स्कन्दसरः (Skandasara) — तीर्थवर्णनम् / Description of the Skandasara Sacred Lake

Verse 1

सूत उवाच । तत्र स्कंदसरो नाम सरस्सागरसन्निभम् । अमृतस्वादुशिशिरस्वच्छा गाधलघूदकम्

စူတာက ပြောသည်—“ထိုနေရာ၌ စကန္ဒ-ဆရစ် ဟုခေါ်သော ရေကန်တစ်ကန် ရှိ၏။ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကျယ်ဝန်းပြီး၊ အမృతကဲ့သို့ ချိုမြိန်၍ အေးမြသန့်စင်၊ ကြည်လင်တောက်ပကာ နက်ရှိုင်းသော်လည်း စီးဆင်းမှုမှာ နူးညံ့ပေါ့ပါး၏။”

Verse 2

समंततः संघटितं स्फटिको पलसंचयैः । सर्वर्तुकुसुमैः फुल्लैश्छादिताखिलदिङ्मुखम्

အရပ်ရပ်အနှံ့၌ ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်ကဲ့သို့ ပလာရှာအစုအပုံများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ရာသီအားလုံး၏ ပွင့်လန်းသော ပန်းများက အရပ်မျက်နှာအကုန်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

Verse 3

शैवलैरुत्पलैः पद्मैः कुमुदैस्तारकोपमैः । तरंगैरभ्रसंकाशैराकाशमिव भूमिगम्

ရေညှိ၊ အုတ်ပလ (အပြာရောင် ကြာ)၊ ပဒ္မ (ကြာ) နှင့် ကုမုဒ (အဖြူရောင် ရေကြာ) တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားကာ ကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသည်။ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ လင်းလက်သော လှိုင်းများကြောင့် မြေပြင်သည် ကောင်းကင်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

Verse 4

सुखावतरणारोहैः स्थलैर्नीलशिलामयैः । सोपानमार्गौ रुचिरैश्शोभमानाष्टदिङ्मुखम्

လွယ်ကူစွာ ဆင်းတက်နိုင်ရန် အပျော်ရွှင်ဖွယ် လှေကားတန်းများနှင့် အဆင့်မြင့်နေရာများသည် အပြာမဲရောင် ကျောက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထား၍ တောက်ပလင်းလက်နေသည်။ လှပသော လှေကားလမ်းများကလည်း အရှစ်မျက်နှာသော ဒిశာတို့သို့ မျက်နှာမူကာ ရောင်ပြန်ထွန်းလင်းနေသည်။

Verse 5

तत्रावतीर्णैश्च यथा तत्रोत्तीर्णश्च भूयसा । स्नातैः सितोपवीतैश्च शुक्लाकौपीनवल्कलैः

ထိုနေရာတွင် လူများစွာသည် ရေထဲသို့ ဆင်းကာ ထို့နောက် အစီအစဉ်တကျ ပြန်တက်လာကြသည်။ သူတို့သည် ရေချိုးပြီးနောက် အဖြူရောင် ယဇ္ဉိုပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ဝတ်ဆင်ကာ အဖြူစင်သော လုံချည်တို (ကောပီန) နှင့် သစ်ခွံအဝတ်တို့ကို ဆင်မြန်းထားကြသည်။

Verse 6

जटाशिखायनैर्मुंडैस्त्रिपुंड्रकृतमंडनैः । विरागविवशस्मेरमुखैर्मुनिकुमारकैः

ထိုနေရာတွင် မုနိလူငယ်များရှိကြသည်—အချို့သည် ဇဋာဆံပင်ကို ထိပ်တွင် စည်းထားပြီး အချို့သည် ခေါင်းပြောင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် သုံးကြောင်းပြာအမှတ် (tripuṇḍra) ဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး၊ ဝိရာဂ (ကင်းလွတ်ခြင်း) မှ ပေါက်ဖွားသော နူးညံ့သည့် အပြုံးဖြင့် မျက်နှာတော်များ တောက်ပကာ စွန့်လွှတ်ခြင်း၌ စိတ်နှစ်မြုပ်လျက် လှုပ်ရှားနေကြသည်။

