योगाचार्यरूपेण शर्वावताराः (Śarva’s manifestations as Yoga-Teachers)

Verse 1

कृष्ण उवाच । युगावर्तेषु सर्वेषु योगाचार्यच्छलेन तु । अवतारान्हि शर्वस्य शिष्यांश्च भगवन्वद

ကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားရှင်၊ ယုဂအလှည့်အပြောင်းတိုင်းတွင် ယောဂဆရာ၏ အယောင်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော သရဝ (သီဝ) ၏ အဝတာရများနှင့် ထိုဘုရား၏ တပည့်များကိုလည်း မိန့်ကြားပေးပါ။”

Verse 2

उपमन्युरुवाच । श्वेतः सुतारो मदनः सुहोत्रः कङ्क एव च । लौगाक्षिश्च महामायो जैगीषव्यस्तथैव च

ဥပမန်ယူက မိန့်သည်—“ရှွေတ၊ စုတာရ၊ မဒန၊ စုဟောထရ၊ ကင်္က တို့နှင့်တကွ၊ ထို့အပြင် လောဂာက္ṣi၊ မဟာမာယာ၊ ဂျိုင်ဂီṣဗျ တို့လည်း ဖြစ်သည်။”

Verse 3

दधिवाहश्च ऋषभो मुनिरुग्रो ऽत्रिरेव च । सुपालको गौतमश्च तथा वेदशिरा मुनिः

“ဒဓိဝါဟ၊ ဥဿဘ၊ မုနိ ဥဂြ၊ အတြိ တို့နှင့်တကွ၊ ထို့အပြင် စုပါလက၊ ဂေါတမ၊ မုနိ ဝေဒသိရ တို့ကိုလည်း ဤနေရာ၌ အမည်တင်ပြထားသည်။”

Verse 4

गोकर्णश्च गुहावासी शिखण्डी चापरः स्मृतः । जटामाली चाट्टहासो दारुको लांगुली तथा

ဂိုကဏ္ဏ၊ ဂူတွင်းနေသူ (Guhāvāsī)၊ Śikhaṇḍī နှင့် ထိုကဲ့သို့ မှတ်မိထားသော အခြားတစ်ပါး; Jaṭāmālī၊ Aṭṭahāsa၊ Dāruka နှင့် Lāṅgulī တို့လည်း—ဤအမည်များသည် သီဝရှင်နှင့် ဆက်နွယ်သော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရာ နာမတော်များဟု ဆိုကြသည်။

Verse 5

महाकालश्च शूली च डंडी मुण्डीश एव च । सविष्णुस्सोमशर्मा च लकुलीश्वर एव च

အရှင်သည် မဟာကာလ ဖြစ်တော်မူ၏; သုံးချွန်လက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏; တောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်သူ ဖြစ်တော်မူ၏; မုဏ္ဍီဤရှ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အရှင်သည် Saviṣṇu၊ Somaśarmā နှင့် Lakulīśvara လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 6

एते वाराह कल्पे ऽस्मिन्सप्तमस्यांतरो मनोः । अष्टाविंशतिसंख्याता योगाचार्या युगक्रमात्

ဤ ဝါရာဟ ကလ္ပ၌ မနု အဆက်အနက် ခုနှစ်မြောက် မနု၏ မနွန္တရအတွင်း၊ ယောဂဆရာများသည် အရေအတွက် ၂၈ ပါးဖြစ်၍ ယုဂအဆက်အဆက်၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း အစဉ်လိုက် ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။

Verse 7

शिष्याः प्रत्येकमेतेषां चत्वारश्शांतचेतसः । श्वेतादयश्च रुष्यांतांस्तान्ब्रवीमि यथाक्रमम्

ဤသူတို့တစ်ပါးချင်းစီတွင် စိတ်ငြိမ်သက်သော တပည့် လေးယောက်စီ ရှိကြသည်။ ရှွေတ (Śveta) စသဖြင့် အလေးအမြတ်ပြုရသော ရှင်ရသီတို့ကို အစဉ်လိုက် ယခု ငါ ဖော်ပြမည်။

Verse 8

श्वेतश्श्वेतशिखश्चैव श्वेताश्वः श्वेतलोहितः । दुन्दुभिश्शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा

