Shloka 6
भैरवोत्पत्तिः ब्रह्मदर्पनिग्रहश्च
Origin of Bhairava and the Subduing of Brahmā’s Pride
तावद्विधिं तात दिदृक्षुरच्युतः कृपालुरस्मत्पतिपादपल्लवम् । निषिच्य बाष्पैरवदत्कृतांजलिर्यथा शिशुः स्वं पितरं कलाक्षरम्
tāvadvidhiṃ tāta didṛkṣuracyutaḥ kṛpālurasmatpatipādapallavam | niṣicya bāṣpairavadatkṛtāṃjaliryathā śiśuḥ svaṃ pitaraṃ kalākṣaram
ထို့နောက် ကရုဏာရှင်ဖြစ်၍ ထိုပညတ်ချက်ကို မြင်လိုသော အစယုတ (ဗိဿနိုး) သည် ငါတို့အရှင် (သီဝ) ၏ နူးညံ့သော ကြာပန်းခြေတော်တို့ကို မျက်ရည်ဖြင့် ဆေးကြောလေ၏။ လက်အုပ်ချီလျက် သူသည် ဖခင်အား စကားမပီသသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တုန်ရီသောစကားဖြင့် လျှောက်ထားလေ၏။
Suta Goswami (narrating to the sages at Naimisharanya)
Tattva Level: pati
Shiva Form: Mahādeva
Type: stotra
Role: liberating
FAQs
It highlights bhakti marked by humility: even Viṣṇu approaches Śiva as the supreme Pati, weeping in reverence—showing that grace arises from surrender, not status.
By focusing on Śiva’s lotus-feet and personal presence, the verse supports Saguna devotion—approaching Śiva in a form that receives love, prayer, and ritual homage (as in Liṅga worship).
Practice añjali (folded-hands prayer) with tearful, heartfelt japa—especially of the Pañcākṣarī “Om Namaḥ Śivāya”—and cultivate childlike dependence on Śiva’s grace.