Verse 7

घटैः कमलिनीपत्रपुटैश्च कलशैः शिवैः । कमण्डलुभिरन्यैश्च तादृशैः करकादिभिः

ရေခွက်များ၊ ကြာရွက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော အဖုံးများ၊ ရှိဝအား အပ်နှံထားသော မင်္ဂလာကလသများ၊ ကမဏ္ဍလုများနှင့် ကရက စသည့် အလားတူ အိုးအင်များဖြင့် (ပူဇော်ပွဲကို) စီစဉ်ပြုလုပ်ထားသည်။

Verse 8

आत्मार्थं च परार्थं च देवतार्थं विशेषतः । आनीयमानसलिलमात्तपुष्पं च नित्यशः

ပူဇာအတွက် ယူဆောင်လာသော ရေနှင့် စုဆောင်းထားသော ပန်းများကို နေ့စဉ် ဆက်ကပ်ရမည်—ကိုယ်တိုင်၏ ဓမ္မကောင်းကျိုးအတွက်လည်း၊ အခြားသူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက်လည်း၊ အထူးသဖြင့် သခင်ရှီဝ (ဒေဝ) အတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 9

अंतर्जलशिलारूढैर्नीचानां स्पर्शशंकया । आचारवद्भिर्मुनिभिः कृतभस्मांगधूसरैः

မသန့်ရှင်းသူတို့နှင့် ထိတွေ့မိမည်ကို စိုးရိမ်၍၊ အကျင့်စည်းကမ်းရှိသော မုနိများသည်—ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် သီဝ၏ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) လိမ်းထားသဖြင့် မီးခိုးရောင်ဖြစ်လျက်—ရေထဲရှိ ကျောက်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သင့်လျော်သော အာစာရကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။

Verse 10

इतस्ततो ऽप्सु मज्जद्भिरिष्टशिष्टैः शिलागतैः । तिलैश्च साक्षतैः पुष्पैस्त्यक्तदर्भपवित्रकैः

ဒီနေရာဟိုနေရာတွင်၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိ၍ စည်းကမ်းတကျသော ဘက္တများသည် ရေထဲတွင် မျောနှံကာ၊ မြစ်မှယူသော ကျောက်များ၊ နှမ်းစေ့များ၊ မကွဲမပျက် ဆန်စေ့ (စာက္ရှတ) နှင့် ပန်းများဖြင့် ပူဇော်ကြပြီး၊ သန့်စင်ရေးအတွက် ဒರ್ಭမြက်ပဝိတရကို ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

Verse 11

देवाद्यमृषिमध्यं च निर्वर्त्य पितृतर्पणम् । निवेदयेदभिज्ञेभ्यो नित्यस्नानगतान् द्विजान्

ဒေဝတားတို့အား အရင်ဆုံး၊ ထို့နောက် ရှိသီများအလယ်၌လည်းကောင်း၊ ပိတೃများအားလည်းကောင်း တရပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ဆက်ကပ်ခြင်း) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နေ့စဉ်ရေချိုးပြီးစီးထားသော ပညာရှိ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံ သတင်းပို့၍ ဖိတ်ခေါ်သင့်သည်။

Verse 12

स्थानेस्थाने कृतानेकबलिपुष्पसमीरणैः । सौरार्घ्यपूर्वं कुर्वद्भिःस्थंडलेभ्यर्चनादिकम्

နေရာနေရာတွင် ပူဇော်သက္ကာများစွာ—ဘလိ (အနုဘောဂ) နှင့် ပန်းများ၊ ထို့ပြင် လေဖျန်းပေးခြင်းကဲ့သို့သော ဝန်ဆောင်မှုများ—ကို စီစဉ်ထားပြီး၊ အရင်ဆုံး နေမင်းအား အရ္ဃျ (arghya) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့နောက် ထိုသန့်စင်ထားသော နေရာများမှ အာရ္စနာနှင့် အခြား ရိတုများကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

