Adhyaya 56

Verse 1

नारद उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मेशं लिंगमुत्तमम् । यस्य स्मरणमात्रेण वाजपेयफलं भवेत्

နာရဒ မုနိက ဆို၏—«ယခုမှစ၍ ဗြဟ္မေရှ ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး လင်္ဂကို ငါကြေညာမည်။ ၎င်းကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ဝါဇပေယ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလ ရရှိမည်»။

Verse 2

एकदा तु पुरा पार्थ सृष्टि कामेन ब्रह्मणा । तपः सुचरितं घोरं सार्धवर्षसहस्रकम्

ရှေးကာလတစ်ခါတွင်၊ အို ပါရ္ထ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုသော ဘြဟ္မာသည် တင်းကျပ်၍ သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းသော တပသကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အနှစ်တစ်ထောင်နှင့် ထို့ထက်ပို၍ ကျင့်ဆောင်ခဲ့သည်။

Verse 3

तपसा तेन सन्तुष्टः पार्वतीपतिशंकरः । वरमस्मै ततः प्रादाल्लोककर्त्रे स्ववांछितम्

ထိုတပသကြောင့် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်တော်မူသော ပါဝတီ၏အရှင် ရှင်ကရ (Śaṅkara) သည် လောကများ၏ဖန်ဆင်းရှင်အား သူလိုလားသည့် အလိုတော်ပြည့်ဝသော အပေးအယူ (ဗရ) ကို ထိုအခါ ပေးတော်မူ၏။

Verse 4

ततो हृष्टः प्रमुदितः कृतकृत्यः पितामहः । ज्ञात्वा क्षेत्रस्य माहात्म्यं स्वयं लिंगं चकार ह

ထို့နောက် ပီတာမဟ (ဘြဟ္မာ) သည် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်၍ ကိစ္စပြီးမြောက်သူဖြစ်ကာ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးကို သိမြင်ပြီး ကိုယ်တိုင် လိင်္ဂကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 5

चखान च सरः पुण्यं नाम्ना ब्रह्मसरः शुभम । महीनगरकात्पूर्वे महापातकनाशनम्

ထို့ပြင် မဟီနဂရက၏ အရှေ့ဘက်၌ မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ‘ဘြဟ္မဆရ’ ဟု အမည်ရ သန့်ရှင်းမင်္ဂလာရေကန်ကိုလည်း တူးဖော်ခဲ့သည်။

Verse 6

अस्य तीरे महालिंगं स्थापयामास वै विभुः । तत्र देवः स्वयं साक्षाद्विद्यते किल शंकरः

ထိုရေကန်၏ ကမ်းနား၌ အင်အားကြီးသော အရှင်သည် မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ရှင်ကရ (Śaṅkara) သည် အမှန်တကယ် ကိုယ်တိုင်ပင် တိုက်ရိုက် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိတော်မူသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 7

पुष्करादधिकं तीर्थं ब्रह्मेशंनाम फाल्गुन । तत्र स्नात्वा नरो भक्त्या पिण्डदानं समाचरेत्

အို ဖာလ္ဂုနာ၊ «ဗြဟ္မေရှ» ဟုခေါ်သော တီရ္ထသည် «ပုෂ္ကရ» ထက်ပင် မြတ်တန်ခိုးကြီး၏။ ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် ဘိုးဘွားပိဏ္ဍဒါန (ပိဏ္ဍပူဇာ) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

दानं चैव यथाशक्त्या कार्तिक्यां च विशेषतः । देवं प्रपूजयेद्भक्त्या ब्रह्मेशं हृष्टमानसः

ထို့ပြင် မိမိတတ်နိုင်သမျှ ဒါနပြုရမည်၊ အထူးသဖြင့် «ကာရ္တိက» လတွင်။ စိတ်ပျော်ရွှင်လန်းဆန်း၍ သဒ္ဓာဘက္တိဖြင့် «ဗြဟ္မေရှ» ဘုရားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

पितरस्तस्य तुष्यंति यावदाभूतसंप्लवम् । पुष्करेषु च यत्पुण्यं कुरुक्षेत्रे रविग्रहे

သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် မဟာပျက်ကွက် (ကာလပ) အဆုံးတိုင်အောင် ကျေနပ်ကြ၏။ «ပုෂ္ကရ» တွင်ရှိသော ကုသိုလ်နှင့် «ကုရုက္ခေတ္တရ» တွင် နေကြတ်ချိန် ရရှိသော ကုသိုလ်သည်—

Verse 10

गंगादिपुण्यतीर्थेषु यत्फलं प्राप्यते नरैः । तत्फलं समवाप्नोति तीर्थस्यास्यावगाहनात्

ဂင်္ဂါစသော ပုဏ္ဏတီရ္ထများတွင် လူတို့ ရရှိသည့် အကျိုးफल အားလုံးကို ဤတီရ္ထ၌ ရေချိုးဝင်ခြင်းဖြင့် ထိုအကျိုးफलတည်းဟူသော အကျိုးကို ရရှိနိုင်၏။

