Adhyaya 57
Mahesvara KhandaKaumarika KhandaAdhyaya 57

Adhyaya 57

ဤအধ্যာယသည် နာရဒ၏ မိန့်ခွန်းဖြင့် စတင်သော ဆွေးနွေးပုံစံဖြစ်သည်။ နာရဒနှင့် ဗြာဟ္မဏများက မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်တောင်းပန်၍ လောကအကျိုးအတွက် သန့်ရှင်းသော မဟီနဂရက၌ ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ကို တည်ထောင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အထရီရှ၏ မြောက်ဘက်တွင်ရှိသော ကေဒါရ-လင်္ဂကို အထူးကောင်းမွန်သည့် လင်္ဂဟု သတ်မှတ်ကာ အကြီးမားဆုံး အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ ထို့နောက် အခမ်းအနားအစဉ်ကို ဖော်ပြသည်—အထရီကுண္ဍ၌ ရေချိုးခြင်း၊ စည်းကမ်းနှင့်အညီ ရှရာဒ္ဓ ပြုလုပ်ခြင်း၊ အထရီရှကို ဦးညွှတ်ကန်တော့ခြင်း၊ ထို့နောက် ကေဒါရကို ဒർശနပြုခြင်း။ ထိုသို့ ပြုသူသည် မုက္ခိ (လွတ်မြောက်မှု) ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိသူ (mukti-bhāg) ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ရုဒ္ရသည် နီလကဏ္ဍဟု ထင်ရှားပေါ်ထွန်းနေခြင်းနှင့် နာရဒ၏ ဆက်နွယ်မှုကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ကောဋိတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး နီလကဏ္ဍကို ဒർശနပြုကာ၊ ထို့နောက် ဇယာဒိတျကို ကန်တော့လျှင် ရုဒ္ရလောကသို့ ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ ဇယာဒိတျကိုလည်း အနက်ရှိုင်းသူများက ရေတွင်း၌ ရေချိုးပြီးနောက် ပူဇော်ကြ하며၊ ဇယာဒိတျ၏ ကရုဏာကြောင့် မိမိတို့ မျိုးရိုးမပျက်စီးကြောင်း ကာကွယ်ကတိကို ပေးထားသည်။ အဆုံးတွင် မဟီနဂရက၏ အကြောင်းအရာကို ပြည့်စုံစွာ နားထောင်ခြင်းဖြင့် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်းသည်ဟု ဖလရှရုတိက ဆိုသည်။

Shlokas

Verse 1

नारद उवाच । ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

နာရဒက ပြောသည်—ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများနှင့် နာရဒလည်း မဟေရှွရကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ မဟီနဂရဟု ခေါ်သော ပုဏ္ဏမြေ၌ ရှင်ကရ (ရှင်ကရာ) ကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 2

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिंगमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापातकनाशनम्

လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက် ကေဒါရ လင်္ဂ အမြတ်ဆုံးတစ်ဆူ ရှိ၏။ အတြီရှ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိပြီး အကြီးမားဆုံး အပြစ်များကို ပျက်စီးစေသည်။

Verse 3

अत्रिकुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं यः प्रपश्यति

အတြိကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီး နည်းလမ်းတော်အတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ကာ အတြီဣရှကို ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် ကေဒါရကို မြင်သူသည် ကတိပြုထားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 4

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकंठं नारदाय महात्मने

သူသည် မိခင်နို့ကို ထပ်မံမသောက်တော့—မုတ်တိ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် ရုဒ္ရသည် မဟာစိတ်ရှိသော နာရဒအား နီလကဏ္ဍ္ဌအကြောင်းကို မိန့်ကြား၏။

Verse 5

स्वयं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकंठं प्रपश्यति

ကိုယ်တိုင် ကောင်းချီးပေးပြီး ကိုယ်တိုင်ပင် မင်္ဂလာရှိသော မဟီနဂရက၌ တည်နေ၏။ ကိုဋိတီရ္ထ၌ ရေချိုးသောသူသည် နီလကဏ္ဍ္ဌကို မြင်ရ၏။

Verse 6

जयादित्यं नमस्कृत्य रुद्रलोकमवाप्नुयात् । जयादित्यं पूजयंति कूपे स्नात्वा नरोत्तमाः

ဇယာဒိတျကို ဦးချကန်တော့လျှင် ရုဒ္ရ၏ လောကကို ရောက်နိုင်၏။ လူကောင်းလူမြတ်တို့သည် ကန်တွင်း၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဇယာဒိတျကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 7

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । इदं ते कथितं पार्थ महीनगरकस्य च

ဇယာဒိတျ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သူတို့၏ မျိုးရိုးမပျက်စီး။ ထို့ကြောင့် အို ပါရ္ထ၊ မဟီနဂရကအကြောင်းကိုလည်း သင်အား ဤသို့ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 8

आख्यानं सकलं श्रुत्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဤသန့်ရှင်းသောအကြောင်းအရာကို အပြည့်အစုံနားထောင်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 57

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखंडे नीलकंठमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ ပထမ «မာဟေရှဝရ ခဏ္ဍ» ၏ «ကೌမာရိကာ ခဏ္ဍ» တွင် «နီလကဏ္ဍ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၅၇ သည် ပြီးဆုံး၏။