क्वचिन्निमज्जदुन्मज्जत्प्रस्रस्तगजयूथपम् । क्वचिच्च तृषयायातमृगीमृगतुरंगमम्

တစ်နေရာတွင် ဆင်အုပ်ခေါင်းဆောင်များသည် နစ်မြုပ်ပြီး ပြန်ပေါ်လာကာ အတန်းအစားများ ပြိုကွဲကွာကျဲနေသည်ကို မြင်ရ၏။ အခြားနေရာတွင် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် မိန်းမသမင်၊ သမင်နှင့် မြန်ဆန်သော မြင်းများသည် တိုးဝင်လာကြ၏။

Verse 14

क्वचित्पीतजनोत्तीर्णमयूरवरवारणम् । क्वचित्कृततटाघातवृषप्रतिवृषोज्ज्वलम्

တချို့နေရာများတွင် အဝါရောင်ဝတ် အဖော်အပေါင်းတို့ စီးနင်းထားသော အလွန်မြတ်သော ဆင်တော်ကဲ့သို့ ထင်ရှား၏။ တချို့နေရာများတွင်တော့ မြစ်ကမ်းကို တိုက်ခတ်သည့် အင်အားကြီး နွားထီးကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ နွားထီးနှင့် နွားထီး ထိပ်တိုက်ဆုံသကဲ့သို့ အားတန်ခိုးဖြင့် လင်းလက်၏။

Verse 15

क्वचित्कारंडवरवैः क्वचित्सारसकूजितैः । क्वचिच्च कोकनिनदैः क्वचिद्भ्रमरगीतिभिः

တချို့နေရာများတွင် ကာရဏ္ဍဝ ငှက်တို့၏ အော်သံများဖြင့် မြည်ဟည်း၍၊ တချို့နေရာများတွင် စာရသ (ကြက်တံခွန်/ကြက်တံခွန်ငှက်) တို့၏ ကူးကူးသံဖြင့်၊ အခြားနေရာများတွင် ကိုကိလာ ငှက်တို့၏ ခေါ်သံဖြင့်၊ ထို့ပြင် အခြားနေရာများတွင် ပျားဟမ်မင်းတို့၏ သီချင်းသံဖြင့် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းနေ၏။

Verse 16

स्नानपानादिकरणैः स्वसंपद्द्रुमजीविभिः । प्रणयात्प्राणिभिस्तैस्तैर्भाषमाणमिवासकृत्

မိမိတို့၏ စည်းစိမ်ကြွယ်ဝမှုကြောင့် ဆန္ဒပြည့်သစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ထိုသတ္တဝါတို့သည် ရေချိုးခြင်း၊ သောက်ခြင်းနှင့် အခြားသော စေဝါလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ရင်း၊ ချစ်ခင်သနားမှုဖြင့် သူ့ကို မကြာခဏ အမည်ခေါ်၍ ထပ်တလဲလဲ နီးကပ်စွာ စကားပြောသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 17

कूलशाखिशिखालीनकोकिलाकुलकूजितैः । आतपोपहतान्सर्वान्नामंत्रयदिवानिशम्

ကမ်းပါးဘက်ရှိ သစ်ခက်များနှင့် ထိပ်ဖျားများပေါ်တွင် နားနေသော ကိုကိလာ ငှက်အုပ်တို့၏ တေးသံအစုအဝေးကြောင့် တောအုပ်သည် သီချင်းသံဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ၊ နေရောင်အပူကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သမျှ သတ္တဝါအားလုံးကို နေ့ညမပြတ် အမည်ခေါ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 18

उत्तरे तस्य सरसस्तीरे कल्पतरोरधः । वेद्यां वज्रशिलामय्यां मृदुले मृगचर्मणि

ထိုရေကန်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပေါ်တွင်၊ ဆန္ဒပြည့်သစ်ပင် ကလ္ပတရု အောက်၌၊ ဝဇ္ရကျောက်ကဲ့သို့ ခိုင်မာသော ကျောက်ပြားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဝေဒိပေါ်တွင်၊ နူးညံ့သော သမင်အရေခင်းပေါ်၌ (ထိုင်ရမည်/ထိုင်စေသင့်၏)။