(သူတို့မှာ) Śveta၊ Śvetaśikha၊ Śvetāśva၊ Śvetalohita၊ Dundubhi၊ Śatarūpa၊ Ṛcīka နှင့် ထို့အတူ Ketumān တို့ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 9

विकोशश्च विकेशश्च विपाशः पाशनाशनः । सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्गमो दुरतिक्रमः

သူသည် Vikośa နှင့် Vikeśa ဖြစ်တော်မူ၏; သူသည် Vipāśa၊ ပာśa (ချည်နှောင်မှု) ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ မင်္ဂလာမျက်နှာတော်လည်း ဖြစ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာတော်လည်း ဖြစ်၏; ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲ၍ ကျော်လွန်မရ—ပာśu ကို ချည်နှောင်သော pāśa များကို တစ်ပါးတည်း ဖြတ်တောက်တော်မူသော အမြင့်ဆုံး ပတိ၊ သီဝဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

सनत्कुमारस्सनकः सनंदश्च सनातनः । सुधामा विरजाश्चैव शंखश्चांडज एव च

Sanatkumāra၊ Sanaka၊ Sananda နှင့် Sanātana; ထို့အတူ Sudhāmā၊ Virajā၊ Śaṅkha နှင့် Āṇḍaja—ဤအလေးအနက်ထားရသော ရှင်ရသီတို့သည် (ရှိနေသူ/ဖော်ပြထားသူ) များထဲတွင် ရေတွက်ထားကြသည်။

Verse 11

सारस्वतश्च मेघश्च मेघवाहस्सुवाहकः । कपिलश्चासुरिः पञ्चशिखो बाष्कल एव च

“သူတို့မှာ စာရသ္ဝတ၊ မေဃ၊ မေဃဝါဟ၊ သုဝါဟက; ထို့ပြင် ကပိလ၊ အာသုရိ၊ ပဉ္စသိခ နှင့် ဘာෂ္ကလ တို့လည်း ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 12

पराशराश्च गर्गश्च भार्गवश्चांगिरास्तथा । बलबन्धुर्निरामित्राः केतुशृंगस्तपोधनः

“ပါရာရှရ နှင့် ဂရ္ဂ၊ ဘာရ္ဂဝ နှင့် အင်္ဂိရာ တို့လည်းရှိ၏; ဘလဗန္ဓု၊ နိရာမိတ္ရ နှင့် ကေတုရှೃင်္ဂ—တပသ၏ ဓနဖြင့် ပြည့်စုံသော တပသီများ ဖြစ်ကြသည်။”

Verse 13

लंबोदरश्च लंबश्च लम्बात्मा लंबकेशकः । सर्वज्ञस्समबुद्धिश्च साध्यसिद्धिस्तथैव च

ထိုသခင်သည် ဝမ်းဗိုက်ကြီးသောအရှင်၊ မြင့်မြတ်သခင်၊ ကိုယ်တိုင်အကျယ်အဝန်းကြီးမားသောအရှင်၊ ဆံပင်ရှည်လျားစီးဆင်းသောအရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသခင်သည် အလုံးစုံသိတော်မူသောအရှင်၊ အခြေအနေအားလုံး၌ စိတ်ညီမျှတော်မူသောအရှင်၊ ရောက်နိုင်သောပန်းတိုင်လည်း ဖြစ်၍ ပြည့်စုံသောစिद्धိလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

सुधामा कश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा । अत्रिरुग्रो गुरुश्रेष्ठः श्रवनोथ श्रविष्टकः

သုဓာမာ၊ ကশ্যပ၊ ဝသိဋ္ဌ နှင့် ဗိရာဇာတို့၊ ထို့ပြင် အတြိ၊ ဥဂ္ရ၊ ဂုရုအမြတ်ဆုံး၊ ထို့နည်းတူ သြဝဏ နှင့် သြဝိဋ္ဌက တို့ကို—ဂုဏ်ပြုရသော ရှင်ဣသီများအဖြစ် အမည်ရေတွက်ဖော်ပြထားသည်။

Verse 15

कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः । काश्यपो ह्युशनाश्चैव च्यवनश्च बृहस्पतिः

