းသူ—ကို ဓ్యာနပြုကြပြီး၊ အမြင့်ဆုံးအတ္တမန်ကို သတိရကာ အလုံးစုံကို လွှမ်းမိုးသော ထိုဘုရားသခင်ထံ ဤစကားများကို လျှောက်တင်ကြ၏။

Verse 96

देवा ऊचुः । नमस्तुभ्यं भगवते नमस्ते विश्वमंगलम् । श्रीनिवास नमस्तुभ्यं श्रीपते ते नमोनमः

ဒေဝတော်များက လျှောက်ကြ၏— «အို ဘဂဝန်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ အို ကမ္ဘာလောကအလုံးစုံ၏ မင်္ဂလာတော်၊ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။ အို ရှရီနိဝါသ၊ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။ အို ရှရီ၏ အရှင်၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ကျွန်ုပ်တို့ ဦးညွှတ်ပူဇော်ပါ၏»။

Verse 97

अद्यास्मान्भयभीतांस्त्वं कालनेमिभयार्दितान् । त्रातुमर्हसि दैत्याच्च देवानामभयप्रद

«ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကာလနေမိ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိတ်လန့်နှိပ်စက်ခံနေရပါသည်။ ဒိုင်တျာ၏လက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပေးရန် သင့်တော်ပါ၏—ဒေဝတော်များအား အဘယပေးတော်မူသော အရှင်တော်!»

Verse 98

एवं ध्यातः संस्मृतश्च प्रादुर्भूतो हरिस्तदा । नीलो गरुडमारुह्य जगतामभयप्रदः

ဤသို့ ဓ్యာနပြု၍ သတိရကြသဖြင့် ဟရီသည် ထိုအခါ ပေါ်ထွန်းလာ၏—အမဲရောင်တောက်မဲ—ဂရုဍပေါ် စီးနင်း၍ လောကအပေါင်းတို့အား အဘယပေးတော်မူသူဖြစ်၏။

Verse 99

चक्रपाणिस्तदायातो देवानां विजयाय च । गगनस्थं महाविष्णुं गरुडोपरि संस्थितम् । श्रीवासमेनं दुर्द्धर्षं योद्धुकामं ददर्शिरे

ထို့နောက် စက်ရပာဏိ အရှင်သည် ဒေဝတော်များ၏ အောင်ပွဲအတွက် ရောက်လာ၏။ ကောင်းကင်၌ ဂရုဍပေါ် ထိုင်နေသော မဟာဗိဿနုကို သူတို့မြင်ကြ၏—ရှရီဝါသ (ရှရီ၏ နေရာတော်)၊ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ စစ်ပွဲကို ဆန္ဒပြင်းပြသူဖြစ်၏။

Verse 100

तथा दृष्ट्वा कालनेमिस्तदानीं प्रहस्यमानोऽतिरुषा बलान्वितः । कस्त्वं महाभाग वरेण्यरूपः श्यामो युवा वारणमत्तविक्रमः । करे गृहीतं निशितं महाप्रभं चक्रं च कस्मात्कथयस्व मे प्रभो

ထိုသို့မြင်လျှင် ကာလနေမိသည် ပြင်းစွာသောအမျက်ဒေါသဖြင့် ရယ်မောလျက် ဆို၏ - "အို ကံကောင်းသောသူ၊ အသင်ကား အဘယ်သူနည်း။ အဆင်းလှပ၍ ညိုသော အသားအရေရှိပြီး ဆင်ပြောင်ကဲ့သို့ ခွန်အားကြီးမားသော လူပျိုဖြူ၊ သင်၏လက်တွင် ထက်မြက်သော စက်လက်နက်ကို အဘယ်ကြောင့် ကိုင်ဆောင်ထားသနည်း။ အို အရှင်၊ ငါ့အား ပြောပြပါ။"

Verse 101

श्रीभगवानुवाच । युद्धार्थमिह चायातो देवानां कार्यसिद्धये । त्वं स्थिरो भव रे मंद दहाम्यद्य न संशयः