Verse 19

सनत्कुमारमासीनं शश्वद्बालवपुर्धरम् । तत्कालमात्रोपरतं समाधेरचलात्मनः

သူတို့သည် ထိုင်နေသော စနတ်ကုမာရကို မြင်ကြသည်—အမြဲတမ်း ကလေးငယ်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသူ—ထိုခဏတစ်ခဏသာ သမာဓိမှ နုတ်ထွက်ထားပြီး၊ အတွင်းစိတ်သည် မလှုပ်မယှက် တည်ကြည်ခိုင်မာ၏။

Verse 20

उपास्यमानं मुनिभिर्योगींद्रैरपि पूजितम् । ददृशुर्नैमिषेयास्ते प्रणताश्चोपतस्थिरे

နိမိရှာရဏ္ယ၏ ရှင်မုနိတို့သည် သူတော်စင်ကို မြင်ကြသည်—မုနိများက အမြဲတမ်း စိတ်တည်၍ အာရုံပြုကာ၊ ယောဂီအရှင်များကပင် ပူဇော်သောသူ။ သူတို့သည် ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ နီးကပ်စွာ ရပ်တည်ကာ သဒ္ဓါဖြင့် စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 21

यावत्पृष्टवते तस्मै प्रोचुः स्वागतकारणम् । तुमुलः शुश्रुवे तावद्दिवि दुंदुभिनिस्वनः

သူတို့သည် မေးမြန်းသူထံသို့ မိမိတို့၏ ကြိုဆိုခြင်းအကြောင်းရင်းကို ပြောကြားစတင်ချိန်တွင်ပင်၊ ထိုအခဏ၌ ကောင်းကင်၌ နတ်ဘုံ ဒုန္ဒုဘီများ၏ အလွန်ကြီးမားသော အသံကို ကြားရ၏။

Verse 22

ददृशे तत्क्षणे तस्मिन्विमानं भानुसन्निभम् । गणेश्वरैरसंख्येयैः संवृतं च समंततः

ထိုခဏ၌ပင် နေရောင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော နတ်ဘုံဗိမာန်ယာဉ်တစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ရှိဝ၏ အစောင့်အရှောက်တပ်စုဖြစ်သော ဂဏေရှ္ဝရများ အရေအတွက်မရေတွက်နိုင်အောင် အလုံးစုံဘက်မှ ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 23

अप्सरोगणसंकीर्णं रुद्रकन्याभिरावृतम् । मृदंगमुरजोद्घुष्टं वेणुवीणारवान्वितम्

ထိုနေရာသည် အပ္ဆရာတို့၏ အစုအဝေးများဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ရုဒ္ဒရ၏ သမီးတော်များက ဝန်းရံထားသည်။ မృဒင်္ဂ၊ မုရဇ တီးသံများ မြည်ဟည်းကာ ပုလွေ၊ ဝီဏာ တေးသံတို့နှင့် တွဲဖက်လျက်ရှိသည်။

Verse 24

चित्ररत्नवितानाढ्यं मुक्तादामविराजितम् । मुनिभिस्सिद्धगंधर्वैर्यक्षचारणकिन्नरैः

အံ့ဖွယ်ရတနာများ ထည့်သွင်းတန်ဆာဆင်ထားသော ခမ်းနားသည့် မိုးကာ (ဗိတான) နှင့် မုက္တားပုလဲပန်းကုံးများကြောင့် တောက်ပလင်းလက်နေပြီး၊ မုနိများ၊ စစ်ဓာများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများ၊ ယက္ခများ၊ စာရဏများ၊ ကိန္နရများက ဝိုင်းဝန်းစောင့်ရှောက်လျက် ရှိ하였다။

Verse 25

नृत्यद्भिश्चैव गायद्भिर्वादयद्भिश्च संवृतम् । वीरगोवृषचिह्नेन विद्रमद्रुमयष्टिना

ကခုန်သူများ၊ သီချင်းဆိုသူများ၊ တူရိယာတီးသူများက ဝိုင်းဝန်းနေပြီး၊ ရဲရင့်သော နွားထီး၏ အမှတ်တံဆိပ်ကိုလည်း ဗိဒြုမ (ပုလဲနီ) သစ်တံဖြင့် ဆောင်ထားသော တံခွန်အဖြစ် ထင်ရှားစွာ မြင်ရသည်။