«ကුණိ၊ ကුණိဗာဟု၊ ကုရှရီရ၊ ကုနေထရက တို့ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် ကာശ്യပ၊ ဥသနာ (သုကြာ)၊ ချဝန နှင့် ဗృဟස්ပတိ တို့လည်းရှိကြ၏» ဟူ၍။

Verse 16

उतथ्यो वामदेवश्च महाकालो महा ऽनिलः । वाचःश्रवाः सुवीरश्च श्यावकश्च यतीश्वरः

«(အရှင်သည်) ဥတသျ၊ ဝာမဒေဝ; မဟာကာလ နှင့် မဟာအနိလ (မဟာလေ) ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဝာချရှရဝါ၊ သုဝီရ၊ ရှျာဝက နှင့် ယတီဣရှဝရ (တပသီတို့၏ အရှင်) ဟူ၍လည်း သိကြ၏»။

Verse 17

हिरण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा । सुमन्तुर्जैमिनिश्चैव कुबन्धः कुशकन्धरः

ဟိရဏ္ယနာဘ၊ ကောသလျ၊ လောကာက္ṣi နှင့် ကုထုမိ၊ ထို့ပြင် စုမန္တု၊ ဇိုင်မိနိ၊ ကုဗန္ဓ နှင့် ကုရှကန္ဓရ—ဤရသေ့များကို ဤနေရာတွင် စာရင်းပြုထားသည်။

Verse 18

प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान्गौतमस्तथा । भल्लवी मधुपिंगश्च श्वेतकेतुस्तथैव च

ပလက္ခ၊ ဒာರ್ಭာယဏိ၊ ကေတုမာန် နှင့် ဂေါတမ၊ ထို့ပြင် ဘလ္လဝီ၊ မဓုပိင်္ဂ နှင့် ရွှေတကေတု—ဤလည်း ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အလေးအနက်ရသေ့များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 19

उशिजो बृहदश्वश्च देवलः कविरेव च । शालिहोत्रः सुवेषश्च युवनाश्वः शरद्वसुः

ဥသိဇ၊ ဗြဟဒသွ၊ ဒေဝလ နှင့် ကဝိ၊ ထို့ပြင် ရှာလိဟောတြ၊ စုဝေṣ၊ ယုဝနာသွ နှင့် ရှရဒ္ဝစု—ဤအလေးအနက်ရသေ့များလည်း ဤသီဝသဒ္ဓမ္မ သန့်ရှင်းသင်ကြားမှုနှင့် ဆက်နွယ်၍ ရေတွက်ထားသည်။

Verse 20

अक्षपादः कणादश्च उलूको वत्स एव च । कुलिकश्चैव गर्गश्च मित्रको रुष्य एव च

အက္ṣပာဒ၊ ကဏာဒ၊ ဥလူက နှင့် ဝတ္စ၊ ထို့ပြင် ကုလိက နှင့် ဂါရ္ဂ၊ ထို့အပြင် မိတ္ရက နှင့် ရုṣယ—ဤတို့လည်း ဤသန့်ရှင်းသော အကြောင်းအရာတွင် စာရင်းတင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

एते शिष्या महेशस्य योगाचार्यस्वरूपिणः । संख्या च शतमेतेषां सह द्वादशसंख्यया

ဤသူတို့သည် မဟေရှ (သီဝ) ၏ တပည့်များဖြစ်၍ ယောဂဆရာ၏ သဘောသဏ္ဍာန်ကို ကိုယ်တိုင်ဆောင်ထားကြသည်။ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာဖြစ်ပြီး ထပ်မံ ဆယ့်နှစ်ပါဝင်သဖြင့် စုစုပေါင်း တစ်ရာဆယ့်နှစ် ဖြစ်သည်။

Verse 22

सर्वे पाशुपताः सिद्धा भस्मोद्धूलितविग्रहाः । सर्वशास्त्रार्थतत्त्वज्ञा वेदवेदांगपारगाः

ထိုပာရှုပတအားလုံးသည် စိဒ္ဓအဖြစ် အောင်မြင်ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့် ဖုန်တင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သာသနာကျမ်းအပေါင်း၏ အဓိပ္ပါယ်နှင့် တတ္တဝကို သိမြင်ပြီး၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒအင်္ဂတို့ကိုလည်း ပြည့်စုံစွာ ကျွမ်းကျင်ကြသည်။