Verse 11

मोक्षलिंगस्य माहात्म्यं शृणु पार्थ महाद्भुतम् । मया स्थानहितार्थं च समाराध्य महेश्वरम्

အို ပါရ္ထ၊ «မောက္ခ-လိင်္ဂ» ၏ အံ့ဩဖွယ် မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်လော့။ ဤသန့်ရှင်းသော နေရာ၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ငါသည် «မဟေရှဝရ» ကို သဒ္ဓာဘက္တိဖြင့် အာရాధနာပြုခဲ့၏။

Verse 12

स्थापितं प्रवरं लिंगं नाम्ना मोक्षेश्वरं हरम् । दर्भाग्रेण ततः पार्थ कूपं खनितवानहम्

ကျွန်ုပ်သည် ဟရ (ရှီဝ) ၏ အထူးမြတ်သော လင်္ဂကို «မောက္ခေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အို ပါရ္ထ၊ ဒರ್ಭမြက်အဖျားဖြင့် အဝီစင်တစ်ခုကို ကျွန်ုပ် တူးဖော်ခဲ့သည်။

Verse 13

प्रसाद्य लोककर्तारं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् । कमण्डलोर्ब्रह्मणश्च समानीता सरस्वती

လောကများကို ဖန်ဆင်းသူ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အရှင် (ပရမေဋ္ဌင်) ဖြစ်သော ဘြဟ္မာကို ပျော်ရွှင်စေပြီးနောက်၊ စရသွတီသည် ဘြဟ္မာ၏ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) မှ ထွက်ပေါ်လာအောင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

Verse 14

कूपेऽस्मिन्मोक्षनाथस्य लोकानां प्रेतमुक्तये । कार्तिकस्य तु मासस्य शुक्लपक्षे चतुर्दशी

မောက္ခနာထ၏ ဤရေတွင်း၌ လူတို့ကို «ပရေတာ» (မငြိမ်မသက် သေသူဝိညာဉ်) အခြေအနေမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကာရ္တိကလ၏ လဆန်းပိုင်း၊ လပြည့်မတိုင်မီ ၁၄ ရက်မြောက်နေ့သည် အထူးအရေးကြီးသည်။

Verse 15

कूपे स्नात्वा नरस्तस्यां तिलपिण्डं समाचरेत् । प्रेतानुद्दिश्य नियतं मोक्षतीर्थफलं भवेत्

ထိုရေတွင်း၌ ရေချိုးပြီးနောက် လူသည် စည်းကမ်းတကျ တီလပိဏ္ဍ (နှမ်းပိဏ္ဍ) ကို ပြုလုပ်၍ ကွယ်လွန်သူတို့အား ရည်ညွှန်းပူဇော်ရမည်။ အမှန်တကယ် မောက္ခတီရ္ထ၏ အကျိုးဖလသည် ထိုမှ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 16

कुले न जायते तस्य प्रेतः पार्थ न संशयः । प्रेता मोक्षं प्रगच्छन्ति तीर्थस्यास्य प्रभावतः

အို ပါရ္ထ၊ သံသယမရှိဘဲ သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း «ပရေတာ» မပေါ်ပေါက်တော့။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ကွယ်လွန်သူတို့သည် မောက္ခကို ရောက်ကြသည်။

Verse 17

जयादित्यकूपवरे नरः स्नात्वा प्रयत्नतः । गर्भेश्वरं नमस्कृत्य न स गर्भेषु मज्जति

အလွန်ကောင်းမြတ်သော ဇယာဒိတျတူးကန်၌ ကြိုးစား၍ ရေချိုးပြီး၊ ဂర్భေရှွရကို ဦးချ၍ နမസ്കာပြုသူသည် ထပ်မံ ဝမ်းအိမ်များထဲသို့ မကျရောက်တော့ (ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိတော့)။

Verse 18

इदं मया पार्थ तव प्रणीतं गुप्तस्य क्षेत्रस्य समासयोगात् । माहात्म्यमेतत्सकलं शृणोति यः स्याद्विशुद्धः किमु वच्मि भूयः

အို ပါရ္ထ၊ ဤလျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းဒေသ၏ အကြောင်းကို စုစည်း၍ ငါသည် သင့်အား ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤမဟာတ္မယကို အပြည့်အစုံ နားထောင်သူသည် သန့်စင်လာမည်—ထပ်၍ ဘာကို ပြောရမည်နည်း။

Verse 56

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखंडे कौमारिकाखंडे ब्रह्मेश्वरमोक्षेश्वर गर्भश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ပထမ မာဟေရှွရခဏ္ဍ၏ ကೌမာရိကခဏ္ဍတွင် «ဗြဟ္မေရှွရ၊ မောက္ṣeရှွရ နှင့် ဂರ್ಭေရှွရ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၆ ပြီးဆုံး၏။