Verse 26

कृतगोपुरसत्कारं केतुना मान्यहेतुना । तस्य मध्ये विमानस्य चामरद्वितयांतरे

နတ်ဗိမာန်၏ ဂိုပုရတံခါးကို သင့်တော်စွာ ဂုဏ်ပြုကာ၊ လေးစားမှု၏ အမှတ်အသားအဖြစ် တံခွန်ကို ထူလျက်၊ ထိုကောင်းကင်ဗိမာန် (ဝိမာန) ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်—တော်ဝင် ချာမရ (ယင်ပျံနှင်) နှစ်လက်ကြား၌—(သူသည် မြင်တွေ့/တင်ထားခံရ) သည်။

Verse 27

छत्त्रस्य मणिदंडस्य चंद्रस्येव शुचेरधः । दिव्यसिंहासनारूढं देव्या सुयशया सह

လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ရတနာတံဆိပ်ပါ သန့်ရှင်းသော ထီးအောက်၌၊ ကောင်းမြတ်သောဂုဏ်သတင်းရှိသည့် ဒေဝီ စုယရှာ (Suyaśā) နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ၏ စင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေတော်မူသည်ကို မြင်ရ၏။

Verse 28

श्रिया च वपुषा चैव त्रिभिश्चापि विलोचनैः । प्राकारैरभिकृत्यानां प्रत्यभिज्ञापकं प्रभोः

တောက်ပမြင့်မြတ်သော ရောင်ခြည်နှင့် ရုပ်သဏ္ဌာန်အလှ၊ ထို့ပြင် မျက်စိသုံးလုံးဖြင့်လည်း ပရဘုကို သိမြင်နိုင်သည်—ဤထူးခြားသော လက္ခဏာများသည် မြင်သူတို့က မဟာသခင်ကို ခွဲခြားသိမှတ်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 29

अविलंघ्य जगत्कर्तुराज्ञापनमिवागतम् । सर्वानुग्रहणं शंभोः साक्षादिव पुरःस्थितम्

၎င်းသည် ကမ္ဘာလောကတို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်၏ မလွန်ကျူးနိုင်သော အမိန့်တော်ကဲ့သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် သူတို့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်တည်ရှိသကဲ့သို့ ရပ်တည်၍—သမ္ဘု (ရှီဝ) ဘုရား၏ အားလုံးအပေါ် ကရုဏာတော်ကို ပေးသည့် အကြောင်းကိန်းဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 30

शिलादतनयं साक्षाच्छ्रीमच्छूलवरायुधम् । विश्वेश्वरगणाध्यक्षं विश्वेश्वरमिवापरम्

သူသည် သီလာဒ၏ သားတော်ကို တိုက်ရိုက်မြင်တွေ့ခဲ့သည်—တောက်ပလှပ၍ သုံးခွ (ตรีशूल) ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး လက်နက်အဖြစ် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဗိශ්ဝေရှွရ၏ ဂဏာများ၏ အုပ်ချုပ်သူ၊ ဗိශ්ဝေရှွရ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင်၏ အခြားတစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 31

विश्वस्यापि विधात्ःणां निग्रहानुग्रहक्षमम् । चतुर्बाहुमुदारांगं चन्द्ररेखाविभूषितम्

သူသည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းသူတို့အပေါ်တောင် ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ကရုဏာပေးခြင်း—အပြစ်ပေးခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းတို့ကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သော အရှင်ဖြစ်သည်။ လက်လေးဖက်ရှိ၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်မြင့်မြတ်တောက်ပကာ လဆန်းအမှတ်ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 32

कंठे नागेन मौलौ च शशांकेनाप्यलंकृतम् । सविग्रहमिवैश्वर्यं सामर्थ्यमिव सक्रियम्

သူသည် လည်ပင်းတွင် မြွေဖြင့်လည်းကောင်း၊ မော်လီ (ခေါင်းထိပ်) တွင် လဖြင့်လည်းကောင်း တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အရှင်မင်းသဘော အိုင်ශ්ဝရယ (အာဏာတော်) သည် ကိုယ်ထည်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှား၍၊ အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းအားသည် လက်တွေ့ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်နေသကဲ့သို့ မြင်ရသည်။