Verse 23

शिवाश्रमरतास्सर्वे शिवज्ञानपरायणाः । सर्वे संगविनिर्मुक्ताः शिवैकासक्तचेतसः

သူတို့အားလုံးသည် သီဝ၏ အာရှ్రమဓမ္မ၌ ပျော်မွေ့၍ သီဝဇ္ဈာနနှင့် သီဝဗဟုသုတ၌ အပြည့်အဝ အားထားကြသည်။ လောကီဆက်နွယ်မှုနှင့် အဖော်အပေါင်းတို့မှ ကင်းလွတ်ပြီး၊ စိတ်သည် သီဝတစ်ပါးတည်း၌သာ တည်ငြိမ်စွာ စူးစိုက်နေသည်။

Verse 24

सर्वद्वंद्वसहा धीराः सर्वभूतहिते रताः । ऋजवो मृदवः स्वस्था जितक्रोधा जितेंद्रियाः

သူတို့သည် သတ္တိခိုင်မာ၍ သည်းခံတတ်ကာ ဆန့်ကျင်ဘက်အတွဲအဖက် အားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြသည်။ သတ္တဝါအားလုံး၏ အကျိုးချမ်းသာ၌ စိတ်ဝင်စားပြီး၊ ဖြောင့်မတ် နူးညံ့ သဘောတည်ငြိမ်ကာ၊ ဒေါသကို အနိုင်ယူ၍ အင်္ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်ထားကြသည်။

Verse 25

रुद्राक्षमालाभरणास्त्रिपुंड्रांकितमस्तकाः । शिखाजटास्सर्वजटा अजटा मुंडशीर्षकाः

သူတို့သည် ရုဒ္ရాక్షမാലာဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ နဖူးပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် တြိပုဏ္ဍြ အမှတ်အသားကို ထင်ရှားစွာ တင်ထားကြသည်။ အချို့မှာ ရှိခါနှင့် ဂျဋာ (ဆံပင်ချည်) ရှိ၍၊ အချို့မှာ ဂျဋာအပြည့်ရှိကာ၊ အချို့မှာ ဂျဋာမရှိ၊ အချို့မှာ ခေါင်းပြောင်ကာ မုဏ္ဍဖြစ်ကြသည်။

Verse 26

फलमूलाशनप्रायाः प्राणायामपरायणाः । शिवाभिमानसंपन्नाः शिवध्यानैकतत्पराः

သူတို့သည် သစ်သီးနှင့် အမြစ်တို့ကို အဓိကစားသုံးကာ ပရာဏာယာမ စည်းကမ်း၌ အလွန်အမင်းအာရုံစိုက်ကြ၏။ «ငါသည် သီဝ၏သူ» ဟူသော သီဝအဘိမာန်ဖြင့် ပြည့်ဝကာ သီဝကိုသာ တစ်စိတ်တစ်သဘော တရားထိုင်သတိပြုကြ၏။

Verse 27

समुन्मथितसंसारविषवृक्षांकुरोद्गमाः । प्रयातुमेव सन्नद्धाः परं शिवपुरं प्रति

သူတို့သည် သံသရာဟူသော အဆိပ်ပင်၏ ပေါက်ထွက်လာသော အညွန့်များကို အမြစ်မှပင် ဆွဲထုတ်ဖျက်ဆီးပြီးနောက်၊ ထွက်ခွာရန် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ကာ—အမြင့်မြတ်ဆုံး သီဝ၏ နေရာတော်သို့ သွားရန် တက်ကြွစွာ ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 28

सदेशिकानिमान्मत्वा नित्यं यश्शिवमर्चयेत् । स याति शिवसायुज्यं नात्र कार्या विचारणा

ဤအရာတို့ကို စစ်မှန်သော ဆရာတော် (သဒ္ဂုရု) ထံမှ ရရှိသော သင်ကြားချက်ဟု ယုံကြည်ကာ နေ့စဉ် သီဝဘုရားကို ပူဇော်သူသည် သီဝနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း (Śiva-sāyujya) ကို ရောက်ရှိမည်။ ဤအပေါ် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။