မြတ်စွာဘုရားက မိန့်တော်မူ၏ - "ငါသည် နတ်တို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ပြီးမြောက်စေရန် စစ်တိုက်ခြင်းငှာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ အို မိုက်မဲသောသူ၊ မြဲမြံစွာ ရပ်လော့။ ယနေ့ ငါသည် သင့်ကို မုချမသွေ လောင်ကျွမ်းစေအံ့။"

Verse 102

श्रुत्वा भगवतो वाक्यं कालनेमिः प्रतापवान् । उवाच रुषितो भूत्वा भगवंतमधोक्षजम्

မြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို ကြားလျှင် တန်ခိုးကြီးသော ကာလနေမိသည် အမျက်ထွက်လျက် အဓောက္ခဇ (Adhokṣaja) ဟု ခေါ်ဝေါ်သော မြတ်စွာဘုရားအား ပြောဆို၏။

Verse 103

मूलभूतो हि देवानां भगवान्युद्धदुर्मदः । युद्धं कुरु मया सार्द्धं यदि शूरोऽसि संप्रति

"အို အရှင်၊ သင်သည် နတ်တို့၏ အမှီအခို အရင်းအမြစ် ဖြစ်ပေ၏။ စစ်တိုက်ခြင်း၌ မာန်ယစ်နေသူ ဖြစ်၏။ အကယ်၍ သင်သည် သူရဲကောင်းမှန်လျှင် ယခု ငါနှင့် စစ်ပြိုင်လော့။"

Verse 104

प्रहस्य भगवान्विष्णुरुवाचेदं महाप्रभः । गगनस्थो भव त्वं हि महीस्थोऽहं भवामि वै

တန်ခိုးကြီးသော ဗိဿနိုးမြတ်စွာဘုရားသည် ပြုံးတော်မူလျက် မိန့်ဆို၏ - "သင်သည် ကောင်းကင်၌ နေလော့၊ ငါသည် မြေကြီးပေါ်၌ နေအံ့။"

Verse 105

अप्रशस्तं च विषमं युद्धं चैव यथा भवेत् । तथा कुरु महाबाहो गगनो वा महीतले

စစ်ပွဲသည် မလျော်ကန်ခြင်း၊ မတရားခြင်း မရှိပါစေနှင့်။ အို လက်ရုံးရည်ကြီးမားသူ၊ ကောင်းကင်၌ဖြစ်စေ၊ မြေပြင်၌ဖြစ်စေ ထိုနည်းအတိုင်း တိုက်ခိုက်လော့။

Verse 106

तथेति मत्वा हि महानुभावो दैत्यैः समेतोऽर्बुदसंख्यकैश्च । सिंहोपरिस्थैश्च महानुभावैर्महाबलैः क्रूरतरैस्तदानीम्

"ထိုသို့ဖြစ်ပါစေ" ဟု တွေးလျက် ထိုမဟာပုဂ္ဂိုလ်သည် ကုဋေပေါင်းများစွာသော ဒေတျာများနှင့်အတူ ခြင်္သေ့စီးသော အားကြီး၍ ကြမ်းကြုတ်သော စစ်သည်များနှင့်အတူ ချီတက်လေ၏။

Verse 107

गगनमथ जगाहे मंदमंदं महात्मा ह्यसुरगणसमेतो विश्वरूपं जिघांसुः । त्रिशिखमपरमुग्रं गृह्य संदेशचेष्टादशनविकृतवक्त्रो योद्धुकामो हरिं सः

ထို့နောက် ထိုမဟာအသူရာသည် နတ်ဆိုးအပေါင်းတို့နှင့် ပူးပေါင်းကာ စကြဝဠာသဏ္ဌာန်ရှိသော ဗိဿနိုးကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ကောင်းကင်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝင်ရောက်လာ၏။ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တြိသူလလှံကို ကိုင်ဆောင်လျက် မျက်နှာထား ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ဟရိကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆန္ဒပြင်းပြနေ၏။