Verse 33

समाप्तमिव निर्वाणं सर्वज्ञमिव संगतम् । दृष्ट्वा प्रहृष्टवदनो ब्रह्मपुत्रः सहर्षिभिः

ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ နိဗ္ဗာန်၏ ပြည့်စုံခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၍ အလုံးစုံသိမြင်မှုသည် တစ်နေရာတည်းသို့ စုဝေးလာသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဗြဟ္မာ၏ သားသည် ရှိသမျှ ရိရှီတို့နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်တောက်ပလျက် ဖြစ်လာ하였다။

Verse 34

तस्थौ प्राञ्जलिरुत्थाय तस्यात्मानमिवार्पयन् । अथ तत्रांतरे तस्मिन्विमाने चावनिं गते

ထပြီးနောက် လက်အုပ်ချီ၍ ရပ်တည်ကာ မိမိကိုယ်တိုင်ကိုပင် ထိုအရှင်ထံ အပ်နှံသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်အတွင်း၌ ထိုကောင်းကင်ယာဉ်သည် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသောအခါ၊

Verse 35

आगता ब्रह्मणादिष्टाः पूर्वमेवाभिकांक्षया । श्रुत्वा वाक्यं ब्रह्मपुत्रस्य नंदीछित्त्वा पाशान्दृष्टिपातेन सद्यः

သူတို့သည် မျှော်လင့်တောင့်တ၍ အစောကတည်းက ရောက်လာပြီး ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဗြဟ္မာ၏ သားတော်၏ စကားကို ကြားသော် နန္ဒီသည် မျက်စိတစ်ချက်ပင်ဖြင့် ပာရှ (pāśa) ချည်နှောင်မှုတို့ကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

Verse 36

शैवं धर्मं चैश्वरं ज्ञानयोगं दत्त्वा भूयो देवपार्श्वं जगाम । सनत्कुमारेण च तत्समस्तं व्यासाय साक्षाद्गुरवे ममोक्तम्

ရှైవဓမ္မနှင့် အရှင်၏ ဣශ්ဝရိယ ဉာဏယောဂ မာဂ်ကို ပေးအပ်ပြီးနောက် သူသည် ထပ်မံ၍ သခင်၏ အနားသို့ သွားရောက်하였다။ ထိုအရာအားလုံးကို စနတ်ကူမာရက ငါ၏ တိုက်ရိုက် ဂုရုဖြစ်သော ဗျာသထံ အမှန်တကယ်အတိုင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 37

व्यासेन चोक्तं महितेन मह्यं मया च तद्वः कथितं समासात् । नावेदविद्भ्यः कथनीयमेतत्पुराणरत्नं पुरशासनस्य

အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဗျာသမုနိက ငါ့အား မိန့်ကြားခဲ့သည်ကို ငါသည် ယခု သင်တို့အား အကျဉ်းချုပ် ပြောပြပြီးပြီ။ မြို့များကို အုပ်စိုးသော သီဝ (ရှီဝ) ဘုရား၏ ပုရာဏရတနာဤတရားကို ဝေဒမသိသူတို့အား မရှင်းပြသင့်။

Verse 38

नाभक्तशिष्याय च नास्तिकेभ्यो दत्तं हि मोहान्निरयं ददाति । मार्गेण सेवानुगतेन यैस्तद्दत्तं गृहीतं पठितं श्रुतं वा

ဤသင်ခန်းစာကို ဘက္တိမရှိသော တပည့်ထံသို့လည်း၊ နတ်မယုံသူတို့ထံသို့လည်း မပေးသင့်။ မောဟကြောင့် ပေးလျှင် နရကသို့ ဆောင်တတ်သည်။ သို့ရာတွင် မာဂ်မှန်ကို လိုက်နာ၍ ဝန်ဆောင်မှုဘက္တိဖြင့် လက်ခံသူတို့သည်—လက်ခံယူခြင်း၊ ဖတ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကြားနာခြင်းဖြင့်ပင်—အကျိုးခံစားရန် သင့်တော်ကြ၏။

Verse 39

तेभ्यः सुखं धर्ममुखं त्रिवर्गं निर्वाणमंते नियतं ददाति । परस्परस्योपकृतं भवद्भिर्मया च पौराणिकमार्गयोगात्

ထိုဘက္တိရှိသူတို့အား သခင်သည် အမှန်တကယ် ပျော်ရွှင်ခြင်းကိုလည်း၊ ဓမ္မမှ စတင်သော တြိဝဂ္ဂ (သုံးရည်မှန်းချက်) ကိုလည်း ပေးတော်မူပြီး၊ အဆုံးတွင် နိဗ္ဗာဏ၏ သေချာသော ငြိမ်းချမ်းမှုကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ဤပုရာဏမဂ္ဂနှင့် ယောဂဝိနယကြောင့် သင်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်အကြား အပြန်အလှန် အကျိုးရှိ၏။

Verse 40

अतो गमिष्ये ऽहमवाप्तकामः समस्तमेवास्तु शिवं सदा नः । सूते कृताशिषि गते मुनयः सुवृत्ता यागे च पर्यवसिते महति प्रयोगे

«ထို့ကြောင့် ငါသည် ရည်ရွယ်ချက်ပြည့်စုံပြီး ထွက်ခွာမည်။ အရာအားလုံး မင်္ဂလာရှိပါစေ—ရှီဝ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် အမြဲတည်ပါစေ» ဟုဆို၏။ စူတသည် ထိုသို့ ကောင်းချီးပေးကာ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ မဟာယဇ္ဉပွဲကြီးလည်း သင့်တော်စွာ ပြီးဆုံးသည့်အခါ၊ အကျင့်ကောင်းသော မုနိတို့လည်း အသီးသီး ပြန်လည်ကွဲပြားသွားကြ၏။

Verse 41

काले कलौ च विषयैः कलुषायमाणे वाराणसीपरिसरे वसतिं विनेतुः । अथ च ते पशुपाशमुमुक्षयाखिलतया कृतपाशुपतव्रताः

ကလိယုဂ်ကာလ ရောက်လာ၍ သတ္တဝါတို့သည် အာရုံအရာများကြောင့် အညစ်အကြေးတိုးလာသည့်အခါ၊ သူတို့သည် ဝါရာဏသီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ကြ၏။ ထို့နောက် ပရှု (ဇီဝ) ကို ချည်နှောင်သော ပာရှ (ချည်ကွင်း) များမှ အပြည့်အဝ လွတ်မြောက်လို၍ ပာရှုပတ ဝရတကို အစုံအလင် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 42

अधिकृताखिलबोधसमाधयः परमनिर्वृतिमापुरनिंदिताः । व्यास उवाच । एतच्छिवपुराणं हि समाप्तं हितमादरात्

အလုံးစုံသော ဉာဏ်အပြည့်အစုံ၏ သမာဓိကို ရရှိသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ငြိမ်းချမ်းမှုသို့ ရောက်ကြ၏—အပြစ်မရှိသူတို့အို။ ဗျာသက ဆိုသည်—«ဤ သီဝပုရာဏသည် အကျိုးရှိလှ၍ လေးစားစွာဖြင့် ပြီးစီးလေပြီ»။

Verse 43

पठितव्यं प्रयत्नेन श्रोतव्यं च तथैव हि । नास्तिकाय न वक्तव्यमश्रद्धाय शठाय च

ကြိုးစားအားထုတ်၍ ဖတ်ရှုလေ့လာရမည်၊ ထို့အတူ ဂရုတစိုက် နားထောင်ရမည်။ သို့သော် မယုံကြည်သူ၊ သဒ္ဓါမရှိသူ၊ လှည့်စားသူတို့အား မဟောမပြောရ။

Verse 44

अभक्ताय महेशस्य तथा धर्मध्वजाय च । एतच्छ्रुत्या ह्येकवारं भवेत्पापं हि भस्मसात्

မဟေရှာ (မဟာဒေဝ) ကို မဆည်းကပ်သူအတွက်ပင်၊ သာမန်အားဖြင့် ဓမ္မ၏ အလံကိုသာ ထမ်းထားသူအတွက်ပင်၊ ဤတရားကို တစ်ကြိမ်သာ နားထောင်လျှင် အပြစ်သည် ပြာဖြစ်သွားသည်။

Verse 45

अभक्तो भक्तिमाप्नोति भक्तो भक्तिसमृद्धिभाक् । पुनः श्रुते च सद्भक्तिर्मुक्तिस्स्याच्च श्रुतेः पुनः

မဆည်းကပ်သူပင် ဆည်းကပ်ခြင်းကို ရရှိလာသည်။ ဆည်းကပ်သူသည် ဆည်းကပ်ခြင်း ပိုမိုပြည့်စုံ၍ တည်မြဲလာသည်။ ထပ်မံနားထောင်လျှင် စစ်မှန်သော ဘက္တိ တည်ကြည်လာပြီး၊ ထပ်ထပ်နားထောင်လျှင် မုတ်ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ပင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 46

तस्मात्पुनःपुनश्चैव श्रोतव्यं हि मुमुक्षुभिः । पञ्चावृत्तिः प्रकर्तव्या पुराणस्यास्य सद्धिया

ထို့ကြောင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို လိုလားသူတို့သည် ထပ်ထပ်ကြိမ်ကြိမ် နားထောင်ရမည်။ သန့်ရှင်းမှန်ကန်သော ဉာဏ်ဖြင့် ဤပုရာဏကို ငါးကြိမ် ပြန်လည်ရွတ်ဖတ်/နားထောင် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 47

परं फलं समुद्दिश्य तत्प्राप्नोति न संशयः । पुरातनाश्च राजानो विप्रा वैश्याश्च सत्तमाः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အကျိုးဖလကို ရည်မှန်းလျက်၊ ထိုအကျိုးကို မသံသယဘဲ အမှန်တကယ် ရရှိသည်။ ရှေးခေတ်တွင်လည်း မင်းများ၊ ဗြာဟ္မဏများနှင့် သမာသမတ်သော ဝိုင်ရှျများက ထိုသို့ ပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 48

सप्तकृत्वस्तदावृत्त्यालभन्त शिवदर्शनम् । श्रोष्यत्यथापि यश्चेदं मानवो भक्तितत्परः

ထိုသင်ခန်းစာ/သမိုင်းတော်ကို ခုနှစ်ကြိမ် ပြန်လည်ရွတ်ဆိုလျှင် သီဝဘုရား၏ တိုက်ရိုက်ဒർശနကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် ဤအကြောင်းကို တစ်စိတ်တစ်လုံးဖြင့် ဘက္တိပြည့်ဝစွာ နားထောင်သူမည်သူမဆိုလည်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။

Verse 49

इह भुक्त्वाखिलान्भोगानंते मुक्तिं लभेच्च सः । एतच्छिवपुराणं हि शिवस्यातिप्रियं परम्

ဤလောက၌ အပျော်အပါးအကျိုးခံစားမှု အားလုံးကို ခံစားပြီးနောက်၊ အဆုံးတွင် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို အမှန်တကယ် ရရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ဤ သီဝပုရာဏသည် သီဝဘုရားအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျမ်းတော်ဖြစ်၏။

Verse 50

भुक्तिमुक्तिप्रदं ब्रह्मसंमितं भक्तिवर्धनम् । एतच्छिवपुराणस्य वक्तुः श्रोतुश्च सर्वदा

ဤ ရှိဝပုရာဏသည် လောကီအာနန္ဒနှင့် မောက္ခကို ပေးစွမ်း၏။ ဝေဒနှင့်တူ အာဏာရှိပြီး ဘက္တိကို တိုးပွားစေ၏။ ဤ ရှိဝပုရာဏကို ဟောသူနှင့် နားထောင်သူတို့အတွက် ဤအကျိုးများသည် အမြဲပေါ်ထွန်း၏။

Verse 51

सगणस्ससुतस्सांबश्शं करोतु स शंकरः

ဂဏေရှ် (Gaṇa) သားတော်နှင့် အမ္ဗာတို့နှင့်အတူ ရှင်ကရ (Śaṅkara) သည် မင်္ဂလာအကျိုးကို ပေးတော်မူပါစေ။